Αιθιοπία ΑΙΘΙΟΠΙΑ...

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Αφρική' που ξεκίνησε από το μέλος LULLU, στις 9 Μαρτίου 2009.

  1. ΑΙΘΙΟΠΙΑ

    Με μια ομάδα φίλων και συναδέλφων βρέθηκα στην Αιθιοπία τον Νοέμβριο .
    Μια Αφρικανική χώρα απίστευτης γεωγραφικής ομορφιάς ,προπύργιο του χριστιανισμού,με ένα από τους αρχαιότερους πολιτισμούς Είναι η 2η χώρα μετά την Αρμενία που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Το μάτι του επισκέπτη θα σταθεί με δέος, να αντικρίσει τις 15 πανέμορφες εκκλησίες ,στην πόλη LALIBELLA, της βόρειας Αιθιοπίας ,που είναι σκαλισμένες μέσα στους βράχους ,και που για να σμιλευτούν χρειάστηκαν 23 χρόνια σκληρής δουλειάς από 40.000ακούραστους εργάτες .Είναι το θαύμα της αρχιτεκτονικής και της αστέρευτης πίστης ενός λαού πού αμύνεται για τα πιστεύω του ,ενώ περιβάλλεται όλο και πιο στενά από μουσουλμάνους γείτονες.
    Μια άλλη πανέμορφη εικόνα είναι η λίμνη Τάνα ,η πηγή που δίνει ζωή στον Νείλο, το ποτάμι που με την φιδίσια πορεία του μέσα από Σουδάν ,καταλήγει στην Αίγυπτο .
    Το νότιο κομμάτι της χώρας ,διαφέρει, τόσο γεωγραφικά όσο και πολιτισμικά.
    Εδώ , δεν έφτασε ακόμη ο λεγόμενος πολιτισμός, ο δικός μας τρόπος ζωής και σκέψης .Εδώ, ζουν ,ορισμένες από τις 100 φυλές της χώρας που παραμένουν σε πρωτόγνωρη κατάσταση ,σαν τους πρωτόπλαστους, μακριά από τη γνώση ,την ενημέρωση ,την ανάπτυξη ,και από όλα αυτά που συντελούν για να είναι η ζωή ευκολότερη .Το βλέμμα πλανιέται πάνω σε αυτά τα γυμνά κορμιά ,άλλοτε βαμμένα με φυτικές μπογιές και χρώματα ,άλλοτε ζωγραφισμένα με πολεμικά σχέδια και παραστάσεις και με τα μαλλιά τους χτενισμένα με λίπος και χένα και με χιλιάδες κολιέ περασμένα γύρω από το λαιμό ,τα χέρια τα πόδια ,φτιαγμένα από οτιδήποτε υλικό μπορεί να δώσει η φύση και οι τουρίστες .Οι τουρίστες που γίνονται αντικείμενο περιέργειας και διαφόρων κραυγών ,όταν το άσπρο μας χρώμα ,τα παχουλά μάγουλα , τα καλά κρυμμένα στήθη των γυναικών προκαλούν περιέργεια αλλά και φόβο σε αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν συνηθίσει την εικόνα μας ,τη γλώσσα μας και με…μόνη επαφή τι άλλο ,από τα BIR ,το νόμισμα της χώρας τους που και αυτό τους είναι άγνωστο και άχρηστο ,αφού δεν έρχονται σε επαφή με την πολύ απομακρυσμένη Αιθιοπική αγορά, μιας και ζουν με τα προϊόντα που παίρνουν από την γη και από τα ζώα, αλλά είναι το μόνο μέσο συνεννόησης που ανακάλυψαν οι κατά τα άλλα λιγοστοί τουρίστες ,για να μπορέσουν να αποθανατίσουν με τις κάμερες, τους τελευταίους πρωτόπλαστους ανθρώπους πάνω στη γη.
    Κατά τα αλλά, η χώρα εδώ και πολλά χρόνια είναι το σύμβολο της φτώχειας και απελπισμένα προσπαθεί να αντισταθεί στη πείνα και στις συνέπειες της ξηρασίας. Απαριθμεί 67 εκ κάτοικους με πάνω από 100 φυλές και 200 διαλέκτους και που έχει δοκιμαστεί μέσα από στιγμές στυγνής δικτατορίας και αυτοκρατίας, με μεγάλες απώλειες λόγω των πολέμων, μεταξύ Ερυθραίας και Σομαλίας και λόγω του λιμού του 1985 όπου 5.800.000 κατ. ζήτησαν βοήθεια ,με συνέπεια η χώρα να καταρρεύσει.
    Σήμερα η χώρα βρίσκετε και πάλι αντιμέτωπη με ένα νέο λιμό ,λόγω των λίγων βροχοπτώσεων, με αποτέλεσμα την καταστροφή των σιτηρών και με τους κατοίκους να εκλιπαρούν για βοήθεια…
    Υπολογίζετε ότι 15 εκ θα είναι ο πληθυσμός που θα ζήσει τις συνέπειες του λιμού, σύμφωνα με τις εκθέσεις της W.F.P ,USAID
    Σύμφωνα με τις ίδιες μελέτες ,οι περιοχές που θα πληγούν άμεσα είναι ,η Δυτική και Νότια χώρα, κυρίως η AFAR ,AMHARA, DIRE DAWA,TIGRAY και SOMALI.
    Η κυβέρνηση της χώρας αλλά και United Nations Humanitarian Affairs and Emergency Relief Agency κάνουν έκκληση για βοήθεια ,πριν τα αποτελέσματα του λιμού να είναι τραγικά .
    Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ,ότι και άλλες μάστιγες βασανίζουν την Αιθιοπία όπως η ελονοσία, το ΑΙDS,( που υπολογίζετε ότι σε 10 χρόνια το 10% του πληθυσμού θα έχει νοσήσει) και φυματίωση με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί ο μέσος όρος ζωής στα 37 χρόνια!!!!!
    Σε αυτή τη χώρα ο Αι Βασίλης δεν έφερε δώρα και αυτή τη χρονιά , ας ελπίσουμε του χρόνου να φέρει πολλές βροχές …τις έχουν ανάγκη, όπως έχουν ανάγκη ειρήνη και αγάπη , από όλους μας ……
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    • 590.jpg
      590.jpg
      File size:
      43,8 KB
      Προβολές:
      283
    #1
  2. Μοιραστείτε τη σελίδα


  3. renata

    renata Member

    Μηνύματα:
    5.527
    Likes:
    1.820
    Επόμενο Ταξίδι:
    το μελετάω.
    χονολουλού μου γράφε να μαθαίνομε ..υπέροχη ιστορία!!
     
    #2
  4. ΕΡΣΗ

    ΕΡΣΗ Member

    Μηνύματα:
    6.447
    Likes:
    2.286
    Επόμενο Ταξίδι:
    Βερολίνο (ξανά!)
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Λάος, Βιετνάμ, Καμπότζη
    Περιμενω με ανυπομονησια τη συνεχεια
     
    #3
  5. xenos

    xenos Member

    Μηνύματα:
    2.408
    Likes:
    725
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ν.Α Ασια
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Bανουατου/Tαιλανδη
    Πολυ δυναμικη η εισοδος σου στο φορουμ.
    Χαιρομαι που μοιραζεσαι μαζι μας τις εμπειριες σου απο αυτους τους δυσκολους προορισμους.
     
    #4
  6. LULLU

    LULLU Member

    Μηνύματα:
    1.903
    Likes:
    1.856
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νιγηρας-Μαλι
    Και το ταξίδι αρχίζει.. , για την ακρίβεια οι προετοιμασίες άρχισαν ένα χρόνο πριν στη Χιλή…,ναι στη Χιλή … έχουμε αυτή τη λόξα εμείς στη παρέα μας… ενώ βρισκόμαστε σε ταξίδι πέφτουν οι προτάσεις , οι ενστάσεις τα προγράμματα για το επόμενο..
    Έτσι λοιπόν και για αυτό, γεννήθηκε στη διαδρομή ανάμεσα στο παγετώνα grey και τη έρημο Atacama.. και ακριβώς μετά από ένα χρόνο πάντα Νοέμβρη μήνα για να έχουμε εμείς οι εργαζόμενοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα άδεια 30 εργάσιμων ημερών, βρισκόμαστε νύχτα στο Ελ. Βενιζέλος καθηλωμένοι 6 ώρες , για τη ακρίβεια ξαπλωμένοι πάνω στα καινούργια sleep bag , αναμονής για πτήση στη Φραγκφούρτη από όπου θα πάρουμε τη πτήση για Addis Abeba..
    -Πολύ σκληρά ρε παιδάκι μου το πάτωμα εδώ και καταπαγωμενο., κρυοπαγήματα έπαθε ο κωλος μου γαμωτο.., τι υπνόσακο από πούπουλα χήνας και παπαρες μας είπε ο μαγαζάτορας που μας τα πούλησε… ,,λέει η μια από τις 7 χάριτες..
    -Που ξέρεις μωρέ , το χώμα στη κοιλάδα Oμο ,θανε πιο μαλακό, μη σου πω λάσπη, και θα πας καλύτερα….
    -Όσο σκεφτομαι 6 ώρες αναμονή, 3 ώρες πτήση, άλλες 2 εκεί για τη πτήση Αιθιοπίας τα ισα πίσω μουρχεται να πάω κολυμπώντας ως τη Αφρική…..
    -Και επειδή αυτό δεν γίνεται καλή μου παρόλο που είναι ανοιχτές οι θάλασσες , ασχολήσου με το σουντοκου να περάσει η ώρα, ..προτείνει η άλλη που έχει επιδοθεί με μανία σε αυτό το νέο παιχνίδι ,που όλες τη περιπαίξαμε και εγώ μαζί , που ναξερα, ότι θα πάθαινα ακριβώς την ίδια μανία αρκετό καιρό μετά, διαπιστώνοντας ακόμη μια φορά αυτά που μου έλεγε η μάνα μου.. παιδί μου ότι κοροϊδέψεις θα το κουκουλωθείς μόνο το νου σου….
    Οι ώρες ατέλειωτες όπως και οι πόνοι στα κόκαλα, ο πονοκέφαλος πράγμα που μας δημιουργεί μια αναστάτωση και μια γενικώς κακή αρχή , μια αρνητική αύρα …
    --Κάποιος βάλθηκε να αυξήσει το βαθμό δυσκολίας του ταξιδιού αυτού, αλλά δεν θα του περάσει δεν ξέρει με τι τα έβαλε!!!!!!!! και νασου οι ασπιρίνες και τα αντιφλεγμονώδη να κατρακυλούν τον οισοφάγο..
    Επιτέλους στις 9και μισή το βράδυ προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο της AddisAbbeba, ένα αεροδρόμιο παλιό, (είμαστε το 2003, δεν γνωρίζω αν έχει κάτι αλλάξει από τότε ,)σου θυμίζει αμέσως το που είσαι και γιατί είσαι εδώ…
    Μετά από τα παραλαβή των αποσκευών που πήρε αρκετή ώρα , το πρώτο πράγμα που ταξιδιώτης αναζητά , είναι να πετύχει ανταλλακτήριο ανοιχτό …,και αφού πετύχαμε και αυτό ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι που θα ξεκουράσουμε τα πονεμένα οιδηματώδη πόδια μας και θα γεμίσουμε το άδειο σφιγμένο από τη πείνα στομάχι μας στο πεντάστερο Hilton της πρωτεύουσας πήραμε το δρόμο σιγοτραγουδώντας κιόλας.. ..
    Εμ δε..!!!!! τι λογαριάζεις χωρίς το ξενοδόχο? Και στη περίπτωση μας , ο ξενοδόχος είπε…
    -Η κουζίνα έχει κλείσει…και μάλιστα τόσο δυνατά που σαν να νιώσαμε στα μούτρα το αέρα στο κλείσιμο της…
    Ο ρεσεψιονίστ κοιτά τα χαρτιά του και αποφασίζει να μην αφήσει νηστικά 17 άτομα που βρίσκονται στα πόδια του και που έχουν κάνει κράτηση και που τους περίμενε και που γνωρίζει τη ώρα άφιξης.. και έτσι μας οδηγεί στη μισοσκότεινη τραπεζαρία, όπου εξελίχτηκε ο χειρότερος γαστρονομικός εφιάλτης μου…μπροστά μου να παρελάσουν τα κρύα πιάτα τίγκα στο σκόρδο, να ξεκουφαίνομαι από τα μαχαιροπίρουνα τους παφλασμούς των ικανοποιημένων χειλιών και μασητήρων περιμένοντας τη σαλάτα που παρήγγειλα.. και που ποτέ δεν καταδέχτηκε να εμφανιστεί μπρος μου…και ενώ ακόνιζα τη όρεξη για desert πεπεισμένη ότι στα γλυκά δεν υπάρχει σκόρδο , έφαγα δεύτερη πόρτα..
    -Κλείσαμε .. και μαζεύουν τα πάντα…
    -Μα έχουμε παραγγείλει …
    --Φεύγετε… έχουμε κλείσει…και με κοιτά με ένα βλέμμα ανάμεσα του χθες και του αύριο..
    -Που να ….και αρχίζω ένα κατεβατό όχι μιας πεινασμένης ταξιδεύτριας και πελάτισσας αλλά μιας πεπειραμένης βορτηγατζίνας που της έκλεψαν τα χαρτιά της φορτωτικής σε συνοριακό σταθμό….
    Σέρνω το πεινασμένο κορμί στο δωμάτιο , μεγάλο άνετο και πάω για ένα ζεστό μπάνιο.. και νασου να αναβοσβήνουν νέα λαμπάκια στο θολωμένο μυαλό. Δεν υπάρχουν πετσέτες , δεν υπάρχει χαρτί τουαλέτας… και εξαντλείται η υπομονή μιας ατέλειωτης αναμονής για την εμφάνιση αυτών των αναγκαίων υλικών…Στη χλιαρή αντιμετώπιση του γεγονότος βρέθηκαν μπροστά στη φουρτουνιασμένη μαινόμενη αντίδραση μου…και οι πετσέτες και τα χαρτιά ακούραστα και ασταμάτητα έκαναν το δρομολόγιο προς το δωμάτιο μου πια…
     
    #5
    V.SAG, latina and varsa like this.
  7. go2dbeach

    go2dbeach Member

    Μηνύματα:
    4.795
    Likes:
    1.943
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ακτή κοκοφοίνικα
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Λατινική Αμερική
    Ωραια υποδοχη ειχατε :lol:! Με το καλωσηρθατε στα δυσκολα..ή μηπως δεν αρχισαν καν τα δυσκολα?
    Περιμενω με αγωνια τη συνεχεια!!
     
    #6
  8. Rosa

    Rosa Member

    Μηνύματα:
    1.581
    Likes:
    1.189
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Trobriand Islands...
    Εγώ, πάλι, τι κουσούρι κι αυτό? Όσο αυξάνεται ο βαθμός δυσκολίας, τόσο περισσότερο μου αρέσει!....Αν μου το εξηγήσετε.....
    Έλα, Lullu, περιμένουμε συνέχεια!!!!
     
    #7
  9. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    2.713
    Likes:
    5.115
    Επόμενο Ταξίδι:
    Venezuela (πάλι)
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Σουδάν
    Μποράβο για την ιστορία, LULLU. Αλλά τι το θέλατε κι εσείς το Χίλτον; Εμείς στην Αντίς μείναμε σε ένα ξενοδοχειάκι, μας κόστισε 5 ευρώπουλα στο κέντρο της πόλης και έιχε και πετσέτες και φαγητό και χαρτί υγείας κι απ' όλα. Περιμένω ιστορίες από την κοιλάδα Όμο...
     
    #8
  10. ΕΡΣΗ

    ΕΡΣΗ Member

    Μηνύματα:
    6.447
    Likes:
    2.286
    Επόμενο Ταξίδι:
    Βερολίνο (ξανά!)
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Λάος, Βιετνάμ, Καμπότζη
    Ναι και εγω εχω πιασει στασιδι εδω και περιμενω υπομονετικα...
     
    #9
  11. varsa

    varsa Member

    Μηνύματα:
    1.291
    Likes:
    112
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    far away
    και εγω, διπλα στην Ερση καθομαι...
     
    #10
  12. Dafni

    Dafni Member

    Μηνύματα:
    890
    Likes:
    318

    Στριμωχτήτε λιγάκι κορίτσια να κάτσω κι εγώ....όλοι χωράμε;)

    Lullu σ'ευχαριστούμε που μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου από γωνιές του κόσμου που αρκετοι από μας δεν έχουν τολμήσει καν να φανταστούν ότι θα δουν μια μέρα από κοντά....καλή συνέχεια στο γράψιμο.
     
    #11
  13. LULLU

    LULLU Member

    Μηνύματα:
    1.903
    Likes:
    1.856
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νιγηρας-Μαλι
    ..Δύσκολη νύχτα και εγω να βρίσκομαι στο μέσον μιας μαινόμενης φωτιάς που καίει το ΙΚΑ ενώ το νερολάστιχο που κρατώ στα χέρια μόνο γαργαλητό προκαλεί στις φλόγες, όταν ένα δυνατό κουδούνισμα με επαναφέρει από τον εφιάλτη, το ξυπνητήρι άρχισε να κτυπά και αντιλαμβάνομαι ότι ο πεινασμένος δεν ονειρεύεται μόνο καρβέλια αλλά βιώνει και πύρινους εφιάλτες…..
    Φρέσκες και δροσερές οι συγκάτοικες πάμε για πρωινό και είναι τόση η ανάγκη του καφέ που σχεδόν δεν ακούμε το …σορυ δεν υπάρχετε στη λίστα!!!!!!!!!!
    Εγώ μπορεί να ξύπνησα και να γλύτωσα από τον πύρινο εφιάλτη αλλά δεν γλυτώνω από το χθεσινό έργο της φαγοαπαγορευσης που συνεχίζεται σαν ημιτελή επεισόδια τηλεοπτικής σειράς…..τώρα δεν μένει από το να στοιχηματίσουμε ποιο θανε το τέλος και είμαι σίγουρη κατά ένα περίεργο τρόπο πως δεν θανε το δικό μου ….
    Αγέρωχες και πεινασμένες μπουκαρουμε δυναμικά στη τραπεζαρία ..και στο πέρασμα μας νιώθουμε το αυστηρό επικριτικό βλέμμα των δεκάδων γιαπωνέζων και γραβατοφορεμένων λευκών μάνατζερ που απολαμβάνουν το πρωινό παρέα με τα λαπ και τα πολύχρωμα ντοσιέ…, γιατί στα χρόνια τούτα η πρωτεύουσα της χώρας πήρε τα ινία από το Ναϊρόμπι και έγινε το κέντρο του εμπορίου των συναντήσεων, των αποφάσεων των συναλλαγών…Μέχρι να λυθεί το μυστήριο της εξαφάνισης μας από τις λίστες της ρεσεψιόν παρατηρώ τη ράτσα των γιαπωνέζων που η μοίρα μου τόχει να τους βλέπω κατά δεκάδες όπου βρεθώ.., τα μαμαμουνια, αυτό το όνομα τους εδόθη από τη Όλγα σε ένα αεροδρόμιο της Βιρμανίας πριν από χρόνια όπου με το που άνοιξε η πύλη ξεχύθηκαν στον αεροδιάδρομο, γλυτώσαμε από το τσαλαπάτημα στο τσάκ, φοβούμενοι μη μείνουν απέξω από το αεροπλάνο, είχαν διαβάσει μάλλον για τις δύσκολες και δύστροπες εσωτερικές πτήσεις της Βιρμανίας.. , με απορία και δόση ζήλειας παρακολουθώ μια παρέα γιαπωνέζες να καταβροχθίζουν τα πάντα, από κρουασάν ως φακόσουπα, φρούτα και γλυκά και είναι τόσο αδύνατες , ακτινογραφία παιδάκι μου…που το βάζουν τόσο φαί γαμωτο?
    Ας είναι , ευτυχώς και για μας άρχισε η μέρα να γίνεται καλύτερη, λύθηκε το μυστήριο, μας τάισαν μας πότισαν ένα δυνατό τούρμπο καβουρντισμένο καφέ και επιτέλους πήραμε το δρόμο για το αεροδρόμιο…θα πετάξουμε στη Μπαχα Ντάρ και στη λίμνη Τάνα.. Διασχίζομαι τη Αddis Abbeba για να πάμε αεροδρόμιο και μπροστά μας ξεδιπλώνεται η Τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Αφρικής και Τρίτη σε υψόμετρο 2500 μέτρα. Μεγάλοι φαρδιοί δρόμοι, δένδρα , κυρίως ευκάλυπτοι που αντέχουν στη ξηρασία , χιλιάδες σαραβαλιασμένα αυτοκίνητα που μόλις επέζησαν από κραχ τεστ .. Οι Αιθίοπες ψηλοί αγέρωχοι αδύνατοι και οι γυναίκες όμορφες, πολύ όμορφες , καλαλφιαδιασμένες και δίμετρες…με ένα περπάτημα γαζέλας , ανάλαφρο και υπερήφανο …..
    Φτάνουμε αεροδρόμιο ,.. εδώ όπως και σε όλη τη Αφρική ο χρόνος δεν έχει καμιά μα καμιά αξία και ο προγραμματισμός δεν είναι και από τα ατού της χώρας. Η Ινδία δεν έχει πια όλα τα πρωτεία επαυτού…και μια άλλη χώρα της υπομονής εμφανίζεται μπροστά μου πράγμα γνώριμο μια και έζησα πριν χρόνια στη διπλανή Σομαλία για αρκετό καιρό..
    Ευτυχώς τα μαγαζάκια είναι κλειστά αν και η ώρα είναι 11 και μισή και το shopping therapy δεν ήταν εφικτό… Ηλθε η ώρα επιτέλους της επιβίβασης , μας χώνουν σε ένα δικινητήριο, που ο ένας επιμένει να μην δουλέψει, αρνείται κάθε παράκληση.. περιμένουμε τους τεχνικούς θα το διορθώσουν ως να πείτε κύμινο.. it’s a piece of cake…., μωρέ και κυμινο είπαμε και όλα τα μπαχάρια της Ανατολής κατονομάσαμε αλλά αυτό μουλάρωσε… , η ζέστη , η μυρωδιά των καύσιμων γίνεται αφόρητη μέσα στη καμπίνα…ευτυχώς που ο τεχνικός απεφάνθη ότι δεν φτιάχνει η ζημιά και αλλάξαμε σκάφος…Με αρκετή ώρα καθυστέρηση , επιτέλους πήραμε ύψος και των αμαστιών μας και βρεθήκαμε να αιωρούμαστε πάνω από τη πόλη που έ αλλάξει όψη σιγα σιγα... Οι λαμαρινοσκεπές γυαλίζουν από τις ακτίνες του ήλιου , παράγκες, χωματόδρομοι είναι η άλλη πλευρά μακριά από το κέντρο, από τα κυβερνητικά κτίρια , εδώ οι άνθρωποι δεν έχουν συνέλθει ακόμη από το μακροχρόνιο πόλεμο με τη Ερυθραία, από τη ανομβρία , τη ξηρασία που οδήγησε εδώ τους εσωτερικούς μετανάστες ψάχνοντας για ευκαιρίες δουλειάς…
    Κάτω απλώνεται η καλλιεργήσιμη γη, χωρισμένη σε αγροτεμάχια που το καθένα έχει άλλη καλλιέργεια σιτηρών και συνεπώς άλλο χρόνο ωρίμανσης γεγονός που δίδει διαφορετικό χρώμα βλάστησης, δημιουργώντας ένα πελώριο χαλί , πατσγουορκ τεχνικής… Δεν υπάρχουν χωριά με τη καθαρή αρχιτεκτονική έννοια αλλά παντού διασκορπισμένες λαμαρινένιες κατασκευές , καλύβες, παράγκες που συνδέονται μεταξύ τους με μικρά χωμάτινα μονοπάτια .
     
    #12
    thalia_2012 and latina like this.

Μοιραστείτε τη σελίδα