Αίγυπτος Αίγυπτος εκεί; μισό, σας συνδέω με ….Κάιρο.

[evaT]

Εισαγωγή

Ο άνεμος θα καίει στη γη του Νείλου
Μια αρχαία μυρωδιά θα μας μεθά
Στον τροπικό όπως θα 'σαι του καρκίνου
Μέσα σου θα γεννιέται μια θεά

Μ' άγιο καπνό θα υφάνεις το χρησμό σου
Για να μου δώσεις όταν θα ζητώ
Να μπω ιεροφάντης στο ναό σου
Να σ' ερμηνεύσω και να ερμηνευτώ

Στην αγορά του Αλ χαλίλι
Θα πουλάν τα δυο σου χείλη
Δυο περιουσίες και άλλη μια
Τέσσερις εγώ θα δώσω
Θα πληρώσω όσο όσο
Να μου κάνουν μια μελανιά

Θα σου αγοράσω στο Καρνάκ μπακίρια
Με καλλιτέχνες θα τα πούμε ιθαγενείς
Τις νύχτες θα σου κάνω τα χατίρια
Όσα ποτέ σου δε σου έκανε κανείς

Θα 'μαι η πηγή στην όαση της Σίβας
Θα είσαι ο διαμαντένιος ουρανός
Θα γίνεις η βασίλισσα της Θήβας
Κι εγώ ένας μαγεμένος Φαραώ

Στην αγορά του Αλ Χαλίλι
Θα πουλάν τα δυο σου χείλη
Δυο περιουσίες και άλλη μια
Τέσσερις εγώ θα δώσω
Θα πληρώσω όσο όσο
Να μου κάνουν μια μελανιά


....‘Ηταν το αδιαμφισβήτητο soundrack του ταξιδιού μας, με τη μελωδική φωνή του Αλκίνοου να συνοδεύει πολλές από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στα χώματα των Φαραώ.

Με το συναίσθημα ακόμη στο ζενίθ, είμαι απλά συγκινημένη.
Οι γεμάτες μας μέρες, τα μυστικά μιας πανάρχαιας χώρας, οι μεγαλοπρεπείς ναοί αλλά και οι ενοχλητικοί ντόπιοι από την άλλη, αγάπη και μίσος, αντιφάσεις παντού, κι όμως.....η χημεία με τη χώρα έδεσε μαγικά και προέκυψε άλλο ένα απίθανο ταξίδι.

Ξεκινώ να γράφω ξετυλίγοντας το οδοιπορικό μέρα μέρα, ελπίζοντας να σας πάρω λιγάκι μαζί μου, να δείτε όσα είδαμε, να νιώσετε λίγα από αυτά που νιώσαμε, να σας βάλω όσο μπορώ στην διάθεση της παρέας μας.

Πάμε λοιπόν;

 

[varioAthens]

Καλα, ο τιτλος ολα τα λεφτα

 

[gkalla]

Αυτός είναι τίτλος ιστορίας!
Περιμένω την δική σου ιδιαίτερη ματιά για αυτήν την τόσο αντιφατική χώρα.

 

[evaT]

Καλα, ο τιτλος ολα τα λεφτα

Είδες είδες;; και μένα μου άρεσε αν και ήμουν στο τσακ να βάλω το Walk like an Egyptian που δεν πρόλαβες να μου κλέψεις

Εν τω μεταξύ πόσες καινούργιες ιστορίες έσκασαν ταυτόχρονα σήμερα; Καταπληκτικό!

 

[varioAthens]

Είδες είδες;; και μένα μου άρεσε αν και ήμουν στο τσακ να βάλω το Walk like an Egyptian που δεν πρόλαβες να μου κλέψεις

Τοτε που πηγα ηταν τοσο πετυχημενη επιλογη χρονικης περιοδου που ο τιτλος δεν θα ηταν Walk like an Egyptian αλλα Run like Forest Gump!

 

[psilos3]

Κι εγώ περιμένω ψάχνοντας επιπλέον λόγους για ν' ασχοληθώ ζεστά.
Πάμε!

 

[alvadi]

Πάμε λοιπόν!! Πετυχημενος ο τιτλος!!!!

 

[mers]

Εισαγωγή

Ο άνεμος θα καίει στη γη του Νείλου
Μια αρχαία μυρωδιά θα μας μεθά
Στον τροπικό όπως θα 'σαι του καρκίνου
Μέσα σου θα γεννιέται μια θεά

Μ' άγιο καπνό θα υφάνεις το χρησμό σου
Για να μου δώσεις όταν θα ζητώ
Να μπω ιεροφάντης στο ναό σου
Να σ' ερμηνεύσω και να ερμηνευτώ

Στην αγορά του Αλ χαλίλι
Θα πουλάν τα δυο σου χείλη
Δυο περιουσίες και άλλη μια
Τέσσερις εγώ θα δώσω
Θα πληρώσω όσο όσο
Να μου κάνουν μια μελανιά

Θα σου αγοράσω στο Καρνάκ μπακίρια
Με καλλιτέχνες θα τα πούμε ιθαγενείς
Τις νύχτες θα σου κάνω τα χατίρια
Όσα ποτέ σου δε σου έκανε κανείς

Θα 'μαι η πηγή στην όαση της Σίβας
Θα είσαι ο διαμαντένιος ουρανός
Θα γίνεις η βασίλισσα της Θήβας
Κι εγώ ένας μαγεμένος Φαραώ

Στην αγορά του Αλ Χαλίλι
Θα πουλάν τα δυο σου χείλη
Δυο περιουσίες και άλλη μια
Τέσσερις εγώ θα δώσω
Θα πληρώσω όσο όσο
Να μου κάνουν μια μελανιά


....‘Ηταν το αδιαμφισβήτητο soundrack του ταξιδιού μας, με τη μελωδική φωνή του Αλκίνοου να συνοδεύει πολλές από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στα χώματα των Φαραώ.

Με το συναίσθημα ακόμη στο ζενίθ, είμαι απλά συγκινημένη.
Οι γεμάτες μας μέρες, τα μυστικά μιας πανάρχαιας χώρας, οι μεγαλοπρεπείς ναοί αλλά και οι ενοχλητικοί ντόπιοι από την άλλη, αγάπη και μίσος, αντιφάσεις παντού, κι όμως.....η χημεία με τη χώρα έδεσε μαγικά και προέκυψε άλλο ένα απίθανο ταξίδι.

Ξεκινώ να γράφω ξετυλίγοντας το οδοιπορικό μέρα μέρα, ελπίζοντας να σας πάρω λιγάκι μαζί μου, να δείτε όσα είδαμε, να νιώσετε λίγα από αυτά που νιώσαμε, να σας βάλω όσο μπορώ στην διάθεση της παρέας μας.

Πάμε λοιπόν;

Τι φοβερή εισαγωγή!! Ανυπομονώ για την συνέχεια..

 

[varioAthens]

Τι θα γινει μανταμ? Ουτε το μετρο Θεσσαλονικης να ηταν

 

[Sam-chal]

Τι θα γινει μανταμ? Ουτε το μετρο Θεσσαλονικης να ηταν

Μας έχει συνδέσει με ...Κάϊρο!

 

[evaT]

Μας έχει συνδέσει με ...Κάϊρο!

Τα γράφω βρε ανυπόμονοι! έχουμε κ άλλες δουλειές

 

[evaT]

Προετοιμασία ταξιδιού.

Χρόνια και χρόνια ανέμενα τα εγκαίνια του καθυστερημένου εμβληματικού μουσείου.
Κατά καιρούς θαύμαζα κάτι «δανεικά» (!) εκθέματα σε διάφορα μουσεία στον κόσμο και ανυπομονούσα να τα απολαύσω στο φυσικό τους χώρο- από πάντα με τραβούσε ο αιγυπτιακός πολιτισμός.

Εντέλει πέρσι-μαζί με το επίσης πολύ-καθυστερημένο μετρό Θεσσαλονίκης, άνοιξε και το Μεγάλο Μουσείο στο Κάιρο.
Δύο στα δύο.
Η μεγάλη ώρα ήταν εδώ.

Με την πρώτη προσφορά της Aegean αγοράστηκαν τα αεροπορικά (τα λογιστικά του ταξιδιού όπως πάντα στο τέλος).
Η γνωστή ταξιδιωτική παρέα, ήταν όπως πάντα σε αναμονή. Με κάποιες προσθήκες..

Κι επειδή στις ιστορίες μου τα πρόσωπα είναι σημαντικά, ας προχωρήσουμε με τις συστάσεις. Τραβελστόρις από δω τα παιδιά....παιδιά το τραβελστόρις!

Ο ξεναγός βέβαια μας βάφτισε με αιγυπτιακά ονόματα, (υποθέτω γιατί αδυνατούσε να θυμηθεί τα κανονικά)

‘Ετσι, έχουμε και λέμε:

Εύα – με έχρισε Χατσεψούτ (μια μπίτσω Φαραώ ήταν αυτή , διαθέτει όμως ιδιόκτητο ναό)
Τάσος – Τουτανχαμών (τρομάρα του)
Νατάσα – Κλεοπάτρα (τουλάχιστον αυτή είναι μελαχροινή)
Βασίλης – ο σύζυγος. Αντόνιο, το λογικό.
Κατερίνα – η κόρη τους, Νεφερτάρη
Νίνα – new entry, φίλη του Τάσου, Νεφερτίτη (είχε στερέψει από έμπνευση)
Λίτσα – new entry κι αυτή, παλιά μου φίλη, Σακίρα την είπε (άσχετο αλλά χαριτωμένο)

Επτά νοματαίοι λοιπόν.

Γκρουπαριστήκαμε σε συνομιλία στο Viber για την απαραίτητη ενημέρωση.
Με εμπνευσμένο όνομα ομάδας: Έγκλημα στο Νείλο

Μόλις επιστρέψαμε από Ιαπωνία έπεσα με τα μούτρα στη μελέτη.
Αποδείχθηκε αργά για την κρουαζιέρα, τρώγαμε το ένα άκυρο πίσω από το άλλο-τις είχαν ήδη κλείσει τα ταξιδιωτικά γραφεία.
Μετά από πολλές προσπάθειες και τη βοήθεια του τοπικού γραφείου, βρέθηκε διαθέσιμη στο γούστο μας και καβατζωθήκαμε.

Με τους ξεναγούς πάλι, αγανάκτησα- Είτε δεν απαντούσαν καν, ή ζητούσαν ό,τι ήθελαν, οι δε ελληνόφωνοι είναι πανάκριβοι.
Η παρέα όμως επέμενε για ελληνόφωνο στο Κάιρο-δεν είχα άλλη επιλογή.

Το δρομολόγιο τελικά διαμορφώθηκε ως εξής:
Κάιρο – 2 μέρες
Λούξορ - 1 μέρα
Λούξορ έως Ασουάν -5μερη κρουαζιέρα
Κάιρο – επιστροφή 1 μέρα
Αλεξάνδρεια – ημερήσια την τελευταία μέρα και πτήση τη ξημερώματα για Ελλάδα.

Κλείστηκαν και οι σχετικές εσωτερικές πτήσεις και κάπου εκεί έσκασε ο πόλεμος.
Η γενική ανασφάλεια μας επηρέασε-δεν είχαμε σκοπό να ακυρώσουμε κάτι, όμως μέχρι τελευταία στιγμή είμασταν προετοιμασμένοι για όλα.

Λίγες μέρες πριν την αναχώρηση το γραφείο ταξιδιών μας ενημέρωσε ότι (και καλά) επιλεγήκαμε για δωρεάν αναβάθμιση σε 5στερη κρουαζιέρα.
Ρώτησα αν πέφτουν βροχή οι ακυρώσεις λόγω πολέμου. «Όχι, είστε απλά τυχεροί» ήταν η απάντηση. Ούτε καν.

Τσέκαρα ξανά τα ξενοδοχεία που είχα κλείσει. Οι τιμές είχαν πέσει. Ακύρωσα και τα έκλεισα ξανά. ‘Όπως πάει, να δεις που μέχρι να φύγουμε θα μας αναβαθμίσουν και την πτήση σε μπίζνες.

Παραμονές του ταξιδιού επέστρεψε ο @Dr Snoopy από τα ίδια μέρη και με ενημέρωσε για όλα, είχαμε το ίδιο γραφείο και τον ευχαριστώ για όλα.

Φτιάξαμε τη χειραποσκευή που δικαιούμαστε από το flex της Aegean, σιγουρευτήκαμε ότι είχαμε φάρμακα για πάσα νόσο και ανοησία και κρατήσαμε την ανάσα μας να πάνε όλα καλά.

‘Ετσι μετ’ εμποδίων, μετά από χρόνια, έφτασε η ώρα της Αιγύπτου, τη χώρα που δε πρέπει να λείπει από το bucketlist κανενός ταξιδιώτη.

Τα συναισθήματα ανάμικτα.

Μετά από τόσα χρόνια αναμονής, ξεκινούσαμε για ένα ταξίδι όνειρο, την ώρα που πορτοκαλής παράφρονας εξ Αμερικής πετούσε βόμβες από τη μια πλευρά και ο Μπίμπης ο Σιωνίδης οργίαζε από την άλλη-εδώ ο κόσμος καίγεται και μεις το χαβά μας;;

Το γκρουπ μπροστά από το Ναό μου...της Χατσεψούτ δηλαδή.
Από αριστερά προς δεξιά, Σακίρα (!), Κλεοπάτρα, Αντόνιο, Νεφερτάρη, Χατσεψούτ (ποιά;;, ΤουτανχαΧΑΧΑΧΑ (μων), και Νεφερτίτη (με το μαλλί θάμνο)