- Μηνύματα
- 1.092
- Likes
- 10.316
- Επόμενο Ταξίδι
- Γεωργία.
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ρωσία -Ισλανδία - Περού
Ημέρα 9η: Βαρσοβία και επιστροφή στα πάτρια.
Η πτήση μας από το αεροδρόμιο Σοπέν ξεκινούσε στις 7 το απόγευμα, οπότε είχαμε βάλει ως στόχο αναχώρησης από το κέντρο για το αεροδρόμιο τις 15.30 με 16.00. Αφήσαμε το διαμέρισμα και με το λεωφορείο το πήραμε για το κέντρο. Κάπου στη μέση της διαδρομής μας σταμάτησαν, μπήκαν κάποιοι αστυνομικοί, είπαν κάτι με τον οδηγό και έφυγαν.Ο οδηγός είπε στα πολωνικά ότι θα άλλαζε πορεία γιατί είχαν κλείσει τους δρόμους λόγω της ορκωμοσίας του προέδρου και όποιος ήθελε να κατέβει. Ευτυχώς κάποιος μας το εξήγησε στα αγγλικά, αλλά εμείς δεν κατεβήκαμε και το αφήσαμε στην τύχη, παρακολουθώντας βέβαια την διαδρομή μέσα από τους χάρτες. Όταν υπολογίσαμε ότι ήμασταν κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό, κατεβήκαμε και το πήραμε με τα πόδια για εκεί.
Πήγαμε προς τα λόκερ που είχαμε σταμπάρει από προχτές και γινόταν χαμός. Δεν υπήρχε άδειο λόκερ ούτε για δείγμα. Το διπλανό μαγαζί για φύλαξη αποσκευών ήταν γεμάτο και περίμενε μια ουρά απ’ έξω. Με έπιασε απελπισία. Τελικά αποφασίσαμε να διασκορπιστούμε στον διάδρομο και ο πρώτος που θα έβρισκε ντουλάπι ανοιχτό, να ειδοποιήσει τους, άλλους. Περιμέναμε σχεδόν μία ώρα. Πολλά ντουλάπια μας τα πήραν μέσα από τα χέρια για λίγα δευτερόλεπτα, μέχρι που η Ε. κατάφερε να καβατζώσει ένα μεγάλο που ευτυχώς χωρούσε όλες μας τις αποσκευές. Ησυχάσαμε και από αυτό, αλλά ήδη είχαμε χάσει πολύ χρόνο.
Ο κύριος δικός μου στόχος ήταν να δω το “Μουσείο της εξέγερσης”. Η οικογένεια δεν είχε αποφασίσει τι θα κάνει και εν τέλη αποφάσισε να μην με ακολουθήσει. Είπαμε ότι θα συναντηθούμε κάπου στις 14.30 κοντά στον σταθμό για να φάμε κάτι και να φύγουμε για το αεροδρόμιο. Πήρα το τραμ για το μουσείο. Και δεύτερη αναποδιά, στην είσοδο είχε ουρά όχι για να βγάλεις εισιτήριο, αλλά για να μπεις, καθώς ο χώρος ήταν γεμάτος και έπρεπε να βγουν κάποιοι για να μπουν οι επόμενοι. Μπήκα στη μεγάλη ουρά χωρίς να έχω βγάλει εισιτήριο. Είχα μπροστά μου δύο ώρες, οπότε αποφάσισα ότι αν στην πορεία έβλεπα ότι θα είχα αρκετό χρόνο για την περιήγησή μου θα έβγαζα επιτόπου από το διαδίκτυο. Εν τέλη λίγο πριν φτάσω και αφού μου είχε μείνει λίγο πάνω από μία ώρα αποφάσισα να βγάλω διαδικτυακά το εισιτήριο και να μπω.
Ψάχνοντας για την εκδρομή και για το που θα πάω, είχα διαβάσει πολλές πληροφορίες για τα γεγονότα της εξέγερσης των κατοίκων της Πολωνίας εναντίων των Γερμανών και νομίζω ότι ήμουν αρκετά προετοιμασμένος. Αν κάποιος πάει χωρίς προετοιμασία ή ξεναγό νομίζω ότι θα χαθεί καθώς το μουσείο είναι λίγο χαοτικό και θα εισπράξει πολύ μικρό μέρος από ότι έχει να του προσφέρει ο χώρος.
Ο χρόνος που είχα ήταν πολύ λίγος, οπότε η επίσκεψη μου ήταν βιαστική, αν όχι επιδερμική. Αυτό όμως μπορούσα εκείνη τη στιγμή αυτό έκανα. Εάν κάποιος θέλει να επισκεφτεί το συγκεκριμένο μουσείο, σίγουρα πρέπει να πάει καλά διαβασμένος ή με ξεναγό.
Βγήκα με άγχος για το αν θα κυλήσουν ομαλά οι υπόλοιπες ώρες. Όταν έχω αεροπορικό ταξίδι μπροστά μου, νιώθω μια κάποια ανασφάλεια. Βρήκα τους άλλους στο milk bar Bar Mleczny Lindleya 14. Είπαν να δοκιμάσουν την τύχη τους για δεύτερη φορά σε τέτοιου τύπου εστιατόριο. Ευτυχώς είχαν έρθει νωρίτερα βρήκαν τραπέζι παρήγγειλαν και για εμένα που αργούσα και όταν έφτασα έφαγα βιαστικά γιατί η ώρα είχε περάσει. Το συγκεκριμένο milk bar ήταν πολύ καλύτερο από το χθεσινό και οι τιμές ήταν επίσης χαμηλές.
Η ώρα πλησίαζε 4, οπότε βιαστικά φύγαμε για τον σιδηροδρομικό σταθμό. Πήραμε τις αποσκευές και στη συνέχεια το λεωφορείο που περνούσε απ’ έξω, για το αεροδρόμιο. Η πτήση μας ήταν στην ώρα της.
Με την αποβίβαση στην Αθήνα ένα κύμα ζέστης ήρθε να μας θυμίσει τις συνθήκες που θα αντιμετωπίζαμε για το υπόλοιπο καλοκαίρι. Οπότε ξεκινήσαμε για μία ολονύκτια οδήγηση προς την πόλη μας. Η εκδρομή μας μόλις είχε τελειώσει.
Ακολουθεί μικρός απολογισμός.
Η πτήση μας από το αεροδρόμιο Σοπέν ξεκινούσε στις 7 το απόγευμα, οπότε είχαμε βάλει ως στόχο αναχώρησης από το κέντρο για το αεροδρόμιο τις 15.30 με 16.00. Αφήσαμε το διαμέρισμα και με το λεωφορείο το πήραμε για το κέντρο. Κάπου στη μέση της διαδρομής μας σταμάτησαν, μπήκαν κάποιοι αστυνομικοί, είπαν κάτι με τον οδηγό και έφυγαν.Ο οδηγός είπε στα πολωνικά ότι θα άλλαζε πορεία γιατί είχαν κλείσει τους δρόμους λόγω της ορκωμοσίας του προέδρου και όποιος ήθελε να κατέβει. Ευτυχώς κάποιος μας το εξήγησε στα αγγλικά, αλλά εμείς δεν κατεβήκαμε και το αφήσαμε στην τύχη, παρακολουθώντας βέβαια την διαδρομή μέσα από τους χάρτες. Όταν υπολογίσαμε ότι ήμασταν κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό, κατεβήκαμε και το πήραμε με τα πόδια για εκεί.
Πήγαμε προς τα λόκερ που είχαμε σταμπάρει από προχτές και γινόταν χαμός. Δεν υπήρχε άδειο λόκερ ούτε για δείγμα. Το διπλανό μαγαζί για φύλαξη αποσκευών ήταν γεμάτο και περίμενε μια ουρά απ’ έξω. Με έπιασε απελπισία. Τελικά αποφασίσαμε να διασκορπιστούμε στον διάδρομο και ο πρώτος που θα έβρισκε ντουλάπι ανοιχτό, να ειδοποιήσει τους, άλλους. Περιμέναμε σχεδόν μία ώρα. Πολλά ντουλάπια μας τα πήραν μέσα από τα χέρια για λίγα δευτερόλεπτα, μέχρι που η Ε. κατάφερε να καβατζώσει ένα μεγάλο που ευτυχώς χωρούσε όλες μας τις αποσκευές. Ησυχάσαμε και από αυτό, αλλά ήδη είχαμε χάσει πολύ χρόνο.
Ο κύριος δικός μου στόχος ήταν να δω το “Μουσείο της εξέγερσης”. Η οικογένεια δεν είχε αποφασίσει τι θα κάνει και εν τέλη αποφάσισε να μην με ακολουθήσει. Είπαμε ότι θα συναντηθούμε κάπου στις 14.30 κοντά στον σταθμό για να φάμε κάτι και να φύγουμε για το αεροδρόμιο. Πήρα το τραμ για το μουσείο. Και δεύτερη αναποδιά, στην είσοδο είχε ουρά όχι για να βγάλεις εισιτήριο, αλλά για να μπεις, καθώς ο χώρος ήταν γεμάτος και έπρεπε να βγουν κάποιοι για να μπουν οι επόμενοι. Μπήκα στη μεγάλη ουρά χωρίς να έχω βγάλει εισιτήριο. Είχα μπροστά μου δύο ώρες, οπότε αποφάσισα ότι αν στην πορεία έβλεπα ότι θα είχα αρκετό χρόνο για την περιήγησή μου θα έβγαζα επιτόπου από το διαδίκτυο. Εν τέλη λίγο πριν φτάσω και αφού μου είχε μείνει λίγο πάνω από μία ώρα αποφάσισα να βγάλω διαδικτυακά το εισιτήριο και να μπω.
Ψάχνοντας για την εκδρομή και για το που θα πάω, είχα διαβάσει πολλές πληροφορίες για τα γεγονότα της εξέγερσης των κατοίκων της Πολωνίας εναντίων των Γερμανών και νομίζω ότι ήμουν αρκετά προετοιμασμένος. Αν κάποιος πάει χωρίς προετοιμασία ή ξεναγό νομίζω ότι θα χαθεί καθώς το μουσείο είναι λίγο χαοτικό και θα εισπράξει πολύ μικρό μέρος από ότι έχει να του προσφέρει ο χώρος.
Ο χρόνος που είχα ήταν πολύ λίγος, οπότε η επίσκεψη μου ήταν βιαστική, αν όχι επιδερμική. Αυτό όμως μπορούσα εκείνη τη στιγμή αυτό έκανα. Εάν κάποιος θέλει να επισκεφτεί το συγκεκριμένο μουσείο, σίγουρα πρέπει να πάει καλά διαβασμένος ή με ξεναγό.
Βγήκα με άγχος για το αν θα κυλήσουν ομαλά οι υπόλοιπες ώρες. Όταν έχω αεροπορικό ταξίδι μπροστά μου, νιώθω μια κάποια ανασφάλεια. Βρήκα τους άλλους στο milk bar Bar Mleczny Lindleya 14. Είπαν να δοκιμάσουν την τύχη τους για δεύτερη φορά σε τέτοιου τύπου εστιατόριο. Ευτυχώς είχαν έρθει νωρίτερα βρήκαν τραπέζι παρήγγειλαν και για εμένα που αργούσα και όταν έφτασα έφαγα βιαστικά γιατί η ώρα είχε περάσει. Το συγκεκριμένο milk bar ήταν πολύ καλύτερο από το χθεσινό και οι τιμές ήταν επίσης χαμηλές.
Η ώρα πλησίαζε 4, οπότε βιαστικά φύγαμε για τον σιδηροδρομικό σταθμό. Πήραμε τις αποσκευές και στη συνέχεια το λεωφορείο που περνούσε απ’ έξω, για το αεροδρόμιο. Η πτήση μας ήταν στην ώρα της.
Με την αποβίβαση στην Αθήνα ένα κύμα ζέστης ήρθε να μας θυμίσει τις συνθήκες που θα αντιμετωπίζαμε για το υπόλοιπο καλοκαίρι. Οπότε ξεκινήσαμε για μία ολονύκτια οδήγηση προς την πόλη μας. Η εκδρομή μας μόλις είχε τελειώσει.
Ακολουθεί μικρός απολογισμός.
Last edited:
που την τιμά συχνά πυκνά και σίγουρα θα έχει τους λόγους του για να το κάνει αυτό.
