Τουρκία Κωνσταντινούπολη σε 3 μέρες: Αποστολή εξετελέσθη!

[Viaggi]

Ημέρα 1η
Πρώτη γνωριμία με την Πόλη των Πόλεων

Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη, το πρώτο πράγμα που μας χτύπησε ήταν η ένταση της πόλης. Αυτοκίνητα παντού, κορναρίσματα, αδιάκοπη κίνηση και κόσμος που έμοιαζε να κινείται με μια αόρατη βιασύνη. Ο οδηγός μας πήγε στο ξενοδοχείο Black Tulip, κοντά στο ιστορικό κέντρο. Ήταν ακόμη νωρίς για check-in, οπότε αφήσαμε τις αποσκευές και βγήκαμε κατευθείαν στους δρόμους.

Θυμάμαι έντονα τον πρώτο τούρκικο καφέ που ήπιαμε σε ένα μικρό καφέ της γειτονιάς. Πυκνός, αρωματικός, σερβιρισμένος με λουκούμι και νερό. Καθίσαμε αρκετή ώρα απλώς παρατηρώντας την πόλη να ξεδιπλώνεται μπροστά μας.

Μετά το check-in και λίγη ξεκούραση, κατευθυνθήκαμε στη Βασιλική Κινστέρνα. Είχαμε ήδη αγοράσει τα εισιτήρια online, κάτι που μας γλίτωσε από μεγάλη ουρά. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, η ατμόσφαιρα άλλαξε αμέσως: χαμηλός φωτισμός, αντανάκλαση του νερού, κολώνες που χάνονταν στο βάθος. Ήταν σαν να μπαίναμε σε μια υπόγεια μνήμη της πόλης. Οι κεφαλές της Μέδουσας μάς άφησαν με μια παράξενη αίσθηση μυστηρίου.

Το απόγευμα χαθήκαμε στο Μεγάλο Παζάρι. Και λέω χαθήκαμε κυριολεκτικά, όσο κι αν προσπαθείς να προσανατολιστείς, το παζάρι σε παρασύρει με τα χρώματα, τις φωνές και τις μυρωδιές του. Αγοράσαμε μικρά αναμνηστικά, τσάι και μερικά μπαχαρικά που ακόμη θυμίζουν το ταξίδι όταν τα ανοίγουμε στο σπίτι.

Το βράδυ φάγαμε σε ένα τοπικό εστιατόριο, δοκιμάζοντας κεμπάπ, μεζέδες και φρεσκοψημένο ψωμί. Οι γεύσεις ήταν βαθιές και πλούσιες, χωρίς να μοιάζουν με τα «τουριστικά» τουρκικά εστιατόρια που συναντάμε συχνά αλλού.

Η μέρα έκλεισε με μια ήσυχη βόλτα στην πλατεία της Αγίας Σοφίας και του Μπλε Τζαμιού. Τα δύο μνημεία φωτισμένα τη νύχτα είχαν κάτι σχεδόν κινηματογραφικό. Εκείνη τη στιγμή καταλάβαμε ότι η Κωνσταντινούπολη δεν είναι απλώς όμορφη, έχει βαρύτητα.

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 2 of 5

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[Viaggi]

Ημέρα 1η
Πρώτη γνωριμία με την Πόλη των Πόλεων

Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη, το πρώτο πράγμα που μας χτύπησε ήταν η ένταση της πόλης. Αυτοκίνητα παντού, κορναρίσματα, αδιάκοπη κίνηση και κόσμος που έμοιαζε να κινείται με μια αόρατη βιασύνη. Ο οδηγός μας πήγε στο ξενοδοχείο Black Tulip, κοντά στο ιστορικό κέντρο. Ήταν ακόμη νωρίς για check-in, οπότε αφήσαμε τις αποσκευές και βγήκαμε κατευθείαν στους δρόμους.

Θυμάμαι έντονα τον πρώτο τούρκικο καφέ που ήπιαμε σε ένα μικρό καφέ της γειτονιάς. Πυκνός, αρωματικός, σερβιρισμένος με λουκούμι και νερό. Καθίσαμε αρκετή ώρα απλώς παρατηρώντας την πόλη να ξεδιπλώνεται μπροστά μας.

Μετά το check-in και λίγη ξεκούραση, κατευθυνθήκαμε στη Βασιλική Κινστέρνα. Είχαμε ήδη αγοράσει τα εισιτήρια online, κάτι που μας γλίτωσε από μεγάλη ουρά. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, η ατμόσφαιρα άλλαξε αμέσως: χαμηλός φωτισμός, αντανάκλαση του νερού, κολώνες που χάνονταν στο βάθος. Ήταν σαν να μπαίναμε σε μια υπόγεια μνήμη της πόλης. Οι κεφαλές της Μέδουσας μάς άφησαν με μια παράξενη αίσθηση μυστηρίου.

Το απόγευμα χαθήκαμε στο Μεγάλο Παζάρι. Και λέω χαθήκαμε κυριολεκτικά, όσο κι αν προσπαθείς να προσανατολιστείς, το παζάρι σε παρασύρει με τα χρώματα, τις φωνές και τις μυρωδιές του. Αγοράσαμε μικρά αναμνηστικά, τσάι και μερικά μπαχαρικά που ακόμη θυμίζουν το ταξίδι όταν τα ανοίγουμε στο σπίτι.

Το βράδυ φάγαμε σε ένα τοπικό εστιατόριο, δοκιμάζοντας κεμπάπ, μεζέδες και φρεσκοψημένο ψωμί. Οι γεύσεις ήταν βαθιές και πλούσιες, χωρίς να μοιάζουν με τα «τουριστικά» τουρκικά εστιατόρια που συναντάμε συχνά αλλού.

Η μέρα έκλεισε με μια ήσυχη βόλτα στην πλατεία της Αγίας Σοφίας και του Μπλε Τζαμιού. Τα δύο μνημεία φωτισμένα τη νύχτα είχαν κάτι σχεδόν κινηματογραφικό. Εκείνη τη στιγμή καταλάβαμε ότι η Κωνσταντινούπολη δεν είναι απλώς όμορφη, έχει βαρύτητα.

 

[Sassenach77]

Θυμάμαι έντονα τον πρώτο τούρκικο καφέ που ήπιαμε σε ένα μικρό καφέ της γειτονιάς. Πυκνός, αρωματικός, σερβιρισμένος με λουκούμι και νερό. Καθίσαμε αρκετή ώρα απλώς παρατηρώντας την πόλη να ξεδιπλώνεται μπροστά μας.

Κάτι τέτοιοι καφέδες μου πήραν τα μυαλά τότε εμένα...


Δεν έχουμε πει να μην τσιγκουνεύεσαι με τις φωτογραφίες!

 

[psilos3]

Πολύ ωραίες φωτογραφίες!

 

[Viaggi]

Κάτι τέτοιοι καφέδες μου πήραν τα μυαλά τότε εμένα...

Εγώ παράγγελνα καφέ για το ...λουκουμάκι!

Δεν έχουμε πει να μην τσιγκουνεύεσαι με τις φωτογραφίες!

Έρχεται τσουνάμι φωτογραφιών στη συνέχεια της ιστορίας!

 

[Viaggi]

Ημέρα 2η
Από την Αγία Σοφία στο Φανάρι

Ξεκινήσαμε νωρίς για την Αγία Σοφία, επίσης με προκρατημένα εισιτήρια. Τα εισιτήρια στα μεγάλα αξιοθέατα είναι πλέον αρκετά ακριβά, αλλά ομολογώ πως μπροστά σε αυτό το μνημείο δύσκολα σκέφτεσαι το κόστος. Η κλίμακα του χώρου, οι χρυσοί τόνοι των ψηφιδωτών και η αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ένα σημείο όπου συναντήθηκαν αυτοκρατορίες, θρησκείες και εποχές είναι πραγματικά συγκλονιστικά.
Οι αντιθέσεις έντονες. Η βυζαντινή μεγαλοπρέπεια συναντά την ισλαμική τέχνη στο ίδιο κάδρο, τεράστιοι μαύροι κύκλοι με την ισλαμική καλλιγραφία στέκονται δίπλα σε χριστιανικές αψίδες. Τα μισοκρυμμένα χρυσά ψηφιδωτά στους τοίχους μαρτυρούν τους αιώνες που πέρασαν από πάνω της.
Φεύγοντας, νιώθεις ότι δεν επισκέφθηκες απλώς ένα κτίριο, αλλά ότι περπάτησες μέσα στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.

Από εκεί πήγαμε στον Πύργο του Γαλατά. Η θέα από την κορυφή προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα της πόλης: ο Κεράτιος Κόλπος, τα τζαμιά με τους μιναρέδες, τα πλοία στον Βόσπορο και οι δύο ήπειροι να κοιτάζουν η μία την άλλη.

Κατηφορίσαμε περπατώντας προς την Ιστικλάλ και την πλατεία Ταξίμ. Η περιοχή έσφυζε από ζωή, μουσικούς του δρόμου, καταστήματα και ατελείωτο κόσμο. Εκεί συνειδητοποιήσαμε πόσο πυκνοκατοικημένη και ζωντανή είναι η πόλη. Κάπου εκεί δοκιμάσαμε τοπικά εξαιρετικά γλυκίσματα.

Για να φτάσουμε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο πήραμε λεωφορείο. Εδώ έρχεται και η πρώτη πρακτική συμβουλή: τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι χρήσιμα και οικονομικά, αλλά ο συνωστισμός μπορεί να είναι έντονος, ειδικά τις ώρες αιχμής. Αν έχετε αποσκευές, μικρά παιδιά ή απλώς δεν αντέχετε το στρίμωγμα, ίσως αξίζει να προτιμήσετε ταξί ή Uber.

Το Φανάρι μάς άγγιξε διαφορετικά από τα υπόλοιπα μέρη της πόλης. Πιο ήσυχο, πιο στοχαστικό, με μια αίσθηση ιστορικής συνέχειας. Μπαίνοντας στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου πετύχαμε εσπερινό. Η ψαλμωδία αντηχούσε στον ναό και για λίγη ώρα ο θόρυβος της μεγαλούπολης εξαφανίστηκε τελείως.

Περπατήσαμε στα στενά του Φαναρίου, θαυμάζοντας τα παλιά αρχοντικά και τα πολύχρωμα σπίτια. Φάγαμε σε ένα μικρό εστιατόριο της περιοχής, μακριά από τα πιο τουριστικά σημεία, και ήταν από τα πιο αυθεντικά γεύματα του ταξιδιού.

Το απόγευμα κατευθυνθήκαμε προς την προβλήτα δίπλα στη Γέφυρα του Γαλατά για την κρουαζιέρα στο Βόσπορο στο ηλιοβασίλεμα. Το κρύο αεράκι του Βοσπόρου σε αναζωογονεί καθώς ο ήλιος αρχίζει να πέφτει πίσω από τους μιναρέδες. Αν έπρεπε να διαλέξω μία εικόνα από ολόκληρο το ταξίδι, θα ήταν ο ουρανός που άλλαζε χρώματα από χρυσό σε ροζ και βαθύ μπλε, ενώ περνούσαμε μπροστά από παλάτια, τζαμιά και φωτισμένες επαύλεις. Η στιγμή που η γέφυρα του Βοσπόρου άναψε τα φώτα της ήταν σχεδόν μαγική.

Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο κουρασμένοι αλλά με εκείνη την ευχάριστη κούραση που αφήνει μια γεμάτη μέρα ταξιδιού.

 

[paefstra]

Πες μου, δεν λετε τωρα μεσα σας "ποτε θα ξαναπαμε?"

 

[Viaggi]

Είναι ένας προορισμός που η μόνη πιθανότητα να επιστρέψουμε είναι αν υπάρχει πτήση ανταπόκρισης για κάποιον άλλο προορισμό...

 

[Viaggi]

Ημέρα 3η
Η τελευταία μέρα δίπλα στον Βόσπορο

Το πρωί της Κυριακής πήγαμε στο Τζαμί Ορτάκιοϊ, γνωστό ως το «διαμάντι του Βοσπόρου». Είναι από εκείνα τα μέρη που τα έχεις δει σε φωτογραφίες, αλλά από κοντά η θέα στον Βόσπορο και τη γέφυρα είναι πολύ πιο επιβλητική.

Εκείνη την ημέρα αποφασίσαμε να κινηθούμε κυρίως με Uber, κάτι που έκανε τις μετακινήσεις πολύ πιο άνετες και γρήγορες. Στην Κωνσταντινούπολη η κίνηση είναι μόνιμο φαινόμενο, οπότε καλό είναι να υπολογίζετε πάντα περισσότερο χρόνο από όσο δείχνει ο χάρτης.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το Ανάκτορο Τσιραγάν, που σήμερα λειτουργεί ως το ξενοδοχείο Çırağan Palace Kempinski. Εκεί φάγαμε στο ιταλικό εστιατόριο Bellini. Ήταν μια μικρή «πολυτελής παύση» μέσα στο ταξίδι, με εξαιρετικό φαγητό και θέα στον Βόσπορο που δύσκολα ξεχνιέται.

Για τα τελευταία ψώνια πήγαμε στην Αιγυπτιακή Αγορά. Αν σας αρέσουν τα μπαχαρικά, τα τσάγια και τα γλυκά, αφήστε χώρο στη βαλίτσα. Οι μυρωδιές εκεί είναι από μόνες τους εμπειρία.

Πριν φύγουμε κάναμε μια σύντομη βόλτα στο Πάρκο Γκιουλχανέ. Ήταν ένας ήρεμος αποχαιρετισμός στην πόλη, μακριά από τον θόρυβο των δρόμων.

Στις 18:00 η ιδιωτική μεταφορά μάς πήγε στο αεροδρόμιο και λίγο αργότερα πετάξαμε πίσω για Αθήνα.

 

[Viaggi]

Τι κρατάω από την Κωνσταντινούπολη

Η Κωνσταντινούπολη είναι απαιτητική πόλη. Έχει πολλή κίνηση, πολύ κόσμο, θόρυβο και ρυθμούς που καμιά φορά σε εξαντλούν. Τα αξιοθέατα είναι ακριβά και οι ουρές μεγάλες αν δεν έχεις κλείσει εισιτήρια εκ των προτέρων.

Αλλά ταυτόχρονα είναι μια πόλη γεμάτη ζωή και αντίθεση. Μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να περάσεις από έναν πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο σε μια ήσυχη αυλή τζαμιού ή από ένα σύγχρονο καφέ σε ένα σοκάκι που μοιάζει να έχει μείνει ίδιο εδώ και αιώνες.

Ένα ακόμη στοιχείο που θεωρώ σημαντικό να αναφέρω είναι ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή απέναντι σε διάφορους επιτήδειους που δραστηριοποιούνται στις τουριστικές περιοχές. Όπως συμβαίνει σε πολλές μεγάλες πόλεις του κόσμου, υπάρχουν άτομα που θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την απειρία των επισκεπτών, είτε μέσω υπερβολικών χρεώσεων, είτε με παραπλανητικές «προσφορές», είτε με διάφορα τεχνάσματα για να αποσπάσουν χρήματα. Δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όμως συναντήσαμε αρκετές περιπτώσεις όπου χρειαζόταν προσοχή. Η καλύτερη άμυνα είναι η ενημέρωση, η χρήση επίσημων υπηρεσιών και η αποφυγή συναλλαγών με άτομα που σας προσεγγίζουν επίμονα στον δρόμο. Με λίγη κοινή λογική και αυξημένη προσοχή, η εμπειρία παραμένει απόλυτα ασφαλής.

Αυτή για εμάς ήταν η πιο χαρακτηριστική εικόνα της Κωνσταντινούπολης!

Αφορμή
για αυτή την ιστορία ήταν το νήμα Τριήμερα χωρίς άδεια και ο τρόπος που εμείς οργανώνουμε μια 3ήμερη απόδραση. Η ιδανική ημέρα για ξεκούραση είναι πάντα η ...τέταρτη!

Πρακτικές συμβουλές για όσους σχεδιάζουν παρόμοιο ταξίδι

1. Κλείστε online εισιτήρια για Αγία Σοφία και Βασιλική Κινστέρνα. Γλιτώνετε χρόνο και ταλαιπωρία.
2. Υπολογίστε καθυστερήσεις στις μετακινήσεις. Η κίνηση στην πόλη είναι έντονη σχεδόν όλη μέρα.
3. Προτιμήστε ιδιωτική μεταφορά από/προς το αεροδρόμιο αν φτάνετε κουρασμένοι ή αργά.
4. Δοκιμάστε μικρά τοπικά εστιατόρια μακριά από τα πολύ τουριστικά σημεία – εκεί βρήκαμε τις καλύτερες γεύσεις.
5. Κάντε την κρουαζιέρα στο Βόσπορο το ηλιοβασίλεμα. Είναι εμπειρία που πραγματικά αξίζει.
6. Χρησιμοποιήστε Uber ή ταξί σε ώρες αιχμής αν δεν θέλετε να μπείτε σε γεμάτα μέσα μεταφοράς.

Φεύγοντας, ένιωθα ότι είχαμε δει μόνο ένα μικρό κομμάτι της πόλης που όμως μας έδωσε να νοιώσουμε τα χαρακτηριστικά της Κωνσταντινούπολης. Δύσκολα θα επιστρέψουμε κυρίως γιατί δεν νιώσαμε σε καμιά στιγμή ότι είναι φιλόξενος λαός, ίσως αυτή η συνεχόμενη εγρήγορση έναντι των επιτήδειων να μας κούρασε και να κρίναμε λάθος.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσουμε αυτές τις αποδράσεις των 3 ημερών!

 

[katkats]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ασία

 

[i love travels]

@Viaggi πιστεύεις ότι το από και προς το αεροδρόμιο δεν αξίζει με μέτρο; Θα πάμε τέλος Ιουλίου με την ίδια πτήση και εταιρεία που πήγατε και εσείς... και έχω διαβάσει ότι σε ώρες αιχμής μπορεί να κάνεις και 1,5 ώρα με αυτοκίνητο... Ενώ με το μέτρο είναι στάνταρ ο χρόνος...εμείς θα μένουμε στην Ταξίμ.

Επίσης για Κινστέρνα το εισιτήριο είναι όντως 50€; Σκεφτόμουν μήπως εγώ το βρίσκω από site που έχουν προμήθεια ενώ αν τα αγοράσω από εκεί θα είναι οικονομικότερα.. ισχύει;