- Μηνύματα
- 2.884
- Likes
- 37.108
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Ευχαριστώ @katkats!Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ελλάδα
Ευχαριστώ @katkats!Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ελλάδα
Τη Μήλο την επισκέφθηκα το 1982 σε συνδυασμό με τη Σίφνο. Εκείνο που θυμάμαι πολύ έντονα είναι ότι δε βρίσκαμε πού να μείνουμε και μάς βόλεψε μια κυρία στην αυλή του σπιτιού της. Έβγαλε ράντζα, έστρωσε σεντόνια και κοιμηθήκαμε εκεί έξω δίνοντάς της ένα χρηματικό ποσό για τη φιλοξενία. Πήγαμε στην Πλάκα, στο Κλήμα, στο Κλέφτικο και στην παραλία Αχιβαδολίμνη. Τις κατακόμβες τις βρήκαμε κλειστές. Ίσως να θυμηθώ περισσότερα αν ανατρέξω στις φωτογραφίες που «κοιμούνται» σε κάποιο άλμπουμ εδώ και χρόνια. Έκτοτε δεν έχω ξαναπάει στο νησί.
Επόμενος σταθμός ήταν η Σίφνος, ένα νησί το οποίο έχω επισκεφθεί πολλές φορές σε διαφορετικές καταστάσεις και με διαφορετικές παρέες.
Η πρώτη φορά ήταν τον Αύγουστο του 1982. Τότε, ούτε σκηνή δεν είχαμε. Κοιμόμασταν στον αυλόγυρο ενός ανεμόμυλου όπου υπήρχε και πηγάδι για να έχουμε πρόσβαση σε νερό για πλύσιμο (υπάρχει και φωτογραφία-ντοκουμέντο να κουβαλάω έναν κουβά γεμάτο με νερό, αλλά αυτή τη στιγμή που γράφεται το τέλος της ιστορίας βρίσκομαι εκτός βάσης και δεν έχω πρόσβαση σε εκείνες τις αναλογικές φωτογραφίες. Δεσμεύομαι πως όταν μπορέσω θα τις ενσωματώσω στην αφήγηση).
Δεν άργησε να έρθει και η σειρά της Σερίφου.
Τη Σέριφο την αγαπώ ιδιαίτερα γιατί έχω περάσει πολύ ωραία καλοκαίρια εκεί. Όπως προείπα, έχουμε κάνει ελεύθερο camping στο νησί. Την πρώτη χρονιά κατασκηνώσαμε στα Λιβαδάκια, όταν δεν υπήρχε απολύτως τίποτα εκεί και μπορούσες να κολυμπήσεις ολόγυμνος σε αυτήν την παραλία που βρίσκεται δίπλα στο Λιμάνι (χρωστάω φωτογραφίες-όχι τις σόκιν-τις κανονικές). Τότε, έρχονταν για μπάνιο μερικοί ντόπιοι αλλά κρατούσαν αποστάσεις από τους γυμνούς κατασκηνωτές.
Τις επόμενες χρονιές, θέλοντας την απόλυτη απομόνωση αρχίσαμε να κατασκηνώνουμε στο Γάνεμα, όταν δεν υπήρχε καν δρόμος που να προσεγγίζει την παραλία. Φτάναμε με το αυτοκίνητο στον Κουταλά, ρίχναμε τα φουσκωτά στη θάλασσα, φορτώναμε όλη μας την προίκα και στήναμε τα σπιτικά μας στο Γάνεμα.
Μια χρονιά μάς πέθανε ο αέρας. Φυσούσε συνεχόμενα 17 ολόκληρες μέρες. Μιλάμε για μποφόρ, όχι αστεία.
Ένα μεγάλο ξύλινο ιστιοφόρο, που το ξέσερνε ο καιρός προς τα βράχια, έβγαλε ένα χοντρό σκοινί στη στεριά και δέθηκε από τον κορμό ενός αλμυρικιού για να γλιτώσει τα χειρότερα. Όλη η άμμος είχε παρασυρθεί προς τη θάλασσα και μεγάλες πέτρες είχαν κάνει την εμφάνισή τους στην πανέμορφη αμμουδερή παραλία.
Ο καιρός ηρέμησε πλήρως και εμείς αρχίσαμε τις βόλτες με τα φουσκωτά στις παραλίες της Σερίφου αλλά και στη γειτονική Σίφνο (και εδώ χρωστάω φωτογραφίες).
Ευχαριστώ πολύ @psilos3 για το όμορφο σχόλιο! Τις «ξέθαψα» από τα βάθη της ντουλάπας για να τις αναρτήσω. Ανέκαθεν ήμουν επιμελές κορίτσι και έχω πάρα πολλά άλμπουμ με τακτοποιημένες όλες μου τις φωτογραφίες από τα «παλιά τα χρόνια» οι οποίες βγαίνοντας στο φως με/μας ταξίδεψαν σε πολύ όμορφες εποχές!@Klair Φανταστικές οι φωτογραφίες από την τιμημένη δεκαετία του '80, μία και μία όλες και με πολύ καλή ποιότητα!
Φανταστική ιστορία, όμορφες φωτογραφίες και ακόμη πιο όμορφη η Σίκινος!Ήταν και ευτυχώς παραμένει ακόμη.
Έτσι ακριβώς!
Κάποιος θα βρεθεί τα επόμενα χρόνια να ανοίξει και φαρμακείο. Το θεωρώ ως φυσική εξέλιξη να συμβεί.
Πολλά-πολλά ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια @panagiotis.k!!Φανταστική ιστορία, όμορφες φωτογραφίες
Όμορφη, ενδιαφέρουσα και εναλλακτική. Πολύ θα ήθελα να την ξαναεπισκεφθώ, αλλά έχω εκκρεμότητες που πρέπει να καλύψω για να μπορέσω μετά να αρχίσω τις επαναλήψεις.και ακόμη πιο όμορφη η Σίκινος!Καταπληκτικό και ήσυχο νησί για διακοπές.
Πάρα πολύ ενδιαφέρουσες όλες αυτές οι πληροφορίες που καταθέτεις. Ευχαριστώ για την ενημέρωση.Σχετικά με το φαρμακείο, χωρίς να θυμάμαι εντελώς όλες τις λεπτομέρειες και χωρίς να ξέρω ακριβώς όλες τις πληροφορίες. Πέρυσι που βρεθήκαμε στο νησί και σε κάποιες συζητήσεις με τους ντόπιους (όλοι τους ευγενέστατοι, από τους πιο νέους μέχρι τους μεγαλύτερους) φαρμακείο είχε ανοίξει στο νησί πριν 2-3 χρόνια περίπου και δεν έμεινε ανοιχτό πάνω από ένα καλοκαίρι. Άνοιξε από φαρμακοποιό/επιχειρηματία με δραστηριότητα σε μεγαλύτερο και πιο τουριστικό νησί και χωρίς καμία επαφή με τα δεδομένα της Σικίνου και των αναγκών των ντόπιων ελπίζοντας σε άλλο (τουριστικό) κοινό το οποίο προφανώς δεν υπάρχει στο νησί.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα και ο λόγος που το αναφέρω είναι ότι σύμφωνα με τους ντόπιους με την έλευση αυτού του φαρμακείου, κινήθηκε εναντίον του 'αυτόνομου' και αρκετά οργανωμένου φαρμακείου που προϋπήρχε και συντηρούσαν με δυσκολία οι ντόπιοι μόνοι τους στο νησί με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να το κλείσουν. Το 'κανόνικο' φαρμακείο όπως είπα έκλεισε και οι ντόπιοι μείνανε χωρίς τίποτα από τα δύο.
Πράγματα που μας φαίνονται παντελώς αυτονόητα, όπως ότι το άνοιγμα ενός φαρμακείου έπρεπε να είναι κάτι θετικό και βοηθητικό για ένα μικρό νησί, αν δε γίνει με το σωστό τρόπο δημιουργεί περίεργες καταστάσεις.
Το εύχομαι!Σε κάθε περίπτωση ελπίζω να έχουν βρει πάλι κάποια λύση οι ντόπιοι.