- Μηνύματα
- 923
- Likes
- 1.369
- Επόμενο Ταξίδι
- Κάπου μακριά
- Ταξίδι-Όνειρο
- Λος Ρόκες
Περιεχόμενα
Ολίγη από Μέλανα Δρυμό
Η καλοκαιρινή οικογενειακή περιπέτειά μας στην Αλσατία ξεκινά λίγο διαφορετικά από ό,τι θα περίμενε κανείς. Προσγειωνόμαστε στο Baden-Baden της Γερμανίας και, αντί να κατευθυνθούμε αμέσως προς τη Γαλλία, επιλέγουμε έναν πιο όμορφο δρόμο.
Η Schwarzwaldhochstrasse, ένας από τους πιο γραφικούς δρόμους του Μέλανα Δρυμού, ανεβαίνει μέσα από πυκνά δάση και ορεινά τοπία. Ο καιρός, όμως, έχει άλλα σχέδια. Βροχή, ομίχλη και χαμηλά σύννεφα δημιουργούν μια σχεδόν μυστηριακή ατμόσφαιρα γύρω μας. Μυστηριακή ίσως, πάντως την στάση που θέλαμε να κάνουμε για μια μικρή πεζοπορία προς τον καταρράκτη Geroldsauer δεν μας την επέτρεψε. Ας όψεται το cinematic του πράγματος...
Πρώτη μας στάση είναι η Mummelsee, μια μικρή ορεινή λίμνη σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων, περιτριγυρισμένη από το δάσος. Σε μια καθαρή ημέρα, η θέα από εδώ ανοίγει προς τις κορυφογραμμές του Μέλανα Δρυμού. Εμείς, όμως, βλέπουμε κυρίως ομίχλη. Κάνουμε μια βόλτα γύρω από τη λίμνη και, φυσικά, δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε ένα από τα πιο απλά και απολαυστικά γερμανικά γεύματα: ζεστά bratwurst.
Λίγο πιο κάτω συναντάμε και ένα μικρό, μοντέρνο εκκλησάκι, σχεδόν κρυμμένο μέσα στο δάσος και την ομίχλη. Είναι από εκείνες τις μικρές στάσεις που δεν χρειάζονται πολύ χρόνο για να μείνουν στη μνήμη.
Συνεχίζουμε την κατηφόρα μέσα από μικρά γερμανικά χωριά, με παραδοσιακά σπίτια, πράσινους λόφους και ήσυχους επαρχιακούς δρόμους. Και όσο κατεβαίνουμε, ο καιρός ευτυχώς αρχίζει να αλλάζει.
Τα σύννεφα ανοίγουν, το τοπίο γίνεται φωτεινότερο και σύντομα φτάνουμε στον Ρήνο. Απέναντί μας βρίσκεται πλέον η Γαλλία. Καλώς ήρθαμε στην Αλσατία των ταξιδιωτικών οδηγών και των παραμυθιών.
Neuf-Brisach – Μια πόλη σχεδιασμένη για πόλεμο
Η πρώτη μας στάση στην Αλσατία είναι το Neuf-Brisach, μια πόλη αρκετά διαφορετική από τα γραφικά χωριά που θα γνωρίσουμε τις επόμενες ημέρες. Το Neuf-Brisach σχεδιάστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα από τον Vauban, τον διάσημο στρατιωτικό μηχανικό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, ως οχυρωμένη πόλη στα σύνορα της Γαλλίας.
Από την κεντρική πλατεία μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο διαφορετικά σχεδιάστηκε. Οι δρόμοι και τα οικοδομικά τετράγωνα ακολουθούν ένα αυστηρό γεωμετρικό σχέδιο, ενώ γύρω από την πόλη απλώνονται τα εντυπωσιακά οχυρωματικά έργα. Ανεβαίνουμε στα παλιά τείχη και περπατάμε πάνω στις επάλξεις. Από ψηλά, ο σχεδιασμός της πόλης γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρος, αλλά φαίνεται ακόμη καλύτερα από drone.
Είναι μια ενδιαφέρουσα πρώτη γνωριμία με την Αλσατία — πριν αφήσουμε τα φρούρια και αρχίσουμε να ανακαλύπτουμε τα χωριά που κάνουν αυτή την περιοχή τόσο ξεχωριστή.
Η διαμονή μας είναι στο κοντινό χωριό Biesheim. Συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του οφελίμου, επιλέγουμε για να μείνουμε (και για να φάμε βεβαίως βεβαίως) το όμορφο Hostellerie-Restaurant Groff Aux Deux Clefs. Ομολογουμένως εξαιρετική επιλογή, value, αξιοπρεπές φαγητό και κεντρικότατο σημείο για την περιοχή.
Colmar – Η καρδιά της Αλσατίας
Το επόμενο πρωί, ο καιρός έχει αλλάξει εντελώς. Ήλιος, καθαρός ουρανός και ιδανικές συνθήκες για να γνωρίσουμε την Colmar. Η Colmar είναι ίσως η πόλη που βρίσκεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στο επίκεντρο της εικόνας που έχουμε όλοι για την Αλσατία. Πολύχρωμα σπίτια με ξύλινα δοκάρια, λουλούδια στα παράθυρα, μικρά κανάλια, πέτρινα γεφυράκια και στενά πλακόστρωτα δρομάκια δημιουργούν ένα σκηνικό που μοιάζει σχεδόν σκηνοθετημένο.
Η πόλη έχει έντονα γερμανικές και γαλλικές επιρροές, κάτι που φαίνεται στην αρχιτεκτονική, στη γαστρονομία αλλά και στην ίδια την ιστορία της περιοχής. Και ο καλύτερος τρόπος για να τη γνωρίσουμε είναι απλώς να περπατήσουμε, τώρα ειδικά που είναι πρωί και δεν έχει ακόμη κατακλυστεί από γκρουπ ταξιδιωτών. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερο πρόγραμμα. Κάθε δρόμος οδηγεί σε μια ακόμη όμορφη γωνιά. Τα παραδοσιακά half-timbered houses, με τα ξύλινα πλαίσια, τα έντονα χρώματα και τα λουλούδια, είναι παντού.
Στο κέντρο της παλιάς πόλης δεσπόζει η Église Saint-Martin, ένα εντυπωσιακό γοτθικό οικοδόμημα που ξεχωρίζει ανάμεσα στα μικρότερα σπίτια της παλιάς πόλης. Μπαίνοντας στο εσωτερικό, η ατμόσφαιρα αλλάζει αμέσως. Από τον θόρυβο και την κίνηση των δρόμων περνάμε σε έναν χώρο ήσυχο, δροσερό και επιβλητικό.
Και λίγο αργότερα επιστρέφουμε στα στενά της πόλης. Μικρές πλατείες, καφέ, παλιά καταστήματα και, ξανά, τα κανάλια.
Στην περιοχή που είναι γνωστή στους τουριστικούς οδηγούς ως Little Venice, το νερό περνά ανάμεσα από τα πολύχρωμα σπίτια και κάτω από μικρές γέφυρες. Οι προσόψεις καθρεφτίζονται στην επιφάνεια του νερού και μικρές βάρκες κινούνται αργά ανάμεσα στα κτίρια. Είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό τοπίο της Colmar.
Και είναι από εκείνα τα μέρη όπου αξίζει απλώς να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις γύρω σου.
Eguisheim – Ένα χωριό σε κύκλους
Αφήνοντας την Colmar, μπαίνουμε βαθύτερα στην αλσατική ύπαιθρο και ξεκινάμε την διαδρομή του κρασιού της Αλσατίας. Απέραντοι αμπελώνες (κοντεύει και ο τρύγος) σε μικρούς λόφους, διακόπτωνται μόνο από τα χαρακτηριστικά χωριά. Στις ψηλότερες κορυφές δεσπόζουν πύργοι και καμπαναριά. Σε λίγο, θα αναφερθώ πιο αναλυτικά στα κρασιά και την γαστρονομία της περιοχής, αφού θα τα έχουμε τιμήσει δεόντως...
Ο επόμενος προορισμός μας είναι το Eguisheim, ένα από τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα χωριά της περιοχής.
Η πολεοδομία του είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό. Οι δρόμοι σχηματίζουν σχεδόν ομόκεντρους κύκλους γύρω από το ιστορικό κέντρο, δημιουργώντας ένα λαβύρινθο από στενά σοκάκια.
Πολύχρωμα σπίτια με ξύλινα δοκάρια στέκονται το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ λουλούδια ξεχειλίζουν από παράθυρα και μπαλκόνια. Εδώ δεν υπάρχουν απαραίτητα μεγάλα μνημεία που πρέπει να επισκεφθείς. Το ίδιο το χωριό είναι το αξιοθέατο. Τα σπίτια, τα μικρά σοκάκια, οι αυλές, τα παλιά οινοποιεία, η εκκλησία με τον μόνιμο κάτοικο - πελαργό στο καμπαναριό, και η ατμόσφαιρα ενός χωριού που έχει διατηρήσει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Και καθώς περπατάμε, γίνεται εύκολο να καταλάβουμε γιατί το Eguisheim θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Γαλλίας.
Kaysersberg – Ανάμεσα σε αμπέλια και κάστρα
Από εδώ συνεχίζουμε πάνω στην περίφημη Alsace Wine Route, τη διαδρομή κρασιού που διασχίζει την περιοχή ανάμεσα σε αμπελώνες και ιστορικά χωριά. Επόμενος σταθμός είναι το Kaysersberg, ομόφωνα highlight κατά τη γνώμη όλων στην οικογένεια.
Αυτή τη φορά αποφασίζουμε να μην ξεκινήσουμε από το κέντρο. Κατευθυνόμαστε προς το παλιό κάστρο που βρίσκεται πάνω από την πόλη. Η διαδρομή ανεβαίνει πρώτα μέσα από τα σπίτια και στη συνέχεια ανάμεσα στους αμπελώνες. Όσο ανεβαίνουμε, τα σπίτια του Kaysersberg αρχίζουν να μικραίνουν πίσω μας και η θέα προς την κοιλάδα γίνεται όλο και καλύτερη. Στην κορυφή βρίσκονται τα ερείπια του Kaysersberg Castle, που δεσπόζουν πάνω από την πόλη.
Αλλά η καλύτερη θέα βρίσκεται στην επιστροφή. Κατεβαίνοντας, ολόκληρο το Kaysersberg απλώνεται μπροστά μας: κόκκινες στέγες, αμπελώνες, ποτάμι να διασχίζει το χωριό και οι καταπράσινοι λόφοι της Αλσατίας. Επιστρέφουμε στο χωριό και συνεχίζουμε τη βόλτα στα γραφικά δρομάκια.
Κάποια στιγμή βρίσκουμε το ιδανικό σημείο δίπλα στο ποτάμι για ένα μικρό οικογενειακό πικνίκ. Τίποτα ιδιαίτερο, μπαγκέτα, τυρί Munster (γευστικότατο αλλά και... μυρωδικότατο), τοπικά αλλαντικά και ένα ποτήρι κρασί. Λίγο φαγητό, λίγη ξεκούραση και ένα όμορφο τοπίο. Και ίσως τελικά, αυτά να είναι τα καλύτερα ταξιδιωτικά διαλείμματα.
Ο Δρόμος του Κρασιού της Αλσατίας
Η Alsace Wine Route είναι μία από τις πιο όμορφες οινικές διαδρομές της Γαλλίας. Εκτείνεται για περίπου 170 χιλιόμετρα, στους πρόποδες των Vosges, περνώντας μέσα από αμπελώνες και δεκάδες ιστορικά χωριά. Εδώ η παραγωγή κρασιού αποτελεί κομμάτι της ζωής της περιοχής εδώ και αιώνες, και οι αμπελώνες βρίσκονται σχεδόν παντού γύρω από τα χωριά που επισκεπτόμαστε. Η Αλσατία είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα λευκά και αρωματικά κρασιά της, με κυριότερες ποικιλίες το Riesling, το Gewürztraminer, το Pinot Gris, το Pinot Blanc, το Sylvaner και το Muscat, ενώ παράγεται επίσης Pinot Noir. Και φυσικά, ένα ταξίδι στην Αλσατία δεν θα μπορούσε να είναι ολοκληρωμένο χωρίς να γνωρίσουμε και την τοπική γαστρονομία. Από την tarte flambée, τη λεπτή και τραγανή ζύμη με κρέμα, κρεμμύδια και μπέικον, μέχρι το choucroute, τα τοπικά αλλαντικά, τα τυριά (όπως το Munster) και τα γλυκά, η κουζίνα της Αλσατίας αντικατοπτρίζει την ιδιαίτερη γαλλογερμανική ταυτότητα της περιοχής. Και ίσως ο καλύτερος τρόπος να την απολαύσεις είναι ακριβώς έτσι: ένα μικρό χωριό, ένα τοπικό πιάτο, ένα ποτήρι κρασί και οι αμπελώνες να απλώνονται μέχρι τους λόφους.
Συνεχίζεται...
Η καλοκαιρινή οικογενειακή περιπέτειά μας στην Αλσατία ξεκινά λίγο διαφορετικά από ό,τι θα περίμενε κανείς. Προσγειωνόμαστε στο Baden-Baden της Γερμανίας και, αντί να κατευθυνθούμε αμέσως προς τη Γαλλία, επιλέγουμε έναν πιο όμορφο δρόμο.
Η Schwarzwaldhochstrasse, ένας από τους πιο γραφικούς δρόμους του Μέλανα Δρυμού, ανεβαίνει μέσα από πυκνά δάση και ορεινά τοπία. Ο καιρός, όμως, έχει άλλα σχέδια. Βροχή, ομίχλη και χαμηλά σύννεφα δημιουργούν μια σχεδόν μυστηριακή ατμόσφαιρα γύρω μας. Μυστηριακή ίσως, πάντως την στάση που θέλαμε να κάνουμε για μια μικρή πεζοπορία προς τον καταρράκτη Geroldsauer δεν μας την επέτρεψε. Ας όψεται το cinematic του πράγματος...
Πρώτη μας στάση είναι η Mummelsee, μια μικρή ορεινή λίμνη σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων, περιτριγυρισμένη από το δάσος. Σε μια καθαρή ημέρα, η θέα από εδώ ανοίγει προς τις κορυφογραμμές του Μέλανα Δρυμού. Εμείς, όμως, βλέπουμε κυρίως ομίχλη. Κάνουμε μια βόλτα γύρω από τη λίμνη και, φυσικά, δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε ένα από τα πιο απλά και απολαυστικά γερμανικά γεύματα: ζεστά bratwurst.
Λίγο πιο κάτω συναντάμε και ένα μικρό, μοντέρνο εκκλησάκι, σχεδόν κρυμμένο μέσα στο δάσος και την ομίχλη. Είναι από εκείνες τις μικρές στάσεις που δεν χρειάζονται πολύ χρόνο για να μείνουν στη μνήμη.
Συνεχίζουμε την κατηφόρα μέσα από μικρά γερμανικά χωριά, με παραδοσιακά σπίτια, πράσινους λόφους και ήσυχους επαρχιακούς δρόμους. Και όσο κατεβαίνουμε, ο καιρός ευτυχώς αρχίζει να αλλάζει.
Τα σύννεφα ανοίγουν, το τοπίο γίνεται φωτεινότερο και σύντομα φτάνουμε στον Ρήνο. Απέναντί μας βρίσκεται πλέον η Γαλλία. Καλώς ήρθαμε στην Αλσατία των ταξιδιωτικών οδηγών και των παραμυθιών.
Neuf-Brisach – Μια πόλη σχεδιασμένη για πόλεμο
Η πρώτη μας στάση στην Αλσατία είναι το Neuf-Brisach, μια πόλη αρκετά διαφορετική από τα γραφικά χωριά που θα γνωρίσουμε τις επόμενες ημέρες. Το Neuf-Brisach σχεδιάστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα από τον Vauban, τον διάσημο στρατιωτικό μηχανικό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, ως οχυρωμένη πόλη στα σύνορα της Γαλλίας.
Από την κεντρική πλατεία μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο διαφορετικά σχεδιάστηκε. Οι δρόμοι και τα οικοδομικά τετράγωνα ακολουθούν ένα αυστηρό γεωμετρικό σχέδιο, ενώ γύρω από την πόλη απλώνονται τα εντυπωσιακά οχυρωματικά έργα. Ανεβαίνουμε στα παλιά τείχη και περπατάμε πάνω στις επάλξεις. Από ψηλά, ο σχεδιασμός της πόλης γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρος, αλλά φαίνεται ακόμη καλύτερα από drone.
Είναι μια ενδιαφέρουσα πρώτη γνωριμία με την Αλσατία — πριν αφήσουμε τα φρούρια και αρχίσουμε να ανακαλύπτουμε τα χωριά που κάνουν αυτή την περιοχή τόσο ξεχωριστή.
Η διαμονή μας είναι στο κοντινό χωριό Biesheim. Συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του οφελίμου, επιλέγουμε για να μείνουμε (και για να φάμε βεβαίως βεβαίως) το όμορφο Hostellerie-Restaurant Groff Aux Deux Clefs. Ομολογουμένως εξαιρετική επιλογή, value, αξιοπρεπές φαγητό και κεντρικότατο σημείο για την περιοχή.
Colmar – Η καρδιά της Αλσατίας
Το επόμενο πρωί, ο καιρός έχει αλλάξει εντελώς. Ήλιος, καθαρός ουρανός και ιδανικές συνθήκες για να γνωρίσουμε την Colmar. Η Colmar είναι ίσως η πόλη που βρίσκεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στο επίκεντρο της εικόνας που έχουμε όλοι για την Αλσατία. Πολύχρωμα σπίτια με ξύλινα δοκάρια, λουλούδια στα παράθυρα, μικρά κανάλια, πέτρινα γεφυράκια και στενά πλακόστρωτα δρομάκια δημιουργούν ένα σκηνικό που μοιάζει σχεδόν σκηνοθετημένο.
Η πόλη έχει έντονα γερμανικές και γαλλικές επιρροές, κάτι που φαίνεται στην αρχιτεκτονική, στη γαστρονομία αλλά και στην ίδια την ιστορία της περιοχής. Και ο καλύτερος τρόπος για να τη γνωρίσουμε είναι απλώς να περπατήσουμε, τώρα ειδικά που είναι πρωί και δεν έχει ακόμη κατακλυστεί από γκρουπ ταξιδιωτών. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερο πρόγραμμα. Κάθε δρόμος οδηγεί σε μια ακόμη όμορφη γωνιά. Τα παραδοσιακά half-timbered houses, με τα ξύλινα πλαίσια, τα έντονα χρώματα και τα λουλούδια, είναι παντού.
Στο κέντρο της παλιάς πόλης δεσπόζει η Église Saint-Martin, ένα εντυπωσιακό γοτθικό οικοδόμημα που ξεχωρίζει ανάμεσα στα μικρότερα σπίτια της παλιάς πόλης. Μπαίνοντας στο εσωτερικό, η ατμόσφαιρα αλλάζει αμέσως. Από τον θόρυβο και την κίνηση των δρόμων περνάμε σε έναν χώρο ήσυχο, δροσερό και επιβλητικό.
Και λίγο αργότερα επιστρέφουμε στα στενά της πόλης. Μικρές πλατείες, καφέ, παλιά καταστήματα και, ξανά, τα κανάλια.
Στην περιοχή που είναι γνωστή στους τουριστικούς οδηγούς ως Little Venice, το νερό περνά ανάμεσα από τα πολύχρωμα σπίτια και κάτω από μικρές γέφυρες. Οι προσόψεις καθρεφτίζονται στην επιφάνεια του νερού και μικρές βάρκες κινούνται αργά ανάμεσα στα κτίρια. Είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό τοπίο της Colmar.
Και είναι από εκείνα τα μέρη όπου αξίζει απλώς να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις γύρω σου.
Eguisheim – Ένα χωριό σε κύκλους
Αφήνοντας την Colmar, μπαίνουμε βαθύτερα στην αλσατική ύπαιθρο και ξεκινάμε την διαδρομή του κρασιού της Αλσατίας. Απέραντοι αμπελώνες (κοντεύει και ο τρύγος) σε μικρούς λόφους, διακόπτωνται μόνο από τα χαρακτηριστικά χωριά. Στις ψηλότερες κορυφές δεσπόζουν πύργοι και καμπαναριά. Σε λίγο, θα αναφερθώ πιο αναλυτικά στα κρασιά και την γαστρονομία της περιοχής, αφού θα τα έχουμε τιμήσει δεόντως...
Ο επόμενος προορισμός μας είναι το Eguisheim, ένα από τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα χωριά της περιοχής.
Η πολεοδομία του είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό. Οι δρόμοι σχηματίζουν σχεδόν ομόκεντρους κύκλους γύρω από το ιστορικό κέντρο, δημιουργώντας ένα λαβύρινθο από στενά σοκάκια.
Πολύχρωμα σπίτια με ξύλινα δοκάρια στέκονται το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ λουλούδια ξεχειλίζουν από παράθυρα και μπαλκόνια. Εδώ δεν υπάρχουν απαραίτητα μεγάλα μνημεία που πρέπει να επισκεφθείς. Το ίδιο το χωριό είναι το αξιοθέατο. Τα σπίτια, τα μικρά σοκάκια, οι αυλές, τα παλιά οινοποιεία, η εκκλησία με τον μόνιμο κάτοικο - πελαργό στο καμπαναριό, και η ατμόσφαιρα ενός χωριού που έχει διατηρήσει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Και καθώς περπατάμε, γίνεται εύκολο να καταλάβουμε γιατί το Eguisheim θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Γαλλίας.
Kaysersberg – Ανάμεσα σε αμπέλια και κάστρα
Από εδώ συνεχίζουμε πάνω στην περίφημη Alsace Wine Route, τη διαδρομή κρασιού που διασχίζει την περιοχή ανάμεσα σε αμπελώνες και ιστορικά χωριά. Επόμενος σταθμός είναι το Kaysersberg, ομόφωνα highlight κατά τη γνώμη όλων στην οικογένεια.
Αυτή τη φορά αποφασίζουμε να μην ξεκινήσουμε από το κέντρο. Κατευθυνόμαστε προς το παλιό κάστρο που βρίσκεται πάνω από την πόλη. Η διαδρομή ανεβαίνει πρώτα μέσα από τα σπίτια και στη συνέχεια ανάμεσα στους αμπελώνες. Όσο ανεβαίνουμε, τα σπίτια του Kaysersberg αρχίζουν να μικραίνουν πίσω μας και η θέα προς την κοιλάδα γίνεται όλο και καλύτερη. Στην κορυφή βρίσκονται τα ερείπια του Kaysersberg Castle, που δεσπόζουν πάνω από την πόλη.
Αλλά η καλύτερη θέα βρίσκεται στην επιστροφή. Κατεβαίνοντας, ολόκληρο το Kaysersberg απλώνεται μπροστά μας: κόκκινες στέγες, αμπελώνες, ποτάμι να διασχίζει το χωριό και οι καταπράσινοι λόφοι της Αλσατίας. Επιστρέφουμε στο χωριό και συνεχίζουμε τη βόλτα στα γραφικά δρομάκια.
Κάποια στιγμή βρίσκουμε το ιδανικό σημείο δίπλα στο ποτάμι για ένα μικρό οικογενειακό πικνίκ. Τίποτα ιδιαίτερο, μπαγκέτα, τυρί Munster (γευστικότατο αλλά και... μυρωδικότατο), τοπικά αλλαντικά και ένα ποτήρι κρασί. Λίγο φαγητό, λίγη ξεκούραση και ένα όμορφο τοπίο. Και ίσως τελικά, αυτά να είναι τα καλύτερα ταξιδιωτικά διαλείμματα.
Ο Δρόμος του Κρασιού της Αλσατίας
Η Alsace Wine Route είναι μία από τις πιο όμορφες οινικές διαδρομές της Γαλλίας. Εκτείνεται για περίπου 170 χιλιόμετρα, στους πρόποδες των Vosges, περνώντας μέσα από αμπελώνες και δεκάδες ιστορικά χωριά. Εδώ η παραγωγή κρασιού αποτελεί κομμάτι της ζωής της περιοχής εδώ και αιώνες, και οι αμπελώνες βρίσκονται σχεδόν παντού γύρω από τα χωριά που επισκεπτόμαστε. Η Αλσατία είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα λευκά και αρωματικά κρασιά της, με κυριότερες ποικιλίες το Riesling, το Gewürztraminer, το Pinot Gris, το Pinot Blanc, το Sylvaner και το Muscat, ενώ παράγεται επίσης Pinot Noir. Και φυσικά, ένα ταξίδι στην Αλσατία δεν θα μπορούσε να είναι ολοκληρωμένο χωρίς να γνωρίσουμε και την τοπική γαστρονομία. Από την tarte flambée, τη λεπτή και τραγανή ζύμη με κρέμα, κρεμμύδια και μπέικον, μέχρι το choucroute, τα τοπικά αλλαντικά, τα τυριά (όπως το Munster) και τα γλυκά, η κουζίνα της Αλσατίας αντικατοπτρίζει την ιδιαίτερη γαλλογερμανική ταυτότητα της περιοχής. Και ίσως ο καλύτερος τρόπος να την απολαύσεις είναι ακριβώς έτσι: ένα μικρό χωριό, ένα τοπικό πιάτο, ένα ποτήρι κρασί και οι αμπελώνες να απλώνονται μέχρι τους λόφους.
Συνεχίζεται...
Attachments
Last edited:
