Αυστρία Σλοβακία Όλοι έχουν πάει, εμείς πότε; (Μπρατισλάβα - Βιέννη)

[Sam-chal]

Μπρατισλάβα ΙΙ​

Σάββατο πρωί βγήκα μια βολτίτσα στην γειτονιά, στον έρημο εκείνη την ώρα πεζόδρομο Panská, για να πάρω κανένα καφεδάκι, να ανοίξουν λίγο τα μάτια.

View attachment 528236

Λατρεμένες αυτές οι ώρες χωρίς τις ορδές των τουριστών.

 

[gkalla]

Βιέννη Ι​

Το επόμενο πρωϊνό ήταν πάλι βροχερό. Είχαμε βγάλει εισιτήρια για το λεωφορείο της Slovak Lines για τις 12:08 οπότε ετοιμαστήκαμε χαλαρά για την αναχώρησή μας.

Όταν κόντευε η ώρα κι ενώ η βροχή είχε σταματήσει προσωρινά ξεκινήσαμε διαμέσου της Hviezdoslavovo námestie τραβώντας της τελευταίες φωτογραφίες μας στην πόλη. Το άγαλμα του Pavol Országh Hviezdoslav, του Σλοβάκου ποιητή και συγγραφέα και μια ακόμη Στήλη Πανούκλας ήταν τα μνημεία που μας αποχαιρέτησαν.

Το λεωφορείο ήρθε λίγο καθυστερημένο κι ενώ η βροχή ξεκινούσε και πάλι, επίμονα αυτή τη φορά, εμείς διασχίζαμε τον Δούναβη κι όλη την αδιάφορη πεδιάδα μέχρι τον κεντρικό σταθμό των τρένων της Βιέννης, στην Südtiroler Platz.

Καθώς ήταν Κυριακή κανένα σχεδόν Σούπερ μάρκετ δεν ήταν ανοιχτό στην πόλη, οπότε μπήκα βιαστικά και αρκετά μουσκεμένος μέσα στο τεράστιο κτίριο του σταθμού κι έκανα λίγα ψώνια από το ανοιχτό μίνι μάρκετ που υπήρχε εκεί. Ακολούθως βγάλαμε εισιτήριο 2 ημερών με κόστος 14,10€ πήραμε διαδοχικά τις γραμμές μετρό U1 και U2 και φτάσαμε τελικά στο διαμέρισμα μας, που βρισκόταν λίγο έξω από το ιστορικό κέντρο, δίπλα ακριβώς στην στάση μετρό Taborstraße.

Με τούτα και με τα’ άλλα η ώρα είχε φτάσει πια 3, ο καιρός δεν έλεγε να ανοίξει κι επιπλέον πεινούσαμε και πάλι (τι πρωτότυπο!). Οι επιλογές μας δεν ήταν πολλές, τέτοια μέρα και ώρα, οπότε πήγαμε στο μοναδικό ανοιχτό εστιατόριο που βρισκόταν πολύ κοντά μας, στο μεξικάνικο Pancho restaurant & bar που τελικά αποδείχτηκε πολύ καλό και αρκετά οικονομικό για τα δεδομένα της πόλης. Το μόνο παράδοξο που μας συνέβη στο εν λόγω μαγαζί ήταν πως αυτοί δεν μιλούσαν Αγγλικά, εμείς δεν μιλούσαμε Γερμανικά και τελικά η συνεννόηση έγινε στα Ισπανικά… Τέλος πάντων, συνεννοηθήκαμε, φάγαμε εξαιρετικά και ήπιαμε τις μπυρίτσες μας.

Επιστρέψαμε στο διαμέρισμα για μια μικρή σιέστα καθώς η κακοκαιρία συνεχιζόταν και αρκετά αργά, γύρω στις 7 είδαμε τον ουρανό να ανοίγει και ξεκινήσαμε βιαστικά για την πρώτη βόλτα μας στην Βιέννη με σκοπό να δούμε όσο πιο πολλά αξιοθέατα γινόταν ώστε να μην πάει τελείως χαμένη η μέρα μας. Τουλάχιστον, λόγω της εποχής, το φως θα κρατούσε αρκετά μετά τις 9…

Ξεκινήσαμε με το μετρό U2 κι από τον σταθμό Schottentor είπαμε να κάνουμε μια περιμετρική βόλτα γύρω από το ιστορικό κέντρο καθώς είχαμε δει και σημειώσει πολλά αξιοθέατα της πόλης πάνω σ’ αυτή την ημικυκλική διαδρομή.

Βγαίνοντας από το μετρό, το πρώτο πράγμα που είδαμε ήταν η Votivkirche, μια εντυπωσιακή νεογοτθική εκκλησία δίπλα ακριβώς στο Πάρκο Σίγκμουντ Φρόυντ.

Το μεγάλων διαστάσεων κτίριο του Πανεπιστημίου της Βιέννης στεκόταν εκεί δίπλα. Αν και θέλαμε να μπούμε μέσα καθώς στο εσωτερικό του υποσχόταν πολλά δεν μπορέσαμε γιατί τις Κυριακές παραμένει κλειστό.

Η στήλη Liebenberg-Denkmal που βρισκόταν ακριβώς απέναντι και μπροστά στο μουσείο του Μπετόβεν, αφιερωμένη στο δήμαρχο της Βιέννης Liebenberg και στην νίκη ενάντια στους Οθωμανούς, το 1683 μας τράβηξε για λίγο την προσοχή πριν συνεχίσουμε για το θέατρο Burgtheater του οποίου τις εσωτερικές σκάλες έχει ζωγραφίσει ο Gustav Klimt.

Ήδη στο βάθος του πάρκου Rathauspark φαινόταν το Δημαρχείο της Βιέννης, με το ψηλό πύργο του να ξεχωρίζει από μακριά. Πρόσβαση όμως δεν υπήρχε καθώς τα πάντα ήταν αποκλεισμένα λόγω της προετοιμασίας που γινόταν για το Pride της Βιέννης. Αρκεστήκαμε έτσι σε λίγες μακρινές φωτογραφίες και προχωρήσαμε.

Το Κοινοβούλιο της Αυστρίας που είδαμε αμέσως μετά μας ξάφνιασε. Ήταν λες κι είχαμε μεταφερθεί στην αρχαία Ελλάδα! Τα κιονόκρανα, οι μετόπες με την σχετική ζωοφόρο και το σύμπλεγμα αγαλμάτων ακριβώς μπροστά του, με κυρίαρχη την μορφή της Θεάς Αθηνάς, μας μπέρδεψαν. Που βρισκόμασταν; Στην Βιέννη ή στην αρχαία Αθήνα;

Το ίδιο θέαμα αντικρίσαμε και στο γειτονικό πάρκο Volksgarten (Πάρκο του Λαού) στο εσωτερικό του οποίου συναντήσαμε το Θησείο (Theseustempel), ένα μικρό ναό αρχαιοελληνικού στυλ. Περισσότερο όμως μας άρεσε το ίδιο το πάρκο, γεμάτο λουλούδια κι άπειρες τριανταφυλλιές, στο απόγειο της ανθοφορίας τους. Μας φάνηκε πολύ ωραίος χώρος για αναψυχή και βόλτα και οι ντόπιοι φαίνεται πως συμφωνούσαν μαζί μας καθώς είχαν κατακλύσει το μέρος. Άλλο ένα στοιχείο που μας ξάφνιασε ήταν πως σχεδόν όλα τα παγκάκια αλλά και οι ίδιες οι τριανταφυλλιές φαίνονταν να είναι δωρεές – αφιερώματα σε συνήθως αποβιώσαντες συγγενείς και φίλους, από τους κατοίκους της πόλης.

Φτάνοντας στην πλατεία Maria-Theresien-Platz, με το χαρακτηριστικό της μπρούτζινο άγαλμα, είδαμε εκατέρωθεν τα πανομοιότυπα κτίρια των μουσείων Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης και Ιστορίας της Τέχνης, καθώς είχαμε φτάσει πια στη γειτονιά των μουσείων.

Απέναντι βρισκόταν η εξωτερική πύλη των ανακτόρων (Denkmal der Exekutive) και το συμπαθές κτίριο του εθνογραφικού μουσείου. Η πύλη οδηγούσε στην πλατεία Χέλντενπλατς (Heldenplatz), στης οποία το κέντρο στεκόταν το έφιππο άγαλμα του Αρχιδούκα Καρόλου (Erzherzog-Carl-Reiterdenkmal), του πρώτου ανθρώπου που νίκησε τις στρατιές του Ναπολέοντα.

Στην άλλη πλευρά της πλατείας δέσποζε το Ανάκτορο Χόφμπουργκ (Hofburg), το Παλάτι των Αψβούργων με το πλούσια διακοσμημένο Μπαρόκ εσωτερικό,τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα κι ένα μουσείο ασημιού, τα οποία φυσικά, τέτοια ώρα, δεν τα είδαμε.

Αντιθέτως είδαμε το εσωτερικό του καφέ Burg Ring 1 καθώς είχε έρθει η ώρα να δοκιμάσουμε μια σωστή βιενέζικη σοκολάτα και κανένα γλυκάκι γιατί μάλλον είχε πέσει το ζάχαρό μας.

Κι αφού φροντίσαμε να το σηκώσουμε – το ζαχαράκι μας - πήραμε το τραμ για να επιστρέψουμε στο διαμέρισμα μας. Εκεί δίπλα υπήρχε μια καντίνα (Extra Würstel) με ουρά από ντόπιους οπότε σκεφτήκαμε ότι αυτοί κάτι θα ξέρουν. Εεε δεν κάναμε λάθος. Πήραμε κάμποσα σάντουιτς με λουκάνικα και φυσικά μερικές μπυρίτσες κι όλα μαζί, τα τσακίσαμε στη τραπεζαρία του πολύ συμπαθητικού διαμερίσματος μας (καμιά σχέση μ’ αυτό της Μπρατισλάβα…).

Χάρτης απογευματινής βόλτας

 

[gkalla]

Βιέννη ΙΙ​

Μετά από ένα καλό πρωϊνό στο διαμέρισμα βγήκαμε αργούτσικα έξω και παίρνοντας το Τραμ 2 κατευθυνθήκαμε προς την «Ελληνική γειτονιά» της Βιέννης που βρίσκεται δίπλα στο κανάλι του Δούναβη. Μπήκαμε αμέσως στα στενά της περιοχής κι ένα από τα πρώτα πράγματα που είδαμε ήταν μια όμορφη τοιχογραφία στην οδό Postgasse.

Σχεδόν δίπλα βρίσκεται η Ελληνο-καθολική εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας (Griechisch-katholische St.-Barbara-Kirche) που την προσεγγίσαμε μέσα από τα γραφικά στενά της περιοχής, κάνοντας μερικά σλάλομ ανάμεσα στα έργα που γίνονταν στην γειτονιά. Ήταν η ώρα που τελείωνε η λειτουργία και αρκετός κόσμος έβγαινε απ’ αυτή την εκκλησία, αλλά ελληνικά δεν ακούσαμε πουθενά.

Η Ιησουίτικη εκκλησία Jesuitenkirche – Universitätskirche (Mariä Himmelfahrt) εμφανίστηκε μπροστά μας ξαφνικά και είπαμε να μπούμε μέσα να την δούμε. Εντυπωσιακός ο διάκοσμος της αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακός ήταν ο ψευδό – θόλος στην οροφή της. Περίτεχνα ζωγραφισμένος, έδινε την εντύπωση ενός κανονικού θόλου, όταν έμπαινες στην εκκλησία και μόνο αν προχωρούσες μετά τα μισά του χώρου καταλάβαινες πως η οροφή είναι επίπεδη.

Βγαίνοντας στην μικρή πλατεία (Doktor-Ignaz-Seipel-Platz), έξω από τον ναό, είδαμε το καλοφτιαγμένο κτίριο του Ερευνητικού Ινστιτούτου Österreichische Akademie der Wissenschaften που κι αυτό ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακό.

Συνεχίζοντας την «εκκλησιαστική» μας βόλτα κατευθυνθήκαμε προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, αυτόν τον κεντρικό και πολυδιαφημισμένο ναό που ουσιαστικά είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης. Αρχικά και εν μέσω λαοθάλασσας κινηθήκαμε εξωτερικά φωτογραφίζοντας όλες τις πλευρές του.

Κι ενώ η Ε. και η Ελ. μπουχτισμένες πια από τις τόσες εκκλησίες κατευθύνθηκαν προς τα γειτονικά σουβενιράδικα, εγώ με τον Αλ. μπήκαμε στο εσωτερικό του καθεδρικού για να πάρουμε μια γεύση από την κλασική και πολύ πλούσια διακόσμησή του.

Βγαίνοντας περιμέναμε αρκετή ώρα, καθισμένοι στα πέτρινα παγκάκια, έως ότου τελειώσουν τα ψώνια. Η κοσμοσυρροή στην πλατεία του Αγίου Στεφάνου ήταν υπερβολική και σ’ αυτό βοηθούσε μια μικρή αγορά που είχε στηθεί στο πλάι του ναού. Έτσι μόλις επανενωθήκαμε φύγαμε βιαστικά από την περιοχή και κινηθήκαμε προς την πλατεία Hoher Markt. Στις παρυφές της εντοπίσαμε το Ankeruhr, το περίτεχνο ιστορικό ρολόι με τις πολλές λεπτομέρειες από χαλκό και τις φιγούρες που κινούνται ανά μία ώρα.

Στην ίδια την πλατεία, στο κέντρο της βρίσκεται το Σιντριβάνι του Γάμου (Vermählungsbrunnen) αλλά εμείς δεν δώσαμε πολύ σημασία γιατί η έλλειψη καφεΐνης μαζί με την έντονη μυρωδιά φρέσκου καφέ μας οδήγησαν στο γειτονικό Caffè a Casa. Αυτό το μικρό μαγαζάκι διέθετε μεγάλη ποικιλία από χαρμάνια και σίγουρα ο καφές που ήπιαμε εκεί ήταν ο καλύτερος του ταξιδιού.

Η παρέα χαλάρωσε και δεν είχε διάθεση να κουνηθεί αλλά εγώ είχα όρεξη για περισσότερα. Τους άφησα στο καφέ και πετάχτηκα για μια γρήγορη βόλτα στην γειτονική πλατεία Judenplatz. Εκεί βρίσκεται το Μνημείο των Αυστριακών Εβραίων (Mahnmal für die österreichischen jüdischen Opfer der Schoah) ακριβώς απέναντι από το Μνημείο του Λέσσινγκ (Lessing-Denkmal), του Γερμανού συγγραφέα του Διαφωτισμού. Ως επιπλέον μπόνους είδα και φωτογράφισα αρκετά όμορφα κτίρια που περιστοίχιζαν την πλατεία και τους γύρω δρόμους.

Επιστρέφοντας στο καφέ κατάφερα να σηκώσω και την υπόλοιπη παρέα για να συνεχίσουμε την βόλτα μας. Ξεκινήσαμε με κατεύθυνση τον πεζόδρομο Graben, αλλά πριν φτάσουμε συναντήσαμε τον μπαρόκ ναό του Αγίου Πέτρου που άξιζε, τουλάχιστον, μια δυο «πόζες». Φτάνοντας στον Graben, που διαπιστώσαμε πως ήταν γεμάτος με πολλά καταστήματα, καφέ και εστιατόρια σταθήκαμε για λίγο μπροστά σε μια ακόμη Στήλη της Πανώλης, που η αλήθεια είναι ήταν η πιο «πλούσια» από όσες είδαμε αυτές της μέρες.

Μείναμε αρκετή ώρα στον πεζόδρομο εντυπωσιασμένοι από το πλήθος των ωραίων κτιρίων, φωτογραφίζοντας τα διαρκώς κι απ’ όλες τις γωνίες.

Μέσα από τους πεζοδρόμους της περιοχής αρχίσαμε να διακρίνουμε ένα από τα κτίρια του παλατιού Hofburg τραβήξαμε προς τα εκεί. Σταθήκαμε στην πλατεία Michaelerplatz εντυπωσιασμένοι από την θέα του παλατιού, που στο συγκεκριμένο τμήμα του, στεγάζει το μουσείο της Πριγκίπισσας Σίσι αλλά και την Ισπανική Σχολή Ιππασίας (Spanische Hofreitschule).

Πριν φτάσουμε στο μουσείο όμως, περάσαμε από ένα μικρό, υπαίθριο αρχαιολογικό χώρο, στην μέση της πλατείας και του ρίξαμε μια ματιά. Επίσης ρίξαμε άλλη μια ματιά στον φτωχικό, σε σύγκριση με τους άλλους που είχαμε δει ως τώρα, Ναό του Αγίου Μιχαήλ (Pfarre St. Michael).

Πλησιάσαμε το παλάτι, θαυμάζοντας τον αρχαιοελληνικού τύπου διάκοσμο και μπήκαμε στον εσωτερικό διάδρομο που οδηγούσε στην είσοδο του μουσείου. Η ουρά που υπήρχε δεν ήταν μεγάλη αλλά είχαμε αποφασίσει να μην μπούμε καθώς ο χρόνος μας ήταν πολύ περιορισμένος.

Βγήκαμε λίγο στην ενδιάμεση αυλή / αίθριο για να δούμε την εσωτερική πλευρά του παλατιού αλλά και το μνημείο του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας που είναι στημένο στο κέντρο αυτής της αυλής. Από εκεί υπήρχε πρόσβαση, μέσω μιας «διαφορετικής» πύλης, σ’ ένα ακόμη αίθριο, μέσω του οποίου μπορούσες να έχεις πρόσβαση στον Αυτοκρατορικό θησαυρό της Αυστρίας (Imperial Treasury Vienna).

Ξαναβγήκαμε στο δρόμο, περάσαμε μια στοά στην οποία διαφημιζόταν μια έκθεση του, αν μη τι άλλο, ιδιαίτερου ζωγράφου Αρτσιμπόλντο φτάσαμε στην Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη (Prunksaal der Österreichischen Nationalbibliothe) αλλά και στο Άγαλμα του Ιωσήφ Β΄ (Statue Kaiser Joseph II) που δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση. Μας έκανε εντύπωση πως, σε μια πόλη που όλα ήταν συντηρημένα στην εντέλεια, αυτό το άγαλμα φαινόταν να είναι αφημένο στην τύχη του. Μάλλον, αυτόν τον Κάιζερ, δεν θα τον έχουν σε μεγάλη υπόληψη οι Αυστριακοί.

Αμέσως μετά συναντήσαμε το μουσείο τέχνης Albertina, που στεγάζεται σ’ ένα παλάτι των Αψβούργων του 19ου αιώνα, με έργα κλασικά αλλά και σύγχρονα των Albrecht Dürer, Claude Monet, Paul Cézann, Edgar Degas, Amedeo Modigliani, Pablo Picasso, μεταξύ πολλών άλλων. Όλοι θέλαμε φυσικά να μπούμε αλλά ο χρόνος ήταν αμείλικτος κι έτσι έμεινε κι αυτό για την επόμενη φορά.

Στην γειτονική πλατεία Helmut-Zilk-Platz, την περιστοιχισμένη από πολλά όμορφα και βαριά κτίρια βρισκόταν επιπλέον το μνημείο ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό (Mahnmal gegen Krieg und Faschismus).

Απέναντι ακριβώς βρισκόταν η πίσω πλευρά του κτιρίου της όπερας της πόλης (Vienna State Opera), το οποίο είχαμε ξαναδεί από μακριά την προηγούμενη μέρα. Έκανα μια γρήγορη βόλτα για να το φωτογραφίσω κι από τις άλλες πλευρές αλλά η παρέα είχε πεινάσει και με έσυραν κακήν κακώς προς ανεύρεση τροφής.

Το γεύμα καθώς και οι μπύρες που το συνόδευσαν όπως είναι φυσικό οδήγησαν σε λήθαργο και επιστροφή στο διαμέρισμα για ξεκούραση.

Χάρτης πρωινής βόλτας

Όταν πια αισθανθήκαμε να έχουμε ξεκουραστεί αρκετά ξαναβγήκαμε στους δρόμους και κατευθυνθήκαμε προς το Κάστρο – Παλάτι Μπελβεντέρε. Αυτό το μπαρόκ παλάτι του 18ου αιώνα που φιλοξενεί ένα μουσείο τέχνης με έργα από τον μεσαίωνα έως σήμερα, έχει επίσης και μια σημαντική έκθεση με έργα του Klimt, του γνωστότερου Αυστριακού ζωγράφου, με σημαντικότερο να είναι φυσικά το «Φιλί».

Η ώρα που φτάσαμε (περίπου στις 20:00) δεν μας επέτρεπε να δούμε το μουσείο που έκλεινε στις 18:00 κι έτσι αρκεστήκαμε στο δούμε το κτίριο εξωτερικά καθώς και να κάνουμε μια μικρή βόλτα στους κήπους του.

Φύγαμε από το παλάτι όταν πια άρχισε να πέφτει το σούρουπο και παίρνοντας ένα βολικό λεωφορείο συνεχίσαμε την βόλτα προς την γειτονιά Laimgrube. Κάναμε μια σύντομη στάση στην μικρή καθολική εκκλησία Mariahilf με το μνημείο του Joseph Haydn και ακολούθως μπήκαμε στον ομώνυμο πεζόδρομο που ήταν γεμάτος σύγχρονα μαγαζιά καφέ κι εστιατόρια.

Η παρέα είχε σχεδόν καταρρεύσει από τις «κακουχίες» της ημέρας και κάθε τρεις και λίγο, όπου έβρισκε παγκάκι, άραζε να ξεκουραστεί. Βρήκα έτσι την ευκαιρία, μαζί με τον Αλ. και «πεταχτήκαμε» λίγο πιο κάτω για να δούμε και να φωτογραφίσουμε το όμορφα διακοσμημένο κτίριο Majolikahaus του Αυστριακού αρχιτέκτονα Otto Wagner αλλά και τα άλλα συμπαθητικά κτίρια που το πλαισιώνουν.

Ενδιαφέρον είχαν και τα πολύ μικρά στενά που ακολουθήσαμε στην διαδρομή, που στην πράξη είναι συνεχόμενες σκάλες με μικρά και πολύ γραφικά μαγαζάκια που σου έδιναν την αίσθηση πως είσαι στην χώρα κάποιου ελληνικού νησιού.

Επιστρέψαμε στην υπόλοιπη παρέα και όλοι μαζί πια κάναμε μια επίσκεψη σ’ ένα τούρκικο εστιατόριο με το ευφάνταστο όνομα Türkis. Είχαμε πεινάσει πάλι…

Την επομένη δεν υπήρχε χρόνος για τίποτα περισσότερο από πρωινή αναχώρηση από το διαμέρισμα (στις 09:00) για το αεροδρόμιο χρησιμοποιώντας το City Airport Train και με την πτήση μας, που έφυγε στις 11:30 (χωρίς καμιά καθυστέρηση), φτάσαμε πια στην Αθήνα γύρω στις 14:30 ολοκληρώνοντας αυτό το σύντομο αλλά πολύ γεμάτο ταξιδάκι μας.

 

[gkalla]

Επίλογος – Χρήσιμες πληροφορίες


Επίλογος

Είναι αλήθεια παράξενο, δυο τόσο κοντινές πόλεις και ταυτόχρονα πρωτεύουσες χωρών, να είναι τόσο διαφορετικές, τόσο στην εμφάνιση όσο και στην αίσθηση που σου αφήνουν.

Την μια, την Μπρατισλάβα, θα την έλεγε κανείς φτωχική όσον αφορά το πλήθος και την κατάσταση των κτιρίων και των μνημείων της. Το μέγεθος της παλιάς, ιστορικής πόλης μικρό και οι αποστάσεις απόλυτα βολικές να τις καλύψεις εξ’ ολοκλήρου με τα πόδια. Ποιότητα και τιμές σε φαγητό, ποτό, ΜΜΜ αλλά και γενικό κόστος ζωής μας φάνηκαν να είναι σε λογικά πλαίσια για τα δικά μας δεδομένα. Οι άνθρωποι της, εκτός της όμορφης εξωτερικής τους εμφάνισης, πολύ φιλόξενοι και εξυπηρετικοί, με το χαμόγελο στο στόμα και με αρκετό χιούμορ, σπάνιο για μια χώρα της κεντρικής Ευρώπης.

Η Βιέννη, από την άλλη, αρχοντική και ταχτοποιημένη, τέλεια συντηρημένη και πεντακάθαρη, σε κάνει να γεμίζεις την μνήμη της φωτογραφικής μηχανής και του κινητού με άπειρες φωτογραφίες. Εκτεταμένη, απαιτεί πολύ χρόνο και χρήση των ΜΜΜ για να μπορέσεις να την δεις και σίγουρα ο χρόνος που της διαθέσαμε δεν ήταν αρκετός. Εδώ βέβαια το κόστος ήταν σαφώς αυξημένο κι από την διαμονή ως και το φαγητό, πληρώσαμε αρκετά περισσότερα απ’ ότι στην Μπρατισλάβα. Οι βιεννέζοι πάλι, μουντρούχοι και σοβαροφανείς, όπως κάθε «Γερμανός» που σέβεται τον εαυτό του, δεν μας έκαναν την καλύτερη εντύπωση.

Ίσως τελικά η φιλόξενη διάθεση που ένιωσα στην Μπρατισλάβα καθώς και πιο χαλαρή, συνολικά, ατμόσφαιρα, να ήταν τελικά που με έκαναν να την συμπαθήσω πολύ περισσότερο. Μπορεί πάλι να ήταν και το δικό μου προσωπικό γούστο που προτιμά τις πιο παρακμιακές παρά τις άψογα συντηρημένες και «λουστραρισμένες» πόλεις.

Μάλλον πρέπει να ξαναπάω για να αποφασίσω οριστικά…


Χρήσιμες πληροφορίες

Οι πληροφορίες που αναφέρονται εδώ είναι ταξινομημένες ανά πόλη και περιοχή.

Μπρατισλάβα

Μουσεία κι επισκέψιμοι χώροι

Ανάκτορο του Αρχιεπισκόπου (Primaciálny palác), Primaciálne námestie 2. Ώρες λειτουργίας 10:00-17:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος άγνωστο.

Gallery Nedbalka (Slovak Modern Art Gallery), Nedbalova 17. Ώρες λειτουργίας 13:00-19:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος 8 € (Εάν το καφέ είναι κλειστό 7€).

Πινακοθήκη της Μπρατισλάβα (Galéria mesta Bratislavy), Františkánske námestie 416/11. Ώρες λειτουργίας 11:00-18:00. Τετάρτη 13:00 - 20:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος 8 € (Δωρεάν την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα).

Μουσείο όπλων Michalská brána, Michalská 390/22. Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Τρίτη κλειστό. Κόστος 6 €.

Εθνική Πινακοθήκη Σλοβακίας (Slovenská národná galéria), Rázusovo nábrežie 2. Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Πέμπτη 12:00 - 20:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος 9 €. (Δωρεάν την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα).

Κάστρο της Μπρατισλάβας (Bratislavský hrad). Ώρες λειτουργίας 8:00-22:00. Δωρεάν

Μπαρόκ Κήπος του Κάστρου. Ώρες λειτουργίας 9:00-20:00. Δωρεάν

Εθνικό Μουσείο της Σλοβακίας. Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Τρίτη κλειστό. Κόστος 14 €.

UFO Tower. Ώρες λειτουργίας 10:00-23:00. Κόστος Καθημερινές 9.90 €, ΣΚ 11,90€.

Κάστρο Devín. Ώρες λειτουργίας 10:00-19:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος 8,00 €.



Επιλογές φαγητού – γλυκού – ποτού

• I Love Pizza, Rybárska brána 217/1. Πιτσαρία για να πάρεις στο χέρι αλλά και για να καθήσεις. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 16:00 - 12:00 ΠΣ 16:00 - 02:00. Οικονομικό.
• Pod kamenným stromom, Sedlárska 364/10, μέσα στη στοά. Κάτι σαν αναψυκτήριο – καντίνα με ψητά και τηγανητό ψάρι. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 12:00 - 22:00 ΠΣ 12:00 - 02:00. Μεσαίο
• Cafe Verne, Hviezdoslavovo námestie 175/18. Κεντροευρωπαϊκή κουζίνα. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 09:00 - 24:00 ΠΣ 09:00 - 01:00. Οικονομικό.
• 17’s BAR, Hviezdoslavovo Namestie 17. Κυρίως πίτσες, μπέργκερ και σάντουιτς. Ώρες λειτουργίας 11:00 - 24:00. Οικονομικό προς Μεσαίο
• Meanto, Biela 4. Ώρες λειτουργίας 11:30 - 22:00 Παραδοσιακό Σλοβάκικο φαγητό με κρεατικά, λουκάνικα, σούπες κλπ. Έχει και τραπεζάκια έξω. Οικονομικό
• The Farmhouse Restaurant, Michalská 382/4 Ωραίος χώρος με μακαρονάδες, πίτσες αλλά και κανονικό φαγητό. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 11:00 - 22:00 ΠΣ 11:00 - 23:00. Οικονομικό προς Μεσαίο
• Bratislava Flagship, Námestie SNP 8. Σλοβάκικο φαγητό. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 11:00 - 22:00 ΠΣ 11:00 - 23:00. Μεσαίο
• Goblins Pub, Michalská 386/12. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 17:00 - 01:00 ΠΣ 17:00 - 02:00 Υπόγειο μπαρ , πολύ ωραίας αισθητικής με θολωτούς τούβλινους τοίχους.
• Barrock, Sedlárska 1. Ώρες λειτουργίας 18:00 - 04:00, Κλειστά Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη. Ροκ μουσικές σε ωραία διακοσμημένο χώρο.
• The Dubliner Irish Pub, Sedlárska 6. Ώρες λειτουργίας 11:00 - 02:00 Κλασική Ιρδανδική Πάμπ
• Bukowski Bar, 24, Námestie SNP 142. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 17:00 - 01:00 ΠΠΣ 17:00 - 03:00. Μετά από μια πολύ όμορφη είσοδο νεοκλασικού τύπου μπαίνεις σ’ έναν αυλόγυρο με σταντ και συνήθως πολύ κόσμο.
• Pod Mostom Tyršovo nábrežie, Viedenská cesta 10. Πρόχειρο εστιατόριο και μπυραρία στην απέναντι ακτή του Δούναβη. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 13:00 - 22:00 ΠΣ 09:00 - 01:00 Δευτέρα κλειστό. Οικονομικό.
• U Sedliaka, 55, Obchodná 567. Ώρες λειτουργίας 11:00 - 21:00 Παρασκευή , Κυριακή κλειστό. Σλοβάκικη κουζίνα. Οικονομικό.
• Slovak Pub, Obchodná 62. Ώρες λειτουργίας 11:00 - 22:00 Σλοβάκικη κουζίνα και ωραίος χώρος Έχουν κι ωραίο Χαλούσκι ένα είδος τοπικού ζυμαρικού με κρέμα και ψιλοκομμένο μπέικον. Οικονομικό προς Μεσαίο.
• DOCK7 Bratislava, Pribinova 32. Κοντά στο παραποτάμιο πάρκο δίπλα στον Δούναβη. Μεσαίο

Βιέννη

Μουσεία κι επισκέψιμοι χώροι

Κοινοβούλιο της Αυστρίας. Έχει δωρεάν ξεναγήσεις από τις 10:45 και κάθε ώρα Δευτέρα με Σάββατο. Θέλει κράτηση εδώ

mumok - Museum moderner Kunst Stiftung Ludwig Wien. Μουσείο σύγχρονης τέχνης με εκθέματα Pop Art & photorealism, συν multimedia works. Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00, Δευτέρα κλειστό. Κόστος 17€

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης. Ώρες λειτουργίας 09:00-18:00, Τρίτη κλειστό. Κόστος 18€

Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης. Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00, Δευτέρα κλειστό. Κόστος 21€

Ανάκτορο Χόφμπουργκ (Hofburg). Ώρες λειτουργίας 08:00-18:00. Κόστος 19,50 €.

Σετσεσιονισμός (Secession) Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Δευτέρα κλειστό. Κόστος 12,00 €.

Παλάτι Μπελβεντέρε. Ώρες λειτουργίας 09:00-18:00. Κόστος 20,00 €.

St. Francis of Assisi Church, Ώρες λειτουργίας 08:00-12:00 καθημερινά Πέμπτη ως Κυριακή επιπλέον και 18:30-19:30.

Ναός των Ιησουιτών Ώρες λειτουργίας 08:00-21:00

Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου. Η είσοδος στο ναό δωρεάν αλλά για τα διάφορα άλλα σημεία (πύργος, κατακόμβες, μουσείο κλπ) υπάρχουν εισιτήρια. Το All-Inclusive εισιτήριο, με ξενάγηση, κοστίζει 25€.

Μουσείο της Σίσι Ώρες λειτουργίας 09:00-17:30. Κόστος 19,50 €.

Imperial Treasury Vienna Ώρες λειτουργίας 09:00-17:30. Τρίτη κλειστά. Κόστος 16,00 €.

Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Δευτέρα κλειστά. Κόστος 11,00 €.

Albertina Ώρες λειτουργίας 10:00-18:00. Τετάρτη και Παρασκευή 10:00-21:00. Κόστος 7,00 €.

Ανάκτορα Σενμπρούν. Ώρες λειτουργίας 08:30-17:00. Κόστος 22,00 € το φθηνότερο (State Apartments, 22€ - Imperial Tour, 27€ - Grand Tour, 32€ κλπ).



Επιλογές φαγητού – γλυκού – ποτού

• mel&koffie Taborstraße, Obere Augartenstraße 74. Φούρνος και Καφέ. Ώρες λειτουργίας 07:00-18:30, Κυριακή κλειστό.
• pancho restaurant & bar, Blumauergasse 1. Μεξικάνικο εστιατόριο. Ώρες λειτουργίας Καθημερινές 17:00 - 23:00 ΠΣ 17:00 - 01:00 Κυριακή 11:00 - 18:00. Μεσαίο.
• Skopik & Lohn, Leopoldsgasse 17. Εστιατόριο με μικρό μενού και λίγα πιάτα από διάφορες διεθνείς κουζίνες. Ώρες λειτουργίας 18:00-12:00, Δευτέρα κλειστό. Μεσαίο προς Ακριβό.
• Pizza Mari, Leopoldsgasse 23A. Πιτσαρία. Ώρες λειτουργίας 12:00-15:00 & 18:00-22:30 Σάββατο - Κυριακή 12:00-22:00, Δευτέρα κλειστό. Οικονομικό
• Leberkas-Pepi Wien Operngasse, Operngasse 12. Κοντά στην Karlsplatz. Φτιάχνει μόνο Λεμπερκεσε και τα βάζει μέσα σε σαντουϊτσάκια. Ώρες λειτουργίας 10:00-02:00, Κυριακή κλειστό. Οικονομικό
• Kolar, Kleeblattgasse 5. Κοντά στο ναό του Αγίου Πέτρου. Σερβίρει μόνο ένα είδος σκεπαστής (Fladen) με διάφορα είδη γέμισης. Καθημερινές 11:00 - 12:00 ΠΣ 11:00 - 01:00. Οικονομικό
• Schachtelwirt, Judengasse 5. Κοντά στο Σιντριβάνι του Γάμου. Αυστριακή κουζίνα. Ώρες λειτουργίας 11:30-21:00, Κυριακή κλειστό. Οικονομικό

 

[psilos3]

Πολύ σύντομος αυτή τη φορά, δε μας έχεις συνηθίσει σε τέτοια.
Αγαπημένο σετ πόλεων κατά τα άλλα στις οποίες μια στο τόσο έχει πλάκα να επιστρέφεις.
Στα επόμενα με υγεία!

 

[gkalla]

Πολύ σύντομος αυτή τη φορά, δε μας έχεις συνηθίσει σε τέτοια.
Αγαπημένο σετ πόλεων κατά τα άλλα στις οποίες μια στο τόσο έχει πλάκα να επιστρέφεις.
Στα επόμενα με υγεία!

Μικρή εκδρομή, μικρή ιστορία.
Ξεκίνησα τώρα να γράφω άλλη μεγαλύτερη...
Έβαλα στόχο να γίνω κι εγώ Legend.

 

[IrisAthens]

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες! Ζαχαρώνω καιρό αυτό το ντουέτο πόλεων λόγω οικονομικών εισιτηρίων.

 

[katkats]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη