Νάξο με τα ψηλά βουνά και τα βαθιά λαγκάδια, με δυό τροχούς εδιάλεξα να σε κορφογυρίσω και στα γαλάζια σου νερά να καλοκολυμπήσω!

[Klair]

Κεφάλαιο 10ο
Χαλαρό μπανάκι στις παραλίες Πυργάκι και Χαβάη και βόλτες στο Λιμάνι με φόντο ένα μαγευτικό κατακόκκινο ηλιοβασίλεμα
20 Ιουλίου 2025​

Οι μακρινές εξορμήσεις είχαν, πλέον, ολοκληρωθεί. Όσα είχα σχεδιάσει να δούμε τα είχαμε επισκεφθεί κι έτσι η σημερινή ημέρα ήταν αφιερωμένη σε χαλαρή παραλιο-βόλτα. Με τις προμήθειες έτοιμες ξεκινήσαμε για μια πιο επισταμένη επανάληψη στις διάσημες και πολύβουες παραλίες του νησιού. Θέλαμε να τις γνωρίσουμε καλύτερα αφού, πλέον, είχαμε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας και να τις καλύψουμε εκτενέστερα φωτογραφικά, αφού κατά την παρθενική μας επαφή μαζί τους δεν είχαμε εντρυφήσει λεπτομερώς σε αυτές.

Εικόνες από τον Άγιο Προκόπιο, την Αγία Άννα, τον Μάραγκα και την Πλάκα αποθηκεύτηκαν δια βίου στη μνήμη μας. Ο δρόμος και οι δύο τροχοί μάς ταξίδεψαν μέχρι την παραλία Πυργάκι την οποία είχαμε ήδη γνωρίσει οπτικά δίχως όμως να δροσιστούμε στα καθάρια της νερά. Έχω περιγράψει σε προηγούμενο κεφάλαιο το ειδυλλιακό τοπίο με τους αμμόλοφους και τους κέδρους που πλαισιώνουν την αμμουδερή παραλία καθώς και την ηρεμία και τη γαλήνη που συνοδεύουν τους λουόμενους που θα την επιλέξουν για το μπάνιο τους. Στην ακύμαντη αγκαλιά της αφεθήκαμε για ώρες απολαμβάνοντας τις τελευταίες μας βουτιές στο νησί.

Είχαμε αφήσει μια παραλιο-εκκρεμότητα την οποία οφείλαμε να καλύψουμε πριν αποχωρήσουμε από τη Νάξο. Έτσι, κινηθήκαμε προς την ξακουστή και ονειρική παραλία Χαβάη. Την προηγούμενη φορά την είχαμε δει από ψηλά, αλλά τώρα είχε έρθει η ώρα να κατηφορίσουμε το δύσβατο μονοπάτι-νεροφάγωμα και να αφήσουμε τα αποτυπώματά μας πάνω στην ξανθιά άμμο. Η Χαβάη χωρίζεται από έναν βράχο σε δύο τμήματα, σχηματίζοντας δύο μικρότερες παραλίες.

Το νερό, αλλά και οι περιπατητές έχουν σμιλέψει στο κόκκινο έδαφος ένα κακοτράχαλο πέρασμα που οδηγεί στην παραλία. Είναι τόσο στενό που χωράει μόνο ένα άτομο να περάσει γεγονός που δημιουργεί έναν μικρό συνωστισμό, αφού αυτοί που θέλουν να κατέβουν πρέπει να περιμένουν αυτούς που θέλουν να ανέβουν και το αντίστροφο. Όταν μάλιστα έχεις να μεταφέρεις και τα σχετικά συμπράγκαλα, το εγχείρημα γίνεται ακόμα δυσκολότερο, αφού χρειάζεται να έχεις ελεύθερα τα χέρια σου για να κρατιέσαι ανεβαίνοντας, αλλά κυρίως κατεβαίνοντας.

Κρυμμένη μέσα στο κεδροδάσος του Αλυκού με τη βελούδινη αμμουδιά της και τα γαλαζοπράσινα νερά της, σε συνδυασμό με τους βράχους και τους αμμόλοφους, η Χαβάη διαθέτει μικρές «πριβέ» καβάτζες και σίγουρα κλέβει τις εντυπώσεις. Τις σκιερές τρύπες στα βράχια τις βρήκαμε κατειλημμένες, οπότε στήσαμε την τέντα μας και χαλαρώσαμε με τα δροσερά χάδια των απαλών κυμάτων που ξεψυχούσαν στη χρυσή ακτή.

Το βραδάκι μάς βρήκε να βολτάρουμε στο Λιμάνι. Ο πύρινος δίσκος κατρακύλησε προς τη δύση και όλα γλύκαναν σαν καραμέλα βουτύρου.

Καθισμένοι στα αναπαυτικά καναπεδάκια του γλυκοπωλείου Ακταίον γλυκαθήκαμε και εμείς με παγωτάκι χαζεύοντας τα δεμένα ιστιοφόρα και την αέναη περατζάδα του κόσμου. Η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος των διακοπών είχε ήδη αρχίσει.

 

[Klair]

Κεφάλαιο 11ο
Οι τελευταίες βόλτες στη Χώρα υπό το εκτυφλωτικό φως του ήλιου και η επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο-Οι Εγγαρές και η επίσκεψη στο Μουσείο Ελαιολάδου-Η απογευματινή αναχώρηση για τον Πειραιά
21 Ιουλίου 2025​

Αφήσαμε το κατάλυμα γύρω στις 10:30 και κινήσαμε για το Λιμάνι. Μέχρι τις 18:00 που θα αναχωρούσαμε με το πλοίο για τον Πειραιά, είχαμε πολλές ώρες για να τις γεμίσουμε χαλαρωτικά αλλά και δημιουργικά. Αρχικά, καθίσαμε σε ένα ωραίο μαγαζί για πρωινό και καφέ. Εγώ έφαγα γρήγορα-γρήγορα γιατί είχα κατά νου να περιηγηθώ για τελευταία φορά στη Χώρα και το Κάστρο και ήθελα να επισκεφθώ και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Έτσι, αφήνοντας τον σύζυγο να απολαμβάνει τον καφέ του, πήρα τις ρούγες για μια φωτογραφική κάλυψη υπό το φως ενός υπέρλαμπρου ήλιου.

Δεν άργησα να φτάσω στην Παλιά Αγορά, μια γοητευτική περιοχή διάσημη για τα στενά, ασβεστωμένα σοκάκια της γεμάτα με μπουτίκ, κοσμηματοπωλεία και πολυσύχναστες ταβέρνες. Η παραδοσιακή αυτή συνοικία είναι ο Μπούργος που αποτελούσε τον τόπο κατοικίας των αστών Ελλήνων και Λατίνων κατά τη διάρκεια της ενετοκρατίας. Διατηρώντας έντονα τα στοιχεία του παρελθόντος της, η συνοικία με τη μοναδική λαβυρινθώδη αρχιτεκτονική, τις παλιές ξύλινες πόρτες και τις ανθισμένες βουκαμβίλιες αποτελεί ένα ιδανικό σκηνικό που καθηλώνει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Στην Παλιά Αγορά, η κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα συνδυάζεται αρμονικά με την απλότητα και την τοπική παράδοση. Κάθε βήμα κρύβει και μια καινούρια εικόνα.

Από στενά, σχεδόν μυστικά περάσματα, μπορεί ξαφνικά να βρεθείς να αντικρίζεις το γαλάζιο της θάλασσας. Από ένα ταπεινό εκκλησάκι ή έναν παραδοσιακό φούρνο με ξύλα και από ένα απλό ταβερνάκι μέχρι ένα μοντέρνο καφέ, κάθε γωνιά προσφέρει και μια έκπληξη. Το βράδυ είναι ένα πολύ ζωντανό σημείο, αλλά το πρωί που έκανα εγώ τη βόλτα μου ήταν ήρεμα με ελάχιστο κόσμο γεγονός που με ικανοποίησε απόλυτα.

Επόμενος στόχος μου ήταν το Αρχαιολογικό Μουσείο και έτσι ανηφόρισα προς το Κάστρο για να βρω το βενετσιάνικο κτίριο, που χτίστηκε μεταξύ 1600 και 1800 για το Τάγμα των Ιησουιτών. Έγινε Αρχαιολογικό Μουσείο το 1972 και είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία διεθνώς, κυρίως λόγω της Πρωτοκυκλαδικής συλλογής του στην οποία περιλαμβάνονται τα διάσημα μαρμάρινα ειδώλια.

Από το 2021, το Μουσείο βρίσκεται σε ανακαίνιση στα πλαίσια ενός έργου με τίτλο «Νησίδα Μουσείων Κάστρου Χώρας Νάξου».

Για όσο θα διαρκέσουν οι εργασίες, λειτουργεί στην πρώην Σχολή Ουρσουλινών η «Προσωρινή Έκθεση» του Αρχαιολογικού Μουσείου, προσφέροντας στους επισκέπτες ένα ταξίδι στο σημαντικό αρχαιολογικό παρελθόν του νησιού.

Εξέδωσα μηδενικό εισιτήριο και ξεκίνησα να απολαμβάνω μέρος των εκθεμάτων που προέρχονται από τη Νάξο και τα γειτονικά νησιά Κέρο, Δονούσα και Κουφονήσια, και τα οποία χρονολογούνται από τη νεότερη Νεολιθική Εποχή (4η χιλιετία π.Χ.) μέχρι τα Παλαιοχριστιανικά Χρόνια (6ος αιώνας μ.Χ.). Πέρα από τα περίφημα ειδώλια της Πρωτοκυκλαδικής Περιόδου, οι αρχαιολογικές συλλογές περιλαμβάνουν, επίσης, αξιόλογα δείγματα κεραμικής της Υστερομυκηναϊκής Περιόδου, κτερίσματα από χρυσό, ασήμι και χαλκό, γυάλινα αντικείμενα της Ρωμαϊκής Περιόδου, γλυπτά, μέρη αγαλμάτων και σαρκοφάγων, ορειχάλκινα όπλα και εργαλεία κ.α.

Πρωτοκυκλαδικά ειδώλια από την ύπαιθρο της Νάξου/2800-2300 π.Χ.​

Πρωτοκυκλαδικό ειδώλιο από την Κέρο/2800-2300 π.Χ.​

Υδρία με παράσταση ψαράδων που τραβούν δίχτυ​

Λήκυθος που χρησιμοποιούνταν, κυρίως, για τη φύλαξη αρωματικών ελαίων και μύρων​

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη βιτρίνα αυτή παρουσιάζουν τα δύο πήλινα αγγεία σε σχήμα παπουτσιού (μπότας). Ανασκάφηκαν στην περιοχή της Γρόττας Νάξου. Ανήκουν στην Ύστερη Γεωμετρική Περίοδο. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, αυτά τα περίτεχνα ομοιώματα υποδημάτων (τερακότα) ενδέχεται να αποτελούσαν τμήμα ή βάση κάποιου ξύλινου ξοάνου (λατρευτικού αγάλματος) ή να είχαν τελετουργικό/ταφικό χαρακτήρα ως προσφορές (κτερίσματα) στους νεκρούς.

Στα δεξιά, αυτή η εντυπωσιακή γεωμετρική τριφυλλόστομη οινοχόη (κανάτα κρασιού) αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της τοπικής κεραμικής παραγωγής της Νάξου κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. (Ύστερη Γεωμετρική Περίοδος). Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι η Τεχνική Στρεπτής Λαβής (Twisted Handle): Η λαβή της είναι πλασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να μιμείται στριμμένο σχοινί. Αυτή η τεχνική απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία από τον αγγειοπλάστη, καθώς ο πηλός έπρεπε να στριφτεί ομοιόμορφα χωρίς να σπάσει κατά το στέγνωμα ή το ψήσιμο. Στα αρχαία ελληνικά συμπόσια, η οινοχόη χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά του κρασιού από τον μεγάλο κρατήρα (όπου γινόταν η ανάμειξη του οίνου με νερό) στα ποτήρια των καλεσμένων.​

Ολόκληρο το Ενετικό Κάστρο χτίστηκε πάνω στην Αρχαία Ακρόπολη που προϋπήρχε
στην περιοχή. Ο Μάρκος Σανούδος χρησιμοποίησε αρχαίους κίονες του Κυκλαδικού Πολιτισμού για να χτίσει το Κάστρο του​

Βγήκα από το Παραπόρτι

και σουρτούκεψα για λίγο ακόμη σε γνώριμα σοκάκια και μαγαζιά.

Συναντήθηκα με τον Α. και ξεκινήσαμε για μια νέα γνωριμία, όχι με το χωριό-από αυτό είχαμε ξαναπεράσει σε προηγούμενη εκδρομή-αλλά με το Μουσείο του. Οι Εγγαρές (ή παλαιότερα Μυρτιά ή Μητρυιά) είναι πεδινό χωριό με έναν πλούσιο σε καλλιέργειες κάμπο, χτισμένο στους πρόποδες των βουνών Κορακιά και Γέννηση.

Εδώ, ερχόταν τα καλοκαίρια ο Νίκος Καζαντζάκης, όταν φοιτούσε στη γαλλική σχολή του Κάστρου, και περπατούσε απολαμβάνοντας το λιτό ψωμί με τις ντομάτες και το ντόπιο τυρί. Δύο χρόνια φιλοξενούμενος στις Εγγαρές με την οικογένειά του, έφτασε στο σημείο να γράψει «Γλύκα μεγάλη είχε το νησί ετούτο, ησυχία πολλή, αγαθά τα πρόσωπα των ανθρώπων, σωροί τα πεπόνια, τα ροδάκινα, τα σύκα κι η θάλασσα ήρεμη». Αποτέλεσμα της παραμονής του στο νησί είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο, «Αναφορά στον Γκρέκο», που εκτός από αυτοβιογραφική ιστορία είναι και ύμνος για τη Νάξο.

Μπαίνοντας στο χωριό, εντύπωση μάς έκανε το τεράστιο μέγεθος της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου η οποία είναι μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες της Νάξου. Πάνω στον κεντρικό δρόμο και δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται το ένα από τα δύο πρώην ελαιοτριβεία του χωριού το οποίο λειτουργεί ως μουσείο. Χρονολογείται, τουλάχιστον, από το 1884 σύμφωνα με την ένδειξη του πιεστηρίου του, αλλά μαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής αναφέρουν ότι είναι πολύ παλαιότερο, πιθανόν να υφίσταται από τις αρχές του 19ου αιώνα. Οι κυρίες που τρέχουν τη σημερινή επιχείρηση-μουσείο μάς υποδέχθηκαν πολύ εγκάρδια και η μια εξ αυτών-η νεότερη-μάς διηγήθηκε την ιστορία του ελαιοτριβείου και της παραγωγής και επεξεργασίας της ελιάς.

Πρέσα - Μάγγανος
Σιδερένιο σύστημα πιεστηρίου όπου ο κοχλίας καταλήγει σε επίπεδο τετράγωνο σίδερο, το λεγόμενο «τάβλι» που πίεζε τις «τσουράπες» (γιδοτρίχινοι μεγάλοι φάκελοι όπου εκεί μέσα τοποθετούσαν τον πολτό της ελιάς μετά τη σύνθλιψη). Στη συνέχεια τα υγρά-νερό και λάδι-διαμέσου του ταψιού ή «λύχνου» κατέληγαν στις γούρνες όπου γινόταν ο διαχωρισμός του λαδιού από το νερό με την απλή μέθοδο της βαρύτητας (το λάδι είναι ελαφρύτερο από το νερό). Tο ξύλο που κινεί το πιεστήριο μήκους, περίπου, 2 μέτρων είναι συνήθως από αγριελιά ή πρυνιά και ονομάζεται «μανιβέλα». Τη «μανιβέλα» την κινούσαν απευθείας οι άνθρωποι ή διαμέσου του «αδρακτού» ή «μαγγανιού» με «βίντσι». Στο δεξί μέρος της φωτογραφίας διακρίνεται και ο «παλαμιστής» ή «τάσι», δηλαδή ένα ξύλινο φλασκί διαμορφωμένο για τη μεταφορά του λαδιού στα τελικά σκεύη αποθήκευσης.​

Οι γιδοτρίχινοι μεγάλοι φάκελοι μέσα στους οποίους τοποθετούσαν τον πολτό της ελιάς μετά τη σύνθλιψη​

Δίπλα στον εκθεσιακό χώρο βρίσκεται η «γωνιά» του ελαιοπωλείου όπου οι κυρίες εξυπηρετούν με προθυμία και ευγένεια τους επισκέπτες. Διατίθεται μεγάλη ποικιλία από προϊόντα ελαιολάδου. Η εξωτερική βεράντα είναι ένας χαλαρωτικός και πολύ καλόγουστος χώρος για να καθίσει κανείς και να απολαύσει τα τοπικά ροφήματα και εδέσματα.

Επιστρέφοντας στη Χώρα, και έχοντας να σκοτώσουμε μερικές ώρες ακόμη, κάναμε μια βόλτα στην παραλία του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της, μόλις 800 μέτρα από το Λιμάνι. Αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τους επισκέπτες που δε θέλουν να χρησιμοποιήσουν κάποιο μεταφορικό μέσο και να απομακρυνθούν από την πόλη. Η αμμώδης παραλία είναι οργανωμένη και κατάλληλη τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά καθώς διαθέτει ξαπλώστρες, ομπρέλες, θαλάσσια σπορ, ενώ υπάρχουν και αρκετές ταβέρνες, εστιατόρια και καφέ. Όλες οι παραπάνω παροχές ήταν ο λόγος που κατά την οκταήμερη παραμονή μας στο νησί δεν την επισκεφθήκαμε ούτε μια φορά.

Καθίσαμε για ένα τελευταίο γεύμα στην «Ταβέρνα Νάξος» απολαμβάνοντας υπέροχη χωριάτικη σαλάτα, ναξιώτικες πατάτες τηγανητές και θαλασσινά. Ένα έχω να πω: δεν έχω φάει σε κανένα άλλο μέρος ωραιότερες χωριάτικες σαλάτες και πατάτες, ούτε στο χωριό μου. Όπου κι αν τις παραγγείλαμε ήταν τεράστιες σε ποσότητα, οι ντομάτες νοστιμότατες και η μυζήθρα άπαιχτη. Θα μου μείνουν αξέχαστες.

Το καράβι ήρθε στην ώρα του. Όταν πιάσαμε Λιμάνι στην Πάρο, βγήκα στο κατάστρωμα για φωτογραφίες. Η Πάρος είναι το πολυαγαπημένο μου νησί, αφού σε αυτό έχω περάσει κάποια από τα ωραιότερα καλοκαίρια της ζωής μου και σε αυτήν έχουν τη μόνιμη κατοικία τους αγαπημένοι φίλοι με τους οποίους συνδεόμαστε με μακροχρόνια σχέση.

Η άφιξή μας στο Λιμάνι του Πειραιά σηματοδότησε το πέρας των νησιωτικών διακοπών μας, αλλά όχι των καλοκαιρινών, αφού η αυλαία έπεσε με τον αυγουστιάτικο πολυήμερο παραθερισμό μας στη Βυτίνα.

 

[psilos3]

Υπέροχη η Νάξος, άλλη μια πολύ ωραία ιστορία.
Πάντα τέτοια!

 

[Sassenach77]

Δεν θα μπορούσες να τα γράψεις καλύτερα για τη Νάξο! Πολύ όμορφη ιστορία για ένα ακόμα πιο όμορφο νησί!!!

 

[Klair]

Υπέροχη η Νάξος, άλλη μια πολύ ωραία ιστορία.
Πάντα τέτοια!

Υπέροχη και πολυπρόσωπη! Ευχαριστώ πολύ Γιάννη και αντεύχομαι!

Δεν θα μπορούσες να τα γράψεις καλύτερα για τη Νάξο!

Ευχαριστώ! Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα

Πολύ όμορφη ιστορία για ένα ακόμα πιο όμορφο νησί!!!

Ευχαριστώ ξανά! Θα την εκθειάσω στον επίλογο!

 

[Klair]

Κεφάλαιο 12ο
Επίλογος
Ήταν λάθος!​

Ήταν λάθος που τόσα χρόνια απαξιούσα και είχα εκτός του ταξιδιωτικού μου χάρτη τη Νάξο, το μεγαλύτερο και πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων που συνδυάζει ειδυλλιακές παραλίες, ορεινά τοπία, πανέμορφα χωριά, μα προπαντός πλούσια ιστορία. Πέρα από τόπος διακοπών είναι ένα νησί με πολλά μνημειώδη αξιοθέατα τα οποία αξίζει να επισκεφθεί κανείς, πόσω μάλλον εγώ που αγαπώ τους αρχαιολογικούς χώρους, τα κάστρα και τους πύργους και είμαι ικανή να οργανώσω ολόκληρο ταξίδι και να περπατήσω κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες προκειμένου να δω έστω και λίγες αρχαίες…. πέτρες. Σε αυτόν τον επίλογο, λοιπόν, θα της πλέξω το εγκώμιο ως μια μικρή εξιλέωση για την πολυετή άρνησή μου να την επισκεφθώ.

Η Νάξος, τελικά, δεν είναι απλά μια ακόμα κυκλαδίτικη πινέζα στον ταξιδιωτικό μου χάρτη. Είναι ένας αυτόνομος κόσμος γεμάτος αντιθέσεις, είτε πρόκειται για τις ατελείωτες χρυσαφένιες παραλίες, είτε για τα ορεινά χωριά όπου ο χρόνος, σε κάποια, έχει σταματήσει στο παρελθόν. Δικαιολογημένα θεωρείται η «βασίλισσα των Κυκλάδων», αφού διαθέτει εύφορες κατάφυτες κοιλάδες, νερά και το υψηλότερο βουνό, τον Ζα (ή Δία). Με την ιστορία της να ξεκινά από τη μυθολογία, κάθε κομμάτι του νησιού έχει κάτι να διηγηθεί.

Όσοι αγαπούν την ιστορία θα ενθουσιαστούν με αρχαίους ναούς, βυζαντινές εκκλησίες και ενετικά κάστρα. Που αλλού θα συναντήσει ο επισκέπτης κολοσσιαία γλυπτά βγαλμένα από τα σωθικά της γης που μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν των λατομείων, αλλά και των κατοίκων του νησιού οι οποίοι κυνηγώντας την τελειότητα τα εγκατέλειψαν ξαπλωμένα στον τόπο που σμιλεύτηκαν.

Όσοι αναζητούν στις διακοπές τους ανέσεις δίπλα στο κύμα σίγουρα θα μείνουν απολύτως ικανοποιημένοι αφού έχουν να επιλέξουν, ανάμεσα σε μια μεγάλη γκάμα, την οργανωμένη παραλία των ονείρων τους που θα τους προσφέρει υψηλές υπηρεσίες εξυπηρέτησης. Όσοι πάλι επιθυμούν απομόνωση, χαλαρότητα, καταστάσεις «χύμα στο κύμα», κεδροδάση και πουδρένιους αμμόλοφους θα βρουν μερικά από τα ωραιότερα ησυχαστήρια των ονείρων τους, όπως τα βρήκαμε και εμείς.

Μπορεί οι παραλίες να είναι ο άσσος στο μανίκι του νησιού, όμως κατά τη γνώμη μου, η ζωντανή ψυχή της Νάξου χτυπάει στα ορεινά και παραδοσιακά χωριά της. Όσοι, λοιπόν, αρέσκονται σε πεζοπορίες και αυθεντικούς ορεινούς οικισμούς, η Νάξος κρύβει μερικούς από τους πιο γραφικούς του Αιγαίου. Από βουνίσια καταφύγια μέχρι παραθαλάσσια κοσμήματα, κάθε χωριό έχει τη δική του ιστορία, αρχιτεκτονική και μοναδική ατμόσφαιρα.

Οι λάτρεις του φαγητού θα βρουν τον παράδεισό τους, αφού θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν τοπικά προϊόντα, από την πατάτα, τα κρέατα και τα τυριά, μέχρι το κίτρο-το τοπικό λικέρ-και το θυμαρίσιο μέλι.

Η Νάξος, μαζί με τη Ρόδο, ήταν από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές πολιτείες της χώρας μας. Στην παλιά πόλη με τα γραφικά σοκάκια και το επιβλητικό Κάστρο, όλοι οι επισκέπτες θα απολαύσουν μια μυσταγωγική εμπειρία βαδίζοντας σε ένα σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι.

Αν και εμείς δεν είμαστε, πλέον, του nightlife επειδή δεν πίνουμε αλκοόλ, οφείλω να αναφέρω ότι στη Χώρα υπάρχουν άπειρες επιλογές διασκέδασης. Με ένα σωρό καλόγουστα μπαράκια στα σοκάκια, η Νάξος διαθέτει ένα χαλαρό και ανέμελο προφίλ στη νυχτερινή ζωή. Εμείς, δεν ήμασταν από τους τυχερούς να πέσουμε σε κάποιο πανηγύρι, αλλά το νησί προσφέρει και τέτοιου είδους εμπειρίες στους επισκέπτες (15 Αυγούστου-29 Αυγούστου-γιορτή πατάτας-γιορτή γραβιέρας-γιορτή κρασιού-γιορτή ψαρά).

Εν κατακλείδι, η Νάξος είναι ένας τόπος που πάντα θα έχει κάτι καινούριο για να γνωρίσεις και ένας κόμβος που μπορεί να σε συνδέσει με τα γύρω μικροσκοπικά και πανέμορφα νησιά ανοίγοντας ορθάνοιχτα παράθυρα σε περισσότερες λευκές και τιρκουάζ εικόνες!

Θέλω να απευθύνω ένα τεράστιο ευχαριστώ για την ανάγνωση και τα υπέροχα σχόλιά σας και να ευχηθώ καλό καλοκαίρι με όμορφα και αναζωογονητικά ταξίδια! Το καλοκαιρινό πρόγραμμα για τον Α. και εμένα περιλαμβάνει διακοπές σε δύο νησιά που κυνηγούσα χρόνια και φέτος ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να βρεθούμε σε αυτά. Κάρπαθος και Κάσος, λοιπόν, για το 2026 και ελπίζω να επανέλθω με ιστορία.

ΤΕΛΟΣ​

 

[Sassenach77]

Κάρπαθος και Κάσος, λοιπόν, για το 2026 και ελπίζω να επανέλθω με ιστορία.

Καλά να περάσετε!!! Στη Κάσο δεν κατάφερα να πάω τότε λόγω "έλλειψης" σύνδεσης μεταξύ των δύο νησιών, αλλά την Κάρπαθο την όργωσα! Ωραίο και ορεινό νησί και αυτό! Άμα γράψεις και ιστορία μετά θα είσαι όπως πάντα κούκλα!

 

[Klair]

Καλά να περάσετε!!!

Ευχαριστούμε πολύ!

Στη Κάσο δεν κατάφερα να πάω τότε λόγω "έλλειψης" σύνδεσης μεταξύ των δύο νησιών,

Σου εύχομαι να πας το συντομότερο!

αλλά την Κάρπαθο την όργωσα!

Ελπίζω να μας φτάσει ο χρόνος και να την οργώσουμε και εμείς.

Άμα γράψεις και ιστορία μετά θα είσαι όπως πάντα κούκλα!

Λέω να γράψω, για να δούμε… Βέβαια, ακόμη δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε που λέει και η λαϊκή ρήση

 

[Sassenach77]

Σου εύχομαι να πας το συντομότερο!

Λίγο δύσκολο Κλαίρη μου να ξανα βρεθώ σε εκείνα τα μέρη, αν και ποτέ δεν ξέρεις

Ελπίζω να μας φτάσει ο χρόνος και να την οργώσουμε και εμείς.

Μία βδομάδα ήταν αρκετή για τη Κάρπαθο

Λέω να γράψω, για να δούμε… Βέβαια, ακόμη δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε που λέει και λαϊκή ρήση

Δεν σε φοβάμαι καθόλου!

 

[Klair]

Μία βδομάδα ήταν αρκετή για τη Κάρπαθο

Έχω βάλει 8 μέρες, πιστεύω είναι αρκετές. Μια μέρα θα είναι αφιερωμένη στη Σαρία.

 

[Sassenach77]

Έχω βάλει 8 μέρες, πιστεύω είναι αρκετές. Μια μέρα θα είναι αφιερωμένη στη Σαρία.

Στη Σαρία δεν πήγα. Με ιδιωτική βάρκα μπορούσες να πας τότε και δεν το κυνήγησα κιόλας. Τώρα θέλω δύο φορές ιστορία! Μια χαρά είναι οι μέρες!

 

[psilos3]

Κάρπαθος και Κάσος, λοιπόν, για το 2026 και ελπίζω να επανέλθω με ιστορία.

Επιβάλλεται να επανέλθεις, ειδικά για την Κάσο που δεν έχουμε τόση πληροφόρηση. Ελπίζω να μην έχει αλλάξει τίποτα και το νησί να παραμένει το ήσυχο κι αναζωογονητικό που γνώρισα, με αυθεντικούς ανθρώπους και γεύσεις.

Μια μέρα θα είναι αφιερωμένη στη Σαρία.

Από Διαφάνι, το καλύτερο σενάριο. Εκτός αν το λέει η καρδιά σας για διανυκτέρευση.

Έχω βάλει 8 μέρες, πιστεύω είναι αρκετές

Αρκετές για όλα και με καλό ρυθμό, χωρίς βιασύνες.