Αστείες εικόνες v2

[poised]

Έχω ακούσει Περικλή να τον φωνάζουν Κλάκο στα σοβαρά.

 

[Yorgos]

Δε θέλω να πω επώνυμο αλλα ενας φίλος ειχε έναν στο στρατό που το επώνυμο του ηταν κατι σα να λέμε Μπουχεσας. Και πήγαν οι γονείς του και τον ονομασαν Φριξο. Δηλαδή ρε φίλε το παιδι όλη του τη ζωή θα το λενε Κύριε Μπουχεσα και πας και το κανεις Φριξο Μπουχεσα;

 

[Yorgos]

Δε θέλω να πω επώνυμο αλλα ενας φίλος ειχε έναν στο στρατό που το επώνυμο του ηταν κατι σα να λέμε Μπουχεσας. Και πήγαν οι γονείς του και τον ονομασαν Φριξο. Δηλαδή ρε φίλε το παιδι όλη του τη ζωή θα το λενε Κύριε Μπουχεσα και πας και το κανεις Φριξο Μπουχεσα;

Έλαβα πμ οτι ο Φρίξος "Μπουχεσας" ειναι συμβιος μέλους του φόρουμ.

Καλύτερα να μασάς παρα να μιλάς.

Το οποίο μου θύμισε ένα άλλο: Μια φορά μια παρέα νεαρών πελατων με ρώτησε αν βαριέμαι να λεω τα ιδια κάθε εβδομάδα στη δουλειά μου. Λέω οχι ρε παιδιά, εντάξει δεν ειναι οτι δουλεύω και στα διόδια κάθε 30 δευτερόλεπτα να ανοίγω το παραθυράκι να λεω "2,65€, τα ρέστα σας, ευχαριστώ, καλό ταξίδι " και ξανά μανα 300 φορές τη μερα.

Γυρνάει μια κοπέλα και μου λεει: εμείς οι 6 στην Αττική Οδό δουλεύουμε να ξέρεις.

 

[Nikos86]

Έλαβα πμ οτι ο Φρίξος "Μπουχεσας" ειναι συμβιος μέλους του φόρουμ.

Καλύτερα να μασάς παρα να μιλάς.

Το οποίο μου θύμισε ένα άλλο: Μια φορά μια παρέα νεαρών πελατων με ρώτησε αν βαριέμαι να λεω τα ιδια κάθε εβδομάδα στη δουλειά μου. Λέω οχι ρε παιδιά, εντάξει δεν ειναι οτι δουλεύω και στα διόδια κάθε 30 δευτερόλεπτα να ανοίγω το παραθυράκι να λεω "2,65€, τα ρέστα σας, ευχαριστώ, καλό ταξίδι " και ξανά μανα 300 φορές τη μερα.

Γυρνάει μια κοπέλα και μου λεει: εμείς οι 6 στην Αττική Οδό δουλεύουμε να ξέρεις.

Κάτι αντίστοιχο αλλά στο πιο μπούφος είχα κάνει κι εγώ. Έλεγα κάτι (δεν μπορώ να θυμηθώ τι έλεγα ακριβώς, αν μπορούσα θα είχε πιο πλάκα) που ήταν προσβλητικό πολύ για κάποιον που ήταν σε εκείνο το τραπέζι που καθόμασταν για μπύρες. Ενας φίλος μου με κλωτσούσε από κάτω. Αχαμπαρος εγώ. Σταμάτα να κλωτσας ρε μαλάκα, μου έχεις σακατεψει το πόδι! Όταν μετα έφυγαν οι άλλοι και μείναμε οι 2 μας μου εξήγησε και ήθελα η γη να με καταπιεί!

 

[Yorgos]

Σε άλλη φάση ειμαστε με εναν Έλληνα φίλο σε ενα ξενοδοχείο και όπως ανεβαίνουμε την ηλεκτρική σκάλα κατεβαίνει από τη διπλανή σκάλα μια διαστημική τύπισσα, κάπου στη Λατινική Αμερική. Από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες που έχω δει , υποθέσαμε πως ειναι λατίνα. Όπως κατεβαίνει από δίπλα μας λέω στο φίλο μου Πωωω ρε κοίτα μια βυζάρα. "Μ...ρα θες να πεις" μου λέει.

Το βράδυ πάμε καλεσμένοι σε μια εκδήλωση πρεσβείας, παρούσα η κοπέλα, μας τη συστήνει ένας Έλληνας εφοπλιστής "Α, παιδιά από δω η γραμματέας μου". Δαγκωνόμαστε εμείς, ελπίζουμε ότι δε μας θυμάται ή δε μας άκουσε. Μου δίνει το χέρι της , της λέω "Γιώργος"... "Βυζάρα!" μου συστήνεται αυτή. Δίνει και το χέρι της στο φίλο μου και του λέει "ΚΑΙ μ...ρα θες να πεις". Ρεντίκολο.

 

[alma]

Έλαβα πμ οτι ο Φρίξος "Μπουχεσας" ειναι συμβιος μέλους του φόρουμ.

Καλύτερα να μασάς παρα να μιλάς.

Το οποίο μου θύμισε ένα άλλο: Μια φορά μια παρέα νεαρών πελατων με ρώτησε αν βαριέμαι να λεω τα ιδια κάθε εβδομάδα στη δουλειά μου. Λέω οχι ρε παιδιά, εντάξει δεν ειναι οτι δουλεύω και στα διόδια κάθε 30 δευτερόλεπτα να ανοίγω το παραθυράκι να λεω "2,65€, τα ρέστα σας, ευχαριστώ, καλό ταξίδι " και ξανά μανα 300 φορές τη μερα.

Γυρνάει μια κοπέλα και μου λεει: εμείς οι 6 στην Αττική Οδό δουλεύουμε να ξέρεις.

Στο πανεπιστήμιο στο διάλειμμα έλεγαν τις εμπειρίες τους από καθηγητές σχολείου και κατέληξαν πως τα πιο κουφά τους συνέβαιναν από καθηγητές μαθηματικών και καθηγήτριες γαλλικών. Ένας δε γελούσε καθόλου κι όταν τον ρώτησαν γιατί είπε πως ο μπαμπάς του είναι καθηγητής μαθηματικών και η μαμά του γαλλικών.

 

[alma]

Πριν δυο βδομάδες πελάτες μου είχαν δώσει τα ονόματα Εμπεδοκλής και Δηιάνειρα.
Το γκουγκλάρισα για να δω πως γράφεται. Και τους φώναζε Άκη και Διάνα.

Εμπεδοκλής το έχω ξανακούσει. Το γυναικείο Δηιάνειρα πολύ σπάνιο.

 

[Teodoro]

Σε άλλη φάση ειμαστε με εναν Έλληνα φίλο σε ενα ξενοδοχείο και όπως ανεβαίνουμε την ηλεκτρική σκάλα κατεβαίνει από τη διπλανή σκάλα μια διαστημική τύπισσα, κάπου στη Λατινική Αμερική. Από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες που έχω δει , υποθέσαμε πως ειναι λατίνα. Όπως κατεβαίνει από δίπλα μας λέω στο φίλο μου Πωωω ρε κοίτα μια βυζάρα. "Μ...ρα θες να πεις" μου λέει.

Το βράδυ πάμε καλεσμένοι σε μια εκδήλωση πρεσβείας, παρούσα η κοπέλα, μας τη συστήνει ένας Έλληνας εφοπλιστής "Α, παιδιά από δω η γραμματέας μου". Δαγκωνόμαστε εμείς, ελπίζουμε ότι δε μας θυμάται ή δε μας άκουσε. Μου δίνει το χέρι της , της λέω "Γιώργος"... "Βυζάρα!" μου συστήνεται αυτή. Δίνει και το χέρι της στο φίλο μου και του λέει "ΚΑΙ μ...ρα θες να πεις". Ρεντίκολο.

Ξέρεις ποιο θα 'ταν ωραίο;
Να γίνει σε άντρα αυτό και μετά να συστηθεί: "Χάρηκα! Εγώ είμαι ο ....ας, τι κάνετε;"
Αλλά συνήθως άντρες σχολιάζουμε φόρα-παρτίδα..
Υ.Γ.
Δεν βγήκατε καμιά φώτο/selfie -όλοι μαζί- στο τέλος της δεξίωσης, τίποτε, ε;..

 

[Yorgos]

Ξέρεις ποιο θα 'ταν ωραίο;
Να γίνει σε άντρα αυτό και μετά να συστηθεί: "Χάρηκα! Εγώ είμαι ο ....ας, τι κάνετε;"
Αλλά συνήθως άντρες σχολιάζουμε φόρα-παρτίδα..
Υ.Γ.
Δεν βγήκατε καμιά φώτο/selfie -όλοι μαζί- στο τέλος της δεξίωσης, τίποτε, ε;..

Πλάκα κάνεις, τρέχοντας φύγαμε, ουτε τα καναπεδάκια δε δοκιμάσαμε.

 

[Teodoro]

Πλάκα κάνεις, τρέχοντας φύγαμε, ουτε τα καναπεδάκια δε δοκιμάσαμε.

Και γιατί, περικαλώ;!..
Στο κάτω-κάτω κομπλιμέντα (λίγο άκομψα ίσως) της κάνατε, κακό ήτουνες;
Πες ένα "την κατανόηση σας, αλλά καταλαβαίνετε, δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ" και μπορεί να προχωρούσε το θέμα.
Σίγουρα θα χαμογελούσε πάντως, "να προσέχετε άλλη φορά" και τέτοια.
Αλλιώς τι πήγε στο πάρτυ;
Μου 'χει τύχει και τα λέω αυτά. Δεν έγινε τίποτε, αλλά γνωριστήκαμε και γελάσαμε στην συνέχεια.
Πάντως έτσι, και καναπεδάκια θα τρώγατε κι εμείς θα βλέπαμε.. "περιμετρικά" την Πρεσβεία..

 

[gioannis13]

Σε άλλη φάση ειμαστε με εναν Έλληνα φίλο σε ενα ξενοδοχείο και όπως ανεβαίνουμε την ηλεκτρική σκάλα κατεβαίνει από τη διπλανή σκάλα μια διαστημική τύπισσα, κάπου στη Λατινική Αμερική. Από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες που έχω δει , υποθέσαμε πως ειναι λατίνα. Όπως κατεβαίνει από δίπλα μας λέω στο φίλο μου Πωωω ρε κοίτα μια βυζάρα. "Μ...ρα θες να πεις" μου λέει.

Το βράδυ πάμε καλεσμένοι σε μια εκδήλωση πρεσβείας, παρούσα η κοπέλα, μας τη συστήνει ένας Έλληνας εφοπλιστής "Α, παιδιά από δω η γραμματέας μου". Δαγκωνόμαστε εμείς, ελπίζουμε ότι δε μας θυμάται ή δε μας άκουσε. Μου δίνει το χέρι της , της λέω "Γιώργος"... "Βυζάρα!" μου συστήνεται αυτή. Δίνει και το χέρι της στο φίλο μου και του λέει "ΚΑΙ μ...ρα θες να πεις". Ρεντίκολο.

Μου έχει τύχει αντίστοιχο περιστατικό με αεροσυνοδό της SWISS σε πτήση PRG-ZRH με Ε145 πρίν 15 χρόνια, η ΚΟΠΕΛΑΡΑ στη κορυφή από την σκαλίτσα του Α/Φ πίσω από την γυναίκα μου που ξεκινάει να ανεβαίνει τα 6-7 σκαλάκια, και τις λέω ο ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ, κοίτα με τι γκομενάρα θα πετάξουμε ! Και η συνοδός σε άπταιστα Ελληνικά ! Καλώς ήρθατε..... εγώωωωω η γυναίκα μου

 

[Teodoro]

Μου έχει τύχει αντίστοιχο περιστατικό με αεροσυνοδό της SWISS σε πτήση PRG-ZRH με Ε145 πρίν 15 χρόνια, η ΚΟΠΕΛΑΡΑ στη κορυφή από την σκαλίτσα του Α/Φ πίσω από την γυναίκα μου που ξεκινάει να ανεβαίνει τα 6-7 σκαλάκια, και τις λέω ο ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ, κοίτα με τι γκομενάρα θα πετάξουμε ! Και η συνοδός σε άπταιστα Ελληνικά ! Καλώς ήρθατε..... εγώωωωω η γυναίκα μου

Σε μένα ήταν η γυναίκα του οικοδεσπότη, σε πάρτυ γύρω απ' την πισίνα.
Περνάει μπροστά μας, γύρω στα 40, ψηλή, καστανή με πράσινα μάτια και με τέλειες προς well-built αναλογίες και αέρα ντίβας. "Πωω! ένα καμπυλωτό milfaki, δεν ήξερα ότι έχει συγγενείς ο .... στην Σκανδιναβία!" κάνω εγώ στον φίλο μου τον Νταντί, χαμογελώντας σ' αυτήν. Τ' ακούει η κυρία, γυρνάει με κοιτάει ξαφνιασμένη και μετά αμέσως θυμωμένα, και καπάκι περιφρονητικά αλλά και λίγο κολακευμένη. Τελειώνει η σκηνή, μιλάμε μεταξύ μας, σχολιάζουμε και αυτήν και γενικά και βολτάρουμε ένα γύρο και το ξεχνάμε.
Οπότε βλέπουμε να έρχονται μετά από 15-20 λεπτά με τον άντρα της, καθώς περνούσαν να χαιρετίσουν προσωπικά τους καλεσμένους τους. Λέω στον δικό μου "Πρόλαβες να τσιμπήσεις τίποτε;" "Γιατί σε λίγο έρχονται οι security".
Συστηνόμαστε, με κοιτάει επίμονα και γυρνώντας στον άντρα της, με δείχνει και λέει αργά, ενώ φαινόταν να το διασκεδάζει: "Αυτός είναι ο κύριος που σου είπα" κάνει μια παύση χαμογελώντας λίγο και συνεχίζει: "..που μοιάζει πολύ με τον Αντρέα τον .....".
.........
Ε, μετά "ποιος Αντρέας", "πως βρεθήκαμε εδώ" "με τι ασχολείστε" και τέτοια.
Φεύγει ο σύζυγος να πάει παρακάτω "ναι, έρχομαι, αγάπη μου" αυτή, γυρνάει, με κοιτάει και ο σύντομος διάλογος που είπα παραπάνω, με προσθήκη "δεν ήξερα ότι είστε η κυρία ......".
"Άμα δεν ξέρεις, τι μιλάς, ρε μ..." ο δικός μου μετά "είμαστε για φασαρίες βραδιάτικα;"
"Τι να κάνω" του λέω "είσαι πολύ φλώρος για να τα πεις εσύ, μ..."
Και η βραδιά ρολάρισε..