Αίγυπτος Από Κάιρο μέχρι Σίβα: Απρόβλεπτες ιστορίες εκτός τουριστικού χάρτη…

[Nikos1986]

Μέχρι που φτάσαμε πραγματικά σε μια σπηλιά, μπήκαμε γοργά γοργά γιατί μας είχε φάει η περιέργεια και ξαφνικά εμφανίστηκε ένας τύπος με φτυάρι!!!
-Καλώς ήρθατε!
-Καλώς σας βρήκαμε!
-Ακολουθήστε με…
Και τον ακολουθήσαμε …μέχρι που φτάσαμε σε ένα δωμάτιο στρωμένο όλο από αλάτι ,μας έβαλε κάτω και άρχιζε να μας θάβει..Κυριολεκτικά!!

...

Μείναμε εκεί θαμμένοι για περίπου δεκαπέντε λεπτά, προσπαθώντας να αποφασίσουμε αν όντως κάνει καλό στο σώμα ή αν απλά κάποιος στη Σίβα σκέφτηκε έναν πολύ δημιουργικό τρόπο να δουλεύει τον κόσμο!!Είχαμε ξεπαγιάσει, δεν νιώθαμε τα πόδια μας, αλλά το γέλιο που ρίξαμε δεν περιγράφεται.

Χαχαχα Πολύ αστείο περιστατικό και ακόμη πιο γλαφυρή περιγραφή... Ο άλλος να εμφανίζεται με το φτυάρι μέσα στη σπηλιά...

Κάναμε στάση στο παντοπωλείο του χωριού και σε λίγα λεπτά ήμασταν εκεί … Σε ακόμα ένα…. εγκαταλελειμμένο σπίτι… με μια άδεια πισίνα και….. χωρίς κλειδιά !
-Θα πηδήξουμε την μάντρα γιατί ξέχασα τα κλειδιά στο σπίτι…
-Είναι σίγουρα του αδελφού σου το σπίτι ;;;;;;
Τι ζούμε ρε φίλε πάλι ;;;!!!Το μόνο που δεν έχουμε πάθει ακόμα είναι να μας δέσουν οι μπάτσοι
-Όλα καλά! Εσεισ αραχτε όσο εμείς ( αυτός και ο φίλος του το τσιράκι) θα μαγειρεύουμε…

Σίγουρα ήταν δικό του;

Πάντως, τι εμπειρίες ζήσατε, πέρα από το sightseeing, και παρά το τρελό ευτράπελο του πρώτου βραδιού. Τέλος καλό, όλα καλά, πολύ όμορφες εικόνες!

 

[annoulita100]

Χαχαχα Πολύ αστείο περιστατικό και ακόμη πιο γλαφυρή περιγραφή... Ο άλλος να εμφανίζεται με το φτυάρι μέσα στη σπηλιά...



Σίγουρα ήταν δικό του;

Πάντως, τι εμπειρίες ζήσατε, πέρα από το sightseeing, και παρά το τρελό ευτράπελο του πρώτου βραδιού. Τέλος καλό, όλα καλά, πολύ όμορφες εικόνες!

Μα πραγματικά… Τί ζήσαμε!! Σε μια χώρα που την «υποτιμούσα» κάθε φορά που ο Βαγγέλης προσπαθούσε να με πείσει για το αντίθετο.
Ευχαριστώ πολύ

 

[annoulita100]

Η επιστροφή μας για την Ελλάδα ξεκίνησε το απόγευμα από τη Σίβα. Μπροστά μας είχαμε άλλη μία ολονύχτια διαδρομή, αυτή τη φορά με προορισμό το Κάιρο. Χιλιόμετρα ατελείωτα και ένα τοπίο που πλέον μας ήταν γνώριμο. Τα παιδιά αποκοιμήθηκαν σχεδόν αμέσως. Εμείς προσπαθήσαμε να κλείσουμε λίγο τα μάτια, έχοντας όμως στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι η πτήση για την Ελλάδα έφευγε στις πέντε το απόγευμα και δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για απρόοπτα.
Ή έτσι τουλάχιστον νομίζαμε…

Λίγο μετά τις έξι το πρωί, το λεωφορείο σταμάτησε στη μέση του πουθενά. Στην αρχή δεν δώσαμε σημασία.
«Κάποιος έλεγχος θα είναι», είπαμε. Πέρασαν δέκα λεπτά…. μισή ώρα….Μετά μία ώρα. Το λεωφορείο παρέμενε ακίνητο και κανείς δεν έμπαινε στον κόπο να μας εξηγήσει τι συμβαίνει. Κάθε φορά που ρωτούσαμε τον οδηγό, εκείνος μας κοιτούσε αδιάφορα ή, ακόμα χειρότερα, μας γύριζε επιδεικτικά την πλάτη. Ο χρόνος περνούσε, το άγχος ανέβαινε και εμείς αρχίσαμε να κάνουμε συνεχώς τους ίδιους υπολογισμούς…
Θα προλάβουμε; 🫪

Τελικά, ύστερα από σχεδόν πέντε ώρες αναμονής, γύρω στις έντεκα και μισή, το λεωφορείο ξεκίνησε ξανά λες και δεν είχε συμβεί απολύτως τίποτα!
Φτάνοντας στο Κάιρο δεν υπήρχε πλέον χρόνος για χάσιμο. Πεινούσαμε αφόρητα, οπότε η πρώτη μας αποστολή ήταν να βρούμε κάτι να φάμε στα γρήγορα και αμέσως μετά ένα ταξί για το αεροδρόμιο.

Φτάσαμε τελικά στο αεροδρόμιο του Καΐρου κατάκοποι. Βέβαια, επειδή ήμασταν αρκετά νωρίς(ευτυχώς ) δεν μας επέτρεπαν ακόμα την είσοδο στον χώρο των αναχωρήσεων. Οπότε… άλλη μία αναμονή. Ένας τελευταίος καφές, λίγη ξεκούραση πάνω στις βαλίτσες και αρκετή σιωπή. Δεν είχαμε πια κουράγιο ούτε να αγχωθούμε.

Κάποια στιγμή άνοιξαν οι πόρτες.
Check-in, έλεγχος διαβατηρίων, έλεγχος ασφαλείας… και ξαφνικά όλα άρχισαν να κυλούν απίστευτα ομαλά. Για πρώτη φορά μετά από δεκαπέντε ημέρες, κανείς δεν μας ζήτησε έξτρα χρήματα, κανείς δεν μας είπε ότι κάτι δεν γίνεται, κανείς δεν μας άλλαξε τα σχέδια. Σχεδόν δεν το πιστεύαμε.
Καθίσαμε στις θέσεις μας μέσα στο αεροπλάνο, δέσαμε τις ζώνες και κοιταχτήκαμε με τον Βαγγέλη:
«Ε, νομίζω τα καταφέραμε τελικά.»

Το αεροπλάνο άρχισε να απογειώνεται και τώρα πια ένιωσα ότι μπορούσα πραγματικά να χαλαρώσω. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το σπίτι μου.Ένα ζεστό μπάνιο, ένα καθαρό κρεβάτι…

Και κάπως έτσι έκλεισε ένα από τα πιο ιδιαίτερα ταξίδια που έχουμε κάνει ως οικογένεια.

Όταν με ρωτούν σήμερα αν θα ξαναπήγαινα στην Αίγυπτο, η απάντηση έρχεται χωρίς δεύτερη σκέψη…
Ναι!
Όχι γιατί είναι ένας εύκολος προορισμός. Κάθε άλλο. Είναι μια χώρα που θα σε δοκιμάσει. Θα σε κουράσει. Θα σε βγάλει δεκάδες φορές έξω από το πρόγραμμά σου και από τη ζώνη ασφαλείας σου. Εκεί που νομίζεις ότι όλα μπήκαν σε μια σειρά, θα εμφανιστεί ένα καινούργιο ευτράπελο μόνο και μόνο για να σου θυμίσει πού βρίσκεσαι.
Αλλά μέσα σε όλο αυτό το χάος κρύβεται κάτι σπάνιο.
Άνθρωποι. Χαμόγελα. Ιστορία. Πολιτισμός. Μυρωδιές. Τοπία που δεν μοιάζουν με τίποτα άλλο. Μέρες που δεν κύλησαν ποτέ όπως τις είχαμε σχεδιάσει, αλλά τελικά βγήκαν πολύ καλύτερες απ’ ό,τι θα μπορούσαμε να είχαμε φανταστεί
Γυρίσαμε στην Ελλάδα πιο κουρασμένοι από κάθε άλλο ταξίδι.
Αλλά και πιο γεμάτοι.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι οι ώρες στα λεωφορεία, ούτε οι καθυστερήσεις, ούτε οι ταλαιπωρίες.
Είναι οι άνθρωποι που γνώρισες, οι ιστορίες που έζησες, τα γέλια που έκανες(και τα κλάματα)και οι στιγμές που θα διηγείσαι ξανά και ξανά, κάθε φορά σαν να τις ζεις από την αρχή.

Και αν τελικά τα ταξίδια μετριούνται με τις ιστορίες που σου αφήνουν, τότε η Αίγυπτος μάς χάρισε ένα ολόκληρο βιβλίο.

ΤΕΛΟΣ

 

[KIKI]

Σε ευχαριστούμε για την όμορφη ιστορία σου!

 

[psilos3]

Παρ' όλες τις περιπέτειες σας βγήκε τελικά σε καλό το ταξίδι, όπως πρέπει να συμβαίνει.
Πάντα τέτοια και καλύτερα!

 

[annoulita100]

Σε ευχαριστούμε για την όμορφη ιστορία σου!

Εγώ ευχαριστώ για τον χρόνο σας να την διαβάσετε!

 

[annoulita100]

Παρ' όλες τις περιπέτειες σας βγήκε τελικά σε καλό το ταξίδι, όπως πρέπει να συμβαίνει.
Πάντα τέτοια και καλύτερα!

Όσες περισσότερες περιπέτειες, τόσο καλύτερο το ταξίδι
Ευχαριστούμε πολύ!!

 

[YiannisTS]

Διάβασα την ιστορία και "περπάτησα" στα χνάρια του ταξιδιού σας. Η διαδρομή προς τη Σίβα, το μπάνιο στο "αλατόνερο" και η ίδια η Σίβα χαράχτηκαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην ταξιδιωτική μνήμη! Η αφήγησή σου είναι πηγαία, αυθόρμητη και ταυτόχρονα πολύ χρήσιμη!

 

[travelbreak]

Λοιπόν, μόλις πριν λίγο είδα την ιστορία σου και διαβάζοντας τις δύο τρεις πρώτες αναρτήσεις αποφάσισα να προχωρήσω στην ανάγνωση, αλλά συνεχίζοντας πλέον από το τέλος. Εκεί είδα κάποιες χαρούμενες φάτσες και γι αυτό.

 

[annoulita100]

Διάβασα την ιστορία και "περπάτησα" στα χνάρια του ταξιδιού σας. Η διαδρομή προς τη Σίβα, το μπάνιο στο "αλατόνερο" και η ίδια η Σίβα χαράχτηκαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην ταξιδιωτική μνήμη! Η αφήγησή σου είναι πηγαία, αυθόρμητη και ταυτόχρονα πολύ χρήσιμη!

Ευχαριστώ πάρα πολύ!! Να είμαστε καλά να ταξιδεύουμε και μέσα από τις ιστορίες μας να ταξιδεύουμε κι άλλους

 

[silversurfer]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Αφρική