Φινλανδία Μονάχα για τα μάτια της Γένης-Ελσίνκι/Τάμπερε Ιούλιος 2026

[kite26]

1. Εισαγωγή:

Μετά την χριστουγεννιάτικη περιπέτεια στην Ολλανδία και τη Γαλλία κατάλαβα ότι δεν μου ταιριάζουν. Πολύ κρύο, πολλή μιζέρια, όχι ευχαριστώ, δε θα ξαναπάρω! Ίσως είχα πάει και λάθος εποχή, τι να πω.
Στο Ελσίνκι πέρσυ είχα περάσει φανταστικά. Γιατί όχι ξανά; Ταυτόχρονα, είναι ο μήνας που γίνομαι 40, οπότε σίγουρα ήθελα ένα ξεχωριστό ταξίδι. Πώς όμως θα οργανωνόταν;

2. Σχεδιασμός:

Jenni Vartiainen. Είναι η αγαπημένη μου ποπ τραγουδίστρια απ' τη χώρα αυτή και πάνω της οργανώθηκε η εκδρομή. Με λίγο ψάξιμο βρήκα ότι είχε ένα live στο Ελσίνκι και μετά συμμετείχε στο Tammerfest στο Τάμπερε μαζί με άλλους καλλιτέχνες. Πάνω κάτω μια εβδομάδα απόσταση ανάμεσα στα δύο event. Άρα...

Άρα, γιατί όχι τρεις μερούλες Ελσίνκι, μία εβδομάδα Τάμπερε και μια τελευταία μέρα Ελσίνκι πριν πάρω το δρόμο της επιστροφής; Έκλεισε!

Κλείνω τα εισιτήρια, κλείνω τα Airbnb και τα εισιτήρια των μουσικών event και ό,τι άλλο χρειάζεται και είναι όλα έτοιμα.

3. Ένα πολύ δύσκολο ξεκίνημα

Ξεκινώντας το ταξίδι προς τη Θεσσαλονίκη σπάει ξαφνικά η βαλίτσα μου. Έτσι, με το που έφτασα Θεσσαλονίκη, αντί να ξεκουράζομαι στο κατάλυμα, έτρεχα στα Τζάμπο για βαλίτσα. Εν μέσω ζέστης ήταν κάτι πολύ ζόρικο. Αφού πήρα καινούργια βαλίτσα, ξεκίνησα τις πρώτες πρωινές ώρες για το αεροδρόμιο. Έβρεχε καταρρακτωδώς! Άλλη μια απρόσμενη δυσκολία. Με τα πολλά φτάνω αεροδρόμιο και ευτυχώς η πτήση πήγε πολύ καλά. Το πρωί έφτασα στο επίσης βροχερό Ελσίνκι και το ταξίδι ξεκίνησε για τα καλά...

 

[kite26]

4. Μια επίσης δύσκολη συνέχεια

Οι δύο πρώτες μέρες στην πόλη περιλάμβαναν κυρίως ξεκούραση. Έκανα κάποιες πρώτες βόλτες στο κέντρο και το λιμάνι του Ελσίνκι, αλλά δεν ήμουν σε θέση να πάω Χαμενλίνα τη δεύτερη μέρα και αναγκάστηκα να ακυρώσω προσωρινά αυτή την υποεκδρομή...

5. Τρίτη μέρα και όλα άλλαξαν

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη...Όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορούσε να συνεχιστεί η γκαντεμιά για πάντα.Την τρίτη ημέρα αποφάσισα να ξαναπάω στο Seurasaari μπας και δω σκιουράκια. Αν πάτε εκεί, καλό είναι να έχετε μαζί σας φυστίκια, γιατί έρχονται κοντά για να τα μασουλήσουν! Η μέρα ήταν πολύ ζεστή, η βόλτα εξαιρετική, και τα σκιουράκια ορεξάτα.Τα είδα πολλή ώρα από κοντά, καθώς έτρωγαν λαίμαργα τα φυστίκια που τους είχα πετάξει. Ένας απρόσκλητος γλάρος ήρθε να χαλάσει το σκηνικό, αλλά δεν του πέρασε.
Το απόγευμα επισκέφτηκα το Allas pool, όπου τραγούδησε η Jenni. Ήταν πολύ ωραία! Πολύς κόσμος, χόρευαν όλοι. Ο καιρός άλλαξε ραγδαία, μα ευτυχώς δεν έβρεξε. Κάποιοι κεραυνοί τρόμαξαν τους μπροστινούς και μπόρεσα να δω καλύτερα το live. Άξιζε η εμπειρία 100%! Κάπου εδώ η εκδρομή άρχισε να παίρνει την επιθυμητή μορφή της...

 

[kite26]

6. Νέα πόλη, νέα κόλπα

Η τέταρτη μέρα μου στη Φινλανδία ξεκινούσε και είχε έρθει η ώρα για το πρωινό τρένο με προορισμό το πανέμορφο Τάμπερε. Δεν είμαι των τρένων είναι η αλήθεια, αλλά σίγουρα μπορώ να πω ότι τα VR είναι φανταστικά τρένα. Άνετα, γρήγορα, με internet, τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Ανάμεσα στα άλλα τοπία, πρόλαβα να δω και τη Χαμενλίνα με τη λίμνη και το κάστρο και κατάλαβα πως αξίζει μια επίσκεψη. Θα δούμε, ήταν ωραίο σκηνικό πάντως. Η διαδρομή περιελάμβανε λίμνες, χωράφια, ποτάμια και τι άλλο, δάση, πολλά δάση.
Φτάνοντας στο Τάμπερε δεν είχα το χρόνο για φωτογραφίες και να χαρώ την πόλη, διότι έπρεπε να βρω το λεωφορείο για το κατάλυμα. Μου πήρε λίγη ώρα και το βρήκα, παρότι δεν ήταν στον κεντρικό δρόμο. Πολλές φορές, ακόμη κι αν δεν παίρνεις καθαρές απαντήσεις από τους περαστικούς, μπορείς να συνθέσεις τα λεγόμενά τους και να βγάλεις συμπεράσματα. Αυτό και έκανα!
Πάντως, από το λίγο που πρόλαβα να δω το Τάμπερε κατάλαβα ότι πρόκειται για μια πανέμορφη πόλη, καλύτερη και πιο compact (με την καλή έννοια) από το Ελσίνκι. Έχει λίμνες, ποτάμια, ακόμη και καταρράκτες και ωραία κτήρια. Σήμερα, θα μπορέσω να τη γνωρίσω καλύτερα.
Όσο για την Πίσπαλα, δυτικό προάστιο του Τάμπερε, τι να πω, δεν ξέρω άμα σας καλύπτει το παραδεισένια σαν λέξη. Φύση στα καλύτερά της, πράσινο, δύο κουκλίστικες λίμνες στο βορρά και στο νότο (Näsijärvi και Pyhäjärvi αντίστοιχα) δεσπόζουν επιβλητικές δίνοντας το ρυθμό. Στη βόλτα που έκανα στην νότια λίμνη, την Pyhäjärvi, βρήκα και μια ωραία παραλία που θα επισκεφτώ σήμερα για μπάνιο. Ανάμεσα στα άλλα, συνάντησα και έναν ανεπίσημο αγώνα φινλανδικού μπέιζμπολ με τρόπαιο όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις και σωματική άσκηση για όλους τους συμμετέχοντες...

 

[kite26]

7. Πάμε γρήγορα, γιατί θα πέσει ο ήλιος!

Αμ δε! Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι Ιούλιος μήνας εδώ σημαίνει πολύ απλά ότι η ηλιοφάνεια είναι μόνιμη! Νύχτες λευκές, απογεύματα σαν μεσημέρια, δεν υπάρχει νύχτα πρακτικά. Έχει και το θετικό πως δεν βιάζεσαι να κάνεις πράγματα μέσα στη μέρα, αφού ξέρεις ότι θα υπάρχει φως και ζέστη (αν είναι καλή η μέρα). Είναι πολύ πιο έντονο το φαινόμενο σε σχέση με το αυγουστιάτικο Ελσίνκι. Έτσι λοιπόν, με τον ήλιο παρέα, είτε ξύπνιος, είτε κοιμώμενος, πέρασαν οι επόμενες δύο μέρες με επισκέψεις σε πάρκα της πόλης, όπως το πρώην νεκροταφείο (ναι, καλά διαβάσατε!) Old Church park, τα πέριξ της κεντρικής οδού Hämeenkatu π.χ. πλατεία Keskustori, το μουσείο Moomin και επιστροφή στην Pispala για μπανάκι στην λίμνη Pyhäjärvi! Εννοείται κάθε γεύμα τελειώνει με λίγο παγωτάκι Salmiakki, αφού δεν υπάρχει η γεύση αυτή στην Ελλάδα, θα τιμηθεί όσο είμαι εδώ.
Σε άλλες ευχάριστες στιγμές, δε θα ξεχάσω το πρόσωπο των ντόπιων όταν τους μιλάω στη γλώσσα τους, εκπλήσσονται ιδιαίτερα! Στην αρχή ντρεπόμουν, αλλά όσο περνάει ο καιρός το κάνω πιο πολύ. Έχω χαλαρώσει και αποτοξινωθεί από το στρες και τις σκέψεις σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η συνεχής επαφή με τη φύση, ακόμα και όταν βρίσκομαι εντός πόλης, βοηθάει πάρα πολύ.
Σε τρεις μέρες ξεκινάει το Tammerfest και ήδη το μυαλό μου έχει αρχίσει και στριφογυρίζει στην Τζενούλα, αλλά και στους υπόλοιπους καλλιτέχνες που θα δω...

 

[kite26]

8. Από το μουσείο στο...πολυμουσείο!

Χθες Τετάρτη και η ημέρα ήταν ηλιόλουστη. Με το λεωφορείο έφτασα πολύ γρήγορα στη γνωστή περιοχή Finlayson, όπου βρίσκεται το μουσείο Vapriikki.
Αρχικά, πίστευα ότι αυτό αφορούσε ένα απλό μουσείο, αλλά στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα τεράστιο παλιό εργοστάσιο, στο οποίο φιλοξενούνται πάρα πολλές εκθέσεις ταυτόχρονα. Μου πήρε τρεις ώρες να θαυμάσω όλα τα εκθέματα. Μιλάμε για 9 (!) εκθέσεις εκεί πέρα!
Μεταξύ άλλων, υπήρχαν εκθέσεις με ταριχευμένα (υποθέτω) ζώα, αντικείμενα από τη ζωή του ροκ εν ρολ συγκροτήματος Popeda, αντικείμενα χόκεϊ επί πάγου και πολλά άλλα. Θα παραθέσω και ενδεικτικές εικόνες πιο κάτω. Για μένα αξίζει και με το παραπάνω η επίσκεψη εκεί, μην πω ότι είναι και must.
Στη συνέχεια, έκανα μια βολτίτσα στο κέντρο και γύρισα σπίτι για φαγητό. Ξαναλέω, όταν έχεις την τύχη να έχεις διαλέξει την κορυφαία περιοχή της πόλης, το προάστιο Pispala, λίγα μπορούν να πάνε λάθος! Είναι υπέροχη περιοχή, πολύ κοντά στην πόλη, να την έχετε υπόψιν σας. Μπορεί να κοστίσει κάτι παραπάνω, αλλά θα σας αποζημιώσει. Μόνο τα πουλάκια ακούγονται...
Κατά το απόγευμα, έψαξα να βρω τον Pyyniki observation tower, ο οποίος τελικά ήταν κρυμμένος σε έναν δασώδη λόφο μέσα στην πόλη. Δεν έχασα φυσικά την ευκαιρία να δοκιμάσω τα περιβόητα ντόνατς, τα οποία ήταν νοστιμότατα και φρεσκότατα. Μαζί με το καφεδάκι, ένα ντόνατς πάει φούστα-μπλούζα!
Για να κάψω τις θερμίδες του ντόνατς έκανα και μια μικρή βόλτα στο δάσος, αφού βαριόμουν να ανέβω στον μικρό αυτόν πύργο. Μετά από αυτό, πήρα το δρόμο του γυρισμού στο κατάλυμά μου...
Αύριο το μενού έχει τον βοτανικό κήπο Hatanapää Arboretum και το The Finnish Labour Museum Werstas. Αν προλάβω και κάτι ακόμη, θα ήταν καλό, αλλιώς θα κανω το δεύτερο μπανάκι στη λίμνη.
Ξέχασα να πω, σήμερα το βράδυ δοκίμασα για πρώτη φορά σάουνα, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία.

 

[kite26]

9. Εικόνες του μόχθου και της εργατιάς και ο παραδεισένιος βοτανικός κήπος

Για την επόμενη μέρα τα σχέδια ήταν απλά: Το πρώτο μέρος της βόλτας θα αφορούσε περιήγηση στο Työväenmuseo Werstas, το εργατικό Μουσείο της πόλης. Εκεί είδα εκθέματα που αφορούσαν το πλούσιο βιομηχανικό παρελθόν του Τάμπερε. Οι άνθρωποι εδώ μόχθησαν πολύ για να καταφέρουν να δημιουργήσουν το Τάμπερε του σήμερα. Όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες, στο Τάμπερε άνθισαν πολλοί τομείς της βιομηχανίας, όπως ο κατασκευαστικός κλάδος, η παραγωγή χαρτιού, η αεροναυπηγική, υφαντουργία και πολλές άλλες. Η άποψή μου είναι ότι αξίζει η επίσκεψη και με το παραπάνω, αν λάβει κανείς υπόψιν ότι είναι δωρεάν η είσοδος. Το Μουσείο βρίσκεται στην γνωστή περιοχή Finlayson, όπως και το Vapriikki.
Ακολούθως, γύρισα για μια σύντομη ξεκούραση στο κατάλυμα και μετά πήρα το λεωφορείο 26 για το
Hatanpää Park Arboretum, ένα καταπληκτικό βοτανικό πάρκο με πολλά είδη δέντρων και λουλουδιών στο άλλο άκρο της πόλης. Δεν έχω λόγια πραγματικά, υπέροχο μέρος! Να φας, να κοιμηθείς, να ηρεμήσεις, να μυρίσεις τα λουλούδια, να συναντήσεις σκιουράκια...Ένα ακόμη must μέρος της πόλης. Το χάρηκα με το παραπάνω!
Η λίμνη Näsijärvi, η σάουνα Rajaportti και φυσικά το Tammerfest 2026 θα παρουσιαστούν στο επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας...

 

[kite26]

10. Τα δύο πρόσωπα του Ιανού και η Tammerfest εμπειρία

Από την αρχή της διαμονής μου στην Pispala ήθελα να βρω από πού στο καλό καταφέρνεις να πας στη βόρεια λίμνη, τη Näsijärvi.
Έτσι, η χθεσινή ημέρα αφιερώθηκε σε αυτό, καταρχάς, γιατί έχει και συνέχεια.
Αρχικά, επισκέφθηκα τη Rajaportti sauna, η οποία είναι η παλαιότερη σάουνα της χώρας. Απέναντι ακριβώς από την περίφημη είσοδο. Η είσοδος αυτή προς την Näsijärvi ήταν κάτι σαν κρυφή κρύπτη για μένα. Δεν είναι κάτι που μπορεί να το βρει εύκολα ένας ξένος, εκτός κι αν ρωτήσει. Αυτό και έκανα, ρώτησα έναν ντόπιο και μου έδειξε μια γέφυρα η οποία κατέληγε σε μια πολυκατοικία (!), κατεβαίνεις με το ασανσέρ και πατάς στην άλλη πλευρά.
Το σκηνικό στη Näsijärvi είναι πάρα πολύ διαφορετικό, σε αντίθεση με τη νότια λίμνη που μένω. Η νότια πλευρά θυμίζει Πήλιο και η βόρεια αποτελείται από ένα τεράστιο πάρκο, λιμάνια και μια πλαζ. Ατελείωτος χώρος για ποδήλατο, περπάτημα, τρέξιμο, μπάρμπεκιου κ.ά. Οι δύο λίμνες είναι σαν τα δύο πρόσωπα του Ιανού ένα πράγμα! Δύο ξεχωριστοί κόσμοι, τόσο κοντά και τόσο μακριά μεταξύ τους συνάμα...
Μετά τη βόλτα αυτή, έπρεπε επειγόντως να ξεκουραστώ γιατί η περιπέτεια θα τράβαγε μέχρι τα μεσάνυχτα...
Αφού γύρισα στο κατάλυμα, έφαγα και ξεκουράστηκα πήρα το δρόμο για το Tammerfest, το μεγαλύτερο pop festival της χώρας! Βρίσκεται σε βρίσκεται στο Ratinanniemen Festivaalipuisto και κάθε μέρα του ξεκινά από τις 15:00 έως τις 11:30. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως δεν είμαι των φεστιβάλ και χωρίς κάποια εμπειρία ήμουν εντελώς αρχάριος σε τέτοιες φάσεις. Και τι φάσεις! Φασάρες!!
Περίπου 9.000 κόσμος χθες, το πάρκο έσφυζε από ζωή. Έφτασα περίπου στις 17:00 και το πρόγραμμα είχε ήδη ξεκινήσει. Πώς έτυχε τώρα να είναι και η Γένη ανάμεσα στους καλλιτέχνες δεν ξέρω, έτυχε!
Ο περισσότερος κόσμος ήταν όρθιος, αλλά επίσης πολλοί είχαν στρώσει στο γρασίδι και απολάμβαναν τη μουσική και τον ήλιο. Ήταν μια πολύ ζεστή μέρα χθες, σε αντίθεση με τη σημερινή που είναι πολύ βροχερή.
Τα τραγούδια διαδέχονταν το έναν το άλλο, το αλκοόλ έρεε άφθονο, χιλιάδες γυμνασμένα κορμιά πανέμορφων γυναικών λικνίζονταν και το κέφι άναβε! Βέβαια, υπήρχαν πολλοί που μεθούσαν, παραπατούσαν και έχαναν τον έλεγχο! Ευτυχώς, υπήρχαν πολλοί φύλακες για την ασφάλεια του χώρου. Όσο για τους καλλιτέχνες, η Γένη για άλλη μια φορά εγγύηση, μάγεψε το κοινό, αλλά και οι Haloo Helsinki φοβεροί!
Γενικά, ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για εμένα και την χάρηκα με την ψυχή μου. Πολλές φορές λέω το εξής, αν είσαι συνηθισμένος σε τέτοια event δεν τα χαίρεσαι τόσο όσο στην πρώτη σου φορά! Προτείνεται οπωσδήποτε για ταξιδιώτες που θα βρεθούν τις μέρες του φεστιβάλ στην πόλη.
Στην επιστροφή στο σπίτι, είχα την ευκαιρία να πάρω μια γεύση από το νυχτερινό Τάμπερε. Κυριολεκτικά η πόλη δεν κοιμάται, για την ακρίβεια ακόμη και παραστάσεις ξεκινούν στις 00:00! Λέω κι εγώ, πάντα κλειστές είναι αυτές οι καημένες οι μπυραρίες;

Συνεχίζεται...

 

[kite26]

11. It's Hämenlinna time!

Η εκδρομή στη Hämenlinna δεν με ήθελε από το προηγούμενο κιόλας ταξίδι, τότε που δεν πρόλαβα να επισκεφτώ τη μικρή αυτή πόλη. Σήμα κατατεθέν της είναι φυσικά το κάστρο του Χάμεν και η κουκλίστικη λίμνη της. Τελικά, παρά την ακύρωση που έγινε στην αρχή του ταξιδιού, είχε έρθει πλέον η ώρα! Επιτέλους! Από το Τάμπερε είναι πολύ εύκολο να επισκεφτείς τη Χαμενλίνα με το τρένο. Έφτασα μέσα σε 45 περίπου λεπτά και πάτησα το πόδι μου στην πόλη. Η διαδρομή από τον σιδηροδρομικό σταθμό μέχρι το κάστρο είναι ένα χιλιόμετρο περίπου και συνιστώ να πάτε με πόδια. Δεν χρειάζεται να πάρετε κάποιο μέσο μεταφοράς. Θα δείτε τη λίμνη, γεφυρούλες και κάνα δυο μαγαζιά. Εκείνη την ημέρα, γινόταν και ένα μουσικό φεστιβάλ, από αυτά που από ό,τι κατάλαβα αποτελούν ρουτίνα κατά τα σύντομα φινλανδικά καλοκαίρια.
Ήταν μια συννεφιασμένη μέρα και ξάφνου ξεπρόβαλε εμπρός μου το επιβλητικό κάστρο του Χάμε. Ακριβώς δίπλα του, ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφτεί το στρατιωτικό Μουσείο. Να σας πω την αλήθεια, ήμουν πολύ "κομμένος" απ' το χθεσινό Tammerfest και δεν είχα ενέργεια και κατά συνέπεια και όρεξη. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα δεν λέει όμως ο σοφός λαός;
Η βόλτα όμως ήταν πολύ όμορφη και χαλαρωτική μέσα στην απλότητά της... Κάθισα σε μια από τις λιγοστές καφετέριες, ήπια τον εσπρέσσο μου με θέα τη λίμνη και επιβιβάστηκα μετά από λίγη ώρα στο τρένο για να πάρω το δρόμο του γυρισμού για το Τάμπερε, ή Μάνσε όπως είναι ευρέως γνωστό, λόγω της ομοιότητάς του με το αγγλικό Μάντσεστερ!
Λόγω της ισχυρής βροχής που ξέσπασε το μεσημέρι στην περιοχή δεν ήταν εφικτό να κάνω κάτι άλλο χθες και βρήκα την ευκαιρία να φάω και να ξεκουραστώ, γιατί ο δρόμος της επιστροφής απαιτεί πολλές δυνάμεις...

 

[kite26]

12. Επιστροφή στην πρωτεύουσα

Αυτό ήταν...Ή μήπως όχι; Παιδιά, κοιτάξτε να δείτε. Απ' τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Η ζωή μας είναι μια εκδρομή, όταν τελειώσει κάτι, ξεκινά κάτι άλλο...
Η επιστροφή άρχισε με την επιστροφή μέσω τρένου VR προς το Ελσίνκι. Η διαμονή θα γίνει σε ένα στούντιο στην περιοχή της Valilla, το όνομα της οποίας το αναφέρει σε ένα τραγούδι της η Τζενούλα Ωραία περιοχή, με πολλά εστιατόρια, καμία σχέση ποιοτικά με το Sörnainen.
Και εδώ πρέπει να γίνει μια μικρή παρένθεση σε όσους ψάχνετε φτηνό Airbnb στο Ελσίνκι. Σας συνιστώ με κάθε τρόπο να αποφύγετε την περιοχή αυτή! Είναι με διαφορά η πιο επικίνδυνη περιοχή της πόλης. Τριγυρνούν τοξικομανείς, επαίτες και άλλα εγκληματικά στοιχεία ωσάν τα ζόμπι! Ας είναι το πιο φτηνό, διαλέξτε ένα άλλο λίγο ακριβότερο σε άλλη περιοχή. Αυτό αφορά το πρώτο σπίτι που έμεινα, το οποίο, αν και ήταν όμορφο, τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή αυτή μου χαλούσαν τη διάθεση. Ίσως να είναι και η μόνη κακόφημη περιοχή του Ελσίνκι, δεν είδα αλλού κάτι αντίστοιχο. Υπάρχει βέβαια μόνιμη αστυνομική δύναμη, αλλά...
Κλείνω την παρένθεση και θέλω να προχωρήσω σε άλλες σκέψεις. Όταν έκλεισα τα εισιτήρια για το ταξίδι αυτό δεν σας κρύβω ότι είχα τις αμφιβολίες μου. "Πού πας δεύτερη φορά στην ίδια χώρα;", "Είχες και άλλες επιλογές!" και άλλα τέτοια. Τώρα όμως που το ταξίδι κοντοζυγώνει στο τέλος του, μπορώ να σηκώσω ψηλά το κεφάλι και να πω στον εαυτό μου: "Αυτό που οργανώσες με τόσο κόπο και πλήρωσες, άξιζε με τα χίλια ρε φίλε!"
Από πού να ξεκινήσω να μιλάω για την περιπέτεια αυτή; Για την γλυκιά γριούλα που με βοήθησε στη Θεσσαλονίκη να βρω άκρη με τα λεωφορεία για να πάω στο Τζάμπο; Για τους ευγενέστατους ανθρώπους που συνάντησα στη Φινλανδία; Για τις εικόνες που κατέκλυσαν το μυαλό μου στα υπέροχα μουσεία που είχα την τύχη να επισκεφτώ, όπως το Μουσείο Moomin (αξίζει!!);
Για τις βουτιές που έκανα σε μια λίμνη 700 χιλιόμετρα από τον Αρκτικό κύκλο; Ναι, έκανα μπάνιο κανονικό! Για τα υπέροχα λικνίσματα και την κορμάρα της Τζενούλας; Αμ, το πρόσωπό της πού το πας; Θεάρα από τις λίγες!!! Είχε έναν μοναδικό τρόπο να μαγνητίζει το κοινό όσο κανείς άλλος. Για να μην αναφερθώ για τις υπόλοιπες κουκλάρες που μου έριχναν βλέμματα-μαχαιριές και δύο απ' αυτές με αγκάλιασαν κιόλας μέσα σε γέλια και χαμόγελα ζητώντας μου να βγούμε φωτογραφία...
Έτσι λοιπόν, μπορεί η άμμος της εκδρομής σχεδόν να άδειασε, ο νους και η καρδιά μου όμως γέμισαν ευχάριστα συναισθήματα και αναμνήσεις!

 

[kite26]

13. Μύθοι και αλήθειες

Συνεχίζω απτόητος για άλλο ένα κεφάλαιο: οι μύθοι που καταρρίφθηκαν μέσα μου σε σχέση με την άποψη που υπάρχει στην Ελλάδα για τη χώρα. Σε αυτό το σημείο όμως να πω, ότι είναι η δικιά μου προσωπική γνώμη, δεν σημαίνει ότι έτσι είναι, αφορά εμένα. Αφού ξεκαθαρίστηκε αυτό, πάμε:

Πρώτος μύθος: Οι Φινλανδοί είναι αντικοινωνικοί.

Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού δεν αντιμετώπισα κανένα θέμα επιθετικής συμπεριφοράς. Όποτε χρειάστηκα να ρωτήσω κάποιον ντόπιο, με χαρά και όρεξη αφιέρωναν το χρόνο τους για να με κατατοπίσουν. Όσο για την κοινωνικότητα, εγώ άλλα περίμενα και άλλα είδα. Πολλοί αλληλεπιδρούσαν μαζί μου, με ένα χαμόγελο, με ένα χαιρετισμό. Εφόσον υπάρχει και το κατάλληλο πλαίσιο, για παράδειγμα μια εκδήλωση, σίγουρα είναι πολύ πιο εύκολο να ξεκινήσει μια συζήτηση. Τέλος πάντων, αντικοινωνικούς ανθρώπους γενικά εδώ δεν είδα. Ειδικά στο Τάμπερε οι άνθρωποι είναι πολύ πιο ζεστοί σε σχέση με το Ελσίνκι, αυτό αισθάνθηκα όσο έμεινα εκεί.

Δεύτερος μύθος: Ε, δε θα έχεις να κάνεις και πολλά!

Έτσι νόμιζα κι εγώ, αλλά διαψεύστηκα πανηγυρικά. Όλες οι μέρες μου ήταν γεμάτες με διάφορα πράγματα. Βόλτες σε πάρκα γεμάτα πράσινο, λίμνες, μουσεία, πύργοι, επαφή με ζώα και γενικότερα με τη φύση, μπάνιο στη λίμνη, διάφορες τοπικές λιχουδιές, μουσικά events και άλλα πολλά. Αν φυσικά είσαι τύπος σαν κι εμένα που δε θέλω μόνο αστικό περιβάλλον, θα περάσεις πολύ ωραία και θα χάσεις 5-10 κιλά απ' τις δραστηριότητες. Καλά τη λέω εγώ, η χώρα που αδυνατίζουν οι χοντροί!

Τρίτος μύθος: Με τα αγγλικά καθάρισες!

Ναι, ισχύει, αλλά είναι άλλο πράγμα να κάνεις μια προσπάθεια να τους μιλήσεις στη γλώσσα τους, το εκτιμούν οι άνθρωποι ιδιαιτέρως και εκπλήσσονται μπορώ να πω. Θυμάμαι μια γριούλα που μου έλεγε πως έχει αμνησία και δεν θυμόταν πού είναι το Εργατικό Μουσείο και μόλις της το γύρισα στα φινλανδικά, φωτίστηκε το πρόσωπό της και τα θυμήθηκε όλα! Φοβερό! Οπότε, αν θέλει να ζήσει κάποιος μια ολοκληρωμένη τοπική εμπειρία εδώ, δεν έχει παρά να μιλήσει τη γλώσσα, βοηθά πολύ.

Τέταρτος μύθος: Είναι ακριβά.

Είναι γενικά ακριβά. Αλλά αν είσαι ταξιδιώτης εδώ για λίγες μέρες με μικρό μπάτζετ, υπάρχουν λύσεις. Στα σούπερ μάρκετ υπάρχουν σφολιατοειδή, πίτσες, κρέατα και γαλακτοκομικά σε πολύ λογικές τιμές. Για 7-10 μέρες μπορείς να βρεις άπειρα έτοιμα γεύματα με 4-5 ευρώ, ίδιες τιμές με της Ελλάδας. Αν προτιμάς να φας σε εστιατόρια, θα ανεβάσεις τα έξοδά σου χωρίς λόγο. Εκτός κι ήρθες να φας εδώ εστιατορικό φαγητό, πράγμα λίγο δύσκολο. Το σέβομαι, αλλά εγώ δεν ξοδεύω τα λεφτά μου στο ακριβό φαγητό. Αλλά δεν μπορώ να πω, έφαγα τα πάντα, παγωτά, αναψυκτικά, τοπικές λιχουδιές, φρούτα, γαλακτοκομικά, κρέατα...Δεν στερήθηκα κάτι, να το πω κι ετσι. Απλώς πρόσεχα τις τιμές και πάνω κάτω ξόδεψα όσα θα ξόδευα και στην Ελλάδα. Και μερικά από τα επιπλέον έξοδα που έκανα, θα μπορούσα να μην τα είχα κάνει. Σίγουρα το Τάμπερε είναι αρκετά φτηνότερο από το Ελσίνκι, να το έχετε υπόψιν σας. Πάντως και τα κόμικ μου αγόρασα και τα αναμνηστικά μου προμηθεύτηκα, δεν μου έλειψε κάτι. Βέβαια, είχα πληρώσει τα περισσότερα μήνες πριν, οπότε είχα μόνο τα καθημερινά μου έξοδα, να το πω και αυτό. Και αυτό σας προτείνω να κάνετε. Αν προσέχεις τι κάνεις, θα την παλέψεις οικονομικά ως τουρίστας. Για παράδειγμα, δε θα πας να πάρεις 5 ευρώ αναψυκτικό, θα κοιτάξεις να βρεις κάτι φτηνότερο σε κάποιο άλλο μάρκετ, ίσως μια παρόμοια μάρκα, δεν έγινε και τίποτα. Και πίστεψέ με εσύ που με διαβάζεις, θα το βρεις, αρκεί να μην είσαι ανυπόμονος.

 

[kite26]

14. Επίλογος

Αυτό ήταν παιδιά...Έφτασα Θεσσαλονίκη το μεσημεράκι και γυρνάω πίσω Βόλο. Εκεί, θα τιμηθούν τα εξαίσια αξιοθέατα της πόλης, δηλαδή ο Μάκης και το Rainbow. Λίγες μέρες αργότερα, θα πάρω τις βαλίτσες μου για ακόμη πιο νότια...
Τα δύο αυτά ταξίδια, συν την Γαλλία/Ολλανδία ήταν για εμένα εμπειρία ζωής. Για να σας δώσω να καταλάβετε, πριν ακριβώς 12 μήνες ήμουν ένας άνθρωπος που φοβόταν να κάνει το παραμικρό ταξίδι, έτρεμα το άγνωστο και παρέπεμπα κάθε σχέδιο στις καλένδες. Αυτό άλλαξε αμετάκλητα, ανεξάρτητα του πότε θα ταξιδέψω ξανά. Δε φοβάμαι πια!
Αν ποτέ έκανα κάποιο μελλοντικό ταξίδι, ίσως αυτό να ήταν στην Ιταλία (Ρώμη, Φλωρεντία, Βενετία). Αντιμετώπισα και το φόβο μου για τα αεροπλάνα, ιδιαίτερα κατά τη δεύτερη πτήση ήμουν πολύ χαλαρός. Απλώς άφησα τον πιλότο να κάνει αυτό που ξέρει καλά, χωρίς να με απασχολεί.
Η αλήθεια είναι ότι έχω κάποιες φίλες Ταμπεριώτισσες που προσπαθούν να με πείσουν να ξαναπάω. Βρε λες; Αν ξαναπήγαινα εκεί, σίγουρα θα προσπαθούσα να συνδυάσω το Jazz festival του Pori με το Τammerfest, μένοντας Pori τις πιο πολλές μέρες. Εκεί άλλωστε έχει μια μεγάλη θαλάσσια παραλία.
Αν θέλει κάποιο μέλος βοήθεια σε κάτι, ευχαρίστως να βοηθήσω δίνοντας πληροφορίες. Τα λέμε στο επόμενο ταξίδι!

Minä ja hän, tiedän sen
meillä on sielu yhteinen.
Minä ja hän, tiedän sen
meillä on elämä ikuinen...

 

[psilos3]

Πάρα πολύ ωραία παρουσίαση για όχι και τόσο γνωστά μέρη, ευχαριστούμε.
Με το καλό και στις επόμενες εξιστορήσεις για μελλοντικά ταξίδια!