Νορβηγία Με Vespa στον Βόρειο Πόλο : Αναδρομή στο ταξίδι ορόσημο

8avos

Member
Μηνύματα
887
Likes
8.272
Διαβάζοντας τα στατιστικά του φόρουμ της τελευταίας εβδομάδας,ξεκινάω να γράψω για ένα ταξίδι μου στο μακρινο 2011 πια,με γνώμονα να μην χαθούν κάποια στοιχεία του και εικόνες,παρά να βοηθήσει ή να παροτρύνει κάποιον.

Ήταν η χρονιά που η χώρα μας βυθιζόταν στην οικονομική ύφεση όλο και περισσότερο.

Το νέο μου κατάστημα,ζητούσε μαζί με το κράτος,όλο και περισσότερα από μένα ως επαγγελματία.

Οι κάποιες μετρημένες οικονομίες ή θα με βγάζαν κάποιους μήνες περισσότερο ή θα τις μετέτρεπα σε ταξιδιωτικες εικόνες.

Το απόλυτο must της τότε εποχής ήταν να διασχίσεις τον δρόμο ως το βορειότερο άκρο της Γηραιάς Ηπείρου.

Nordkapp : το απόλυτο

Με την Vespa? Ακόμα πιο «απάνθρωπο»

Αυτήν την ιστορία θέλω να καταγράψω,χωρίς να διεκδικώ δάφνες λογοτεχνίας και χωρίς να πλατειάζω.

Υπάρχουν ταξίδια που τα σχεδιάζεις σε χάρτες και ταξίδια που τα χαράζεις στην ψυχή σου. Το 2011, όταν οι περισσότεροι θεωρούσαν μια Vespa ως ένα μέσο για την κίνηση της πόλης ή μια βόλτα μέχρι την παραλία, εγώ έβλεπα μπροστά μου 10.000 χιλιόμετρα άσφαλτο, βροχή και το βορειότερο άκρο της Ευρώπης.


Γιατί Nordkapp; Γιατί με Vespa; Γιατί για μένα ήταν κάτι συνηθες και απλό να μετακινούμαι με
την Vespa.Αλλά το Nordkapp δεν είναι «απλό». Είναι μια δοκιμασία υπομονής, μια μάχη με τα στοιχεία της φύσης και ένας διαρκής διάλογος με τον κινητήρα.

Θυμάμαι ακόμα την υγρασία της Σκανδιναβίας να περνάει τα πάντα, τα ατέλειωτα τοπία της Νορβηγίας που σε έκαναν να νιώθεις μικρός και εκείνη την προσμονή για την «Υδρόγειο Σφαίρα». Δεν ήταν το GPS που με οδήγησε εκεί —ήταν το πείσμα και η κατάσταση που εισερχομουν επαγγελματικά


Τι θα διαβάσετε παρακάτω:


Σε αυτή την αναδρομή δεν θα γράψω μόνο για χιλιόμετρα. Θα γράψω για:

• Την προετοιμασία μιας Vespa που έπρεπε να γίνει «θωρηκτό».

• Την επιβίωση στο κρύο όταν το ημερολόγιο έδειχνε καλοκαίρι.

• Τη στιγμή που ο δρόμος τελειώνει και μπροστά σου έχει μόνο τον Αρκτικό Ωκεανό.

Είστε έτοιμοι να γυρίσουμε το κλειδί 15 χρόνια πίσω;
 

Sam-chal

Member
Μηνύματα
1.383
Likes
4.071
Επόμενο Ταξίδι
Απρογραμμάτιστο
Ταξίδι-Όνειρο
Περού, Χιλή, Βολιβία
Καλά και το ρωτάς ? Εγώ στην δικιά μου ιστορία το γύρισα 50 χρόνια πίσω.................
Εγώ 42..., αν και είχα γυρίσει και άλλο 49 χρόνια... Τα μπαούλα έχουν μέσα πολύτιμα πράγματα!
 

8avos

Member
Μηνύματα
887
Likes
8.272
Πέμπτη, 18 Μαΐου 2011. Η μέρα που το ημερολόγιο έγραψε την αρχή της τρέλας. Κλειδώνω την πόρτα του σπιτιού και κοιτάζω τη Vespa. Η GT 200 που με τα χέρια μου είχα μετατρέψει σε GTS 250,αλλάζοντας κινητήρα,ηλεκτρολογικά και ψυγεία, έστεκε εκεί, φορτωμένη , έτοιμη για το απόλυτο crash test. Στο μυαλό μου υπήρχε μόνο ένας στόχος: Βερολίνο. Όχι σε μέρες, αλλά τώρα. Σε μια συνεχή ροή χιλιομέτρων που θα δοκίμαζε τα όρια τα δικά μου και της μηχανής.

Αφήνοντας πίσω τα ελληνικά σύνορα, ο δρόμος άνοιξε μπροστά μου.Το 2011 τα Βαλκάνια δεν ήταν η σημερινή «ασφάλεια» των κλειστών αυτοκινητοδρόμων. Ήταν στενοί δρόμοι, επαρχιακό δίκτυο με λακκούβες που καραδοκούσαν να «καταπιούν» τους τροχούς των 12 ιντσών και μια οδηγική συμπεριφορά που άλλαζε μαζί με τις πινακίδες των συνόρων.


Η πρώτη εμβληματική στάση ήταν στα Σκόπια. Θυμάμαι τη Vespa πάνω στην πέτρινη γέφυρα,έναν ξένο σε έναν τόπο που έμοιαζε παγιδευμένος στο παρελθόν. Μια γρήγορη φωτογραφία-ντοκουμέντο, ένας έλεγχος στα μπαγκαζια και ο ήχος του κινητήρα έσπασε ξανά τη σιωπή.


A43964B9-D23F-42D0-9F50-6CBF4E2D70B1.png



Σερβία, Ουγγαρία, Τσεχία. Τα χιλιόμετρα συσσωρεύονταν επικίνδυνα. Μετά τα πρώτα 1.000 χλμ, σταματάς να μετράς χρόνο και μετράς «στιγμές»: την ψύχρα της νύχτας στα σύνορα, τη μυρωδιά της βενζίνης.

Μπαίνοντας Γερμανία,ακόμα θυμάμαι στον εθνικό Δρυμό την χαρακτηριστική μυρωδιά των δέντρων του έξω απ την Δρέσδη.

Δεν υπήρχε χρόνος για ύπνο. Μόνο βενζίνη, καφές ήταν κάτι άγνωστο γι μένα τότε και η αδρεναλίνη που νικούσε την κούραση. Η Vespa δούλευε ρολόι – η 250άρα καρδιά της μου έδινε την αυτοπεποίθηση να προσπερνώ τις νταλίκες στην «άγρια δύση» των βαλκανικών δρόμων, εκεί που κανείς δεν σε υπολόγιζε.

Μετά από μια εξαντλητική διαδρομή που έμοιαζε με μαραθώνιο, οι πινακίδες έγραψαν επιτέλους "Berlin". Διασχίζοντας την Karl-Liebknecht-Straße, το Βερολίνο με υποδέχτηκε ως ένα απέραντο εργοτάξιο. Γερανοί, κοντέινερ της "Dörr" και σκόνη παντού.

1 (16)_Original.jpeg


Πάρκαρα τη σκονισμένη Vespa στη σκιά του επιβλητικού Park Inn και του Πύργου της Τηλεόρασης. Το δωμάτιο στο H2 Hotel έμοιαζε με παράδεισο. Θυμάμαι ακόμα το χαρακτηριστικό πορτοκαλί φως στον τοίχο και τις κόκκινες κουρτίνες που έκλεισαν έξω τον θόρυβο της Alexanderplatz.

0 (31)_Original.jpeg


2.000 χιλιόμετρα μετά την πόρτα του σπιτιού μου, η πρώτη μεγάλη νίκη ήταν γεγονός. Η μετατροπή πέτυχε, το σώμα άντεξε, αλλά ο παγωμένος Βορράς ήταν ακόμα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...
 

8avos

Member
Μηνύματα
887
Likes
8.272
Τι λες ρε θηριο? Απο που ξεκινησες και ποσες ωρες χρειαστηκες?
Απο Λάρισα και περίπου 25 ώρες μαζί με την διαφορά ώρας.

(βέβαια ήταν μια τρέλα της ηλικίας και ένα challenge με τον εαυτό μου χωρίς να «καυχιέμαι» γι αυτό)
 

evaT

Member
Μηνύματα
2.269
Likes
19.911
Επόμενο Ταξίδι
?
Ταξίδι-Όνειρο
Κάθε φορά, το επόμενο
Δηλαδή οδηγούσες 25 ώρες χωρίς ύπνο;; Πωωωωωωω
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
35.002
Μηνύματα
949.728
Μέλη
40.052
Νεότερο μέλος
Phoibos

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom