Travel Stories

Ήταν μέσα του Σεπτέμβρη όταν μετά ένα μοναδικό διήμερο στην ανεπανάληπτη Κρακοβία και τα παρακείμενα αλατωρυχεία της Wieliszka έφτασα στο νοτιοδυτικό άκρο της Πολωνίας, πολύ κοντά στα σύνορα με την Τσεχία και τη Σλοβακία, στο χωριό Rychwald για μια συνάντηση με συναδέλφους μου από πέντε χώρες στα πλαίσια ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος.
Η περιοχή διαφέρει από την υπόλοιπη χώρα γιατί είναι απλωμένη σε λόφους που είναι οι δυτικές απολήξεις της οροσειράς Τάτρα που με τη σειρά τους είναι μέρος της οροσειράς των Καρπαθίων. Περιοχή γεμάτη δάση με ελάφια και σκίουρους να βγαίνουν πολλές φορές στα χωριά. Τα σπίτια των χωριών είναι όμορφα, φτιαγμένα κυρίως από ξύλο, γεμάτα λουλούδια και περιτριγυρισμένα από κήπους. Στην περιοχή μια σειρά από φράγματα σε ένα μικρό σχετικά ποτάμι έχουν δημιουργήσει μια σειρά από τεχνητές λίμνες, στις όχθες των οποίων υπάρχουν γραφικά χωριά και μικρές πόλεις. Η σημαντικότερη είναι το Zywiec. Πόλη σχετικά μικρή αλλά πολύ γνωστή σ’ όλη την Πολωνία μιας κι εκεί παράγεται η πιο γνωστή μπύρα της χώρας.
Στο περιθώριο των εργασιών μας κάναμε μερικές επισκέψεις στη γύρω περιοχή, επισκέψεις που εκτός των εντυπώσεων γι αυτήν μας έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε μεταξύ μας και με τους ντόπιους όσο γίνεται καλύτερα. Το στερεότυπο των ψυχρών, «κλειστών» Βορειοευρωπαίων κατέρρευσε στην περίπτωση των Πολωνών. Άνθρωποι καλλιεργημένοι, ευγενικοί και κυρίως «ζωντανοί» και φιλόξενοι. Μια μπύρα σε μια καταπληκτική ξύλινη μπυραρία, ένας καφές σ’ ένα καφέ του Zywiec, η ζεστή φιλοξενία του Δημάρχου του Gilowice αλλά κυρίως ένα βραδάκι σ’ ένα ξέφωτο του δάσους γύρω από τη φωτιά ψήνοντας λουκάνικα και τραγουδώντας μας έφερε πολύ κοντά και ανακαλύψαμε ότι έχουμε πολλά κοινά και ίσως καμία ουσιαστική διαφορά. Ακόμα και το πρόβλημα της γλώσσας δεν στάθηκε ικανό να εμποδίσει την επικοινωνία μας.
Η περιοχή έχει αρκετά αξιοθέατα. Ίσως όχι τέτοια που θα την έκαναν «τουριστική» αλλά οπωσδήποτε ενδιαφέροντα. Στο Zywiec επισκεφθήκαμε το κάστρο όπου στεγάζεται και ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο της ομώνυμης τοπικής ζυθοποιίας. Ενδιαφέρον είχε και το τοπικό παζάρι. Μεταξύ των άλλων πούλαγαν κάθε είδους οικόσιτο ζώο και πολλά ξύλινα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, αντικείμενα που σε εμάς έχουν αντικατασταθεί από μεταλλικά ή πλαστικά. Στο κέντρο της πόλης μια όμορφη εκκλησία με την παράσταση της Σταύρωσης στον εξωτερικό (!!) τοίχο του ιερού είναι πραγματικά κάτι που δεν βλέπεις συχνά. Στην όχθη της λίμνης έχουν εγκατασταθεί κάποιοι αθλητικοί φορείς που δίνουν τη δυνατότητα σε ντόπιους και ξένους να ασχοληθούν με αθλήματα του νερού. Στην κορυφή του λόφου Zar ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εγκαταστάσεις του υδροηλεκτρικού εργοστασίου αλλά κυρίως η απρόσκοπτη, ανεπανάληπτη θέα.
Το κορυφαίο όμως αξιοθέατο της περιοχής είναι η εκκλησία στο Gilowice. Εξ’ ολοκλήρου από ξύλο χωρίς καθόλου καρφιά είναι από τις ελάχιστες που έχουν σωθεί στην Πολωνία. Ένα πραγματικό αριστούργημα.
Ήταν ένα μοναδικό ταξίδι αυτό στην Πολωνία. Έχω επισκεφθεί αρκετές χώρες της Ευρώπης και ήταν η πρώτη φορά που φεύγοντας ήθελα να ξαναπάω. Ελπίζω σύντομα να το καταφέρω!