Το Deira city centre δε μου φανηκε κατι το ιδιαιτερο , παρολο που θεωρειται η πιο επισκεψιμη περιοχη του
Ντουμπαι για σοπινκ αλλα και διασκεδαση. Εδώ φιαχτηκε το πρωτο μεγαλο mall και γενικα η περιοχη είναι ένα μεγαλο εμπορικο κεντρο από αυτά που με αφηνουν αδιαφορη..Βεβαια ηταν ακομα πολύ νωρις , τα μαγαζια ανοιγουν στις 9:00 και θελοντας να ροκανισουμε λιγο χρονο καναμε βολτες χαζευοντας τα ψηλα ολοφωτα κτιρια , τις φαρδιες λεωφορους και τα απεραντα παρτερια με τα πολυχρωμα λουλουδια. Μοναδικη παραφωνια στο αψογο σκηνικο της πολης καποια μικρα λεωφορεια που σταματουσαν για να μαζεψουν μπουλουκια αλλοδαπων εργατων για να τους μεταφερουν στη δουλεια.
Αυτη η περιοχη του κοσμου δεν ειναι απο τις αγαπημενες μου και γι’αυτό δε γνωριζω πολλα. Ηξερα ομως οτι η κουλτουρα της χρονολογειται αρκετους αιωνες πριν και εδω δεν εβλεπα τιποτα που να το τεκμηριωνει. Αποφασισα λοιπον να παω προς την περιοχη που ισως θυμιζε κατι από την Π.Ο. (προ ουρανοξυστων) εποχη , το
Ντουμπαι Creek. Ειχε ερθει η ωρα για μια γυρα στα souks της Ντειρα και ο καλυτερος τροπος για να παω σκεφτηκα οτι θα ηταν διαμεσου του Dubai Creek πανω σε ένα water bus.
Τα σκουρα νερα πηγαινοερχονται από τη μια ακτη στην αλλη οπως και το water bus που ποτε πιανει στη δεξια και ποτε στην αριστερη ακτη παιρνοντας και αφηνοντας επιβατες. Ο ηλιος αρχιζει να σκαρφαλωνει και να απλωνει ζεστασια – ευτυχως οχι αφορητη προς το παρον , τα φωτα εχουν σβησει και η πολη που τρεχει με βιαση προς το μελλον μας αποκαλυπτει λιγο απο το παρελθον της. Ο θαλασσιος βραχιονας χωριζει την περιοχη στα δυο , στην Deira και στο Bur Dubai και είναι ισως η μοναδικη περιοχη που θυμιζει κατι απο το ψαροχωρι που ηταν καποτε. Ξυλινες βαρκες (abras) γεματες με τους ιδιους εργατες μεταναστες που ειδα στα λεωφορεια της Ντειρα , διασχιζουν το creek , και διπλα στα πλεουμενα εστιατορια που περιμενουν τουριστες για sunset-tours , εργατες ξεφορτωνουν εμπορευματα από τα dhows , τα ξυλινα εμπορικα πλοιαρια που στριμωχνονται στις αποβαθρες.
Ο οδηγος του water bus βλεποντας με με την καμερα στο χερι και αφου ειμαστε από τους ελαχιστους επιβαινοντες , με φωναζει μπροστα για να εχω καλυτερη θεα και ληψη όπως μου λεει ευγενικα και παραλληλα μου κανει και τον ξεναγο επισημαινοντας μου τα αξιοθεατα: Εδώ το Sheraton Dubai Creek , εδώ οι Twin Towers , εκει ο Dubai creek Tower , Ταουερ εδώ , Ταουερ εκει , Ταουερ παραπερα!
Επιμενει οτι πρεπει να κατεβω στην περιοχη Bastakia για μια βολτα και τον ακουω. Οι μαγαζατορες του Bur Dubai souk μολις αρχιζουν να ανοιγουν τα μικρα μαγαζια τους και η ατμοσφαιρα σιγα σιγα ζωντανευει. Μια σειρα από βγαλμενα παπουτσια μπροστα από το Juma Grand Mosque- ένα απο τα παλαιοτερα του
Ντουμπαι και με τον ψηλοτερο μιναρε - μαρτυρουν οτι καποιοι κανουν την πρωινη προσευχη. Ακριβως πισω από το τζαμι βρισκεται το Al Fahidi fort , το φρουριο που καποτε λειτουργησε σαν φυλακη και που τωρα φιλοξενει το μουσειο. Καναμε μια μικρη βολτα στο φρουριο και αναμεσα στα στενα σοκακια θαυμασαμε τα παραδοσιακα κτιρια με τους πρωτοτυπους πυργισκους που εμαθα οτι παιζουν το ρολο του air condition. Αρκετα απο αυτα τα κτιρια λειτουργουν σαν μικρα καφε , εστιατορια και γκαλερι. Πραγματικα ομορφη περιοχη που αξιζει επισκεψη.
Διασχισαμε τα souk με τα μεταξωτα , τα βαμβακερα , τα υφασματα , τα ρουχα , τα εντυπωσιακα κοστουμια για χορο της κοιλιας που συγκρατηθηκα και δεν πηρα (χαχα) και περασαμε ξανα με το water bus στην απεναντι ακτη. Εδώ βρισκονται οι αγορες του χρυσου και των μπαχαρικων που ηταν πολύ ευκολο να βρουμε ακολουθωντας απλα...τη μυτη μας!
Η αγορα των χρυσαφικων είναι εντυπωσιακη με τα δεκαδες βραχιολια , δαχτυλιδια , κολιε , σκουλαρικια , μπιχλιμπιδια κάθε μεγεθους και σχηματος να αστραφτουν στις βιτρινες ζαλιζουντας ματια και μυαλο. Εκεινη που με κερδισε όμως ηταν η αγορα των μπαχαρικων. Άλλη ζαλαδα εδω απο τα δεκαδες αρωματα που πλημμυριζουν το στενο πεζοδρομο και τα πολυχρωμα σακια που υποσχονται 1000 και μια διαφορετικες μυρωδιες και γευσεις.
Αρκετα όμως με τις αγορες , ωρα να παμε προς το δασος που ξεχωριζει στο βαθος.
Αεροπορικά
Ξενοδοχεία
Αυτοκίνητα
Άλλα
,για να δούμε κατά τ΄άλλα τι θα μας πείς,τι σου άρεσε...και τι όχι..
