Βιετνάμ Ταϊλάνδη Μια κορώνα για την τύχη μου

[Sassenach77]

Τελείωσε;

 

[Παρίσακτος]

Τελείωσε;

Η εξιστόρηση του ταξιδιού έχει τελειώσει, μένει μόνο ο απολογισμός.

 

[Sassenach77]

Η εξιστόρηση του ταξιδιού έχει τελειώσει, μένει μόνο ο απολογισμός.

Αναμένω, αλλιώς ξέρεις....

 

[Παρίσακτος]

Τελικός Απολογισμός

Κάθε ταξίδι πάντα κάτι αφήνει πίσω του. Τα σημάδια του είναι συνήθως αόρατα, είτε αναμνήσεις είτε βαθύτερα τραύματα, που με το πέρασμα του χρόνου αλλοιώνονται, κι η τελική επίγευση πολλές φορές διαφέρει από την πρώτη.

Προφανώς το πρώτο πράγμα που μου είχε μείνει όταν επέστρεψα ήταν η περιπέτεια, οι κακουχίες, άλλωστε είναι κι η πρώτη απάντηση που θα δώσεις σε κάποιον αν σε ρωτήσει «πώς πέρασες;» Με άλλα λόγια το «τραύμα». Και παραμένει, είναι το ταξίδι που έχασα το διαβατήριό μου την πρώτη βδομάδα πολυβδόμαδου ταξιδιού, ενώ ψηνόμουν στον πυρετό. Άλλοι μπορεί να θυμούνται το πρησμένο μάτι (να ‘ναι καλά και οι φωτογραφικές αποδείξεις) ή την ολιγόλεπτη -παράνομη- στάση στην Κίνα.

Αλλά πλέον, έξι χρόνια μετά, βλέπω με νοσταλγία αυτή μου την εμπειρία, την αθωότητα (ή αφέλεια) που είχα, το πώς με ωρίμασε ταξιδιωτικά αλλά και συνολικά, καθώς με έβγαλε από την comfort zone μου, έχοντας να αντιμετωπίσω καταστάσεις που δεν μου περνούσαν καν από το μυαλό όταν διέσχιζα την πύλη στο Ελ. Βενιζέλος για αναχώρηση.

Παραμένει ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα ταξίδια που έχω βιώσει, που η θύμησή του πού και πού μου ζεσταίνει τα σωθικά.

Τι κρατάω; Όλο το ταξίδι όσο η μνήμη μου το επιτρέπει (με τη βοήθεια του ταξιδιωτικού μου ημερολογίου και των φωτογραφικών ντοκουμέντων), τόσο αυτά που διηγήθηκα όσο κι εκείνα που παρέλειψα.


10+1 Ταξιδιωτικά highlights

Για να δούμε, όμως, ποιοι ήταν οι αγαπημένοι μου προορισμοί του ταξιδιού;

Εκτός Συναγωνισμού
Τα παρακάτω, εκτός συναγωνισμού, όχι επειδή δεν άξιζαν αλλά επειδή είναι δύσκολο να συγκριθούν με τα υπόλοιπα: θα μπορούσαν άνετα να είναι και βάθρο

• Το φαγητό. Ένας από τους βασικότερους λόγους, αν όχι Ο βασικότερος, για να ξαναεπισκεφτώ οποιαδήποτε εκ των 2 χωρών. Γαστρονομικοί παράδεισοι και δεν μιλάω μόνο για τις μέκκα Μπανγκόκ ή Ανόι, και στο πιο απομακρυσμένο κωλοχώρι μπορούσες να φας κάτι αν όχι πάντα πεντανόστιμο, τουλάχιστον αξιοπρεπές. Από τις κορυφαίες κουζίνες που έχω δοκιμάσει, λάτρεψα, σαλάκι να στάζει και τα ρέστα.

• Οι άνθρωποι. Τι να κάνουμε, συνήθως περνάς καλύτερα όταν μοιράζεσαι τις στιγμές σου με άλλους. Από την αμερικανίδα Κ. που γίναμε συνοδοιπόροι σε διάφορες στιγμές του ταξιδιού, που ταιριάξαμε ανέλπιστα καλά, το Σουηδό Τ. και την Ισπανίδα Ρ. που γνώρισα π.Α.Δ(προ Απώλειας Διαβατηρίου), οι οποίοι με συντρόφευσαν σε διάφορες εκδρομές/βόλτες, τους συνοδοιπόρους μου στο Ha Giang Loop και το κλίμα τα βράδια ή τα πρωινά με τους άλλους ταξιδιώτες, τις εκδρομές με τη Γαλλίδα Φ. και τη Γερμανίδα Γκ. πρώτη μέρα μ.Α.Δ., τις πολιτικές συζητήσεις με τον Χιλιανό στο HCMC και τις πολιτικές διαφωνίες με τις Ισραηλίτισσες στο Phong Nha, την Ολλανδή Υ. που μου κράτησε παρέα ένα πρωινό υπό τη συνοδεία βιετναμέζικων απειλών, τη Βρετανίδα Κ. που με βοήθησε ανιδιοτελώς και μου κράτησε καλή παρέα και μου έδειξε ότι η καλοσύνη κι η αλληλεγγύη μπορούν να βρεθούν και στις πιο απρόσμενες γωνιές, τη Βελγίδα Μ. στο HCMC μου χάρισε στιγμές γέλιου με την γκαντεμιά της, να κι άλλη μια χτυπημένη από τη μοίρα, τη Μαροκινή Ζ., από τους πιο συμπαθείς ανθρώπους του ταξιδιού που καταφέραμε να κρατήσουμε επαφή, και την τετράδα του Κο Τσανγκ που αν κι ετερώνυμα τα μέλη της κάναμε καλή παρέα, την ιδιότυπη παρέα στο Κο Κουτ που κι ας κράτησε μόλις ένα βράδυ με έκανε να νιώσω ότι ένα ταξίδι είναι μέρος της ζωή κι η ζωή ένα ταξίδι, τον μοναχό στην Αγιουτάγια με τον οποίο μιλούσαμε δυο ώρες και μου έλυσε τις περισσότερες απορίες περί βουδισμού, τα χαμόγελα περαστικών, τόσους συνταξιδιώτες που μπορεί να δέσαμε ή να μην ταιριάξανε τα χνότα μας, ο καθένας με την ιστορία του, τη φιλικότητα των Ταϊλανδών που αν είχαν διάθεση έπιαναν κουβέντα στο πι και φι, την αυθεντικότητα των φυλών του Βορρά του Βιετνάμ, τον ενθουσιασμό των παιδιών στο μουσείο εθνολογίας και τα 5 λεπτά δημοσιότητάς μου, την προθυμία των ντόπιων να βοηθήσουν, καθώς και την οικογένεια που με φιλοξένησε και με βοήθησε στο Νιν Μπιν. Στιγμές κι εμπειρίες που θα φυλάω για καιρό, αν όχι για πάντα.


Η κατάταξη

Η κατάταξη δεν είναι γραμμένη σε πέτρα, τα κριτήρια περισσότερο διαισθητικά, άλλοτε σημαντικότερο το πώς πέρασα/πώς μου έμειναν κι άλλοτε το πώς τους έκρινα ως προορισμούς. Στην ουσία υπάρχουν 3 ομάδες θέσεων(αξιόλογα μέρη που προτείνω,must που δεν πρέπει να χαθούν και ολυμπιονίκες) , η κατάταξή τους είναι οριακά τυχαία.

10+1. Η Ho Chi Minh City ήταν μια ευχάριστη πόλη, η πιο ευρωπαϊκή του Βιετνάμ, με όμορφα καφέ/μπιστρό, όχι τόσο πλούσια σε αξιοθέατα όσο το Ανόι, αλλά νομίζω ιδανικότερη επιλογή για τους expats. Η πιο χίπστερ πόλη της χώρας και δεν το περίμενα. Της έδωσα μόνο μιάμιση μέρα, αλλά άξιζε 2-3, ιδίως με τις κοντινές εκδρομές που δυνητικά προσφέρει (τούνελ, ίσως κάποια προς το δέλτα του Μεκόνγκ, ορισμένα αξιόλογα μουσεία με highlight το καλύτερο μουσείο του ταξιδιού μου: War Remnants Museum).

10. Hue: Νομίζω ότι το συγκεκριμένο διήμερο αξιοποίησα ιδανικά τον χρόνο μου, βλέποντας μεσαιωνικά μνημεία κινέζικης προέλευσης, αξιοθέατα μακάβριου τουρισμού, τάφους, παγόδες, παρατημένα water parks, φυλακές βασανιστηρίων, εγκαταλελειμμένες επαύλεις.

9. Chiang Mai: Γλυκούλα πόλη, με τις παγόδες και τους άπειρους ναούς της, περιφρουρημένη από τείχη, όμορφα μαγαζάκια, πολύ δυνατές υπαίθριες νυχτερινές αγορές, ζωντανή, με αξιόλογες εκδρομές στα πέριξ (που δεν πρόλαβα να κάνω). Το καταφύγιο ελεφάντων ήταν, πάντως, μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, τείνει προς το αφυπνιστική αν πας με τεντωμένες τις κεραίες σου. Ως πόλη μου άφησε πολύ παρεμφερείς εντυπώσεις με την Hue (ακόμη και στον χάρτη, τα ιστορικά τους κέντρα αυστηρά τετραγωνισμένα), αυτή ένα τσικ ομορφότερη αρχιτεκτονικά έξω από τα παλάτια και τα μνημεία.

8. Το Koh Chang ανήκει στην κατηγορία ευχάριστη έκπληξη-ό,τι χρειαζόμουν. Ωραία φύση, ζούγκλα, δάσος από μαγκρόβιες· ο γύρος του νησιού με σκούτερ ήταν αξιόλογη εμπειρία, τη βρήκα ό,τι πιο δραματικό σε φύση μετά το Ha Giang Loop. Κι αν μπει και το ημερήσιο snorkeling tour στην εξίσωση, δικαιωματικά το νησί αξίζει μια θέση στα highlights. Νομίζω ότι συνδυάζει πολλά, το ζωντανότερο νησί του συμπλέγματος (που γενικώς είναι αρκετά laid back), αξιοπρεπείς παραλίες, αξιοπρεπές φαγητό.

Και κάπου εδώ μπαίνουμε στα πραγματικά διαμάντια του ταξιδιού…

7. Η πρωτεύουσα του Βιετνάμ, το Hanoi, δεν χαρίζεται εύκολα. Πολύβουη, χαοτική, γεμάτη μυρωδιές, χρώματα και ήχους, εύκολα χάνεσαι στα λαβυρινθώδη στενά της Παλιάς Συνοικίας. Εξαιρετικό φαγητό, πολλά ενδιαφέροντα μες στην πόλη μα και πέριξ. Μια πόλη που δύσκολα βαριέσαι. Για να είμαι ειλικρινής την περίμενα ομορφότερη, στο πρότυπο της Χόι Αν, πιο φωτογενή και instagrammable, ειδικά αυτό το αίσχος με τους αιωρούμενους κορμούς από καλώδια χαλούσε πολύ την τελική εικόνα των όμορφων κατά τα άλλα κτισμάτων. Μαζί με τη Χόι Αν είχα τις υψηλότερες προσδοκίες, πράγμα που αποδείχθηκε κακό για τα συγκεκριμένα μέρη, αλλά μάλλον είναι ό,τι πιο βιετναμέζικο έχει να επιδείξει η χώρα σε πόλη και δεν νοείται κάποιος να επισκεφτεί τη χώρα χωρίς να κάνει ένα πέρασμα από εδώ. Όταν έφευγα αισθανόμουν μπουχτισμένος, φτάνει, την είδαμε, τόσα μέρη έχει η υδρόγειος, ας πάμε παρακάτω· τώρα ίσως και να μην μου κακόπεφτε άλλη μια επίσκεψη.

6. Lan Ha Bay. Όπως και με τις πυραμίδες της Αιγύπτου, έτσι κι εδώ πήγα με χαμηλές προσδοκίες, στη λογική «Ας πάμε γιατί πάνε όλοι, αν και μάλλον θα είναι απογοητευτικό», λες κι όλοι αυτοί που το επισκέπτονται δεν ξέρουν. Όπως και με τις πυραμίδες, οι προσδοκίες μου διαψεύστηκαν και τελικά κατέληξε να είναι μια από τις αξιοσημείωτες εμπειρίες του ταξιδιού. Η μονοήμερη στον κόλπο του Halong Bay ήταν αναμφίβολα τουριστική, με αρκετό κόσμο, σε νερά που δεν σου έκαναν αίσθηση να βουτήξεις το πόδι σου, αλλά μία το κανό ανάμεσα στους απόκρημνους βράχους, μία η αναρρίχηση στο νησί των μαϊμούδων, μία οι γνωριμίες που αποτέλεσαν μαγιά για την πορεία του ταξιδιού μου, ήταν για τις πρώτες βδομάδες το highlight του ταξιδιού και το μόνο στοιχείο τη στιγμή των μεγάλων βασάνων που με κρατούσε σώας τας φρένας, ότι η ταλαιπωρία δεν ήταν για το τίποτα. Συνδυάζεται και με Cat Ba Island, που αξίζει για κάνα πέρασμα. Αν σε όλα αυτά συνυπολογίσουμε και την τιμή των 12,5Ε, μιλάμε για την –με διαφορά– πιο value for money δραστηριότητα του ταξιδιού.

5. Η πιο όμορφη πόλη του ταξιδιού ήταν το Hoi An, ειδικά το βράδυ ήταν πραγματικά πανέμορφη. Οκ, τουριστική, αλλά η ατμόσφαιρά της ήταν εξαιρετική και κατά τη γνώμη μου, μαζί με το Ανόι, είναι οι γαστρονομικές πρωτεύουσες της χώρας. Μπορείς να δεις αρχαιολογικούς χώρους, μπορείς να κάνεις μπάνιο, ποδηλατάδες στην εξοχή, μοτοποδηλατάδες στην Ντα Νανγκ, κι αν βαρεθείς, παίρνεις ένα μηχανάκι και πας στη Hue μέσα από το Χάι Βαν Πας, που ήταν αξιόλογη διαδρομή. Αν δεν είχα υψηλές προσδοκίες θα έπαιρνε και καλύτερη θέση. Παρ’ όλα αυτά αποδείχτηκε μετά την απώλεια του διαβατηρίου ό,τι χρειαζόμουν και σηματοδότησε τη στροφή στο ταξίδι· η απαραίτητη δόση κοσμοπολιτισμού.

4. Για το Koh Kood διάβασα πρώτη φορά στο φόρουμ και τα σχόλια με είχαν ενθουσιάσει. Υψηλότατες κι εδώ οι προσδοκίες κι η πρώτη μέρα επαλήθευσε τον κανόνα που θέλει τις προσδοκίες και την τελική εμπειρία να έχουν σχέση αντιστρόφως ανάλογη. Όσο περνούσαν οι μέρες, όμως, η γεύση κι ακόμη περισσότερο η επίγευση του συγκεκριμένου τετραήμερου το βάζουν σχεδόν στο βάθρο των τοπ εμπειριών του ταξιδιού. Ωραίες παραλίες, εξωτικά τοπία, τροπικά δάση, χαλαρή ατμόσφαιρα, αξιόλογες συζητήσεις τα βράδια, βόλτες με το σκούτερ σε δρόμους που τύλιγε άγρια ζούγκλα. Κι ηρεμία. Αν ψάχνεις την περιπέτεια, ίσως πρέπει να το προσπεράσεις, παρόλο που θα δεις ψήγματά της κι εδώ σε σημεία. Μα το Koh Kood είναι κυρίως για χαλάρωση, ίσως μια εικόνα από τα Ταϊλανδέζικα νησιά που σύντομα θα αποτελεί μόνο ανάμνηση ορισμένων.

Και μπαίνουμε βάθρο, στη χρυσή τριάδα:

3. Bangkok (+Ayutthaya): Πολυσχιδής, από τη μία υπερμοντέρνα πόλη με τους ουρανοξύστες της, τα υπέργεια και υπόγεια τρένα, τα λουξ μολ και από την άλλη δυο στενά πιο πέρα φτωχογειτονιές με εκπληκτικά food market, μυρωδιές και χρώματα, παιδιά που παίζουν με τα ποδήλατά τους και γιαγιάδες που σε κοιτάνε σαν να έχουν καιρό να δουν τουρίστα στα μέρη τους. Μου είχαν μειώσει τις προσδοκίες, μα εξεπλάγην πολύ ευχάριστα. Αξιοθέατα, κορυφαίο φαγητό, ό,τι τρελό πράγμα θες το έχει, άφησα άπειρες εκκρεμότητες, πλεούμενες αγορές, περίεργους ναούς, κρίπι μουσεία, αλλόκοτους τρόπους διασκέδασης, κι είναι το μόνο μέρος που με σιγουριά θέλω να ξαναεπισκεφτώ, όχι μόνο επειδή μου άρεσε (που δεν τίθεται ζήτημα αμφιβολίας), αλλά πολλά τα υπόλοιπα που άφησα και δύσκολο το βλέπω να βαριέμαι. Κι άμα βάλω και τη δυνατότητα εντυπωσιακών μονοήμερων όπως στην Αγιουτάγια, τον καλύτερο αρχαιολογικό χώρο του ταξιδιού (αν και ο ανταγωνισμός του My Son δεν ήταν και πολύ σκληρός), μπαίνει εύκολα τριάδα. Η πιο ενδιαφέρουσα μεγαλούπολη που επισκέφτηκα, ίσως επειδή δεν το περίμενα κιόλας.

2. Ha Giang Loop. Για την αίσθηση της περιπέτειας, για την αυτοσχέδια παρέα που απέκτησα, για τα θεαματικά τοπία, για τη σε σημεία συγκλονιστική διαδρομή με το μοτοποδήλατο, για την παράνομη διάσχιση συνόρων και το αστείο του συνοριοφύλακα, για τις εικόνες, για τους ντόπιους και τους περαστικούς, για τη νυχτερινή βόλτα με το μηχανάκι και την ηρεμία που απέπνεαν τα λίγα λεπτά σιωπής που απολαύσαμε. Για το ταξίδι μες στο ταξίδι.

1. Το jungle trek στις σπηλιές του Phong Nha, από τους ήχους της ζούγκλας, τις πληροφορίες σπηλαιολογικού ενδιαφέροντος, τη χλωρίδα και την πανίδα, τους συνοδοιπόρους (private tour), τις βουτιές στο δροσερό νερό της φυσικής βάθρας, το βράδυ στο camp υπό τους ήχους του ποταμού, τις σπηλιές με τα θεαματικά ανοίγματα, τα στενά περάσματα και τα μίνιμαλ οικοσυστήματα που φυλούσαν, εκείνα τα λίγα λεπτά σιωπής στα έγκατα της Hang Tien 2, γεμάτη από νερό και ψιθύρους γρύλων, από τις τοπ στιγμές το ταξιδιού, από τις καλύτερες εμπειρίες στην ταξιδιωτική μου ζωή.

Άντε, και στα επόμενα...

 

[silversurfer]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ασία

 

[Nikos1986]

Σε πραγματικό μυθιστόρημα εξελίχθηκε τελικά η αφήγησή σου! Με όλα αυτά που έγιναν, ο ιός ήταν η τελευταία έγνοια έτσι όπως εξελίχθηκε αυτό το ταξίδι. Και μέχρι το τέλος της αφήγησης δεν καταλάβαινα πώς θυμόσουν όλα αυτά τα ονόματα των συνταξιδιωτών.

Πάντως τέλος καλό, όλα καλά...

Τόσες εικόνες και δεινά στο Βιετνάμ και στο τέλος ισοβάθμησε η χώρα με την Ταϊλάνδη;

Πάντως συνεχίζω να έχω μαι απορία: την Ινδοκίνα δεν μπορείς να τη δεις με αυτοκίνητο αυτόνομα; Για όσους δεν οδηγούμε μηχανή (και απ'ότι καταλαβαίνω δεν αξίζει να μάθεις οδήγηση εκεί);