Βιένη εικόνες και εντυπώσεις.

[soudianos]

Μάρτης 2026

 

[varioAthens]

Ομοιως και εδω δεν φαινεται κατι...

 

[soudianos]

Βιέννη 26 του Μάρτη 2026. Άφιξη στον κεντρικό σταθμό των τρένων από το Μόναχο. Μετά από πολλές ερωτήσεις ένας παππούς κουτσός μας πήγε στην απόβαρα του τραμ νο 18 για να πάμε στο ξενοδοχείο μας δύο στάσεις από το σταθμό κοντά στην Matzleinsdorterplatz, όνομα που ποτέ δεν κατάφερα να προφέρω.
Με 375 τα τέσσερα βράδια με πρωινό τετράστερο, έμοιαζε με πεντάστερο, ρεσεψιόν μεγάλη με τρεις υπαλλήλους να σε εξυπηρετήσουν, δωμάτιο άνετο καθημερινή αλλαγή σεντονιών, πρωινό σε τρεις διαφορετικούς χώρους και με πέντε υπαλλήλους να σε βοηθήσουν. Ευχάριστη έκπληξη του ταξιδιού, κι όχι διαμέρισμα που ψάχνεις να βρεις με κωδικούς την είσοδο και χωρίς επαφή με τον ιδιοκτήτη, όπως κάναμε στη Ρώμη στην Κρακοβία αλλά κι αλλού. 152 δωμάτια μεγάλο πάρκιν κατάλληλο γιο αυτούς που πάνε Βιέννη με αυτοκίνητο.
Πάμε τώρα μια βολτούλα στην πόλη ντυμένοι με μπουφάν ζεστά, καπέλα, κασκόλ και με ομπρέλες κι αυτό γινόταν καθημερινά.
Γοτθικός ρυθμός, ρομανικός, μπαρόκ διακόσμηση, αναγεννησιακός, αλλά ο αρχαιοελληνικό ρυθμός στο κοινοβούλιο με τους κίονες, τις μετόπες και το άγαλμα της Αθηνάς κυριαρχούσε θυμίζοντας Παρθενώνες.

Παλάτι Schonbrunn Πασχαλινή φιέστα στο χώρο του.

 

[soudianos]

Πάμε να δούμε ένα κτίριο μουσικής που έχει κάποια σχέση μαζί μας. Λέγεται Wiener Musikverein, και είναι η έδρα του συλλόγους φίλων μουσικής της Βιέννης. Από την κύρια αίθουσα του που η ακουστικότητα της ανήκει στις καλύτερες του κόσμου ακούμε την πρωτοχρονιάτικη συναυλία κάθε πρωτοχρονιά στις 12:00 από την ΕΡΤ1 που μεταδίδεται ταυτόχρονα σε 90 χώρες. Νεοκλασικό κτήριο του 1860 που βρίσκεται κοντά στην πλατεία Karlsplatz και για την ανέγερση του σημαντικός χορηγός υπήρξε ο έμπορoς Έλληνας Νικόλαος Δούμπας και η αυστριακή κυβέρνηση προς τιμή του έχει δώσει το όνομα του σ ένα δρόμο κοντά στη Musikverein.

Μιας και λέμε περί μουσικής, δεν μπορούσαμε να φύγουμε από τη Βιέννη άμουσοι γι΄ αυτοί πήγαμε στην παράσταση "οι γάμου του Φιγκαρό" στην Volksoper opera (Λαϊκή όπερα) 3,50 ώρες Μόρτσαντ.
Είναι δεύτερη όπερα μετά την κρατική, η οποία εκείνες τις μέρες στο πρόγραμμα δεν είχε κάτι ενδιαφέρον και με τις συμβουλές συμμαθητή και φίλο μου παντρεμένου με βιεννέζα από την εποχή που σπούδασε στη Βιέννη και τώρα μετακινείται συνεχώς μεταξύ Βιέννης και Ηρακλείου, οι εμείς ντόπιοι προτιμούμε την Volksoper, τα εισιτήρια είναι σε λογικές τιμές, δεν υστερεί καθόλου στην ποιότητα των έργων και των καλλιτεχνών, οπότε επιλέξαμε και δεν το μετανιώσαμε. Πράγματι η αίθουσα ήταν γεμάτη τα εισιτήρια έφταναν μέχρι 152 ευρώ, διάλεξα την τέταρτη κατηγορία των 55 έκαστος στην πλατεία με τα κόκκινα βελουδέ αναπαυτικά καθίσματα, η μετάφραση των διαλόγων γινόταν στα γερμανικά και αγγλικά και ο διευθυντής της ορχήστρας η οποία δεν φαινόταν επειδή βρισκόταν χαμηλά σε λάκκο, ήταν κάποιος Μichael Papadopoylos νεαρός Αγγλοκύπριος μουσικός.

 

[soudianos]

Συμπληρώνω στο ποστ περί όπερας ότι το έργο ξεκίνησε στις 18:00 και τέλειωσε στις 22:00 μαζί με το διάλειμμα κι όχι 20:00 ή 20:30 όπως κάνουν στις δικές μας αίθουσες και φτάνει μέχρι τα μεσάνυχτα ώρες κουραστικές. Απ έξω από την αίθουσα μια θάλασσα από κίτρινα ταξί περίμεναν τους θεατές για να τους πάνε στο σπίτι τους, κι αφού είδαμε ότι οι Βιεννέζοι που γνωρίζουν τις συγκοινωνίες, προτιμούσαν κείνη την ώρα το ταξί, εμείς που θά παίρναμε δύο συγκξοινωνίες δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Διαλέξαμε ένα που ο οδηγός αποδείχτηκε ότι είναι Τούρκος και με λιγότερα από 20 ευρώ μας πήγε στο ξενοδοχείο σε μια απόσταση αρκετά μεγάλη. Συμπεράναμε ότι στην Βιέννη δεν είναι πολύ ακριβά τα ταξί, αλλά κι αυτό που πρόσεξα είναι ότι το ταξίμετρα δεν ήταν τοποθετημένο κοντά στο ραδιόφωνο και τις άλλε ηλεκτρονικές συσκευές που το ψάχνεις για να το διακρίνεις όπως κάνουν οι δικοί μας, αλλά πάνω δεξιά σε ελεύθερο χώρο πάνω από τον συνοδηγό και με μεγάλους αριθμούς ευδιάκριτο και ξέρει ο πελάτης τι του γίνεται...

Το Standtpark είναι ένα μικρό παρκάκι καθαρό περιποιημένο με λιμνούλα και ποταμάκι που οι ντόπιοι λένε και το πάρκο των Βιεννέζων καλλιτεχνών. Μέρα βροχερή και με κρύο όμως μας ξεκούρασε από την πολυκοσμία των δρόμων.

Franz Schubert

Hans Makart 1840- 1884

Eδώ οάλλη μια μεγάλη μορφή της μουσικής ο Γιόχαν Στράους σε επιχρυσωμένο χάλκινο άγαλμα από το 1921

Το ρολόι του κήπου που λειτουργεί ακόμη.

Λίγο παρακάτω από την κρατική όπερα της Βιέννης στο παρκάκι Butggarten φτάσαμε μπροστά στο περίτεχνο μνημείο του Μότσαρτ του γλύπτη Καρλ Κένιγκ από το 1895. Στην αρχή του πάρκου υπάρχει και το άγαλμα του μεγάλου Γκαίτε.
Εδώ μαζί με το κλειδί του SOL

Στους εμπορικούς απέναντι από τον Αγ. Στέφανο το σπίτι όπου έζησε για λίγο ο Μότσαρτ.

 

[Sam-chal]

Στις 8 του Μάη πετύχαμε αυτό. Δωρεάν συναυλία από τον Δήμο του Μαουτχάουζεν με κεντρική ομιλήτριατην Λούσι Βάλντσταϊν, τελευταία επιζήσασα του Ολοκαυτώματος.
Η σκηνή η οποία στήθηκε για μια μέρα και μέτρησα πάνω από 80 προβολείς!