Travel Stories

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους και όλες!
Μέσα Δεκεμβρίου και ετοιμάζω ένα ταξιδάκι για τις γιορτές. Κάπου κοντά και ζεστά. Στη αρχή έψαξα για τη Λιβύη αλλά δεν μαζευόντουσαν αρκετή και η εκδρομή ακυρώθηκε. Γιατί όχι στην Κύπρο; Μια ευκαιρία να δω από κοντά έναν τόπο που τον ακούω όλη μου τη ζωή στις ειδήσεις και τις συζητήσεις. Έψαξα στο travelstories.gr και διαπίστωσα με έκπληξη ότι υπήρχε μόνο μία ταξιδιωτική ιστορία για την Κύπρο (Η Κύπρος είναι Κυπριακή... του Traveller). Ίσως δεν τη θεωρούμε ιδιαιτέρως εξωτική ή πρωτότυπη…
Ρώτησα φίλους και γνωστούς, πήρα το βιβλίο των εκδόσεων Explorer και το Northern Cyprus για τα Κατεχόμενα και το έριξα στο διάβασμα. Πρόκειται για ένα νησί με πολύ πλούσια προϊστορία και ιστορία, με εύφορη γη και σε στρατηγικό σημείο, από το οποίο πέρασαν οι πάντες στα 9.000 χρόνια ιστορίας της. Δε θα αναφέρω τα λίγο-πολύ γνωστά ιστορικά στοιχεία για να μην γίνει η διήγηση κουραστική. Σίγουρα άλλοι τα έχουν γράψει καλύτερα…
Προσπαθώντας να καταστρώσω το πλάνο της εκδρομής, σκεφτόμουν αν ήθελα να πάμε στα Κατεχόμενα. Φίλοι Κύπριοι που πήγαν αφού άνοιξαν τα σύνορα για να δουν τις περιουσίες τους, με προέτρεψαν να πάμε. Αλλά ούτε αυτοί πήγαν την πρώτη ημέρα…
Κλείσαμε τα εισιτήρια με Cyprus Airways (2 άτομα) και το πρακτορείο με συμβούλεψε να μείνουμε όλες τις ημέρες στη Λεμεσσό. Είδα στον χάρτη τις αποστάσεις και δεν ήταν μεγάλες. Έτσι, με μονοήμερες εκδρομές θα μπορούσαμε να δούμε αρκετά μέρη. Θα νοικιάζαμε και αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο μιας και πρακτικά είναι ο μοναδικός τρόπος μετακίνησης. Τα δρομολόγια των λεωφορείων, του μοναδικού μέσου μαζικής μεταφοράς, είναι πολύ περιορισμένα. Γενικά όλοι έχουν αυτοκίνητο, όπως και στην Ελλάδα. Επειδή ακολουθούν το βρετανικό σύστημα οδήγησης, δηλαδή ανάποδα, και δεν είχα ξαναοδηγήσει έτσι, επέλεξα ένα αυτόματο αυτοκίνητο. Τουλάχιστον να μην πρέπει να ανησυχώ και για τις ταχύτητες!
Φτάσαμε στο καινούριο αεροδρόμιο της Λάρνακας και πήραμε το αυτοκίνητο από την Europcar. Ήταν ένα NISSAN TIILDA σε άριστη κατάσταση. Μου έκανε εντύπωση ότι μας το έδωσαν με γεμάτο ντεπόζιτο, μας είπαν ότι έπρεπε να το φέρουμε άδειο και μας χρέωσαν την αξία του. Δεν ξέρω αν αυτό θα ίσχυε και για ενοικίαση μιας ή δύο ημερών γιατί σε αυτήν την περίπτωση μάλλον δε θα γινόταν να κάψει κανείς όλη τη βενζίνη. Οι άνθρωποι είναι τόσο οργανωμένοι που τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα έχουν πινακίδες άλλου χρώματος. Έτσι όλοι ξέρουν ότι ο οδηγός είναι ξένος και τον προσέχουν.
Η εμπειρία της ανάποδης οδήγησης άρχισε από το πάρκιν, όπου πήγα να βγω από την είσοδο αντί για την έξοδο και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί δεν άνοιγε η μπάρα! Ευτυχώς εκείνη την ώρα έβγαινε ένα άλλο αυτοκίνητο, οπότε κατάλαβα γρήγορα το λάθος μου, το ακολούθησα και τα βγήκαμε! Πρώτος κανόνας λοιπόν: Αν δεν ξέρουμε πώς να κινηθούμε στο δρόμο ακολουθούμε τον μπροστινό μας!
Βγήκαμε στον αυτοκινητόδρομο και οδηγούσα σαν κότα. Μου είχαν πει ότι η τροχαία είναι αυστηρή και δίνουν κλήσεις για υπερβολική ταχύτητα και ζώνες. Εγώ έτσι κι αλλιώς οδηγώ κάτω από το όριο, οπότε μπορείτε να φανταστείτε πώς πήγαινα! Η διαδρομή προς τη Λεμεσσό είναι μάλλον αδιάφορη. Λόφοι με χαμηλή βλάστηση, πράσινα λιβάδια και αραιοχτισμένα μέρη. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η άριστη σήμανση, η πολύ καλή κατάσταση των δρόμων, πεζοδρομίων και γενικά η οργάνωση που επικρατούσε παντού. Ακόμα και μέσα στην πόλη υπάρχουν τόσες πινακίδες που δε χάνεσαι με τίποτα. Επίσης η οδηγοί γενικά δεν είναι επιθετικοί και σέβονται τον κώδικα κυκλοφορίας. Όπως λέει και ένας φίλος, η Κύπρος είναι μια ευρωπαϊκή χώρα που μιλάνε Ελληνικά.
Φτάσαμε στη Λεμεσσό και βρήκαμε το ξενοδοχείο εύκολα. Λεγόταν KANIKA ENAERIOS, από το όνομα της περιοχής στην οποία κατέληγαν τα βαγονάκια με το μετάλλευμα από τα βουνά πριν από πολλά χρόνια.