Με τη τρίτη μέρα τελειώνω την ιστορία μου, ελπίζω να έχω βοηθήσει ή (ακόμα καλύτερα) και εμπνεύσει κάποιον, προτού ολοκληρώσω θα ανεβάσω και φωτό, δικές μου φωτό φυσικά, γιατί αυτές είναι που μετράνε, οι αληθινές, μη επεξεργασμένες φωτογραφίες λένε όλη την αλήθεια.
Την τρίτη μέρα σηκωθήκαμε και πήραμε το Open Tour Bus της Ρώμης, δώσαμε
25 ευρώ, ξεκινήσαμε από το κέντρο και μας πήγε παντού, κάναμε στάση στο Κολοσαίο όπου και χρησιμοποιήσαμε τη Roma Pass για ελεύθερη είσοδο και αποφύγαμε την τρομερή ουρά...ειλικρινά μόλις δείξαμε τις κάρτες μας είπανε να περάσουμε και μιλάμε για πολύυυ ουρά. Μέσα ήταν τέλεια, βγάλαμε πολλές φωτό, επίσης είχε τόση ζέστη που αρχίσαμε να τα βγάζουμε ένα ένα, τελικά μείναμε με τα φανελάκια, κανείς δεν το φανταζόταν για μήνα Φεβρουάριο.
Έξω από το Κολοσσαίο, αγοράσαμε δωράκια για όλους μας τους γνωστούς
(κάτι που μάλλον θα πρέπει να το κόψουμε), ξοδέψαμε περίπου
70 ευρώ , όχι πολλά γιατί ήταν για πολλούς, αλλά ναι, αν είναι παίδες κάθε φορά που πάω ένα 4ήμερο ή και πιο πολύ δεν έχει καμία σημασία να αγοράζω σε όλους γνωστούς και φίλους δωράκια, την έκατσα. Ακριβώς απέναντι πήγαμε για καφέ, καταλαβαίνετε: καπουτσίνο (δεν έχω πιει εδώ στην Ελλάδα τόσο ωραίο καπουτσίνο, και δεν υπερβάλω καθόλου). Πληρώσαμε περίπου
9 ευρώ (εντάξει τσούζει λίγο) και πήραμε ξανά το tour bus από τη στάση. Μας πέρασε από όλα τα ιστορικά μνημεία της πόλης, η
Ρώμη είναι γεμάτη συντριβάνια, ξετρελαθήκαμε, μας ξανα πέρασε από το
Βατικανό και την πλατεία του Αγίου Πέτρου όπου έκανε και στάση για φαγητό και wc; Εάν το ξέραμε θα παίρναμε από την αρχή αυτό το λεωφορείο διότι πραγματικά κουραστήκαμε την δεύτερη μέρα. Φάγαμε πίτσα ατομική, τεράστια περίπου
10 ευρώ, ο καιρός ήταν τέλειος ώστε να καθόμαστε στον ανοιχτό όροφο του λεωφορείου και να βγάζουμε φωτογραφίες και να βλέπουμε καθαρά, η αλήθεια είναι ότι τα ακουστικά για το guide δεν τα χρησιμοποιήσαμε καθόλου, είχαμε μείνει με ανοιχτό το στόμα, μας φαινόντουσαν όλα υπέροχα και στεναχωρήθηκα που δεν έχουμε πάρει ποτέ το Open Tour Bus στην Αθήνα, έχουμε και εμείς πολύ ωραία μνημεία.
Σταματήσαμε λίγο πριν την Piazza del Popolo και περπατήσαμε την Via Ripetta, πολυκοσμία σκέφτηκα. Κάτι σαν την Ερμού της Αθήνας. Πολλά μαγαζιά και πολύ καλές τιμές, αγόρασα 2 τζίν παντελόνια για
20 ευρώ και τα δύο, καλό ε; Ρίξαμε αρκετό περπάτημα αλλά τελικά φτάσαμε στο μοναδικό μέρος που περίμενα πώς και πώς να πάω: Villa Borghese. Πράσινο, κήποι, πάπιες, ποδήλατα και βάρκες. Σιωπή τα λόγια είναι φτώχεια.
Στο γυρισμό, πάλι με το λεωφορείο φυσικά το οποίο μας πέρασε από παντού κυριολεκτικά, αντίκρισα φωτισμένο το Campidoglio και συγκινήθηκα μέχρι αηδίας. Δεν ξέρω τί μου έβγαλε αυτό το κτίριο, ίσως και να μην έφταιγε το κτίριο αλλά η ιδέα ενός όνειρου που έγινε πραγματικότητα.
Τη τρίτη μέρα όσο θυμάμαι δεν ξεκουραστήκαμε καθόλου, δεν υπήρχε περίπτωση να πάμε
Ρώμη και να μην επισκεφτούμε το Fontana di Trevi. Με τα ανάλογα μετρό και πολύ λίγο περπάτημα μέσα σε ένα στενό ξαφνικά προβάλλεται μπροστά σου ένα τεράστιο συντριβάνι. Ακριβώς απέναντι το must μαγαζί που πρέπει να επισκεφτείς. Πληρώσαμε γύρα στα
10 ευρώ και φάγαμε δύο τεράστια παγωτά και εδώ πρέπει να ενημερώσω πως έχει πάρα πολλές γεύσεις παγωτού, αυτή είναι άλλωστε και η αξία του μαγαζιού αυτού τόσα χρόνια εκεί. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, αλλάξαμε και ξανα φύγαμε για φαγητό και ποτό.
Εδώ ήταν που την πατήσαμε με τα ωράρια των εστιατορίων, εξηγούμαι: Πήγαμε στη Piazza Navona, μία από τις πιο ακριβές περιοχές εστιατορίων όπου το πιάτο έχει περίπου
20 ευρώ , στην παρέα δεν καθόταν καλά η τιμή και παρ'όλο που ήταν αργά αποφασίσανε να γυρίσουμε λίγο τις πλατείες για κάτι πιο οικονομικό. Εγώ προσωπικά συνιστώ να φάτε κάπου εκεί και ας δώσετε κάτι παραπάνω, ιδιαίτερα αν πρόκειται για την τελευταία σας νύχτα στη
Ρώμη και φυσικά αν έχετε ήδη φτάσει αργά. Εμείς εδώ οι Έλληνες βγαίνουμε στις 23:00 το βράδυ για φαγητό και βρίσκουμε τραπέζι και μάγειρα, στη
Ρώμη όμως έντεκα είναι ήδη πολύ αργά. Οπότε στο γύρνα-γύρνα και στο ψάξε-ψάξε δεν βρίσκαμε εστιατόριο να φάμε, είτε κλείνανε είτε τους είχανε φύγει οι μάγειρες και καταλήξαμε στο πιο αισχρό-βρώμικο-απερίγραφτο μαγαζί και εννοείται ότι δεν έφαγα τίποτα, παρήγγειλα μία σαλάτα και ήταν από την όψη της απαίσια. Δεν θυμάμαι πώς το λέγανε, δεν θυμάμαι σε πιο στενό ήταν, κάπου πίσω από το Campo dei Fiori, και δεν θέλω να θυμάμαι.
Μετά το "φαγητό", το οποίο παρεπιμπτώντος κόστισε γύρω στα
30 ευρώ (αν είναι ποτέ δυνατόν), πήγαμε για ένα ποτό σε ένα από τα μπαράκια για ποτό. Ξοδέψαμε περίπου
20 ευρώ, νομίζω ήπιαμε ένα εγώ και δύο το αμόρε. Εδώ πρέπει να τονίσω, καθόμασταν έξω για να μπορούμε να καπνίσουμε, το σκηνικό με ξενέρωσε λίγο, φάτσα κάρτα έβλεπα τα πλυμένα της γειτόνισσας, μπουγάδες κανονικές, μέσα στα στενάκια στους ορόφους όπως στις διαφημίσεις ένα πράγμα. Οι Ιταλοί στις 00:00 το βράδυ είναι ήδη λιώμα όπως εμείς στις 05:00 το πρωί, μάλλον εκεί δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα, αυτοί το γλεντάνε από νωρίς για να πάνε νωρίς να κοιμηθούνε ή γιατί κλείνουν τα μαγαζιά, τί να σας πω. Νέες, όμορφες κοπέλες, πεσμένες κάτω από το ποτό, λιώμα σας λέω από τις 21:00 το βράδυ. Αν ψάχνετε κάτι ρομαντικό αποφύγετε την νυχτερινή βόλτα γύρω από το Campo Dei Fiori.
Την τέταρτη μέρα φύγαμε από νωρίς για Αθήνα και μην με ρωτήσετε γιατί έβαλα 4 μέρες στον τίτλο. Δεν έχω ιδέα, μπερδεγουέι, αν μπορεί κάποιος να το αλλάξει σε 3...
Και οι αριθμοί πίσω από τις λέξεις είναι:
Δύο άτομα, όλα πληρωμένα, μέχρι και τα δωράκια plus καφέδες και κάτι φαγητούλια, κανα περιοδικάκι στα αεροδρόμια:
960 ευρώ. δλδ. 480 το άτομο για 3 ολόκληρες μέρες στη
Ρώμη. Και το ξέρω αυτό γιατί είχαμε από 500 και γυρίσαμε με 40 ευρώ ....
Υ.Γ. Θα ήθελα εδώ να προσθέσω μια ψηφοφορία αλλά επειδή δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα στη μορφή "απάντησης", θέλω ειλικρινά να μου πείτε ήταν πολλά τα λεφτά που χαλάσαμε?
Αεροπορικά
Ξενοδοχεία
Αυτοκίνητα
Άλλα
3 μέρες στη Ρώμη (Φεβρουάριος 2010)
Βγαίνοντας περπατώντας πήγαμε στη Piazza San Pietro, όπου και βγάλαμε πολλές πολλές φωτογραφίες, όμως έχεις την δυνατότητα να ανέβεις στην κορυφή, εμείς δεν το κάναμε, την επόμενη φορά σίγουρα. Περπατήσαμε την Via Della Conciliazione και βρεθήκαμε στο Castel sant Angelo, η επίσκεψη άξιζε πολύ τον κόπο, το εισιτήριο ήταν μειωμένο διότι είχαμε την Roma Pass, δώσαμε 6 ευρώ στην είσοδο. Το μουσείο ήταν φανταστικό και στην κορυφή είχε ένα υπέροχο μικρό καφέ-εστιατόριο όπου και καθίσαμε να πιούμε κρασί. Δώσαμε περίπου 15 ευρώ, ήπιαμε το κρασάκι μας, φάγαμε τα τσιπς μας και κατεβήκαμε να δούμε και να περπατήσουμε τη γέφυρα. Ήθελα πάρα πολύ να κάνω κρουαζιέρα στον Τίβερη, το οποίο κόστιζε 20 ευρώ περίπου, αλλά λόγω χρόνου (ας πούμε τώρα), αποφασίσαμε να φύγουμε νωρίς να πάμε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούμε για το βράδυ. 
