depo
Member
- Μηνύματα
- 185
- Likes
- 820
- Επόμενο Ταξίδι
- Θεσσαλονίκη
- Ταξίδι-Όνειρο
- νησί του Πάσχα
Δεν μας άρεσε...Σκέφτομαι να κλείσω.
Αν εσύ ή κάποιος άλλος πάει, ας μας πει μια γνώμη.
Πολυ επιτηδευμενο και δηθενιά μου ακουγεται….Δεν μας άρεσε...
Και δυστυχώς διάφορες αρνητικές κριτικές εμφανίστηκαν αφού είχαμε κλείσει, αλλιώς δε θα πήγαινα.
Δε φαίνεται να υπάρχει κάποια υπόθεση (ή τουλάχιστον δεν την καταλάβαμε εμείς και πολλοί άλλοι των οποίων τα σχόλια ακούσαμε φεύγοντας στο τέλος). Αναρωτιόμασταν τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής.
Υπάρχει αρκετή αναμονή πριν εισέλθεις στην αίθουσα και ο τρόπος που μπαίνεις είναι λίγο σαν στρατιωτάκια. Μας έλεγαν να ακουμπάμε ώμο με ώμο, να στοιχηθούμε κλπ (επειδή μπαίνεις μέσα και η αίθουσα είναι ήδη εντελώς σκοτεινή, οπότε σε καθοδηγούν με φακούς για να καθίσεις). Υποτίθεται 20:00 ήταν η παράσταση, ξεκίνησε 20:30 και διήρκησε περίπου 1 ώρα.
Σίγουρα δεν είναι τρομακτική, ωστόσο νιώθεις κάποιες στιγμές μερικά "εφε". Υπάρχουν πολλές φωνές από τους ηθοποιούς σε μερικά σημεία, οι οποίες μας φάνηκαν ενοχλητικές. Επίσης δε μας άρεσε καθόλου που στο τέλος δεν βγήκαν οι ηθοποιοί για υπόκλιση/χειροκρότημα. Πρώτη φορά το συναντώ αυτό και το βρήκα άκομψο.
Και σίγουρα κάποιος θεατής θα βρεθεί να θέλει να φύγει καταμεσής του έργου (σε εμας έτυχε 2 φορές), είτε γιατί βαρέθηκε είτε γιατί δεν αντέχει άλλο την ατμόσφαιρα. Η οδηγία είναι να φωνάξει "βοήθεια" και μέσα σε δευτερόλεπτα έρχεται κάποιος να τον συνοδεύσει έξω,παλι με φακό. Έστω κι αν είναι σύντομες, είναι κάπως ενοχλητικές κι αυτές οι διακοπές.
Υπήρχε προοπτική στο αρχικό άκουσμα αυτής της εμπειρίας, αλλά άνθρακας ο θησαυρός κατ' εμέ.
Ναι, τι να πω. Εκτός αν είναι ένα επίτευγμα που δε μπορεί ν αντιληφθεί το δικό μου ταπεινό καλλιτεχνικό επίπεδο.Πολυ επιτηδευμενο και δηθενιά μου ακουγεται….
Σε ευχαριστούμε! Μας γλίτωσες χρήματα και χαμένο χρόνοΔεν μας άρεσε...
Και δυστυχώς διάφορες αρνητικές κριτικές εμφανίστηκαν αφού είχαμε κλείσει, αλλιώς δε θα πήγαινα.
Δε φαίνεται να υπάρχει κάποια υπόθεση (ή τουλάχιστον δεν την καταλάβαμε εμείς και πολλοί άλλοι των οποίων τα σχόλια ακούσαμε φεύγοντας στο τέλος). Αναρωτιόμασταν τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής.
Υπάρχει αρκετή αναμονή πριν εισέλθεις στην αίθουσα και ο τρόπος που μπαίνεις είναι λίγο σαν στρατιωτάκια. Μας έλεγαν να ακουμπάμε ώμο με ώμο, να στοιχηθούμε κλπ (επειδή μπαίνεις μέσα και η αίθουσα είναι ήδη εντελώς σκοτεινή, οπότε σε καθοδηγούν με φακούς για να καθίσεις). Υποτίθεται 20:00 ήταν η παράσταση, ξεκίνησε 20:30 και διήρκησε περίπου 1 ώρα.
Σίγουρα δεν είναι τρομακτική, ωστόσο νιώθεις κάποιες στιγμές μερικά "εφε". Υπάρχουν πολλές φωνές από τους ηθοποιούς σε μερικά σημεία, οι οποίες μας φάνηκαν ενοχλητικές. Επίσης δε μας άρεσε καθόλου που στο τέλος δεν βγήκαν οι ηθοποιοί για υπόκλιση/χειροκρότημα. Πρώτη φορά το συναντώ αυτό και το βρήκα άκομψο.
Και σίγουρα κάποιος θεατής θα βρεθεί να θέλει να φύγει καταμεσής του έργου (σε εμας έτυχε 2 φορές), είτε γιατί βαρέθηκε είτε γιατί δεν αντέχει άλλο την ατμόσφαιρα. Η οδηγία είναι να φωνάξει "βοήθεια" και μέσα σε δευτερόλεπτα έρχεται κάποιος να τον συνοδεύσει έξω,παλι με φακό. Έστω κι αν είναι σύντομες, είναι κάπως ενοχλητικές κι αυτές οι διακοπές.
Υπήρχε προοπτική στο αρχικό άκουσμα αυτής της εμπειρίας, αλλά άνθρακας ο θησαυρός κατ' εμέ.
γιατι το κοινο δηλωνε ενθουσιασμενο βγαινοντας και οι κριτικες γενικα ειναι διθυραμβικες.Συμφωνω απολυταΠαρακολουθησα χτες την παρασταση "Ρομπερτο Τσουκο" σε σκηνοθεσια Δ. Καραντζα και με αφησε με αναμεικτα συναισθηματα. Καταρχας ο πρωταγωνιστης Καπουρανης ηταν εξαιρετικος... ομοιως και η Καλαιτζιδου. Η σκηνοθεσια ενω στην αρχη με κερδισε -οπως και στο τελος- καπου στη μεση με κουρασε... προσπαθουσα να καταλαβω το γιατι και συνειδητοποιησα οτι μου συνεβη ο,τι και στο Cleansed πανω-κατω, που ηταν παλι σε σκηνοθεσια Καραντζα. Νομιζω οτι η σκηνοθεσια του εχει τοσο καταιγιστικο ρυθμο που δεν αφηνει τον απαραιτητο "αερα" στο κειμενο, δηλ. δε σου δινει χρονο να παρεις μιαν ανασα και να αφομοιωσεις αυτα που ακους, παρολο που ομολογουμενως και τα δυο κειμενα ειχαν πολυ "ψωμι". Βεβαια, μπορει να ειμαι εγω πιο αργοστροφηγιατι το κοινο δηλωνε ενθουσιασμενο βγαινοντας και οι κριτικες γενικα ειναι διθυραμβικες.
Ωστοσο, παρατηρω οτι τοσο ο Καραντζας οσο και ο Μπινιαρης εχουν πλεον μια πολυ συγκεκριμενη σκηνοθετικη μανιερα που δεν ξερω αν γινεται τελικα μια ανακυκλωση της ταυτοτητας τους αντι να αναδεικνυεται το ιδιο το εργο.
Πολύ ενδιαφέρον σχόλιο, έχω κλείσει να πάω κι εγώ σε λίγο καιρό οπότε περιμένω να δω πώς θα μου φανεί.Παρακολουθησα χτες την παρασταση "Ρομπερτο Τσουκο" σε σκηνοθεσια Δ. Καραντζα και με αφησε με αναμεικτα συναισθηματα. Καταρχας ο πρωταγωνιστης Καπουρανης ηταν εξαιρετικος... ομοιως και η Καλαιτζιδου. Η σκηνοθεσια ενω στην αρχη με κερδισε -οπως και στο τελος- καπου στη μεση με κουρασε... προσπαθουσα να καταλαβω το γιατι και συνειδητοποιησα οτι μου συνεβη ο,τι και στο Cleansed πανω-κατω, που ηταν παλι σε σκηνοθεσια Καραντζα. Νομιζω οτι η σκηνοθεσια του εχει τοσο καταιγιστικο ρυθμο που δεν αφηνει τον απαραιτητο "αερα" στο κειμενο, δηλ. δε σου δινει χρονο να παρεις μιαν ανασα και να αφομοιωσεις αυτα που ακους, παρολο που ομολογουμενως και τα δυο κειμενα ειχαν πολυ "ψωμι". Βεβαια, μπορει να ειμαι εγω πιο αργοστροφηγιατι το κοινο δηλωνε ενθουσιασμενο βγαινοντας και οι κριτικες γενικα ειναι διθυραμβικες.
Ωστοσο, παρατηρω οτι τοσο ο Καραντζας οσο και ο Μπινιαρης εχουν πλεον μια πολυ συγκεκριμενη σκηνοθετικη μανιερα που δεν ξερω αν γινεται τελικα μια ανακυκλωση της ταυτοτητας τους αντι να αναδεικνυεται το ιδιο το εργο.
Γι’ αυτο η αγαπημενη μου ειναι η Κατερινα Ευαγγελατου!Πολύ ενδιαφέρον σχόλιο, έχω κλείσει να πάω κι εγώ σε λίγο καιρό οπότε περιμένω να δω πώς θα μου φανεί.
Έχω δει παραστάσεις και των δύο και μου έχουν αρέσει, η μανιέρα βέβαια είναι κάτι που λίγοι σκηνοθέτες θεωρώ καταφέρνουν να αποφύγουν.
Ο Κουν ιδιως ειχε μια πολυ ιδιατερη μανιερα, παρ ολ αυτα οχι μονο δεν κουκουλωνε το εργο, αλλα το αναδεικνυε, το ψηλωνε. Οι νεοι μας αξιοι και διαβασμενοι αλλα πρεπει επιτελους να καταλαβουν (κατα τη γνωμη μου βεβαια) οτι εν αρχη ειναι ο λογος. Μη διαστρεβλωνετε τους συγραφεις και το εργο τους προσπαθωντας να αναδεικνυεστε εσεις, για καποιο σκοπο το εγραψαν, κατι ηθελαν να μοιραστουνΠολύ ενδιαφέρον σχόλιο, έχω κλείσει να πάω κι εγώ σε λίγο καιρό οπότε περιμένω να δω πώς θα μου φανεί.
Έχω δει παραστάσεις και των δύο και μου έχουν αρέσει, η μανιέρα βέβαια είναι κάτι που λίγοι σκηνοθέτες θεωρώ καταφέρνουν να αποφύγουν.
Πες τα Σμαραγδα μου!!Ο Κουν ιδιως ειχε μια πολυ ιδιατερη μανιερα, παρ ολ αυτα οχι μονο δεν κουκουλωνε το εργο, αλλα το αναδεικνυε, το ψηλωνε. Οι νεοι μας αξιοι και διαβασμενοι αλλα πρεπει επιτελους να καταλαβουν (κατα τη γνωμη μου βεβαια) οτι εν αρχη ειναι ο λογος. Μη διαστρεβλωνετε τους συγραφεις και το εργο τους προσπαθωντας να αναδεικνυεστε εσεις, για καποιο σκοπο το εγραψαν, κατι ηθελαν να μοιραστουν