Νορβηγία Όλεσουντ, Άλεσουντ ή μήπως ΟΑλεσουντ; Τέλος πάντων, Νορβηγία, κάπου βόρεια ανάμεσα στα φιόρδ.

[psilos3]

Όλεσουντ, Άλεσουντ ή μήπως ΟΑλεσουντ;

Τέλος πάντων, Νορβηγία, κάπου βόρεια ανάμεσα στα φιόρδ.​

Δεν ήθελα να το μάθω. Ήθελα να πάω. Σε κάθε περίπτωση ήθελα να πάω και παρόλο που πήγα-είδα-γύρισα, ακόμα δε κατάλαβα ποιο είναι το σωστό. Άκουσα και τις τρεις εκδοχές και μάλον θα κρατήσω αυτή που μ’ αρέσει.

Τι μ’ έφερε όμως ως το Νορβηγικό βορρά και καλούμαι ν’ αρχίσω άλλη μια ταξιδιωτική ιστορία ξεμπλέκοντας το κουβάρι των αναμνήσεων; Μάλλον η περιέργεια για μια χώρα που δεν είχα ως τώρα προσεγγίσει, μια χώρα με ξεχωριστό και ιδιαίτερο ενδιαφέρον όπως εύκολα φαντάζεστε νομίζω, εν συγκρίσει και με τις γειτονικές της.

Γεγονός είναι πως στις υπόλοιπες Σκανδιναβικές, οι πρωτεύουσες είναι κατά κύριο λόγο το σημείο αναφοράς. Είναι νομίζω αδύνατο να μιλήσεις για τη Σουηδία χωρίς τη Στοκχόλμη, ή για τη Δανία δίχως την Κοπεγχάγη. Ακόμα και για την Φινλανδία να πεις, το Ελσίνκι πάντα μπαίνει στην εξίσωση. Ε για τη Νορβηγία όμως σίγουρα δεν ισχύει το ίδιο, μιας και αποτελεί χώρα - εξαίρεση που έχει αρκετές πόλεις με μεγάλο ενδιαφέρον χωρίς να αναφερθείς ταξιδιωτικά στην πρωτεύουσα. Άσε την απίστευτη φυσική ομορφιά της, που ελπίζω κάποια στιγμή να προκύψει και να αναφερθώ γι’ αυτήν εκτενέστερα σε μελλοντική ιστορία.

Θα μου πεις υποτιμάς το Όσλο; Καθόλου, κάθε άλλο, το πέτυχα και με καλό για την εποχή καιρό και τολμώ να πω πως μου άρεσε, όμως το ταξίδι ως εκεί πάνω δεν έγινε με αφορμή την επίσκεψη σ’ αυτό. Για να το θέσω στη σωστή του βάση, με αφορμή την πτήση προς το Όσλο ξεκίνησα να κάνω αμέσως δεύτερες και τρίτες σκέψεις.

To Ålesund προέκυψε θα έλεγε κανείς μέσα από αυτές τις σκέψεις κι όλα τα πιθανά ενδεχόμενα και σενάρια. Έχοντας το αρχικό δρομολόγιο στα χέρια μου ξεκίνησα να ψάχνω τα εσωτερικά και να αποκλείω, μιλώντας πάντα για αεροπορικές συνδέσεις μιας και η χώρα είναι τεράστια για οτιδήποτε άλλο μέσα σ’ ένα τριήμερο, πόσο μάλλον όταν ταξιδεύεις και μόνος.

Νομοτελειακά έπεσα λοιπόν πάνω στις πολύ βολικές και οικονομικές (θα το αναλύσω) προτάσεις των τοπικών αερογραμμών, βάζοντας τη μικρή αυτή πόλη στην εξίσωση, μιας και τα Τρόμσο & Μπέργκεν που κυνηγούσα δεν μου κάθονταν με τίποτα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτό, αλλά και κάτι πολύ πιο αυθόρμητο και ίσως λιγότερο εξηγήσιμο σε σχέση με την απλή λογική των πτήσεων. Ήταν εκείνο το σημαδάκι πάνω στον ηλεκτρονικό μου χάρτη που είχε μπει σε ανείπωτο χρονικό διάστημα, ήταν αυτή η φωτογραφία της πόλης ανάμεσα στο φιόρδ με τη μαγική θέα από τον απέναντι λόφο, ήταν όλες αυτές οι συγκυρίες που με προέτρεψαν ώστε να πω «ήρθε επιτέλους η ώρα να τα δεις με τα μάτια σου» πατώντας το πολυπόθητο κλικ.

Αν δικαιώθηκα ή όχι θα το κρίνουμε όπως πάντα μαζί.

Φύγαμε!

 

• 1
• 2
• 3
• …

  Go to chapter

  Go
• 10

Επόμενο Κεφάλαιο

1 of 10

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[evaT]

Φωτογραφιάρα!

Και ταξιδάρα τολμώ να πω. Θα πω κρίμα που έχασες το Μπέργκεν, θα μου πεις κρίμα για το ΟΕΑΛΕΣΟΥΝΤ

Ευχαρίστως επιστρέφω, ΧΘΕΣ.

 

[arabickostas]

Όλεσουντ, Άλεσουντ ή μήπως ΟΑλεσουντ;

Τέλος πάντων, κάπου βόρεια ανάμεσα στα φιόρδ. Νορβηγία!​

Δεν ήθελα να το μάθω. Ήθελα να πάω. Σε κάθε περίπτωση ήθελα να πάω και παρόλο που πήγα-είδα-γύρισα, ακόμα δε κατάλαβα ποιο είναι το σωστό. Άκουσα και τις τρεις εκδοχές και μάλον θα κρατήσω αυτή που μ’ αρέσει.

Τι μ’ έφερε όμως ως το Νορβηγικό βορρά και καλούμαι ν’ αρχίσω άλλη μια ταξιδιωτική ιστορία ξεμπλέκοντας το κουβάρι των αναμνήσεων; Μάλλον η περιέργεια για μια χώρα που δεν είχα ως τώρα προσεγγίσει, μια χώρα με ξεχωριστό και ιδιαίτερο ενδιαφέρον όπως εύκολα φαντάζεστε νομίζω, εν συγκρίσει και με τις γειτονικές της.

Γεγονός είναι πως στις υπόλοιπες Σκανδιναβικές, οι πρωτεύουσες είναι κατά κύριο λόγο το σημείο αναφοράς. Είναι νομίζω αδύνατο να μιλήσεις για τη Σουηδία χωρίς τη Στοκχόλμη, ή για τη Δανία δίχως την Κοπεγχάγη. Ακόμα και για την Φινλανδία να πεις, το Ελσίνκι πάντα μπαίνει στην εξίσωση. Ε για τη Νορβηγία όμως σίγουρα δεν ισχύει το ίδιο, μιας και αποτελεί χώρα - εξαίρεση που έχει αρκετές πόλεις με μεγάλο ενδιαφέρον χωρίς να αναφερθείς ταξιδιωτικά στην πρωτεύουσα. Άσε την απίστευτη φυσική ομορφιά της, που ελπίζω κάποια στιγμή να προκύψει και να αναφερθώ γι’ αυτήν εκτενέστερα σε μελλοντική ιστορία.

Θα μου πεις υποτιμάς το Όσλο; Καθόλου, κάθε άλλο, το πέτυχα και με καλό για την εποχή καιρό και τολμώ να πω πως μου άρεσε, όμως το ταξίδι ως εκεί πάνω δεν έγινε με αφορμή την επίσκεψη σ’ αυτό. Για να το θέσω στη σωστή του βάση, με αφορμή την πτήση προς το Όσλο ξεκίνησα να κάνω αμέσως δεύτερες και τρίτες σκέψεις.

View attachment 538218

To Ålesund προέκυψε θα έλεγε κανείς μέσα από αυτές τις σκέψεις κι όλα τα πιθανά ενδεχόμενα και σενάρια. Έχοντας το αρχικό δρομολόγιο στα χέρια μου ξεκίνησα να ψάχνω τα εσωτερικά και να αποκλείω, μιλώντας πάντα για αεροπορικές συνδέσεις μιας και η χώρα είναι τεράστια για οτιδήποτε άλλο μέσα σ’ ένα τριήμερο, πόσο μάλλον όταν ταξιδεύεις και μόνος.

Νομοτελειακά έπεσα λοιπόν πάνω στις πολύ βολικές και οικονομικές (θα το αναλύσω) προτάσεις των τοπικών αερογραμμών, βάζοντας τη μικρή αυτή πόλη στην εξίσωση, μιας και τα Τρόμσο & Μπέργκεν που κυνηγούσα δεν μου κάθονταν με τίποτα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτό, αλλά και κάτι πολύ πιο αυθόρμητο και ίσως λιγότερο εξηγήσιμο σε σχέση με την απλή λογική των πτήσεων. Ήταν εκείνο το σημαδάκι πάνω στον ηλεκτρονικό μου χάρτη που είχε μπει σε ανείπωτο χρονικό διάστημα, ήταν αυτή η φωτογραφία της πόλης ανάμεσα στο φιόρδ με τη μαγική θέα από τον απέναντι λόφο, ήταν όλες αυτές οι συγκυρίες που με προέτρεψαν ώστε να πω «ήρθε επιτέλους η ώρα να τα δεις με τα μάτια σου» πατώντας το πολυπόθητο κλικ.

Αν δικαιώθηκα ή όχι θα το κρίνουμε όπως πάντα μαζί.

Φύγαμε!

Αναμενουμε... Σαν να ψηλωσες κ αλλο εκει πανω ψηλε.

Για την ιστορια, καθοτι εκανα νορβηγικα για χρονια (!!), το σωστο ειναι Οοοολεσουντ ( με τραβηγμενο το Ο ). Τα τρια γραμματα που φαινονται περιεργα προφερονται Æ -Αααα, Ø- Εεεε , Å-Οοοο ( τραβηγμενα και τα τρια). Επισης, παραδειγμα, το σωστο ειναι Τρουμσεεεε ( το Ο προφερεται Ου ).

 

[Dr Snoopy]

Η ανάγνωση μιας ιστορίας για έναν τόπο που έχεις επισκεφτεί νομίζω ότι είναι μια μοναδική εμπειρία. Λειτουργεί σαν «χρονομηχανή» που ανασύρει ξεχασμένες μνήμες και συναισθήματα.Ετσι νοιώθω τουλαχιστον εγώ όταν διαβάζω ιστορίες από τόπους που έχω πάει,το μυαλό μου ταξιδεύει πίσω στη στιγμή που εγώ ο ίδιος περπατούσα στα ίδια μέρη.Είμαι σίγουρος λοιπόν ότι @psilos3 με την ιστορία του θα ενεργοποιήσει οπωσδήποτε τις αισθήσεις που είχα βιώσει κι εγώ κάποτε..........Αναμένω.............
ΥΓ Ασε που μου ξαναθύμησε πάλι ότι πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσω κι εγώ μια παλιά ιστορία που έχω ξεκινήσει για την Νορβηγία

 

[psilos3]

Και ταξιδάρα τολμώ να πω.

Ταξιδάρα τρομερή!

κρίμα που έχασες το Μπέργκεν

Έννοια σου, ήταν να μη μπει στη λίστα και αυτό.

Αναμενουμε... Σαν να ψηλωσες κ αλλο εκει πανω ψηλε.

Συνεχίζω ακάθεκτος, στο ύψος των περιστάσεων.

με τραβηγμενο το Ο

Αυτή είναι μια εκδοχή που αλήθεια δε την άκουσα!

μαι σίγουρος λοιπόν ότι @psilos3 με την ιστορία του θα ενεργοποιήσει οπωσδήποτε τις αισθήσεις που είχα βιώσει κι εγώ κάποτε..........Αναμένω.............

Σ' ευχαριστώ για τα όμορφα σου λόγια. Ελπίζω να συμβεί!

έπει κάποια στιγμή να τελειώσω κι εγώ μια παλιά ιστορία που έχω ξεκινήσει για την Νορβηγία

Πρέπει, για να πάρουμε κι άλλες ιδέες.

 

[Nikos1986]

Κοίτα συγχρονισμός, σήμερα έκλεισα τα εισιτήρια πρώτη φορά για εκεί πάνω

Περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία τη συνέχεια!

Τι μ’ έφερε όμως ως το Νορβηγικό βορρά και καλούμαι ν’ αρχίσω άλλη μια ταξιδιωτική ιστορία ξεμπλέκοντας το κουβάρι των αναμνήσεων; Μάλλον η περιέργεια για μια χώρα που δεν είχα ως τώρα προσεγγίσει, μια χώρα με ξεχωριστό και ιδιαίτερο ενδιαφέρον όπως εύκολα φαντάζεστε νομίζω, εν συγκρίσει και με τις γειτονικές της.

Δεν μπορώ κι εγώ να προσδιορίσω τι ακριβώς γίνεται με τη Νορβηγία, ίσως και την Ισλανδία. Οι αντιθέσεις της φύσης τους; Φυσικά φαινόμενα που είναι άγνωστα εδώ; Η ποιότητα ζωής και το πώς εκτοξεύτηκε σε σχέση με πριν 100 χρόνια;

Για την ιστορια, καθοτι εκανα νορβηγικα για χρονια (!!), το σωστο ειναι Οοοολεσουντ ( με τραβηγμενο το Ο ). Τα τρια γραμματα που φαινονται περιεργα προφερονται Æ -Αααα, Ø- Εεεε , Å-Οοοο ( τραβηγμενα και τα τρια). Επισης, παραδειγμα, το σωστο ειναι Τρουμσεεεε ( το Ο προφερεται Ου ).

Το "Ο" ουυυ και το "Ø" εεε...
Θα ακολουθήσω την προφορά σου με "Τρουμσεεεε" και θα δω πού θα βρεθώ

 

[psilos3]

Κοίτα συγχρονισμός, σήμερα έκλεισα τα εισιτήρια πρώτη φορά για εκεί πάνω

Σπουδαία, αναμένεται εκδρομαρα. Η Νορβηγία έχει πολλές και σοβαρές επιλογές.

Δεν μπορώ κι εγώ να προσδιορίσω τι ακριβώς γίνεται με τη Νορβηγία, ίσως και την Ισλανδία. Οι αντιθέσεις της φύσης τους; Φυσικά φαινόμενα που είναι άγνωστα εδώ; Η ποιότητα ζωής και το πώς εκτοξεύτηκε σε σχέση με πριν 100 χρόνια;

Φύση, ομορφιά, αρχιτεκτονική, ποιότητα ζωής, ίσως λίγο απ' όλα. Μπορεί πάλι κι όλα όσα κρύβονται επιμελώς κάτω απ' το χαλάκι και τα τεράστια ποσοστά αλκοολισμού. Όπως και να χει βρήκα τεράστιο ενδιαφέρον σε όλα. Η συνέχεια στην οθόνη.

 

[makisg]

Σπουδαία, αναμένεται εκδρομαρα. Η Νορβηγία έχει πολλές και σοβαρές επιλογές.


Φύση, ομορφιά, αρχιτεκτονική, ποιότητα ζωής, ίσως λίγο απ' όλα. Μπορεί πάλι κι όλα όσα κρύβονται επιμελώς κάτω απ' το χαλάκι και τα τεράστια ποσοστά αλκοολισμού. Όπως και να χει βρήκα τεράστιο ενδιαφέρον σε όλα. Η συνέχεια στην οθόνη.

Άντε, περιμένω και εγώ με αγωνία μπας και ανηφορίσουμε και εμείς προς τα εκεί πάνω.

 

[psilos3]

Άντε, περιμένω και εγώ με αγωνία μπας και ανηφορίσουμε και εμείς προς τα εκεί πάνω.

Πρέπει να την προγραμματίσεις αυτή την εκδρομή

 

[makisg]

Πρέπει να την προγραμματίσεις αυτή την εκδρομή

Περιμένω να δω τους συνδιασμούς πτήσεων και πόλεων που έκανες εσύ και μετά να δω ποια είναι η πιο κατάλληλη εποχή. Έχουμε πάει ήδη Όσλο και Μπέργκεν.

 

[psilos3]

Προετοιμασία & σχεδιασμός



Μια προσφορά.
Αυτό που με τόση ανυπομονησία περιμένουμε κάθε φορά που το κάνει η Aegean προκειμένου να βάλουμε κάτω τα σχέδια ή να καταστρώσουμε νέα.
Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να κλείσω στα τέλη του Γενάρη σε καλή τιμή την πτήση από Θεσσαλονίκη για Όσλο, η οποία κόστισε γύρω στα 180 ευρώ για ταξίδι το τριήμερο της 1ης Μαΐου.

Τότε ήταν που μου μπήκε η ιδέα να ψάξω και τις εσωτερικές με σκοπό να δω τελικά κάποια άλλη πόλη, καταλήγοντας όπως σας περιέγραψα πιο πάνω σε εσωτερική πτήση για το Ålesund, συνολικού κόστους 75 ευρώ, χρησιμοποιώντας και τις δύο διαθέσιμες αεροπορικές εταιρείες, Norwegian στο ανέβα και SAS για την επιστροφή μου στην πρωτεύουσα την επομένη.

Ήξερα εκ των προτέρων ότι πάω σε μια χώρα ακριβή, την πιο ακριβή ίσως εντός ευρωπαϊκής ηπείρου, αν και οι τιμές στην Σκανδιναβία δεν ακολούθησαν -ευτυχώς- την ανηφόρα της υπόλοιπης ευρώπης, ωστόσο όπως και να ‘χει στη Νορβηγία ήταν υψηλές. Δε πειράζει, μεγαλύτερο ταξίδι στα υπόψιν δεν υπήρχε προς το παρόν, οπότε χαλάλισα λίγο παραπάνω μπάτζετ αρχικά για το «Noreg Hotel» για ένα βράδυ στο Ålesund και κατά δεύτερο λόγο το «Comfort Hotel Børsparken» για το Όσλο, σε ιδανικότατο σημείο και τα δύο, με εξαιρετικό πρωινό, γεγονός βασικό για Σκανδιναβία. Έβαλα κάτω ένα κουπόνι της booking, χρησιμοποίησα και την εγγραφή στο trip.com που έδινε ένα 15%, δαπανώντας ποσό κάτω των 250 ευρώ συνολικά για τρεις βραδιές.

Στα υπόλοιπα διαδικαστικά, όσο κι αν έψαξα (άργησα αλλά δε ξέρω αν φταίει μόνο αυτό) δε βρήκα κάποια δραστηριότητα θαλάσσιας παρατήρησης των φιόρδ για να κρατήσω εκ των προτέρων κάτι που θα κοιτούσα επιτόπου με το που πατούσα στο Ålesund, θεωρώντας το εύκολο. Δεν ήταν...

Ασχολήθηκα έτσι με τα πιο τυπικά που αφορούσαν τις μετακινήσεις, αποφεύγοντας να κλείσω (λάθος, κρατήστε το αυτό) εισιτήριο από το αεροδρόμιο AES για την πόλη, πράττοντας το μόνο για το Oslo με το ακριβό τρένο της Flytoget με κόστος 24€ γιατί έφτανα αργά και δεν ήθελα να ψάχνομαι. Έβγαλα και μια 24ωρη κάρτα για τις μετακινήσεις εντός της πόλης του Oslo σε κόστος 12,5€ μέσω της εφαρμογής «Ruter» να ‘μαι έτοιμος κι αυτό ήταν όλο. Βλέποντας και κάνοντας.

Τι έμενε; Μα φυσικά η ανάλυση της εκδρομής και η επισήμανση στον ηλεκτρονικό χάρτη, κυριότερα για τα σημεία ενδιαφέροντος του Ålesund μιας και στο Όσλο ήμουν αρκετά επιλεκτικός έχοντας συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και σκοπό να ξαναγυρίσω.

Εντάξει δε το παράκανα κιόλας, ας βγει κι ένα ταξίδι λίγο χαλαρά...

 

[psilos3]

Ώρα για Φιόρδ.



Ποιος ύπνος; Δυο - τρεις σκάρτες ώρες όλες κι όλες κι από νωρίς στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» αρχικά για να τσεκάρω, μιας και είχα αφήσει αίτημα αναβάθμισης θέσης σε αναμονή το οποίο εγκρίθηκε, βρίσκοντας κατόπιν κατά τύχη τον @Thefly1ngdousk στο σαλόνι υποδοχής με την ώρα να περνάει πολύ ευχάριστα αναλύοντας τα επερχόμενα ταξίδια μας.

Ο χρόνος μετεπιβίβασης στην Αθήνα ήταν ελάχιστος, ίσα που πρόλαβα να πιώ έναν καφέ και ν’ ανέβω μες τη χαρά στο επόμενο αεροσκάφος που θα με οδηγούσε μεταξύ ύπνου, φαγητού και ξύπνιου τέσσερις ώρες μετά στο αεροδρόμιο του Όσλο, που αμέσως μου θύμισε το πολύ οικείο el Prat της Βαρκελώνης.

Οι τρομπέτες οι Νορβηγοί όμως δε μου επέτρεψαν την άμεση μετάβαση μου στο Terminal 1 που αφορούσε τις εσωτερικές πτήσεις, δίχως πρώτα να περάσω από τις αφίξεις, να εξέλθω του αεροδρομίου και να ξαναπεράσω έλεγχο για να μπω εκ νέου στο χώρο της αναμονής για την πτήση της Norwegian. Κούραση και σπάσιμο, ευτυχώς όμως η πτήση αναχωρούσε δύο ώρες μετά:

Το αεροπλάνο απογειώθηκε με εξαιρετική συνέπεια και οι μικρές θέσεις -που αντί για Νορβηγούς προορίζονται για Ιάπωνες- ουδόλως με προβλημάτισαν έχοντας αρχικά τη θέα των άπειρων λιμνών στο παράθυρο μου:

Η πτήση είχε κατεύθυνση προς το βορρά της χώρας, κάτι που λίγη ώρα μετά έγινε ξεκάθαρο βλέποντας τα όλο και περισσότερα χιόνια που σκέπαζαν ακόμη τα Νορβηγικά βουνά, χιόνια που δε ξέρω αν λιώνουν και ποτέ:

Ήταν τολμώ να πω τα πιο τίμια 8 ευρώ που πλήρωσα, καθώς σκεπτόμενος την πτητική διαδρομή λίγες μέρες πριν αποφάσισα να κλείσω μια θέση σε παράθυρο γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο:

Έχοντας το σακίδιο ανάμεσα στα πόδια μου απέκτησα άμεση πρόσβαση στη φωτογραφική μηχανή, κάτι που με βοήθησε ν’ αποτυπώσω και να μεταφέρω τις ανάλογες εικόνες όπως μπορείτε να δείτε:

Αφήνοντας πίσω τις χιονισμένες κορυφές εμφανίστηκαν τα φιόρδ και τα αμέτρητα νησιά, φανερώνοντας την ατελείωτη φυσική ομορφιά της Νορβηγίας που τόσα είχα ακούσει και διαβάσει.

Χαιρόμουν σα μικρό παιδί που έμπαινε πρώτη φορά σ’ αεροπλάνο, με τα μούτρα κολλημένα στο φινιστρίνι, μιας και ανάλογες εικόνες από αέρος δε θυμάμαι να ‘χουν ξαναδεί τα μάτια μου! Μικρότερα χωριά και κωμοπόλεις, γέφυρες που συνδέουν τα νησιά και στο φόντο τα απόκρυμνα βουνά:

Λες και δεν ήθελα να τελειώσει αυτή η πτήση διάρκειας 55 λεπτών, κατέβηκα κακομούτσουνος από το αεροσκάφος την Norwegian και μέσα σε ελάχιστο χρόνο βρισκόμουν κιόλας μπροστά στο λεωφορείο με το κρύο του βορρά της χώρας να είναι σαφώς εντονότερο σε σχέση με το Όσλο, κάτι που μ’ έκανε ν’ ανεβάσω αμέσως το φερμουάρ του μπουφάν. Εισιτήριο δεν είχα βγάλει ηλεκτρονικά (σφάλμα) γιατί δεν ήμουν σίγουρος για τα ωράρια τους, τρώγοντας την πρώτη «κεφαλιά» από το POS του οδηγού όταν μετά την αναλογία διαπίστωσα πως είχα πληρώσει 17,5€ για την -κάτω του εικοσαλέπτου- διαδρομή:

Δε βαριέσαι, τουλάχιστον έβλεπα πράγματα που στα δικά μας δεδομένα μοιάζουν εξωπραγματικά. Από τη μία γέφυρες και κυρίως υποθαλάσσιες σήραγγες, μιας και μεγάλο μέρος της διαδρομής είναι κάτω απ’ το νερό, από την άλλη τα κλασσικά σπιτάκια της επαρχίας. Πως είναι άραγε να ζεις κάπως έτσι, σ’ ένα τέτοιο μέρος:

Το λεωφορείο τερματίζει στην στάση «Skateflukaia» στο κέντρο της πόλης, μιας πόλης που -μη σας λέω ψέματα- με είχε ήδη κερδίσει από τις πρώτες κιόλας εικόνες της. Παρέλαβα άμεσα το δωμάτιο, τσίμπησα κάτι γιατί η ώρα είχε περάσει, έκανα μια ντουζάρα και βγήκα χωρίς ιδιαίτερη ξεκούραση στη γύρα μιας και η πρόγνωση του καιρού της αυριανής ημέρας δεν ήταν η καλύτερη, κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να ξεκινήσω αμέσως την περιήγηση. Αφού πέρασα από την πίσω πλευρά της προβλήτας (μία από τις πολλές) και είδα ένα κρουαζιερόπλοιο, μια συνηθισμένη εικόνα για σκανδιναβικά παράλια, πήρα για λίγα μόνο μέτρα τον δρόμο «Kongens gate» που οδηγεί στο κέντρο της μικρής πόλης:

Τσεκάρετε εδώ τι βρήκα όταν άρχισα ν’ ανηφορίζω την απότομη πλαγιά. Το τσέκαρα κι εγώ μη νομίζετε, μου κίνησε μεν την περιέργεια αλλά το άφησα κατά μέρος για μετά, χρόνο είχα:

Η απορία μου ήταν μεγάλη καθώς βρήκα τα ψυγεία με τις μπύρες κλειδωμένα στο μίνι μάρκετ της περιοχής: Δε πουλάμε σήμερα, είναι 1 Μάη κύριε μου είπε ο καταστηματάρχης κι αμέσως μ’ έβαλε στο Σκανδιναβικό κλίμα που είχα ξαναγνωρίσει είναι η αλήθεια σχετικά με την απαγόρευση του αλκοόλ...

Μπήκα λοιπόν με φόρα λοιπόν στο «Byparken», το κεντρικό πάρκο της πόλης σκεπτόμενος τη μπύρα που δε θα πιώ στην κορυφή, αλλά το άγαλμα του Βίκινγκ Ρόλλο (Ιδρυτή της Νορμανδίας), η ομορφιά του τοπίου και η θέα που άρχισε σιγά – σιγά να ξεδιπλώνεται μ’ έκαναν να το ξεχάσω αστραπιαία:

Ήδη στα μάτια μου φαινόταν η εικόνα που με έκανε να πρωτοψαχτώ, να το βάλω κατά νου και να φτάσω τελικά ως εδώ όπως σας γράφω και στον πρόλογο. Παράλληλα δε, ανοιγόταν η πρόκληση των 418 αριθμημένων σκαλιών για την ανάβαση του λόφου «Aksla», την πιο γνωστή κατά τα άλλα δραστηριότητα του πάρκου:

Μια παρέα συνταξιούχων μου έδωσε να καταλάβω πως πρέπει να χειρίζομαι την ανάβαση αυτού του τύπου, φτάνοντας με συνοπτικές διαδικασίες στο τέλος. Δε στάθηκα στο εκπληκτικό μπαλκόνι του εστιατορίου «Fjellstua» που βρίσκεται ‘κει πάνω, αλλά συνέχισα έχοντας στόχο την κορυφή του λόφου το λεγόμενο «μαχαίρι» όπου ένα από τα χαρακτηριστικά του ορόσημα είναι και το άγαλμα του Νορβηγού ποιητή, συγγραφέα, πεζοπόρου & φυσιολάτρη Kristofer Randers:

Στόχος μου ήταν η κορυφή, καθώς λόγω της πανοραμικής θέας του λόφου Aksla ήξερα ότι εκεί πάνω θα έχω το καλύτερο κάδρο για φωτογραφίες προς όλες τις πλευρές. Τι λέτε;

Τη σημασία του λόφου αυτού βέβαια είχαν αντιληφθεί και οι ναζί κατά τον ΒΠΠ, κάτι που εξηγείται με το πολυβολείο που θα βρείτε εγκαταλελλειμένο στο σημείο. Δε ξέρω γιατί δε το φωτογράφισα, μάλλον γιατί θα τα ‘χα χάσει με αυτό που αντίκρυζα:

Μια ανεπανάληπτη θέα και φωτογραφίες που θα μείνουν μια ζωή, από τις πολλές που μου ‘χε χαρίσει απλόχερα η μέρα αυτή:

Ο αέρας όμως δε μου έκανε το κέφι να καθίσω για πολύ, έτσι πήρα τον εύκολο δρόμο της επιστροφής με τον ίδιο τρόπο που ανέβηκα, παρατηρώντας και τα διάσπαρτα κανόνια, υπεύθυνα για την άμυνα και την οχύρωση του λιμανιού έως το 19ο αιώνα:

Ο δε οβελίσκος ύψους 7 μέτρων είναι αφιερωμένος στο φιλο-Νορβηγό αυτοκράτορα (Κάιζερ) Γουλιέλμο Β’ της Γερμανίας, ο οποίος μετά τη βιβλική πυρκαγιά του 1904 στο Alesund που ξεσπίτωσε 10.000 άτομα μες το καταχείμωνο έστειλε αμέσως γερμανικά πλοία γεμάτα με γιατρούς, φάρμακα, τρόφιμα, κουβέρτες και υλικά για την κατασκευή προσωρινών στρατώνων:

Τι σας έλεγα νωρίτερα; Α ναι, για μια ύπουλη πόρτα που βρέθηκε μπροστά μου και δε την άνοιξα παρά μόνο τώρα, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Ε, η σκοτεινή έως ατμοσφαιρική «Smutthullet pub» ήταν ό,τι έπρεπε για να διαχειριστεί τα συναισθήματα μου την ώρα αυτή:

Φθηνή για Νορβηγία…