Συνέχεια....
Εκτός από τον κεντρικό δρόμο – δακτυλίδι που βρίσκεται γύρω γύρω από το νησί υπάρχουν και κάποιοι άλλοι παραδρομοι παράλληλοι με τον κεντρικό και επίσης και κάποιοι κάθετοι που μπορείς να τους ακολουθήσεις για να προχωρήσεις προς το κέντρο του νησιού. Ο ποιο γνωστός δρόμος – μονοπάτι είναι αυτός που άμα τον ακολουθήσεις διασχίζεις όλο το εσωτερικό του νησιού, περίπου από το κέντρο του, και βγαίνεις από την άλλη άκρη ( island crosswalk). Τη διαδρομή αυτή μπορείς να την κανείς είτε με μηχανάκι μέχρι ενός σημείου και μετά να συνεχίσεις με τα ποδιά, είτε εξ’ολοκρηρου με τα ποδιά που βέβαια είναι ο καλύτερος τρόπος και έχει διάρκεια περίπου 6 ώρες. Αφού λοιπόν είχαμε αρχίσει να πηγαίνουμε από το νότιο μέρος του νησιού προς το βόρειο...και είχαμε σταματήσει σε ένα υπέροχο καταρράκτη, παρατηρήσαμε ότι όλα τα σύννεφα είχαν εξαφανιστεί ..όποτε αποφασίσαμε να πάμε για ακόμα μια βουτιά και θα συνεχίζαμε τη διαδρομή μας το απόγευμα αρχίζοντας από το βόρειο σημείο το οποίο ήταν και πιο κοντά στο δωμάτιο μας. Επιστροφή λοιπόν στη παράλια…. Ο βυθός της θάλασσας στη Rarotonga όπως και στο Aιtutaki, που θα σαν διηγηθώ αργότερα, είναι δυο ειδών. Ο τελείως καθαρός βυθός που έχει μόνο άμμο και από μακριά φαίνεται σαν τις παραδεισένιες παράλιες που έχουμε όλοι στο μυαλό μας, και ο βυθός ο οποίος έχει κοραλλιά, τα οποία από μακριά φαίνονται κάπως σαν μαύρα στίγματα και εκεί είναι και το καλύτερο μέρος για να κάνει κάποιος κατάδυση με αναπνευστήρα. Στη mυri όπως και σε άλλες παράλιες υπάρχουν πολλά sea cucumber. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι επικίνδυνα…πάντως εγώ τα πάτησα επίτηδες 1-2 φορές για να δω αν θα πάθω τίποτα…και αφού διαπίστωσα ότι είμαι καλα..μου έφυγε και το άγχος του να προσέχω συνεχεία γύρω γύρω. Για τις παράλιες δεν θα πω κάτι άλλο αυτή τη στιγμή…άμα είχα πάει μόνο στη Rarotonga θα είχα πολλά να πω…έλα μου όμως που την επόμενη μέρα θα πήγαινα στον ορισμό του παράδεισου ..το Aitutaki…
Μετά την παραλία…και όσο είχαμε ακόμα χρόνο πριν νυχτώσει, φύγαμε γρήγορα να κάνουμε τη διαδρομή στο εσωτερικό του νησιού …και να φτάσουμε μέχρι το Needle.
Ο καιρός στα
Νησιά Κουκ είναι όλο το χρόνο ζεστός…το καλοκαίρι έχει γύρω στους 28…και το χειμώνα που πήγαμε εμείς(Ιούλιος) γύρω στους 25-26 και νύχτωνε γύρω στις 6 και 30. Είναι βέβαια καλύτερα για όποιον θέλει να τα επισκεφτεί να πάει κάποια εποχή εκτός καλοκαιριού γιατί τότε είναι που έχει την μεγαλύτερη βροχόπτωση και σίγουρα όχι αυτό το καλοκαίρι γιατί όπως μας είπαν περιμένουν το ελ νινιο και μάλλον θα την βγάλουν μέσα στα καταφύγια.
Το Needle είναι ένας παρά πολύ ψηλός βράχος, κάτι σαν μενιρ, το οποίο βρίσκεται 2 ώρες με τα ποδιά από την αρχή του μονοπατιού που σας περιέγραψα παραπάνω από τη βόρεια πλευρά. Αρχίσαμε λοιπόν το μονοπάτι με το μηχανάκι, δεν είχαμε πολύ χρόνο, και το αφήσαμε σε κάποιο σημείο για να συνεχίσουμε με τα ποδιά. Τι ωραία φύση βλέπαμε μπροστά μας …..πολλές φορές μου ερχόταν στο μυαλό το νησί του Lost. Aπόλυτη ηρεμία…ποταμάκια…και μεγάλα δέντρα με τεραστία φύλλα ..χοντρά σαν ανοιξιάτικη κουβέρτα. Το needle το είδαμε από μακριά αλλά δεν φτάσαμε ποτέ δίπλα του. Ο λόγος ήταν ότι λόγω κατολισθήσεων ο δρόμος ήταν κλειστός…επιστροφή γρήγορα στην Avarua προς αναζήτηση φαγητού ..Απογοητευση….ΟΛΑ ήταν κλειστά ..και δεν κυκλοφορούσε κανείς στο δρόμο…βρήκαμε ένα μαγαζί που έφτιαχνε Hamburger και τελικά φάγαμε εκεί…χωρίς μπύρες βέβαια γιατί το ψυγείο είχε λουκέτο…ήταν Κυριακή..
Τα Hamburger είναι πολύ διαδεδομένα στα
Νησιά Κουκ, ίσως και αυτός είναι ένας λόγος που το 67% των κατοίκων είναι παχύσαρκοι σύμφωνα με τον τουριστικό οδηγό…κάτι το οποίο διαπιστώσαμε και εμείς…
Κάτι το οποίο ξέχασα να πω και μου το θύμισε η go2dbeach είναι ότι το να πας σε μια εκκλησία την Κυριακή είναι φοβερή εμπειρια..ναι είναι αλήθεια…μας το είπαν και εμάς ..εμείς όμως δεν πήγαμε ..ο λόγος είναι ότι φορούσαμε μαγιό και στην εκκλησία πρέπει να πας με καλή αμφίεση ..όσες φορές πάντως κρυφακούσαμε έξω από την εκκλησία, με τις πόρτες ανοιχτές, δεν ακούσαμε κάτι…
Οι εκκλησίες τους πάντως ήταν παρά πολλές, μεγάλες και καλοδιατηρημένες….πως αλλάζουν τα πράγματα όμως ε;; εκεί που παλούκωναν και έτρωγαν τους σταυροφόρους ..τώρα η θρησκεία είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή τους.. ακούσαμε πολλά φρικιαστικά πράγματα που έκαναν παλιά οι κάτοικοι των
Κουκ ..όπως και να χει όμως…περασμενα..ξεχασμενα..!!
Γρήγορα στο δωμάτιο όμως για ξεκουραση γιατί την επόμενη μέρα θα με περίμενε το πιο ωραίο τοπίο που έχουν δει ποτέ τα μάτια μου….Aitutaki…
Αεροπορικά
Ξενοδοχεία
Αυτοκίνητα
Άλλα
, και με ενημέρωσαν ότι η χρήση κράνους δεν είναι υποχρεωτική άμα πηγαίνεις μέχρι 40 χλμ!!, ήμουν έτοιμος για την πρώτη περιήγηση στο νησί.
, τυχερέ!!!
) να ξεκολλησεις?
