Ο Έρωτας Των Αποστάσεων Και Η Αποστασιοποίηση Του Έρωτα...
Το ποτάμι κυλούσε με μία απρόσκοπτη, εικονικά αυτοελεγχόμενη, σταθερότητα. Εμφανιζόταν ξαφνικά πίσω από ένα νησί. Ένα νησί, ασφυκτικά φορτωμένο με πυκνή, φρενιασμένη, βλάστηση. Ένα νησί-δάσος που δεχόταν αδιαμαρτύρητα την κυκλωτική κίνηση, τον σφιχτό εναγκαλισμό...
"Ερωτική Πόλη"....υπάρχει; οι πόλεις είναι ερωτικές; ή οι στιγμές; οι άνθρωποι;
ο έρωτας; είναι ωραίος; είναι θλιμμένος; είναι...απρόσιτος; είναι η αφορμή του ταξιδιού; το ίδιο το ταξίδι; η φυγή από το ταξίδι;
δεν ξερω τί είναι ερωτικό....
ξέρω όμως τί είναι να φεύγεις...(έστω και για να μπορείς να επιστρέφεις ξανά).
απο οτι και αν θες να αποδράσεις....εύχομαι οι μέρες να περάσσουν γρήγορα...
(αν και...τις πιο μεγάλες "φυλακές" τις κουβαλάμε μέσα μας...όσα μίλια και να πάμε μακριά...υπερατλαντικές πτήσεις....έχουν τον τρόπο να μας ακολουθούν, οι άτιμες....αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία...)
__________________ "....Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια...."