- Μηνύματα
- 27
- Likes
- 146
- Επόμενο Ταξίδι
- Το μελετάω ακόμα...
- Ταξίδι-Όνειρο
- Hawaii-Whitsunday Islands
Που είναι η ταξιδιωτική μου παρέα 
; Πέρασε ένας χρόνος και κάτι από τότε που έγραψα το τελευταίο μου ταξίδι το οποίο έμεινε στα “Ιστορίες υπό εξέλιξη”, αλλά όοοοχι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω!!! 
Και εκεί που ήμουν στη δουλειά μέσα στο μπούχτισμα (του ενός έτους αποχής των ταξιδιών μου), σκάει στο κεφάλι μου μια φωνή… 
«πρέπει να πας ταξίδι χθες» και δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά αυτή η φωνή ψέλλισε και το όνομα του συνοδοιπόρου μου. Η κίνηση έχει ως εξής: Απλώνω χέρι, πιάνω κινητό, στέλνω μήνυμα… και παίρνω απλά τη μοναδική και αποδεκτή απάντηση... «ΝΑΙ».
Σημείωση: Γενικά στα ταξίδια μου ο συνοδοιπόρος μου δεν είναι ο ίδιος. Είναι ένας, αλλά όχι ο ίδιος. Επιλεκτικά λοιπόν από τη λίστα μου, που ξέρω ότι έχουν πόθο και γουστάρουν τα ταξίδια χωρίς “γκρίνια” παρακαλώ!
Κάνοντας μια γρήγορη αναζήτησή για κοντινό προορισμό (λόγω λίγων ημερών) ξεπρόβαλε μπροστά μου μια ωραιότατη προσφορά για Μάλτα για το μήνα Μάιο. Αν και όχι στη λίστα μου ως προορισμός, η τιμή των εισιτηρίων ήταν φουλ δελεαστική καθώς κέρδισαν το έδαφος, οι σωστές ώρες αναχώρησης και επιστροφής, αλλά και ένας εξαιρετικός μήνας χωρίς την περιβόητη πολυκοσμία του καλοκαιριού.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Έφτασε λοιπόν η μέρα της αναχώρησης και φυσικά μαζί με αυτή έφτασαν και τα παρατράγουδα της Ryanair
. Αναχώρηση με σχεδόν 1,5 ώρα καθυστέρηση και η πτήση σαν από θρίλερ ταινία μικρού μήκους. Καλά σε αυτό δεν έφταιγε η αεροπορική αλλά ο καιρός.
Οι αναταράξεις ήταν ανυπέρβλητα τρομακτικές, σε τέτοιο βαθμό που οριακά δεν έπεσαν οι μάσκες οξυγόνου
. Τα παιδάκια άρχισαν να κλαίνε, ο Αιγύπτιος δίπλα μου προσευχόταν στον “Αλλάχ”, η Κινέζα παραδίπλα είχε κοκαλώσει σε φάση που δεν ανοιγόκλειναν τα μάτια της, οι αεροσυνοδοί ήδη είχαν δεθεί στις θέσεις πληρώματος και γενικά ένα χάος. Και κάπου εκεί αναρωτήθηκα… Βρε λες να γίνει το κακό 
; 1,5 ώρα πτήσης και μου φάνηκε αιώνας. Πραγματικά τρομοκρατήθηκα! Ήθελα επειγόντως να πατήσουμε έδαφος….. και σιγά μην τελείωνε εδώ… λίγα λεπτά πριν προσγειωθούμε και αφού το αεροπλάνο είχε επέλθει σε ισορροπία, ανακοινώνει ο πιλότος 
ότι δε θα προσγειωθούμε ακόμα γιατί έχει κίνηση και θα κάνουμε κύκλους. Προφανώς και εννοούσε κίνηση εδάφους. Εμ κουκλίτσα μου με low cost 
αεροπορική ποιος περίμενες να προηγηθεί στην προσγείωση ΕΣΥ; Όχι δα!
Φτάνοντας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο αεροδρόμιο της Μάλτας, ένα μικρό και καθαρό αεροδρόμιο στην πόλη Γκούντζα. Λίγο πριν την έξοδο πήγαμε να βγάλουμε εισιτήριο από τα Malta Public Transport απεριορίστων διαδρομών για 4 μέρες κόστους 21,00€ (συμπεριλαμβανομένου και του αεροδρομίου). Αυτό θα το βρεις είτε ως γκισέ, είτε ως αυτόματο πωλητή.
Το μοναδικό μεταφορικό μέσω της Μάλτα είναι τα δημόσια λεωφορεία
, αααα και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες (ως τοπικό δίκτυο διαδρομών), εννοείται εξαιρούνται τα ταξί και η ενοικίαση αυτοκινήτου που αυτά υπάρχουν παντού.
Όπως προανέφερα είχαμε κλείσει να μείνουμε και τα 4 βράδια στην Gżira σε πολύ κεντρικό σημείο 2 λεπτά από την παραλία της Sliema. Το λεωφορείο από το αεροδρόμιο μέχρι την περιοχή του ξενοδοχείου ήταν απλή και γρήγορη. Σας το γράφω εξαρχής ότι το Google maps
χρησιμοποιείστε το άφοβα. Πιο συγκεκριμένα έξω από το αεροδρόμιο περνούσαν τα airport bus TD2 και TD3 τα οποία είναι express. Η δική μας διαδρομή διήρκησε περίπου 30 λεπτά.
Αφού φτάσαμε στο δωμάτιο
και τακτοποιηθήκαμε (και εννοείται πως είχε πάει ήδη αργά λόγω της καθυστέρησης… νομίζω περίπου 19:00) το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να πάμε να φάμε.
S.O.S.
: Στη Μάλτα οι πρίζες είναι τύπου G, δηλαδή Αγγλίας. Οπότε προμηθευτείτε αντάπτορα. Καλά βέβαια, εμάς το κατάλυμα είχε αντάπτορες στο δωμάτιο και ο λόγος ήταν διότι όλες οι ηλεκτρικές τους συσκευές ήταν πρίζες τύπου C/F, σαν τις δικές μας δηλαδή. Τρέεελα!!!
Ας επανέλθω λοιπόν στο φαγητό
! Γνώμη μου πάντα στα ταξίδια μου αρέσει να πηγαίνω σε τοπικά εστιατόρια με τοπική κουζίνα. Έτσι βρήκα ένα πολύ ωραίο Μαλτέζικο εστιατόριο σε απόσταση 12 λεπτών με τα πόδια μέσα στη Sliema. Το εστιατόριο λεγόταν Il-Merill Restaurant. Ένα μικρό εστιατόριο χωμένο στα στενά της Sliema. Από τύχη βρήκαμε να κάτσουμε αφού τα 9 από τα 10 τραπέζια ήταν σε κράτηση. Ok we are lucky on the first day in Malta 
! Αν και μαλτέζικη κουζίνα, το εστιατόριο το δούλευαν κάτι ευγενέστατες Κολομβιανές. Στο τραπέζι μας είχαμε μια μερίδα BBQ ribs με λαχανικά, μια μερίδα bragioli με λαχανικά (τοπικό φαγητό), δύο ποτήρια κρασί και ένα μπουκάλι νερό. Συνολικού κόστους κάπου στα 65,00€ (τα δυο άτομα). Πρώτο βράδυ και η πρώτη εμπειρία με: Άριστη εξυπηρέτηση, ατμόσφαιρα “κουτουκέζικη”, μερίδες γενναιόδωρες και πολύ καλή ποιότητα.
Αφού τελειώσαμε το δείπνο μας και με γεμάτες επιτέλους κοιλίτσες
, κατά την επιστροφή μας στο δωμάτιο κάναμε μια νυχτερινή Μαλτέζικη αναγνωριστική βόλτα. Μερικές νυχτερινές φωτογραφικές λήψεις παραλιακά ήταν αρκετές για σήμερα.
2η ΜΕΡΑ (Mdina - Rabat - Marsaxlokk)
Πρωινό ξύπνημα λοιπόν γύρω στις 07:00
. Οριακά δεν άφαγα βρισίδι από τη φιλεναδίτσα μου, αλλά όποιος έρχεται ταξίδι μαζί μου σίγουρα δεν ξεκουράζεται (σωματικά), αλλά πνευματικά ανταμείβεται 
. Έπρεπε λοιπόν εντός μια ώρας να φύγουμε γιατί θα κατευθυνόμασταν προς Mdina. Εδώ ξέχασα να αναφέρω ότι την προηγούμενη μέρα είχαμε πάει σε ένα mini market της γειτονιάς για κάποιες προμήθειες (κυρίως για να τρώμε κάνα πρωινό και να έχουμε διάφορα σνακ μαζί μας) 
.
Στα 3 λεπτά από το κατάλυμά μας είχαμε αρκετές στάσεις λεωφορείων, οπότε πήραμε ένα από αυτά σύμφωνα με το google maps και σε 1 ώρα είχαμε φτάσει στη Mdina. Εκεί είχα κλείσει να κάνουμε ένα walking tour με μικρό γκρουπάκι στη Mdina, στο Rabat και να μπούμε και στις κατακόμβες του Αγίου Παύλου. Η δραστηριότητα που κλείσαμε ήταν μέσω μας εταιρείας ColourMyTravel και μας κόστισε (25,00€/άτομο).
Έεεελα και ξεκινάει το καλό;; Στις 10:00 είχαμε ραντεβού στην πύλη της Mdina κι ενώ έχουμε φτάσει μισή ώρα πριν στον προορισμό μας και περιπλανιόμασταν αναγνωριστικά και βλέπαμε να έρχεται κόσμος και να κατεβαίνει και να γίνεται ένας μικροχαμούλης. Εμείς εκείίίί… αποφασίσαμε να πάμε στην πύλη 09:58
. Φυσικά και τον δικό μας ξεναγό τον ψάχναμε κοντά στο τέταρτο (αφού είχε παρέλθει η ώρα) ρωτώντας κάθε ξεναγό που βλέπαμε… «Είστε από την “τάδε” εταιρεία»; Μέχρι που μπήκαμε σε ένα γραφείο γενικών πληροφοριών. Ρωτήσαμε και μας είπαν: «αααα έχει περάσει πολύ ώρα δεν ήσασταν στην ώρα σας, λογικά ο ξεναγός σας, θα έχει πάει μέσα στην πόλη». Προφανώς δεν τους απαντήσαμε και απλά γυρίσαμε την πλάτη μας 
. Η συνοδοιπόρος εμφανώς απογοητευμένη μου λέει «Πάμε να φύγουμε»
. Σηκώνοντας το κεφάλι μου, κάπου στο βάθος έξω από την πύλη και όχι στην Πύλη, βλέπω άλλο έναν ξεναγό που τον περικύκλωναν τουρίστες. Φτάνοντας εκεί και ενώ τον διέκοψα από το μπλα μπλα του… Ρωτάω: «Είστε από την “τάδε” εταιρεία»; Και μου λέει «ΝΑΙ»!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Να ξέρετε… το μπλα μπλά του μας έσωσε και η μεγάλη του εισαγωγή. Βρε άμα σε θέλει…. Never give up!
Λίγα λόγια (και καλά…): H Mdina βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και υπήρξε η παλιά πρωτεύουσα της Μάλτας, αυτός ήταν και ο λόγος η ιδιαίτερη θέση της στην κορυφή ενός λόφου, ειδικών αμυντικών συνθηκών. Κατά τη διάρκεια της αραβικής κατοχής χτίστηκαν τα τείχη της. Επίσης Η Mdina έγινε το κέντρο της νορμανδικής κατοχής του νησιού στα τέλη του 11ου αιώνα. Σήμερα, η πόλη είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφθείς και εννοείται θα αναφερθώ στο ότι κάποια από τα γυρίσματα του Game of Thrones πραγματοποιήθηκαν εκεί. Αυτό που θα παραλείψω να αναλύσω είναι γιατί μπορεί να την ονόμασαν «Σιωπηλή Πόλη». Πραγματικά δεν κατάλαβα και για να είμαι ειλικρινής ούτε ρώτησα
. Προχωρώντας στο εσωτερικό της θα βρείτε ένα μείγμα από μεσαιωνική και μπαρόκ αρχιτεκτονική. Αυτό το μείγμα οφείλεται στο γεγονός ότι το 1693 η μισή πόλη καταστράφηκε από το σεισμό και στην επακόλουθη ανοικοδόμηση χτίστηκαν πολλά κτίρια και μπαρόκ παλάτια.
Επιγραμματικά αυτά που θα συναντήσεις είναι τα εξής: α) τον Καθεδρικό Ναό της Mdina, β) το Μουσείο Mdina Dungeons, γ) το Μουσείο Ιστορικής Οικίας Αρχοντικό Falson, δ) την Πλατεία Μεσκίτα και εννοείται την Πύλη.
Δεν μπορώ να περιγράψω την ομορφιά αυτού του μικρού λαβύρινθου
. Ο θαυμασμός που μου προκάλεσε ήταν απερίγραπτος. Αυτή η όμορφη καστροπολιτεία είναι γεμάτη καφέ και εστιατόρια που στεγάζονται σε παλιά αρχοντικά και έχουν μικρές αυλές. Όσο για τον ξεναγό μας, λυπάμαι τόσο πολύ που δε θυμάμαι το όνομά του 
, ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να έχουμε. Αξιολάτρευτος και αξιοθαύμαστος γιατί λάτρευε αυτό που έκανε.
Φυσικά όπως προέγραψα η ξενάγησή μας δεν περιορίστηκε μόνο εκεί, αλλά προχωρήσαμε και στο γειτονικό Rabat. Το Rabat είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της ηπειρωτικής Μάλτας και στο παρελθόν αποτελούσε μόνο προάστιο της μεσαιωνικής πρωτεύουσας Mdina. Προσωπικά το Rabat το λάτρεψα, με τους ίδιους λιθόστρωτους δρόμους αλλά και για τη ζωντάνια της. Μια πόλη με πολλά καταστήματα, εστιατόρια και μπιστρό. Επισκεφτήκαμε τις Κατακόμβες του Αγίου Παύλου. Είναι ένα τεράστιο σύστημα έως και 30 υπόγειων τάφων που χρονολογούνται από τον 3ο έως τον 8ο αιώνα μ.Χ…. Μα γιατί να μη θυμάμαι το όνομα του ξεναγού
;;; Να ξέρετε στο σύνολο η ξενάγηση μας διήρκησε 3 ώρες.
Αφού χαιρετήσαμε αυτό τον υπέροχο άνθρωπο έπρεπε να ανταμείψουμε τα στομαχάκια μας. Εννοείται ότι σε αυτό το υπέροχο μαγευτικό μέρος, που να αναφέρω ότι αν ξανά τύχαινε να πάω Μάλτα θα έμενα . Αφού δεν ήταν ούτε πρωί αλλά ούτε μεσημέρι εντόπισα ένα πανέμορφο μαγαζάκι Breakfast & Brunch place... το Brunch Lab. ΤΟΠ ΤΟΠ ΤΟΠ!
Από τη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας εκεί νιώσαμε απίστευτη φιλικότητα και αυτό γιατί? Γιατί το χιούμορ των ιδιοκτητών ήταν ίδιο με το δικό μας… δυο αδέλφια από τη Σερβία που αποφάσισαν να επενδύσουν στο χώρο της εστίασης στη Μάλτα. Για το φαγητό έχουμε να πούμε ότι η ποιότητα και η ποσότητα ήταν 10/10. Όλα φρέσκα και χειροποίητα κέικ φτιαγμένα με μεράκι. Πήραμε δυο matcha 
, δυο από τα υπέροχα πιάτα του brunch menu τους και ένα μεγάλο μπουκάλι νερό, συνολικού κόστους κάπου στα 32,00€ (τα δυο άτομα). Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι μας κέρασαν ένα γενναιόδωρο κομμάτι κέικ με pistacchio για το δρόμο .
Αφού φύγαμε με ένα μεγάλο χαμόγελο
κάναμε την τελευταία μας βόλτα στην περιοχή και κατευθυνθήκαμε στις στάσεις των λεωφορείων. Ξέραμε ότι η μέρα σήμερα θα ήταν μεγάλη και θα είχαμε αρκετό χρόνο μπροστά μας οπότε αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε νοτιοανατολικά και να πάμε στο Marsaxlokk. Η αλήθεια είναι ότι ταλαιπωρηθήκαμε λίγο να φτάσουμε λόγω που πέσαμε σε ώρα αιχμής. Διανύσαμε περίπου 2 ώρες (ίσως κάτι λιγότερο) αλλάζοντας 2 λεωφορεία 
.
Λίγα λόγια: Το Marsaxlokk είναι ένα από τα πιο διάσημα ψαροχώρια της Μάλτας. Ένα μικρό παραδοσιακό και όμορφο χωριό που αξίζει η επίσκεψη του. Το όνομα του χωριού, προέρχεται από το αραβικό marsa που σημαίνει λιμάνι και το μαλτέζικο xlokk, που είναι μια τοπική ονομασία για τη λέξη νοτιοανατολικός άνεμος. Τον 9ο αιώνα π.Χ. το λιμάνι του Μαρσασλόκκκ ήταν Φοινικική αποικία. Ένα όμορφο γραφικό και πολύχρωμο χωριό πλημμυρισμένο από παραδοσιακές ψαρόβαρκες luzzu (σήμα κατατεθέν της Μάλτας), βάρκες με διπλά τοιχώματα, ανθεκτικές στην κακοκαιρία και βαμμένες με έντονα χρώματα. Φημίζεται για την Κυριακάτικη αγορά του. Διάφοροι μικροπωλητές πωλούν τοπικά προϊόντα, διάφορα souvenir, παιχνίδια κλπ και το παζάρι πάει και έρχεται. Αυτό τι σημαίνει; Ότι κάθε Κυριακή θα γίνεται μικροπανικός όπως και ενημερωθήκαμε. Γι αυτό είχαμε προνοήσει να πάμε καθημερινή .
Αφού βολτάραμε κατά μήκος της όμορφης μαρίνας και βγάλαμε άπειρες και τις πιο ωραίες φωτογραφίες
σε αυτό το όμορφο παραδοσιακό μέρος, που όντως έμοιαζε σαν πίνακας ζωγραφικής, φυσικά δεν παραλείψαμε να κάτσουμε για λίγο στα πολύχρωμα παγκάκια του λιμανιού απολαμβάνοντας την ηρεμία. Κατευθυνθήκαμε λοιπόν προς την πλατεία του χωριού και συναντήσαμε την καθολική εκκλησία 
“Our Lady of Pompei”, την οποία δεν επισκεφτήκαμε αλλά τη φωτογραφίσαμε αφού είχε πέσει ελαφρώς ο ήλιος και ήταν έντονα φωτισμένη.
Ωστόσο να ενημερώσω ότι τα εστιατόρια και κάθε είδους ψαροταβέρνας έχει ωράριο ανοίγματος. Ήταν μετρημένα αυτά που είχαν πιο ευρύ ωράρια (κυρίως τα πιο τουριστικά) ενώ τα υπόλοιπα άνοιγαν από τις 18:00 και μετά.
Εγώ ως γνωστό προγραμματισμένο ψαχτήρι ήξερα από την Ελλάδα που ήθελα να πάω και σας το λέω από τώρα… ΜΠΡΑΒΟ ΜΟΥ ΟΧΙ ΜΠΡΑΒΟ ΜΟΥ!
Πήγαμε στο AZURE Bistro. Όλα ήταν με το μέρος μας! Ήταν καθημερινή, πήγαμε με το άνοιγμα, η τουριστική περίοδος ήταν μέτρια… ΑΡΑ; Ένα καταπληκτικό τραπέζι με θέα στο λιμάνι ήταν όλο δικό μας. Το εστιατόριο ήταν σε όροφο και σας πληροφορώ οτι φάγαμε τα πιο υπέροχα, φρέσκα και καλομαγειρεμένα ψάρια 
της ζωής μας χωρίς υπερβολές. 1000/10! Κάθε μπουκιά και μουγκρητό. Το σκέφτομαι και δεν μπορώ να το ξεπεράσω. Πήραμε ένα ceviche, ένα πιάτο τόνου, ένα πιάτο σολομού, δυο aperol και ένα νερό κόστους κάπου στα 80,00€ (τα δυο άτομα).
Μια υπερπλήρης μέρα τέλειωσε οπότε πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η επιστροφής μας ήταν πολύ πιο γρήγορη γιατί είχε νυχτώσει και η κίνηση είχε μειωθεί αρκετά. See you tomorrow!!!
3η ΜΕΡΑ (Gozo - Comino - Blue Lagoon - Sliema)
Σήμερα είχαμε για ξυπνητήρι εμένα γύρω στις 8:00. Εντάξει καλά το λες! Κλασικά το πρωϊνούλι
στο δωμάτιο από τις προμήθειές μας και ετοιμασία χαλαρά αφού είχαμε μικρή απόσταση να διανύσουμε με το πόδια κάτι λιγότερο από 15 λεπτά. Είχαμε κλείσει να πάμε ημερήσια κρουαζιέρα και να επισκεφτούμε το Gozo, το Comino και τα Blue Lagoon. Η δραστηριότητα που κλείσαμε ήταν μέσω μας εταιρείας Water Taxi Limited και μας κόστισε (40,00€/άτομο). Το κρουαζιερόπλοιο 
έφευγε από τη Sliema γι’ αυτό δεν είχαμε το άγχος της απόστασης.
Για αρχή να αναφέρω πως το κλίμα του νησιού ήταν ή σε εμάς έτυχε αλλοπρόσαλλο. Ζήσαμε σχεδόν όλες τις εποχές (εκτός του βαρύ χειμώνα) . Ωστόσο η σημερινή μέρα της κρουαζιέρας αποδείχθηκε ότι ήταν η καλύτερη (κι εδώ κωλοφαρδία). Φτάνοντας στο σημείο συνάντησης επιβιβαστήκαμε κατευθείαν και σχεδόν με συνέπεια αναχωρήσαμε. Είχε πολύ κόσμο όμως για κάποιο λόγω δεν το νιώσαμε γιατί δεν υπήρχε βαβούρα. Δεν ξέρω πως να το θέσω! Πάντως ήταν όπως έπρεπε και μπορώ να πω, πως εξαρχής υπήρχε οργάνωση. Καθίσαμε λοιπόν στο κατάστρωμα απολαμβάνοντας τη βαρκάδα μας
. Να προσθέσω πως αντιηλιακό καπέλο και γυαλιά μας φάνηκαν απολύτως απαραίτητα, ασχέτως αν κάποιος θα έκανε τελικά μπάνιο στη θάλασσα ή όχι. Εμείς να αναφέρω πως εξαρχής είχαμε αποφασίσει ότι μπάνιο δε θα κάναμε. Καλέ εγώ δεν θα τολμούσα ούτως ή άλλως. Είμαι παιδί του Ιουνίου…
Εντομεταξύ είχα ήδη ξεκινήσει τα stories μου στο Instagram … “Η θέα μου είναι καλύτερη από τη δική σου”, “this is my view” και τα συναφή
. Ωστόσο μέχρι να φτάσουμε στην πρώτη στάση ο καπετάνιος που ήταν και ξεναγός ήταν υπέροχος αφού μιλούσε και τα άπταιστα αγγλικά του από το μικρόφωνο. Δεν μπορώ να πω είχε και ραδιοφωνική φωνή.
Πρώτη στάση αποβιβαστήκαμε από το πλοίο και μας περίμεναν λεωφορεία ώστε να μας μεταφέρουν στο view point Qala Belvedere. Ένα από τα πιο δημοφιλή πανοραμικά σημεία θέας στο νησί Γκόζο της Μάλτας. Έβλεπες απευθείας τη θέα προς το κανάλι που χωρίζει το Γκόζο από τη Μάλτα και είχες και πανοραμική οπτική του γειτονικού νησιού Κόμινο (Comino) και της περίφημης Γαλάζιας Λίμνης (Blue Lagoon) που θα βλέπαμε και στη συνέχεια από κοντά.
Αφού βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίεςκι εγώ εξακολουθούσα να χαίρομαι μόνη μου, κατευθυνθήκαμε προς Victoria. Victoria ονομάζεται η κύρια πόλη του Gozo και είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος οικισμός στο Gozo. Η περιοχή γύρω από την πόλη, που βρίσκεται σε έναν λόφο κοντά στο κέντρο του νησιού, κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή. Victoria είναι το όνομα που δόθηκε στις 10 Ιουνίου 1887 από τη βρετανική κυβέρνηση. Επίσης είναι συνήθως γνωστή ως Ραμπάτ - Γκόζο για να τη διακρίνουν από την πόλη Ραμπάτ που είναι μέσα στο νησί της Μάλτας (να εκείνο που σας έλεγα ότι θα έμενα..)
Αφού κατεβήκαμε από το πούλμαν
απλά ξαμοληθήκαμε για εξερεύνηση. Δεν ξέρω τι έκαναν οι υπόλοιποι αλλά εμείς αφού μας όρισαν ως ελεύθερη ώρα 1,5 ώρα απλά αποφασίσαμε να χαθούμε σε αυτά τα υπέροχα λιθόστρωτα στενά από άλλη εποχή. Αχ ούτε αυτό το μικρό νησάκι με απογοήτευσε! Έτσι αφού κάναμε μια στάση πήγαμε για το γνωστό cappuccinoκαφεδάκι μας 
στο πανέμορφο γεμάτο λάμψη, χρώμα και λουλούδια Serendipity Café 
. LOVE – LOVE! Παρεμπιπτόντως δε θυμάμαι αν το ανέφερα αλλά ο καφές τους ξεκινούσε από 2,5€ έως 3,5€ (γενικά σε όλη τη Μάλτα).
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)
; Πέρασε ένας χρόνος και κάτι από τότε που έγραψα το τελευταίο μου ταξίδι το οποίο έμεινε στα “Ιστορίες υπό εξέλιξη”, αλλά όοοοχι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω!!! Και εκεί που ήμουν στη δουλειά μέσα στο μπούχτισμα (του ενός έτους αποχής των ταξιδιών μου), σκάει στο κεφάλι μου μια φωνή… «πρέπει να πας ταξίδι χθες» και δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά αυτή η φωνή ψέλλισε και το όνομα του συνοδοιπόρου μου. Η κίνηση έχει ως εξής: Απλώνω χέρι, πιάνω κινητό, στέλνω μήνυμα… και παίρνω απλά τη μοναδική και αποδεκτή απάντηση... «ΝΑΙ».Σημείωση: Γενικά στα ταξίδια μου ο συνοδοιπόρος μου δεν είναι ο ίδιος. Είναι ένας, αλλά όχι ο ίδιος. Επιλεκτικά λοιπόν από τη λίστα μου, που ξέρω ότι έχουν πόθο και γουστάρουν τα ταξίδια χωρίς “γκρίνια” παρακαλώ!
Κάνοντας μια γρήγορη αναζήτησή για κοντινό προορισμό (λόγω λίγων ημερών) ξεπρόβαλε μπροστά μου μια ωραιότατη προσφορά για Μάλτα για το μήνα Μάιο. Αν και όχι στη λίστα μου ως προορισμός, η τιμή των εισιτηρίων ήταν φουλ δελεαστική καθώς κέρδισαν το έδαφος, οι σωστές ώρες αναχώρησης και επιστροφής, αλλά και ένας εξαιρετικός μήνας χωρίς την περιβόητη πολυκοσμία του καλοκαιριού.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
- Αθήνα - Μάλτα / Μάλτα - Αθήνα (69,50€/άτομο) - Διάρκεια ολόκληρου ταξιδιού 5 μέρες, χωρίς αποσκευή μόνο backpack.
- Διαμονή 4 διανυκτερεύσεων στην Gżira σε κεντρικό σημείο (160€/άτομο) και τα τέσσερα βράδια χωρίς πρωινό.
- Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες καταγράφονται μέσα στην ιστορία του ταξιδιού.
Έφτασε λοιπόν η μέρα της αναχώρησης και φυσικά μαζί με αυτή έφτασαν και τα παρατράγουδα της Ryanair
. Αναχώρηση με σχεδόν 1,5 ώρα καθυστέρηση και η πτήση σαν από θρίλερ ταινία μικρού μήκους. Καλά σε αυτό δεν έφταιγε η αεροπορική αλλά ο καιρός.Οι αναταράξεις ήταν ανυπέρβλητα τρομακτικές, σε τέτοιο βαθμό που οριακά δεν έπεσαν οι μάσκες οξυγόνου
. Τα παιδάκια άρχισαν να κλαίνε, ο Αιγύπτιος δίπλα μου προσευχόταν στον “Αλλάχ”, η Κινέζα παραδίπλα είχε κοκαλώσει σε φάση που δεν ανοιγόκλειναν τα μάτια της, οι αεροσυνοδοί ήδη είχαν δεθεί στις θέσεις πληρώματος και γενικά ένα χάος. Και κάπου εκεί αναρωτήθηκα… Βρε λες να γίνει το κακό ; 1,5 ώρα πτήσης και μου φάνηκε αιώνας. Πραγματικά τρομοκρατήθηκα! Ήθελα επειγόντως να πατήσουμε έδαφος….. και σιγά μην τελείωνε εδώ… λίγα λεπτά πριν προσγειωθούμε και αφού το αεροπλάνο είχε επέλθει σε ισορροπία, ανακοινώνει ο πιλότος ότι δε θα προσγειωθούμε ακόμα γιατί έχει κίνηση και θα κάνουμε κύκλους. Προφανώς και εννοούσε κίνηση εδάφους. Εμ κουκλίτσα μου με low cost αεροπορική ποιος περίμενες να προηγηθεί στην προσγείωση ΕΣΥ; Όχι δα!Φτάνοντας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο αεροδρόμιο της Μάλτας, ένα μικρό και καθαρό αεροδρόμιο στην πόλη Γκούντζα. Λίγο πριν την έξοδο πήγαμε να βγάλουμε εισιτήριο από τα Malta Public Transport απεριορίστων διαδρομών για 4 μέρες κόστους 21,00€ (συμπεριλαμβανομένου και του αεροδρομίου). Αυτό θα το βρεις είτε ως γκισέ, είτε ως αυτόματο πωλητή.
Το μοναδικό μεταφορικό μέσω της Μάλτα είναι τα δημόσια λεωφορεία
, αααα και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες (ως τοπικό δίκτυο διαδρομών), εννοείται εξαιρούνται τα ταξί και η ενοικίαση αυτοκινήτου που αυτά υπάρχουν παντού.Όπως προανέφερα είχαμε κλείσει να μείνουμε και τα 4 βράδια στην Gżira σε πολύ κεντρικό σημείο 2 λεπτά από την παραλία της Sliema. Το λεωφορείο από το αεροδρόμιο μέχρι την περιοχή του ξενοδοχείου ήταν απλή και γρήγορη. Σας το γράφω εξαρχής ότι το Google maps
χρησιμοποιείστε το άφοβα. Πιο συγκεκριμένα έξω από το αεροδρόμιο περνούσαν τα airport bus TD2 και TD3 τα οποία είναι express. Η δική μας διαδρομή διήρκησε περίπου 30 λεπτά.Αφού φτάσαμε στο δωμάτιο
και τακτοποιηθήκαμε (και εννοείται πως είχε πάει ήδη αργά λόγω της καθυστέρησης… νομίζω περίπου 19:00) το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να πάμε να φάμε.S.O.S.
: Στη Μάλτα οι πρίζες είναι τύπου G, δηλαδή Αγγλίας. Οπότε προμηθευτείτε αντάπτορα. Καλά βέβαια, εμάς το κατάλυμα είχε αντάπτορες στο δωμάτιο και ο λόγος ήταν διότι όλες οι ηλεκτρικές τους συσκευές ήταν πρίζες τύπου C/F, σαν τις δικές μας δηλαδή. Τρέεελα!!!Ας επανέλθω λοιπόν στο φαγητό
! Γνώμη μου πάντα στα ταξίδια μου αρέσει να πηγαίνω σε τοπικά εστιατόρια με τοπική κουζίνα. Έτσι βρήκα ένα πολύ ωραίο Μαλτέζικο εστιατόριο σε απόσταση 12 λεπτών με τα πόδια μέσα στη Sliema. Το εστιατόριο λεγόταν Il-Merill Restaurant. Ένα μικρό εστιατόριο χωμένο στα στενά της Sliema. Από τύχη βρήκαμε να κάτσουμε αφού τα 9 από τα 10 τραπέζια ήταν σε κράτηση. Ok we are lucky on the first day in Malta ! Αν και μαλτέζικη κουζίνα, το εστιατόριο το δούλευαν κάτι ευγενέστατες Κολομβιανές. Στο τραπέζι μας είχαμε μια μερίδα BBQ ribs με λαχανικά, μια μερίδα bragioli με λαχανικά (τοπικό φαγητό), δύο ποτήρια κρασί και ένα μπουκάλι νερό. Συνολικού κόστους κάπου στα 65,00€ (τα δυο άτομα). Πρώτο βράδυ και η πρώτη εμπειρία με: Άριστη εξυπηρέτηση, ατμόσφαιρα “κουτουκέζικη”, μερίδες γενναιόδωρες και πολύ καλή ποιότητα.Αφού τελειώσαμε το δείπνο μας και με γεμάτες επιτέλους κοιλίτσες
, κατά την επιστροφή μας στο δωμάτιο κάναμε μια νυχτερινή Μαλτέζικη αναγνωριστική βόλτα. Μερικές νυχτερινές φωτογραφικές λήψεις παραλιακά ήταν αρκετές για σήμερα.2η ΜΕΡΑ (Mdina - Rabat - Marsaxlokk)
Πρωινό ξύπνημα λοιπόν γύρω στις 07:00
. Οριακά δεν άφαγα βρισίδι από τη φιλεναδίτσα μου, αλλά όποιος έρχεται ταξίδι μαζί μου σίγουρα δεν ξεκουράζεται (σωματικά), αλλά πνευματικά ανταμείβεται . Έπρεπε λοιπόν εντός μια ώρας να φύγουμε γιατί θα κατευθυνόμασταν προς Mdina. Εδώ ξέχασα να αναφέρω ότι την προηγούμενη μέρα είχαμε πάει σε ένα mini market της γειτονιάς για κάποιες προμήθειες (κυρίως για να τρώμε κάνα πρωινό και να έχουμε διάφορα σνακ μαζί μας) .Στα 3 λεπτά από το κατάλυμά μας είχαμε αρκετές στάσεις λεωφορείων, οπότε πήραμε ένα από αυτά σύμφωνα με το google maps και σε 1 ώρα είχαμε φτάσει στη Mdina. Εκεί είχα κλείσει να κάνουμε ένα walking tour με μικρό γκρουπάκι στη Mdina, στο Rabat και να μπούμε και στις κατακόμβες του Αγίου Παύλου. Η δραστηριότητα που κλείσαμε ήταν μέσω μας εταιρείας ColourMyTravel και μας κόστισε (25,00€/άτομο).
Έεεελα και ξεκινάει το καλό;; Στις 10:00 είχαμε ραντεβού στην πύλη της Mdina κι ενώ έχουμε φτάσει μισή ώρα πριν στον προορισμό μας και περιπλανιόμασταν αναγνωριστικά και βλέπαμε να έρχεται κόσμος και να κατεβαίνει και να γίνεται ένας μικροχαμούλης. Εμείς εκείίίί… αποφασίσαμε να πάμε στην πύλη 09:58
. Φυσικά και τον δικό μας ξεναγό τον ψάχναμε κοντά στο τέταρτο (αφού είχε παρέλθει η ώρα) ρωτώντας κάθε ξεναγό που βλέπαμε… «Είστε από την “τάδε” εταιρεία»; Μέχρι που μπήκαμε σε ένα γραφείο γενικών πληροφοριών. Ρωτήσαμε και μας είπαν: «αααα έχει περάσει πολύ ώρα δεν ήσασταν στην ώρα σας, λογικά ο ξεναγός σας, θα έχει πάει μέσα στην πόλη». Προφανώς δεν τους απαντήσαμε και απλά γυρίσαμε την πλάτη μας . Η συνοδοιπόρος εμφανώς απογοητευμένη μου λέει «Πάμε να φύγουμε». Σηκώνοντας το κεφάλι μου, κάπου στο βάθος έξω από την πύλη και όχι στην Πύλη, βλέπω άλλο έναν ξεναγό που τον περικύκλωναν τουρίστες. Φτάνοντας εκεί και ενώ τον διέκοψα από το μπλα μπλα του… Ρωτάω: «Είστε από την “τάδε” εταιρεία»; Και μου λέει «ΝΑΙ»!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Να ξέρετε… το μπλα μπλά του μας έσωσε και η μεγάλη του εισαγωγή. Βρε άμα σε θέλει…. Never give up!Λίγα λόγια (και καλά…): H Mdina βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και υπήρξε η παλιά πρωτεύουσα της Μάλτας, αυτός ήταν και ο λόγος η ιδιαίτερη θέση της στην κορυφή ενός λόφου, ειδικών αμυντικών συνθηκών. Κατά τη διάρκεια της αραβικής κατοχής χτίστηκαν τα τείχη της. Επίσης Η Mdina έγινε το κέντρο της νορμανδικής κατοχής του νησιού στα τέλη του 11ου αιώνα. Σήμερα, η πόλη είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφθείς και εννοείται θα αναφερθώ στο ότι κάποια από τα γυρίσματα του Game of Thrones πραγματοποιήθηκαν εκεί. Αυτό που θα παραλείψω να αναλύσω είναι γιατί μπορεί να την ονόμασαν «Σιωπηλή Πόλη». Πραγματικά δεν κατάλαβα και για να είμαι ειλικρινής ούτε ρώτησα
. Προχωρώντας στο εσωτερικό της θα βρείτε ένα μείγμα από μεσαιωνική και μπαρόκ αρχιτεκτονική. Αυτό το μείγμα οφείλεται στο γεγονός ότι το 1693 η μισή πόλη καταστράφηκε από το σεισμό και στην επακόλουθη ανοικοδόμηση χτίστηκαν πολλά κτίρια και μπαρόκ παλάτια.Επιγραμματικά αυτά που θα συναντήσεις είναι τα εξής: α) τον Καθεδρικό Ναό της Mdina, β) το Μουσείο Mdina Dungeons, γ) το Μουσείο Ιστορικής Οικίας Αρχοντικό Falson, δ) την Πλατεία Μεσκίτα και εννοείται την Πύλη.
Δεν μπορώ να περιγράψω την ομορφιά αυτού του μικρού λαβύρινθου
. Ο θαυμασμός που μου προκάλεσε ήταν απερίγραπτος. Αυτή η όμορφη καστροπολιτεία είναι γεμάτη καφέ και εστιατόρια που στεγάζονται σε παλιά αρχοντικά και έχουν μικρές αυλές. Όσο για τον ξεναγό μας, λυπάμαι τόσο πολύ που δε θυμάμαι το όνομά του , ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να έχουμε. Αξιολάτρευτος και αξιοθαύμαστος γιατί λάτρευε αυτό που έκανε.Φυσικά όπως προέγραψα η ξενάγησή μας δεν περιορίστηκε μόνο εκεί, αλλά προχωρήσαμε και στο γειτονικό Rabat. Το Rabat είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της ηπειρωτικής Μάλτας και στο παρελθόν αποτελούσε μόνο προάστιο της μεσαιωνικής πρωτεύουσας Mdina. Προσωπικά το Rabat το λάτρεψα, με τους ίδιους λιθόστρωτους δρόμους αλλά και για τη ζωντάνια της. Μια πόλη με πολλά καταστήματα, εστιατόρια και μπιστρό. Επισκεφτήκαμε τις Κατακόμβες του Αγίου Παύλου. Είναι ένα τεράστιο σύστημα έως και 30 υπόγειων τάφων που χρονολογούνται από τον 3ο έως τον 8ο αιώνα μ.Χ…. Μα γιατί να μη θυμάμαι το όνομα του ξεναγού
;;; Να ξέρετε στο σύνολο η ξενάγηση μας διήρκησε 3 ώρες.Αφού χαιρετήσαμε αυτό τον υπέροχο άνθρωπο έπρεπε να ανταμείψουμε τα στομαχάκια μας. Εννοείται ότι σε αυτό το υπέροχο μαγευτικό μέρος, που να αναφέρω ότι αν ξανά τύχαινε να πάω Μάλτα θα έμενα . Αφού δεν ήταν ούτε πρωί αλλά ούτε μεσημέρι εντόπισα ένα πανέμορφο μαγαζάκι Breakfast & Brunch place... το Brunch Lab. ΤΟΠ ΤΟΠ ΤΟΠ!
Από τη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας εκεί νιώσαμε απίστευτη φιλικότητα και αυτό γιατί? Γιατί το χιούμορ των ιδιοκτητών ήταν ίδιο με το δικό μας… δυο αδέλφια από τη Σερβία που αποφάσισαν να επενδύσουν στο χώρο της εστίασης στη Μάλτα. Για το φαγητό έχουμε να πούμε ότι η ποιότητα και η ποσότητα ήταν 10/10. Όλα φρέσκα και χειροποίητα κέικ φτιαγμένα με μεράκι. Πήραμε δυο matcha , δυο από τα υπέροχα πιάτα του brunch menu τους και ένα μεγάλο μπουκάλι νερό, συνολικού κόστους κάπου στα 32,00€ (τα δυο άτομα). Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι μας κέρασαν ένα γενναιόδωρο κομμάτι κέικ με pistacchio για το δρόμο .Αφού φύγαμε με ένα μεγάλο χαμόγελο
κάναμε την τελευταία μας βόλτα στην περιοχή και κατευθυνθήκαμε στις στάσεις των λεωφορείων. Ξέραμε ότι η μέρα σήμερα θα ήταν μεγάλη και θα είχαμε αρκετό χρόνο μπροστά μας οπότε αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε νοτιοανατολικά και να πάμε στο Marsaxlokk. Η αλήθεια είναι ότι ταλαιπωρηθήκαμε λίγο να φτάσουμε λόγω που πέσαμε σε ώρα αιχμής. Διανύσαμε περίπου 2 ώρες (ίσως κάτι λιγότερο) αλλάζοντας 2 λεωφορεία .Λίγα λόγια: Το Marsaxlokk είναι ένα από τα πιο διάσημα ψαροχώρια της Μάλτας. Ένα μικρό παραδοσιακό και όμορφο χωριό που αξίζει η επίσκεψη του. Το όνομα του χωριού, προέρχεται από το αραβικό marsa που σημαίνει λιμάνι και το μαλτέζικο xlokk, που είναι μια τοπική ονομασία για τη λέξη νοτιοανατολικός άνεμος. Τον 9ο αιώνα π.Χ. το λιμάνι του Μαρσασλόκκκ ήταν Φοινικική αποικία. Ένα όμορφο γραφικό και πολύχρωμο χωριό πλημμυρισμένο από παραδοσιακές ψαρόβαρκες luzzu (σήμα κατατεθέν της Μάλτας), βάρκες με διπλά τοιχώματα, ανθεκτικές στην κακοκαιρία και βαμμένες με έντονα χρώματα. Φημίζεται για την Κυριακάτικη αγορά του. Διάφοροι μικροπωλητές πωλούν τοπικά προϊόντα, διάφορα souvenir, παιχνίδια κλπ και το παζάρι πάει και έρχεται. Αυτό τι σημαίνει; Ότι κάθε Κυριακή θα γίνεται μικροπανικός όπως και ενημερωθήκαμε. Γι αυτό είχαμε προνοήσει να πάμε καθημερινή .
Αφού βολτάραμε κατά μήκος της όμορφης μαρίνας και βγάλαμε άπειρες και τις πιο ωραίες φωτογραφίες
σε αυτό το όμορφο παραδοσιακό μέρος, που όντως έμοιαζε σαν πίνακας ζωγραφικής, φυσικά δεν παραλείψαμε να κάτσουμε για λίγο στα πολύχρωμα παγκάκια του λιμανιού απολαμβάνοντας την ηρεμία. Κατευθυνθήκαμε λοιπόν προς την πλατεία του χωριού και συναντήσαμε την καθολική εκκλησία “Our Lady of Pompei”, την οποία δεν επισκεφτήκαμε αλλά τη φωτογραφίσαμε αφού είχε πέσει ελαφρώς ο ήλιος και ήταν έντονα φωτισμένη.Ωστόσο να ενημερώσω ότι τα εστιατόρια και κάθε είδους ψαροταβέρνας έχει ωράριο ανοίγματος. Ήταν μετρημένα αυτά που είχαν πιο ευρύ ωράρια (κυρίως τα πιο τουριστικά) ενώ τα υπόλοιπα άνοιγαν από τις 18:00 και μετά.
Εγώ ως γνωστό προγραμματισμένο ψαχτήρι ήξερα από την Ελλάδα που ήθελα να πάω και σας το λέω από τώρα… ΜΠΡΑΒΟ ΜΟΥ ΟΧΙ ΜΠΡΑΒΟ ΜΟΥ!
Πήγαμε στο AZURE Bistro. Όλα ήταν με το μέρος μας! Ήταν καθημερινή, πήγαμε με το άνοιγμα, η τουριστική περίοδος ήταν μέτρια… ΑΡΑ; Ένα καταπληκτικό τραπέζι με θέα στο λιμάνι ήταν όλο δικό μας. Το εστιατόριο ήταν σε όροφο και σας πληροφορώ οτι φάγαμε τα πιο υπέροχα, φρέσκα και καλομαγειρεμένα ψάρια της ζωής μας χωρίς υπερβολές. 1000/10! Κάθε μπουκιά και μουγκρητό. Το σκέφτομαι και δεν μπορώ να το ξεπεράσω. Πήραμε ένα ceviche, ένα πιάτο τόνου, ένα πιάτο σολομού, δυο aperol και ένα νερό κόστους κάπου στα 80,00€ (τα δυο άτομα).Μια υπερπλήρης μέρα τέλειωσε οπότε πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η επιστροφής μας ήταν πολύ πιο γρήγορη γιατί είχε νυχτώσει και η κίνηση είχε μειωθεί αρκετά. See you tomorrow!!!
3η ΜΕΡΑ (Gozo - Comino - Blue Lagoon - Sliema)
Σήμερα είχαμε για ξυπνητήρι εμένα γύρω στις 8:00. Εντάξει καλά το λες! Κλασικά το πρωϊνούλι
στο δωμάτιο από τις προμήθειές μας και ετοιμασία χαλαρά αφού είχαμε μικρή απόσταση να διανύσουμε με το πόδια κάτι λιγότερο από 15 λεπτά. Είχαμε κλείσει να πάμε ημερήσια κρουαζιέρα και να επισκεφτούμε το Gozo, το Comino και τα Blue Lagoon. Η δραστηριότητα που κλείσαμε ήταν μέσω μας εταιρείας Water Taxi Limited και μας κόστισε (40,00€/άτομο). Το κρουαζιερόπλοιο έφευγε από τη Sliema γι’ αυτό δεν είχαμε το άγχος της απόστασης.Για αρχή να αναφέρω πως το κλίμα του νησιού ήταν ή σε εμάς έτυχε αλλοπρόσαλλο. Ζήσαμε σχεδόν όλες τις εποχές (εκτός του βαρύ χειμώνα) . Ωστόσο η σημερινή μέρα της κρουαζιέρας αποδείχθηκε ότι ήταν η καλύτερη (κι εδώ κωλοφαρδία). Φτάνοντας στο σημείο συνάντησης επιβιβαστήκαμε κατευθείαν και σχεδόν με συνέπεια αναχωρήσαμε. Είχε πολύ κόσμο όμως για κάποιο λόγω δεν το νιώσαμε γιατί δεν υπήρχε βαβούρα. Δεν ξέρω πως να το θέσω! Πάντως ήταν όπως έπρεπε και μπορώ να πω, πως εξαρχής υπήρχε οργάνωση. Καθίσαμε λοιπόν στο κατάστρωμα απολαμβάνοντας τη βαρκάδα μας
. Να προσθέσω πως αντιηλιακό καπέλο και γυαλιά μας φάνηκαν απολύτως απαραίτητα, ασχέτως αν κάποιος θα έκανε τελικά μπάνιο στη θάλασσα ή όχι. Εμείς να αναφέρω πως εξαρχής είχαμε αποφασίσει ότι μπάνιο δε θα κάναμε. Καλέ εγώ δεν θα τολμούσα ούτως ή άλλως. Είμαι παιδί του Ιουνίου…Εντομεταξύ είχα ήδη ξεκινήσει τα stories μου στο Instagram … “Η θέα μου είναι καλύτερη από τη δική σου”, “this is my view” και τα συναφή
. Ωστόσο μέχρι να φτάσουμε στην πρώτη στάση ο καπετάνιος που ήταν και ξεναγός ήταν υπέροχος αφού μιλούσε και τα άπταιστα αγγλικά του από το μικρόφωνο. Δεν μπορώ να πω είχε και ραδιοφωνική φωνή.Πρώτη στάση αποβιβαστήκαμε από το πλοίο και μας περίμεναν λεωφορεία ώστε να μας μεταφέρουν στο view point Qala Belvedere. Ένα από τα πιο δημοφιλή πανοραμικά σημεία θέας στο νησί Γκόζο της Μάλτας. Έβλεπες απευθείας τη θέα προς το κανάλι που χωρίζει το Γκόζο από τη Μάλτα και είχες και πανοραμική οπτική του γειτονικού νησιού Κόμινο (Comino) και της περίφημης Γαλάζιας Λίμνης (Blue Lagoon) που θα βλέπαμε και στη συνέχεια από κοντά.
Αφού βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες
κι εγώ εξακολουθούσα να χαίρομαι μόνη μου, κατευθυνθήκαμε προς Victoria. Victoria ονομάζεται η κύρια πόλη του Gozo και είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος οικισμός στο Gozo. Η περιοχή γύρω από την πόλη, που βρίσκεται σε έναν λόφο κοντά στο κέντρο του νησιού, κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή. Victoria είναι το όνομα που δόθηκε στις 10 Ιουνίου 1887 από τη βρετανική κυβέρνηση. Επίσης είναι συνήθως γνωστή ως Ραμπάτ - Γκόζο για να τη διακρίνουν από την πόλη Ραμπάτ που είναι μέσα στο νησί της Μάλτας (να εκείνο που σας έλεγα ότι θα έμενα..) Αφού κατεβήκαμε από το πούλμαν
απλά ξαμοληθήκαμε για εξερεύνηση. Δεν ξέρω τι έκαναν οι υπόλοιποι αλλά εμείς αφού μας όρισαν ως ελεύθερη ώρα 1,5 ώρα απλά αποφασίσαμε να χαθούμε σε αυτά τα υπέροχα λιθόστρωτα στενά από άλλη εποχή. Αχ ούτε αυτό το μικρό νησάκι με απογοήτευσε! Έτσι αφού κάναμε μια στάση πήγαμε για το γνωστό cappuccinoκαφεδάκι μας στο πανέμορφο γεμάτο λάμψη, χρώμα και λουλούδια Serendipity Café . LOVE – LOVE! Παρεμπιπτόντως δε θυμάμαι αν το ανέφερα αλλά ο καφές τους ξεκινούσε από 2,5€ έως 3,5€ (γενικά σε όλη τη Μάλτα).(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)
Last edited:
