- Μηνύματα
- 7.437
- Likes
- 18.471
Το οτι μου θυμισε το ΑΠΘ καποτε, ειναι ανησυχητικο?
Last edited:
-
Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε για τις καλύτερες Ταξιδιωτικές Ιστορίες από Οκτώβριο 2022 - Ιανουάριο 2023 !
Νορβηγία Όλεσουντ, Άλεσουντ ή μήπως ΟΑλεσουντ; Τέλος πάντων, Νορβηγία, κάπου βόρεια ανάμεσα στα φιόρδ.
- Thread starter psilos3
- Ημερομηνία δημιουργίας
Το οτι μου θυμισε το ΑΠΘ καποτε, ειναι ανησυχητικο?
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Θα σ' απαντήσω του χρόνου που έχω σκοπό να δω μια-δύο ακόμα.βλεπω τις φωτογραφιες και μου φαινεται καθε μικρη πολη σαν τη μερα της Μαρμοτας.
Κάργα ανησυχητικό!
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Το άλλο πρόσωπο της πόλης
Να πω την αλήθεια δε θυμάμαι που είχα διαβάσει για την περιοχή Grünerløkka. Ήξερα μεν πως δε πρόκειται για άλλη μια Christiania ή άλλη μια Užupis, μα για κάτι παρεμφερές ίσως, σε απλή μετάφραση μια πιο εναλλακτική γειτονιά του Όσλο που δε γινόταν να μη την επισκεφτώ.
Το τραμ με άφησε ανάμεσα στα κλασικά χρωματιστά κτήρια του 19ου αιώνα από τούβλο και σοβά, τα οποία χτίστηκαν αρχικά για να στεγάσουν την εργατική τάξη που δούλευε στα εργοστάσια κατά μήκος του κοντινού ποταμού. Σήμερα τα ίδια κτήρια στεγάζουν γκαλερί, δισκοπωλεία, μικρά καφέ και μπαρ, μαγαζιά με ρούχα, κουρεία κ.α. με τις πρώτες εικόνες να φανερώνουν αμέσως το διαφορετικό της υπόθεσης:
Ίδια κι απαράλλαχτη εικόνα και στο πάρκο «Grünerhagen» που φτάνει ως την κοίτη του Akerselva, με κόσμο ξαπλωμένο στα γρασίδια απολαμβάνοντας το μεσημεριανό ανοιξιάτικο ήλιο της Κυριακής:
Κατέβηκα κι ανέβηκα το λόφο για να περιεργαστώ τι παίζει και μέσω των σκαλιών έφτασα σε ένα πολύ ωραίο μέρος με παλιά βιομηχανική αισθητική που ονομάζεται «Mathallen» και βρισκόταν επίσης στις σημειώσεις μου:
Για κακή μου τύχη το μπαρ «Smelteverket» που είχα σταμπάρει με την είσοδο του κυριολεκτικά μεσ' το ποτάμι ήταν κλειστό λόγω της ημέρας, έτσι γύρισα λίγα μέτρα πίσω. Κοντοστάθηκα όταν άκουσα ένα ελληνικό σκυλοπόπ από τα μεγάφωνα ενός καταστήματος που διαπίστωσα ότι ήταν τελικά ενός Έλληνα, την ώρα που περνούσα την πόρτα του χώρου:
Όπως ήδη καταλάβατε και το μαρτύρησαν οι προηγούμενες φωτογραφίες, είχα εισέλθει σε μια κλειστή αγορά ειδικά διαμορφωμένη με χώρους φαγητού, καταστήματα εστίασης με διαφορετικές κουζίνες καθώς και τοπικά κι όχι μόνο προϊόντα προς πώληση.
Έκανα τις γύρες μου αλλά δε βρήκα κάτι ενδιαφέρον να ψωνίσω -που δεν απαιτούσε ψυγείο- κι έτσι έφυγα ξανά περνώντας τη γέφυρα προς το πάρκο, για μια ακόμη πολύ ωραία βόλτα πλάι στο νερό και κάτω απ’ τα δέντρα:
Στο σημείο που βρέθηκα ξεκινά το «Telthusbakken» , ένας μικρός ανηφορικός πλακόστρωτος δρόμος, γεμάτος από πολύχρωμα ξύλινα σπίτια που χτίστηκαν κυρίως μεταξύ 1750 και 1800.
Ως αφελής και βιαστικός δε το έψαξα περισσότερο κι αφέθηκα στο φιλόξενο τραπέζι του «Fyrhuset Kuba» για να πιώ δύο ποτήρια τοπικής μπύρας, κάτι που χρωστούσα εδώ και ώρα στον εαυτό μου:
Μετά την πολύ ωφέλιμη αυτή στάση σηκώθηκα κι απλά πήρα την κατηφόρα της Maridalsveien, όπου σε μια περιοχή εξίσου βιομηχανικής κι όχι μόνο αισθητικής βρέθηκα απέναντι από το Hausmanns gate 39 στην ομώνυμη οδό, ένα κτήριο από κόκκινο τούβλο που λειτουργεί ως πολυχώρος πολιτισμού, με κινηματογράφο & θέατρο:
Ωραία κι άκρως ενδιαφέρουσα περιοχή για να πιε κανείς μια μπύρα σκέφτηκα, ίσως όχι τυχαία μιας και η δίψα μου δεν είχε κορεστεί, ιδιαίτερα όταν βρέθηκα μπροστά στην «Orlandos Pub» μερικά μέτρα πιο κάτω:
Μπορεί οι περισσότεροι να ήταν αραχτοί στα τραπεζάκια έξω για να δουν και λίγο ήλιο, εγώ όμως προτίμησα να δω άλλο ένα κλασσικό και μυσταγωγικό μπαρ. Θαυμάστε:
Σχεδιάζοντας για άλλη μια φορά την ημέρα να πλησιάσω στο κέντρο με τα πόδια, βρήκα αφορμή γι’ ακόμη μια επίσκεψη σε μια πρώην υποβαθμισμένη περιοχή. Το «Torggata Bad»που αποτελούσε για δεκαετίες το κεντρικό κτήριο δημόσιων λουτρών του Όσλο, έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της νυχτερινής -και όχι μόνο- ζωής της πόλης.
Μουσικές σκηνές, μπαρ, αλλά κυριότερα το χώρος συγκέντρωσης καταστημάτων γρήγορου φαγητού (με τιμές δυστυχώς Νορβηγίας) πλαισιώνουν το πολύ ωραίο αυτό σημείο συνάντησης:
Ο πεζόδρομος «Torggata» ήταν αυτός που θα με επανέφερε στο κυρίως μέρος του κέντρου, περνώντας με αρχικά από την ομώνυμη πλατεία σημείο όπου μπορεί κάποιος να βρει και το φεστιβάλ μπύρας κατά την περίοδο του Φθινοπώρου:
Λογικό κι επόμενο λοιπόν ήταν να πέσω και πάνω στον «Oslo Domkirke» ,όπου λόγω του μεγέθους του αναγκάστηκα να υπαναχωρήσω αρκετά προκειμένου να τον χωρέσω στη φωτογραφία. Ο καθεδρικός (ή βασιλικός) ναός του Όσλο εγκαινιάστηκε το 1697 και είναι ο τρίτος κατά σειρά μιας και οι δύο προηγούμενοι είχαν καταστραφεί από μεγάλες πυρκαγιές:
Έστριψα τον πεζόδρομο μιας και είχα αρκετά ακόμη να δω τις ώρες που απέμεναν…
Να πω την αλήθεια δε θυμάμαι που είχα διαβάσει για την περιοχή Grünerløkka. Ήξερα μεν πως δε πρόκειται για άλλη μια Christiania ή άλλη μια Užupis, μα για κάτι παρεμφερές ίσως, σε απλή μετάφραση μια πιο εναλλακτική γειτονιά του Όσλο που δε γινόταν να μη την επισκεφτώ.
Το τραμ με άφησε ανάμεσα στα κλασικά χρωματιστά κτήρια του 19ου αιώνα από τούβλο και σοβά, τα οποία χτίστηκαν αρχικά για να στεγάσουν την εργατική τάξη που δούλευε στα εργοστάσια κατά μήκος του κοντινού ποταμού. Σήμερα τα ίδια κτήρια στεγάζουν γκαλερί, δισκοπωλεία, μικρά καφέ και μπαρ, μαγαζιά με ρούχα, κουρεία κ.α. με τις πρώτες εικόνες να φανερώνουν αμέσως το διαφορετικό της υπόθεσης:
Ίδια κι απαράλλαχτη εικόνα και στο πάρκο «Grünerhagen» που φτάνει ως την κοίτη του Akerselva, με κόσμο ξαπλωμένο στα γρασίδια απολαμβάνοντας το μεσημεριανό ανοιξιάτικο ήλιο της Κυριακής:
Κατέβηκα κι ανέβηκα το λόφο για να περιεργαστώ τι παίζει και μέσω των σκαλιών έφτασα σε ένα πολύ ωραίο μέρος με παλιά βιομηχανική αισθητική που ονομάζεται «Mathallen» και βρισκόταν επίσης στις σημειώσεις μου:
Για κακή μου τύχη το μπαρ «Smelteverket» που είχα σταμπάρει με την είσοδο του κυριολεκτικά μεσ' το ποτάμι ήταν κλειστό λόγω της ημέρας, έτσι γύρισα λίγα μέτρα πίσω. Κοντοστάθηκα όταν άκουσα ένα ελληνικό σκυλοπόπ από τα μεγάφωνα ενός καταστήματος που διαπίστωσα ότι ήταν τελικά ενός Έλληνα, την ώρα που περνούσα την πόρτα του χώρου:
Όπως ήδη καταλάβατε και το μαρτύρησαν οι προηγούμενες φωτογραφίες, είχα εισέλθει σε μια κλειστή αγορά ειδικά διαμορφωμένη με χώρους φαγητού, καταστήματα εστίασης με διαφορετικές κουζίνες καθώς και τοπικά κι όχι μόνο προϊόντα προς πώληση.
Έκανα τις γύρες μου αλλά δε βρήκα κάτι ενδιαφέρον να ψωνίσω -που δεν απαιτούσε ψυγείο- κι έτσι έφυγα ξανά περνώντας τη γέφυρα προς το πάρκο, για μια ακόμη πολύ ωραία βόλτα πλάι στο νερό και κάτω απ’ τα δέντρα:
Στο σημείο που βρέθηκα ξεκινά το «Telthusbakken» , ένας μικρός ανηφορικός πλακόστρωτος δρόμος, γεμάτος από πολύχρωμα ξύλινα σπίτια που χτίστηκαν κυρίως μεταξύ 1750 και 1800.
Ως αφελής και βιαστικός δε το έψαξα περισσότερο κι αφέθηκα στο φιλόξενο τραπέζι του «Fyrhuset Kuba» για να πιώ δύο ποτήρια τοπικής μπύρας, κάτι που χρωστούσα εδώ και ώρα στον εαυτό μου:
Μετά την πολύ ωφέλιμη αυτή στάση σηκώθηκα κι απλά πήρα την κατηφόρα της Maridalsveien, όπου σε μια περιοχή εξίσου βιομηχανικής κι όχι μόνο αισθητικής βρέθηκα απέναντι από το Hausmanns gate 39 στην ομώνυμη οδό, ένα κτήριο από κόκκινο τούβλο που λειτουργεί ως πολυχώρος πολιτισμού, με κινηματογράφο & θέατρο:
Ωραία κι άκρως ενδιαφέρουσα περιοχή για να πιε κανείς μια μπύρα σκέφτηκα, ίσως όχι τυχαία μιας και η δίψα μου δεν είχε κορεστεί, ιδιαίτερα όταν βρέθηκα μπροστά στην «Orlandos Pub» μερικά μέτρα πιο κάτω:
Μπορεί οι περισσότεροι να ήταν αραχτοί στα τραπεζάκια έξω για να δουν και λίγο ήλιο, εγώ όμως προτίμησα να δω άλλο ένα κλασσικό και μυσταγωγικό μπαρ. Θαυμάστε:
Σχεδιάζοντας για άλλη μια φορά την ημέρα να πλησιάσω στο κέντρο με τα πόδια, βρήκα αφορμή γι’ ακόμη μια επίσκεψη σε μια πρώην υποβαθμισμένη περιοχή. Το «Torggata Bad»που αποτελούσε για δεκαετίες το κεντρικό κτήριο δημόσιων λουτρών του Όσλο, έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της νυχτερινής -και όχι μόνο- ζωής της πόλης.
Μουσικές σκηνές, μπαρ, αλλά κυριότερα το χώρος συγκέντρωσης καταστημάτων γρήγορου φαγητού (με τιμές δυστυχώς Νορβηγίας) πλαισιώνουν το πολύ ωραίο αυτό σημείο συνάντησης:
Ο πεζόδρομος «Torggata» ήταν αυτός που θα με επανέφερε στο κυρίως μέρος του κέντρου, περνώντας με αρχικά από την ομώνυμη πλατεία σημείο όπου μπορεί κάποιος να βρει και το φεστιβάλ μπύρας κατά την περίοδο του Φθινοπώρου:
Λογικό κι επόμενο λοιπόν ήταν να πέσω και πάνω στον «Oslo Domkirke» ,όπου λόγω του μεγέθους του αναγκάστηκα να υπαναχωρήσω αρκετά προκειμένου να τον χωρέσω στη φωτογραφία. Ο καθεδρικός (ή βασιλικός) ναός του Όσλο εγκαινιάστηκε το 1697 και είναι ο τρίτος κατά σειρά μιας και οι δύο προηγούμενοι είχαν καταστραφεί από μεγάλες πυρκαγιές:
Έστριψα τον πεζόδρομο μιας και είχα αρκετά ακόμη να δω τις ώρες που απέμεναν…
Last edited:
- Μηνύματα
- 1.300
- Likes
- 3.196
- Επόμενο Ταξίδι
- Σάμος
- Ταξίδι-Όνειρο
- Novaya Zemlya
Καλά είναι να επισκεφθεί κανείς το πάρκο Βίγκελαντ με ξεναγό για να του αναλύσει όλους τους συμβολισμούς των γλυπτών που δεν διακρίνονται με την πρώτη ματιά. Πρέπει να αφιερωθεί ένα δίωρο τουλάχιστον.
Για την ιστορία, μετά την κατασκευή του πάρκου και άλλες πόλεις είχαν προτείνει στον καλλιτέχνη να τους φτιάξει κάτι παρόμοιο παρέχοντάς του απεριόριστο ποσό χρημάτων αλλά αυτός αρνήθηκε για να μη χάσει τη μοναδικότητά του στο Όσλο.
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Ισχύει, όσο το έψαχνα κατά τη συγγραφή της ιστορίας, τόσο έβρισκα παραπάνω περιεχόμενο όσον αφορά το πάρκο και τα διάσπαρτα αγάλματα-μνημεία του!
- Μηνύματα
- 3.467
- Likes
- 33.720
- Επόμενο Ταξίδι
- Λουξεμβούργο
- Ταξίδι-Όνειρο
- Καναδάς
Πολύ ωραία ιστορία με θαυμάσιες φωτογραφίες.
Όταν πήγα στο Όσλο πριν από 25+ χρόνια είχαμε μια καταπληκτική ξεναγό που μας έκανε μια υπέροχη ξενάγηση στο πάρκο του Βίγκελαντ.
Μας είπε τότε ότι η είσοδος στο πάρκο ήταν δωρεάν επειδή ήταν επιθυμία του καλλιτέχνη.
Ελπίζω να είναι ακόμα δωρεάν.
Όταν πήγα στο Όσλο πριν από 25+ χρόνια είχαμε μια καταπληκτική ξεναγό που μας έκανε μια υπέροχη ξενάγηση στο πάρκο του Βίγκελαντ.
Μας είπε τότε ότι η είσοδος στο πάρκο ήταν δωρεάν επειδή ήταν επιθυμία του καλλιτέχνη.
Ελπίζω να είναι ακόμα δωρεάν.
annoula
Member
- Μηνύματα
- 863
- Likes
- 2.735
Έχω την εντύπωση ότι τα γλυπτά στο πάρκο Βίγκελαντ είναι εμπνευσμένα από την ζωή του ίδιου του καλλιτέχνη και ότι κατά βάση εκκινούν από την προβλημτική σχέση με τον πατέρα του. Υπέροχη ιστορία!
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου. Το πάρκο είναι πραγματικό στολίδι.
Εννοείται πως η πρόσβαση ήταν δωρεάν για όλο τον κόσμο.
Πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία, δε την είχα ανακαλύψει.
Σ' ευχαριστώ πολύ!
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Μερικές ακόμα Νορβηγικές στιγμές
Τι σας είχα πει για τον πεζόδρομο «Karl Jogans» που ξεκινάει απ’ το παλάτι; Να που βρισκόμουν πάλι εκεί, από την απέναντι πλευρά του δρόμου:
Ο ίσως σημαντικότερος δρόμος της πρωτεύουσας πλαισιώνεται από πανέμορφα κτήρια, καλή ώρα το «Tostrupgården» που ολοκληρώθηκε το 1898 και σχεδιάστηκε από μια ομάδα κορυφαίων αρχιτεκτόνων της εποχής, και πήρε το όνομα του από έναν πολύ γνωστό χρυσοχόο της πόλης:
Σε απόσταση αναπνοής μπορεί να θαυμάσει κανείς και το «Stortinget» ή αλλιώς το κτήριο του κοινοβουλίου με την κίτρινη τούβλινη πρόσοψη και την κυκλική ροτόντα, που ολοκληρώθηκε το 1866 σε σχέδια του Σουηδού αρχιτέκτονα Emil Victor Langlet:
Από το σημείο εκείνο εκκινεί και το σπουδαίας ομορφιάς πάρκο «Spikersuppa» που φτάνει ως το τέλος του δρόμου και το άγαλμα του Henrik Wergeland, ενός από τους πιο γνωστούς και πιο αγαπημένους Νορβηγούς ποιητές:
Το υπέροχο κλασσικό κτήριο που διακρίνεται αμέσως μετά δεν ειν’ άλλο από το Εθνικό Θέατρο «Nationaltheatret» που άνοιξε τις πύλες του για το κοινό το 1899:
Σας είπα και πριν ότι το Όσλο είναι τύποις ένα ανοικτό υπαίθριο μουσείο, με κάθε μου βήμα δίπλα στ’ αγάλματα και τα έργα να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μου. Ίσως να συνηγορούσε σε αυτό και το επόμενο κτήριο «Domus» ,που εν’ τέλει πρόκειται για ένα νεοκλασικό κτήριο με κολόνες Ιωνικού ρυθμού του πανεπιστημίου του Όσλο:
Έφτασα μια ανάσα από το παλάτι κι αμέσως έστριψα δεξιά με σκοπό να δω και ένα σταθμό του μετρό. Οι προσδοκίες μου δεν ευοδώθηκαν καθώς η οποιαδήποτε σύγκριση με τους σταθμούς της Στοκχόλμης χωλαίνει. Μιας και δε βόλευε κανένα από τα δρομολόγια του, συνέχισα προς ακόμα ένα διπλανό σημείο του χάρτη μου:
Τώρα μάλιστα, αυτό είναι κάτι που σαφώς θυμίζει Στοκχόλμη. Το κτήριο του δημαρχίου «Rådhuset» με τους επιβλητικούς πύργους 60+ μέτρων και το αστρονομικό ρολόι ίσως και να διχάζει εν συγκρίσει με τα υπόλοιπα που είδατε, κατασκευασμένο αποκλειστικά με κόκκινο τούβλο:
Μετρό μπορεί να μη χρησιμοποίησα, το τραμ όμως για άλλη μια φορά με βόλεψε απίστευτα, κατεβαίνοντας 3 στάσεις μετά και πολύ κοντά στο ξενοδοχείο μου όπως διαπίστωσα. Ήταν αργά το απόγευμα και η επίσκεψη σ’ ένα ακόμη εμβληματικό κτήριο ήταν κάτι που έπρεπε οπωσδήποτε να συμβεί:
Έφτασα στην προκυμαία προσπερνώντας τις απαγορευτικές ταμπέλες για τις βουτιές (μα ποιος ανισόρροπος μπορεί να βουτάει εκεί μέσα ,πέρασα τη γέφυρα και ξεκίνησα με το ρυθμό μου ν’ ανεβαίνω μαζί με τους υπόλοιπους τουρίστες:
Βλέπετε στο αξιοθέατο που ήμουν δεν αρκεί μόνο να το αντικρύσεις από απέναντι, αλλά πρέπει ν’ ανέβεις και την κεκλιμένη σκεπή, με την υπομονή φυσικά που απαιτεί αυτό το εγχείρημα:
Ο λόγος είναι απλούστατος. Η πανοραμική θέα του Όσλο με την θέα να σε αποζημιώνει προς κάθε σου βήμα, σε κάθε γεωγραφικό σημείο.
Μιλάω εδώ και ώρα βεβαίως για το περίφημο «Operahuset Oslo» που θεωρείται από τα πιο εμβληματικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα παγκοσμίως, με τις απόψεις βέβαια περί αυτού να διίστανται. Γεγονός είναι πως το κτήριο της «αρχιτεκτονικής του παγόβουνου» που ολοκληρώθηκε το 2008 επαναπροσδιόρισε την εικόνα της πόλης, με κύριο γνώρισμα του βεβαίως την προσβάσιμη κεκλιμένη στέγη από μάρμαρο.
Έβγαλα μ’ ευχαρίστηση τις φωτογραφίες μου, όμως εκεί στα ψηλά δεν ήταν για χόρταση, καθώς παρόλο που το ημερολόγιο έδειχνε 3 Μαΐου ο αέρας φυσούσε ακόμα παγωμένος, κάνοντας με να σηκώσω κουκούλα και να αναχωρήσω άμεσα για το ξενοδοχείο.
Ήμουν τελικά τόσο δίπλα, κάτι που συνειδητοποίησα καλύτερα λίγη ώρα μετά, όταν και ξαναβγήκα προς τα έξω για τις βραδινές βόλτες μου, αφού πρώτα φωτογράφισα ως όφειλα τα ίδια αξιοθέατα (χρηματιστήριο και όπερα) σε συνθήκες νυχτερινού φωτισμού:
Οι δρόμοι ήταν το ίδιο άδειοι όπως και το προηγούμενο βράδυ του Σαββάτου, γεγονός σίγουρα εντυπωσιακό για κέντρο πρωτεύουσας κράτους:
Έτσι δεν άργησα να φτάσω προς ακόμα ένα σημείο που είχα κατά νου, αυτό της «Christiania Torv» ,ένα από τα όπως λέγεται σημαντικά μνημεία του Όσλο με φόντο τα ιστορικά κτήρια. Εδώ φημολογείται πως ο βασιλιάς Χριστιανός Δ' πέταξε το γάντι του (κάτι που αναπαριστά το γλυπτό) προκειμένου να ξεκινήσει από το σημείο εκείνο η ανοικοδόμηση της πόλης μετά την καταστροφική φωτιά του 1624:
Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος της επίσκεψης μου ως εκεί, μη κρυβόμαστε, αλλά μια ακόμη πολύ ωραία παμπ με καταπληκτικούς εσωτερικούς χώρους αλλά και αυλή, που φέρει το όνομα «The Dubliner» και ήταν επιβεβλημένο να κάνω μία στάση για ένα:
Επειδή όμως η σχετική ησυχία μου την έδωσε αποφάσισα να επιστρέψω σε γνωστά λημέρια, πιο συγκεκριμένα στην «Sir Winston's», διανύοντας την απόσταση των πεντακοσίων μέτρων με ιδιαίτερη ευκολία κι ανυπομονησία:
Ήταν θαρρώ ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει ένα εξαιρετικό τριήμερο, γυρνώντας κοντά μία το ξημέρωμα προς το ξενοδοχείο, έχοντας γεμίσει από εικόνες αλλά και παγωμένες μπυρίτσες…
Νορβηγία σχεδόν τέλος.
Τι σας είχα πει για τον πεζόδρομο «Karl Jogans» που ξεκινάει απ’ το παλάτι; Να που βρισκόμουν πάλι εκεί, από την απέναντι πλευρά του δρόμου:
Ο ίσως σημαντικότερος δρόμος της πρωτεύουσας πλαισιώνεται από πανέμορφα κτήρια, καλή ώρα το «Tostrupgården» που ολοκληρώθηκε το 1898 και σχεδιάστηκε από μια ομάδα κορυφαίων αρχιτεκτόνων της εποχής, και πήρε το όνομα του από έναν πολύ γνωστό χρυσοχόο της πόλης:
Σε απόσταση αναπνοής μπορεί να θαυμάσει κανείς και το «Stortinget» ή αλλιώς το κτήριο του κοινοβουλίου με την κίτρινη τούβλινη πρόσοψη και την κυκλική ροτόντα, που ολοκληρώθηκε το 1866 σε σχέδια του Σουηδού αρχιτέκτονα Emil Victor Langlet:
Από το σημείο εκείνο εκκινεί και το σπουδαίας ομορφιάς πάρκο «Spikersuppa» που φτάνει ως το τέλος του δρόμου και το άγαλμα του Henrik Wergeland, ενός από τους πιο γνωστούς και πιο αγαπημένους Νορβηγούς ποιητές:
Το υπέροχο κλασσικό κτήριο που διακρίνεται αμέσως μετά δεν ειν’ άλλο από το Εθνικό Θέατρο «Nationaltheatret» που άνοιξε τις πύλες του για το κοινό το 1899:
Σας είπα και πριν ότι το Όσλο είναι τύποις ένα ανοικτό υπαίθριο μουσείο, με κάθε μου βήμα δίπλα στ’ αγάλματα και τα έργα να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μου. Ίσως να συνηγορούσε σε αυτό και το επόμενο κτήριο «Domus» ,που εν’ τέλει πρόκειται για ένα νεοκλασικό κτήριο με κολόνες Ιωνικού ρυθμού του πανεπιστημίου του Όσλο:
Έφτασα μια ανάσα από το παλάτι κι αμέσως έστριψα δεξιά με σκοπό να δω και ένα σταθμό του μετρό. Οι προσδοκίες μου δεν ευοδώθηκαν καθώς η οποιαδήποτε σύγκριση με τους σταθμούς της Στοκχόλμης χωλαίνει. Μιας και δε βόλευε κανένα από τα δρομολόγια του, συνέχισα προς ακόμα ένα διπλανό σημείο του χάρτη μου:
Τώρα μάλιστα, αυτό είναι κάτι που σαφώς θυμίζει Στοκχόλμη. Το κτήριο του δημαρχίου «Rådhuset» με τους επιβλητικούς πύργους 60+ μέτρων και το αστρονομικό ρολόι ίσως και να διχάζει εν συγκρίσει με τα υπόλοιπα που είδατε, κατασκευασμένο αποκλειστικά με κόκκινο τούβλο:
Μετρό μπορεί να μη χρησιμοποίησα, το τραμ όμως για άλλη μια φορά με βόλεψε απίστευτα, κατεβαίνοντας 3 στάσεις μετά και πολύ κοντά στο ξενοδοχείο μου όπως διαπίστωσα. Ήταν αργά το απόγευμα και η επίσκεψη σ’ ένα ακόμη εμβληματικό κτήριο ήταν κάτι που έπρεπε οπωσδήποτε να συμβεί:
Έφτασα στην προκυμαία προσπερνώντας τις απαγορευτικές ταμπέλες για τις βουτιές (μα ποιος ανισόρροπος μπορεί να βουτάει εκεί μέσα
,πέρασα τη γέφυρα και ξεκίνησα με το ρυθμό μου ν’ ανεβαίνω μαζί με τους υπόλοιπους τουρίστες:
Βλέπετε στο αξιοθέατο που ήμουν δεν αρκεί μόνο να το αντικρύσεις από απέναντι, αλλά πρέπει ν’ ανέβεις και την κεκλιμένη σκεπή, με την υπομονή φυσικά που απαιτεί αυτό το εγχείρημα:
Ο λόγος είναι απλούστατος. Η πανοραμική θέα του Όσλο με την θέα να σε αποζημιώνει προς κάθε σου βήμα, σε κάθε γεωγραφικό σημείο.
Μιλάω εδώ και ώρα βεβαίως για το περίφημο «Operahuset Oslo» που θεωρείται από τα πιο εμβληματικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα παγκοσμίως, με τις απόψεις βέβαια περί αυτού να διίστανται. Γεγονός είναι πως το κτήριο της «αρχιτεκτονικής του παγόβουνου» που ολοκληρώθηκε το 2008 επαναπροσδιόρισε την εικόνα της πόλης, με κύριο γνώρισμα του βεβαίως την προσβάσιμη κεκλιμένη στέγη από μάρμαρο.
Έβγαλα μ’ ευχαρίστηση τις φωτογραφίες μου, όμως εκεί στα ψηλά δεν ήταν για χόρταση, καθώς παρόλο που το ημερολόγιο έδειχνε 3 Μαΐου ο αέρας φυσούσε ακόμα παγωμένος, κάνοντας με να σηκώσω κουκούλα και να αναχωρήσω άμεσα για το ξενοδοχείο.
Ήμουν τελικά τόσο δίπλα, κάτι που συνειδητοποίησα καλύτερα λίγη ώρα μετά, όταν και ξαναβγήκα προς τα έξω για τις βραδινές βόλτες μου, αφού πρώτα φωτογράφισα ως όφειλα τα ίδια αξιοθέατα (χρηματιστήριο και όπερα) σε συνθήκες νυχτερινού φωτισμού:
Οι δρόμοι ήταν το ίδιο άδειοι όπως και το προηγούμενο βράδυ του Σαββάτου, γεγονός σίγουρα εντυπωσιακό για κέντρο πρωτεύουσας κράτους:
Έτσι δεν άργησα να φτάσω προς ακόμα ένα σημείο που είχα κατά νου, αυτό της «Christiania Torv» ,ένα από τα όπως λέγεται σημαντικά μνημεία του Όσλο με φόντο τα ιστορικά κτήρια. Εδώ φημολογείται πως ο βασιλιάς Χριστιανός Δ' πέταξε το γάντι του (κάτι που αναπαριστά το γλυπτό) προκειμένου να ξεκινήσει από το σημείο εκείνο η ανοικοδόμηση της πόλης μετά την καταστροφική φωτιά του 1624:
Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος της επίσκεψης μου ως εκεί, μη κρυβόμαστε, αλλά μια ακόμη πολύ ωραία παμπ με καταπληκτικούς εσωτερικούς χώρους αλλά και αυλή, που φέρει το όνομα «The Dubliner» και ήταν επιβεβλημένο να κάνω μία στάση για ένα:
Επειδή όμως η σχετική ησυχία μου την έδωσε αποφάσισα να επιστρέψω σε γνωστά λημέρια, πιο συγκεκριμένα στην «Sir Winston's», διανύοντας την απόσταση των πεντακοσίων μέτρων με ιδιαίτερη ευκολία κι ανυπομονησία:
Ήταν θαρρώ ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει ένα εξαιρετικό τριήμερο, γυρνώντας κοντά μία το ξημέρωμα προς το ξενοδοχείο, έχοντας γεμίσει από εικόνες αλλά και παγωμένες μπυρίτσες…
Νορβηγία σχεδόν τέλος.
- Μηνύματα
- 1.300
- Likes
- 3.196
- Επόμενο Ταξίδι
- Σάμος
- Ταξίδι-Όνειρο
- Novaya Zemlya
Εδώ γίνεται η απονομή των βραβείων Νόμπελ ειρήνης.
Τα άλλα τέσσερα (φυσικής, χημείας, ιατρικής και λογοτεχνίας) απονέμονται στη Στοκχόλμη.
- Μηνύματα
- 8.593
- Likes
- 70.087
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Αποχώρηση & ταξιδιωτικός απολογισμός
Τέσσερις του Μάη.
Μια μέρα που ξεκίνησε με κρύο αλλά φαινόταν πως έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί επίσης σε ηλιόλουστη στη Νορβηγική πρωτεύουσα.
Ώρα οκτώ πρωινή και ήμουν ήδη στο δρόμο μετά από ελαφρύ πρωινό, περπατώντας την πολύ σύντομη όπως αποδείχτηκε διαδρομή ως τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό.
Έβγαλα επιτόπου εισιτήριο με το τρένο αρκετά πιο φθηνό σε σχέση με αυτό της άφιξης (13€) και σε μισή ώρα έμπαινα κιόλας στον έλεγχο. Λίγα ψώνια και το σαλόνι υποδοχής του αεροδρομίου με το ωραίο του φαγητό, βοήθησαν ώστε να περάσει ο χρόνος αναμονής πολύ πιο εύκολα:
Καλός έως εξαιρετικός ο καιρός στον αέρα και τον πτητικό αυτό συνδυασμό, με τη Χαλκιδική να ξεδιπλώνεται απ’ το παράθυρο μου κατεβαίνοντας προς Αθήνα.
Στις πέντε το απόγευμα -και με τη σχετική κατά κανόνα πλέον καθυστέρηση- κατέβαινα στο αεροδρόμιο Μακεδονία, γράφοντας έτσι τον επίλογο άλλης μια πολύ ωραίας κι ενδιαφέρουσας εκδρομής.
Συνοπτικά και συμπερασματικά,
α. Χρόνος εκδρομής: Με απλά λόγια μου έφτασε. Θα προλάβαινα ενδεχομένως να κάνω επιπλέον πράγματα στο Alesund, ήμουν αρκετά συνειδητοποιημένος όσον αφορά το Oslo, οπότε ο χρόνος κρίνεται επαρκέστατος.
β. Εποχή εκδρομής: Κοιτάξτε να δείτε, από τη μικρή μου εμπειρία τη θεωρώ ιδανική, ειδικότερα όταν μιλάμε για Μάιο - Ιούνιο. Ναι μεν μπορεί να μην έχει καλοκαιρία όπως τη φανταζόμαστε και ισχύει στη χώρα μας και αρκετές ακόμη χώρες, αλλά οι περιστάσεις είναι εξαιρετικές. Μόνο το γεγονός πως νυχτώνει μετά τις 10-11 σου δίνει τεράστιο ταξιδιωτικό πλεονέκτημα.
γ. Όσα δεν είδα: Αυτό που με «πείραξε» περισσότερο στο Alesund ήταν ότι δε κατάφερα να κάνω (χωρίς να φταίω) μια βόλτα από θαλάσσης, κάτι που είμαι σίγουρος ότι θα ρεφάρω σε επόμενη εκδρομή στη χώρα. Με αυτή λοιπόν την αφορμή ξέρω ότι θα επιστρέψω και στο Oslo για να συνεχίσω από ‘κει που το άφησα, μιας κι έχει αρκετό ενδιαφέρον απ’ όσο μπόρεσα να συμπεράνω.
δ. Άνθρωποι: Αρκετά ευγενικοί όπου κι αν συναναστράφηκα, εύκολοι στην επικοινωνία, χωρίς να θυμίζουν ευτυχώς τους λεχρίτες στις παμπ των διπλανών χωρών, κάτι για το οποίο ίσως παίζει ρόλο ο περιορισμός που έχουν. Σε κάθε περίπτωση έχω μόνο θετικά σχόλια.
ε. Ασφάλεια: Ανάξιο αναφοράς το πεδίο αυτό, δεν έπεσε στην αντίληψη μου κάτι που μπορούσε να με προβληματίσει στο Όσλο, γιατί για την επαρχία δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε καν συζήτηση.
στ. Οργάνωση/μετακίνηση: Δε χρειάζεται ούτε εδώ να σταθώ στα της πρωτεύουσας που τα έχει πραγματικά όλα, καθιστώντας την μια πολύ ποιοτική και προσβάσιμη πόλη. Σχετικά με το Alesund υφίσταται η πρόβλεψη τουλάχιστον στις μετακινήσεις με τα τοπικά λεωφορεία καθώς και τα πλοία, όμως σαφώς παίζει ρόλο και η διάθεση του τουρίστα για περεταίρω εξερεύνηση. Πολύ φιλικές και οι δύο πόλεις, έχουν τουρισμό και τον προσέχουν, τι να λέμε.
ζ. Κουζίνα/ποτά: Μηδενική άποψη ως προς την κουζίνα τους, δεν έκατσα να ψάξω, δε μπορώ να πω ότι είδα και κάτι πέρα από τον μπακαλιάρο που μου κίνησε την περιέργεια, γιατί κατά κύριο λόγο έβλεπες κουζίνες από όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Συμπαθητικές οι μπύρες και οι βότκες τους, ως εκεί.
η. Κόστος: Φτάσαμε και στο σημείο που προβληματίζει όλους σχετικά με τη Νορβηγία κι όχι αδίκως οφείλω να πω, όμως σας έχω καλά νέα: Κάνουμε σπουδαία βήματα ως Ελλάδα για να τους φτάσουμε. Στις τιμές, στα υπόλοιπα δε ξέρω...
Όπως και να ‘χει μιλάμε για μια χώρα ακριβή, νομίζω η ακριβότερη εντός Ευρωπαϊκής ηπείρου οπότε χρειάζεται σύνεση και μεθοδικότητα. Για να μιλήσω με όρους ψηλού και να δώσω τάξη μεγέθους, η φθηνότερη μπύρα που πλήρωσα έκανε 8.80€ και η ακριβότερη γύρω στα 12€. Μπορείς να φας κάπως οικονομικά έτοιμα γεύματα στα μάρκετ, όχι όμως στα φαστφουντάδικα που με το καλημέρα σας θες σίγουρα ένα 25€ και λίγα λέω. Εν κατακλείδι απαιτείται μελέτη και σίγουρα παίζει τεράστιο ρόλο το πρωινό γεύμα του ξενοδοχείου, κάτι που κρίνω απαραίτητο.
θ. Γενική εικόνα: Εδώ χτυπήσαμε φλέβα χρυσού, ανακαλύπτοντας μια χώρα που αξίζει να επιστρέφεις σε διαφορετικά σημεία της και σε διαφορετικές μάλιστα εποχές. Όλα έχουν τη χάρη τους και σίγουρα όσα είδα εγώ σε Όσλο και Άλεσουντ, τουτέστιν αυτό είναι που μετράει σίγουρα, περιμένοντας να επιστρέψω σε Νορβηγικό έδαφος για να ανακαλύψω κι άλλες ομορφιές, από αυτές που απλόχερα χαρίζει στον ταξιδιώτη.
Μέχρι τότε, ραντεβού στην επόμενη ιστορία, κάπου στη Σκανδιναβία, σε άλλο Ευρωπαϊκό έδαφος, νησί, ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτού του κόσμου.
Ραντεβού πάντα ψηλά πάνω απ’ τα σύννεφα.
Υ.Γ. Το μόνο που θ’ αφήσουμε ιστορίες, και κανα - δυο φωτογραφίες…
Τέσσερις του Μάη.
Μια μέρα που ξεκίνησε με κρύο αλλά φαινόταν πως έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί επίσης σε ηλιόλουστη στη Νορβηγική πρωτεύουσα.
Ώρα οκτώ πρωινή και ήμουν ήδη στο δρόμο μετά από ελαφρύ πρωινό, περπατώντας την πολύ σύντομη όπως αποδείχτηκε διαδρομή ως τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό.
Έβγαλα επιτόπου εισιτήριο με το τρένο αρκετά πιο φθηνό σε σχέση με αυτό της άφιξης (13€) και σε μισή ώρα έμπαινα κιόλας στον έλεγχο. Λίγα ψώνια και το σαλόνι υποδοχής του αεροδρομίου με το ωραίο του φαγητό, βοήθησαν ώστε να περάσει ο χρόνος αναμονής πολύ πιο εύκολα:
Καλός έως εξαιρετικός ο καιρός στον αέρα και τον πτητικό αυτό συνδυασμό, με τη Χαλκιδική να ξεδιπλώνεται απ’ το παράθυρο μου κατεβαίνοντας προς Αθήνα.
Στις πέντε το απόγευμα -και με τη σχετική κατά κανόνα πλέον καθυστέρηση- κατέβαινα στο αεροδρόμιο Μακεδονία, γράφοντας έτσι τον επίλογο άλλης μια πολύ ωραίας κι ενδιαφέρουσας εκδρομής.
Συνοπτικά και συμπερασματικά,
α. Χρόνος εκδρομής: Με απλά λόγια μου έφτασε. Θα προλάβαινα ενδεχομένως να κάνω επιπλέον πράγματα στο Alesund, ήμουν αρκετά συνειδητοποιημένος όσον αφορά το Oslo, οπότε ο χρόνος κρίνεται επαρκέστατος.
β. Εποχή εκδρομής: Κοιτάξτε να δείτε, από τη μικρή μου εμπειρία τη θεωρώ ιδανική, ειδικότερα όταν μιλάμε για Μάιο - Ιούνιο. Ναι μεν μπορεί να μην έχει καλοκαιρία όπως τη φανταζόμαστε και ισχύει στη χώρα μας και αρκετές ακόμη χώρες, αλλά οι περιστάσεις είναι εξαιρετικές. Μόνο το γεγονός πως νυχτώνει μετά τις 10-11 σου δίνει τεράστιο ταξιδιωτικό πλεονέκτημα.
γ. Όσα δεν είδα: Αυτό που με «πείραξε» περισσότερο στο Alesund ήταν ότι δε κατάφερα να κάνω (χωρίς να φταίω) μια βόλτα από θαλάσσης, κάτι που είμαι σίγουρος ότι θα ρεφάρω σε επόμενη εκδρομή στη χώρα. Με αυτή λοιπόν την αφορμή ξέρω ότι θα επιστρέψω και στο Oslo για να συνεχίσω από ‘κει που το άφησα, μιας κι έχει αρκετό ενδιαφέρον απ’ όσο μπόρεσα να συμπεράνω.
δ. Άνθρωποι: Αρκετά ευγενικοί όπου κι αν συναναστράφηκα, εύκολοι στην επικοινωνία, χωρίς να θυμίζουν ευτυχώς τους λεχρίτες στις παμπ των διπλανών χωρών, κάτι για το οποίο ίσως παίζει ρόλο ο περιορισμός που έχουν. Σε κάθε περίπτωση έχω μόνο θετικά σχόλια.
ε. Ασφάλεια: Ανάξιο αναφοράς το πεδίο αυτό, δεν έπεσε στην αντίληψη μου κάτι που μπορούσε να με προβληματίσει στο Όσλο, γιατί για την επαρχία δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε καν συζήτηση.
στ. Οργάνωση/μετακίνηση: Δε χρειάζεται ούτε εδώ να σταθώ στα της πρωτεύουσας που τα έχει πραγματικά όλα, καθιστώντας την μια πολύ ποιοτική και προσβάσιμη πόλη. Σχετικά με το Alesund υφίσταται η πρόβλεψη τουλάχιστον στις μετακινήσεις με τα τοπικά λεωφορεία καθώς και τα πλοία, όμως σαφώς παίζει ρόλο και η διάθεση του τουρίστα για περεταίρω εξερεύνηση. Πολύ φιλικές και οι δύο πόλεις, έχουν τουρισμό και τον προσέχουν, τι να λέμε.
ζ. Κουζίνα/ποτά: Μηδενική άποψη ως προς την κουζίνα τους, δεν έκατσα να ψάξω, δε μπορώ να πω ότι είδα και κάτι πέρα από τον μπακαλιάρο που μου κίνησε την περιέργεια, γιατί κατά κύριο λόγο έβλεπες κουζίνες από όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Συμπαθητικές οι μπύρες και οι βότκες τους, ως εκεί.
η. Κόστος: Φτάσαμε και στο σημείο που προβληματίζει όλους σχετικά με τη Νορβηγία κι όχι αδίκως οφείλω να πω, όμως σας έχω καλά νέα: Κάνουμε σπουδαία βήματα ως Ελλάδα για να τους φτάσουμε. Στις τιμές, στα υπόλοιπα δε ξέρω...
Όπως και να ‘χει μιλάμε για μια χώρα ακριβή, νομίζω η ακριβότερη εντός Ευρωπαϊκής ηπείρου οπότε χρειάζεται σύνεση και μεθοδικότητα. Για να μιλήσω με όρους ψηλού και να δώσω τάξη μεγέθους, η φθηνότερη μπύρα που πλήρωσα έκανε 8.80€ και η ακριβότερη γύρω στα 12€. Μπορείς να φας κάπως οικονομικά έτοιμα γεύματα στα μάρκετ, όχι όμως στα φαστφουντάδικα που με το καλημέρα σας θες σίγουρα ένα 25€ και λίγα λέω. Εν κατακλείδι απαιτείται μελέτη και σίγουρα παίζει τεράστιο ρόλο το πρωινό γεύμα του ξενοδοχείου, κάτι που κρίνω απαραίτητο.
θ. Γενική εικόνα: Εδώ χτυπήσαμε φλέβα χρυσού, ανακαλύπτοντας μια χώρα που αξίζει να επιστρέφεις σε διαφορετικά σημεία της και σε διαφορετικές μάλιστα εποχές. Όλα έχουν τη χάρη τους και σίγουρα όσα είδα εγώ σε Όσλο και Άλεσουντ, τουτέστιν αυτό είναι που μετράει σίγουρα, περιμένοντας να επιστρέψω σε Νορβηγικό έδαφος για να ανακαλύψω κι άλλες ομορφιές, από αυτές που απλόχερα χαρίζει στον ταξιδιώτη.
Μέχρι τότε, ραντεβού στην επόμενη ιστορία, κάπου στη Σκανδιναβία, σε άλλο Ευρωπαϊκό έδαφος, νησί, ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτού του κόσμου.
Ραντεβού πάντα ψηλά πάνω απ’ τα σύννεφα.
Υ.Γ. Το μόνο που θ’ αφήσουμε ιστορίες, και κανα - δυο φωτογραφίες…
- Μηνύματα
- 83
- Likes
- 833
Πολύ ωραία η ιστορία σου και πολύ ωραίες φωτογραφίες!
Εκπομπές Travelstories
Τελευταίες δημοσιεύσεις
-
-
Ελβετία Ταξίδι με τραίνα στην Ελβετία - Ιούνιος 2026
- Τελ. μήνυμα: thanassis33
-
-
-
-
-
-
-
