Νaxos - A photo story..

[Teodoro]

Στην Χώρα πηγαίναμε σχεδόν κάθε μέρα, πρωί ή βράδυ. Για ψώνια ή φαγητό ή για βόλτα. Αυτό που νιώθω είναι ότι η Νάξος γίνεται η νέα Πάρος και το μεταφέρω σε φίλους και γνωστούς. Τόσο πολύ και νέο κόσμο κάθε φορά που έπιανε το πλοίο δεν περίμενα να δω. Ακόμα και ψηλά στο ενετικό κάστρο ή στα σοκάκια της Χώρας, όπου φαίνεται η αφεντιά μου παρακάτω:

 

[Teodoro]

Η Πορτάρα του Ναού του Απόλλωνα, που τρέχαμε να προλάβουμε λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα -και πάλι δεν προλάβαμε πολύ- που γίνεται το έλα να δεις (ινσταγκραμικό γαρ):

..αλλά και η θέα του (άλλη ημέρα) από το ενετικό κάστρο:

 

[Teodoro]

Μετά από την Πορτάρα πρέπει να 'ταν που ανεβήκαμε στη Χώρα για φαγητό. Ήταν κουραστική εκείνη η μέρα οπότε και άρχισαν οι "εμφύλιες διαμάχες".
Αλλά το φαγητό και η θέα τα φτιάξαν όλα στο τέλος..

 

[Teodoro]

Τελευταίες ημέρες είχαμε αφήσει τον Ναό της Δήμητρας και την κρουαζιέρα στο Κουφονήσι.
Η κρουαζιέρα δεν έγινε ποτέ, λόγω κακοκαιρίας με έντονο κυματισμό.
Στον Ναό πήγαμε σωστά και γρήγορα αυτήν την φορά μέσα από το Σαγκρί και όχι σαν την πρώτη φορά από τον Πύργο του Βαζαίου. Την πρώτη, βέβαια, πηγαίναμε για Απείρανθο και είπαμε "δεν δοκιμάζουμε"; Αλλά φτάσαμε αργά, 14:00 ή 15:00 έκλεινε.
Ακολουθεί το τελευταίο μέρος του photo story με bonus φωτογραφίες από ένα πολύ αγαπημένο μας μέρος!..

 

[Teodoro]

Ο Ναός της Δήμητρας στο Σαγκρί και το Μουσείο του. Αξίζει, πολύ προσεγμένο όλο το μέρος και το Μουσείο. Εκεί θα δει κάποιος και αρχαίους μεντεσέδες..

 

[Teodoro]

Τελευταία ημέρα από τις εφτά..
Αλλά το προηγούμενο βράδυ πήγαμε για φαγητό στο "Όνειρο", πάνω στην ταράτσα ενός σπιτιού μέσα στο κάστρο. Υπέροχα ήταν! Και το φαγητό και η εξυπηρέτηση και η όλη ατμόσφαιρα, με την σκάλα που πρέπει ν' ανέβεις, με το bar για τις παραγγελίες που έχουν και με το που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου να γευματίζει εκεί που πριν κάποιους αιώνες, ακούγονταν μελωδίες από τους τροβαδούρους που θέλαν να συγκινήσουν τις αγαπημένες τους.
Η επόμενη φωτογραφία είναι πίσω από το κάστρο από την βόρεια πλευρά του, δηλαδή το λιμάνι είναι ακριβώς από πίσω, όπως βλέπουμε. Εκεί βρήκαμε να παρκάρουμε, κάτι που σε όλη την διαμονή μας αναδείχτηκε σε αξιόλογο πεδίο αναζήτησης.
Μετά η καθολική Μητρόπολη και κατεβαίνοντας από εκεί προς το λιμάνι.

 

[Teodoro]

Το πλοίο έφευγε περίπου 15:00. Είχαμε χρόνο να κάνουμε μια τελευταία βόλτα στην όμορφη Χώρα, να πάρουμε τα τελευταία αναμνηστικά (βλ. καπελάκι "Naxos" κ.ά), να βγάλουμε τα εισιτήρια επιστροφής που δεν βγάλαμε από τον Πειραιά γιατί θέλαμε να είμαστε παραδοσιακοί (όπως παλιά ) και να πάμε για παγωτό για 3η φορά στο Waffle House (με ντόπιο γάλα made) στο λιμάνι, λίγο πιο πέρα.
Αποχαιρετίσαμε το δωμάτιο μας και ξεκινήσαμε για την Χώρα.
Σε ένα πρακτορείο πληρώσαμε 6€ για τα εισιτήρια επιστροφής γιατί είμαστε large και έχουμε την οικονομική δυνατότητα και όχι ότι ξεχάσαμε ότι παίρνουν προμήθεια και ότι στον Πειραιά μας πρότειναν να μας τα δώσουν τότε.
Έντονες συγκινήσεις εκείνο το μεσημέρι με την θαλασσοταραχή, όλα πήγαν πίσω:
Καθυστέρηση 1+ ώρα το πλοίο, λέμε δεν πάμε μια βόλτα μέχρι τα βόρεια να δούμε πως είναι, με το που φτάνουμε λίγο μετά τον Κάμπο έρχεται μήνυμα από την εταιρία "Αγαπητοί επιβάτες, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε.... νέα ώρα αναχώρησης (σε 20 λεπτά).... Ετοιμαστείτε για επιβίβαση."
Γρήγορα πίσω στο λιμάνι!
Στο λιμάνι της Νάξου, στημένοι στην ουρά, ο λιμενικός να μας ρωτάει πότε βγάλαμε εισιτήρια ("λίγο πριν") και εγώ να αρχίζω να τα χρειάζομαι με μια λέξη "υπεράριθμοι" να μου κολλάει στο μυαλό.
Μεγάλα κύματα να χτυπάνε την προκυμαία, τα αυτοκίνητα να έχουν κάνει μπάνιο με θαλασσινό νερό, εγώ να έχω πάει μπροστά για να μάθω με ποιο φεύγουμε.
4 πλοία της πλοιοκτήτριας έπιασαν Νάξο σε 1/2 ώρα, αν ήταν από συντονισμό την παραδέχομαι. Το 4ο ήταν το δικό μας.
Μια Αγγλιδούλα με τις φίλες της ήταν πρώτη στη σειρά με το αυτοκίνητο τους δίπλα, με το που έρχομαι να ξεκινήσουμε με ρωτάει με προφορά:
"Is this one for Athens?"
"No, for Piraeus" της απαντώ.
"I mean, yes, for Piraeus. Is this one?" με ρωτάει
"Yes, this is it"
"But it's delayed 1.5 hour!" μου κάνει.
"Yes" της απαντώ, "that was the will of the Gods" και της δείχνω την πορτάρα του ναού του Απόλλωνα.
Την τρέλανα, έμεινε να με κοιτάει που φεύγω!

Μέχρι να συνέλθει, μπήκαμε μπροστά εγώ και κανά δυο άλλοι, φορτωθήκαμε, παρκάραμε, ξεκινήσαμε.

Πηγαίναμε, μια ουρανό, μια τον βυθό βλέπαμε απ' τα παράθυρα, που είχαν καλυφθεί με αλάτι, 15 πόσα μέτρα ψηλά. Οι μισοί ξερνούσανε, κάποιοι προσεύχονταν, εγώ με μια Γαλλίδα είμαστε οι μόνοι που τραβούσαμε βίντεο απ' τα παράθυρα.
Ωραία πέρασα, σα λουνα πάρκ ήταν, για τους άλλους δεν ξέρω. Κάτι τέτοια δεν πρέπει να τα παίρνεις και πολύ σοβαρά..
Τελικά φτάσαμε Πειραιά.
Και Αθήνα κατ'επέκταση..

 

[Teodoro]

Κατεβήκαμε στο λιμάνι και ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο μας. Αλλά όπως πάντα από άλλο δρόμο υπολόγιζα και από άλλο ανεβήκαμε. Μετά έμαθα ότι έχει αλλάξει η διαδρομή για Συγγρού και εγώ απορούσα γιατί όλοι κόβουν ενωρίτερα προς τα πάνω. Τέλος πάντων, δεν μας χάλασε, κάναμε την βόλτα μας στο Πειραιά, χρόνια πίσω ήταν η τελευταία φορά. Το ίδιο όμως και πιο πάνω απ' το ξενοδοχείο μας, μέχρι να βρούμε αναστροφή στην Κηφισίας πετύχαμε μια ψαροταβέρνα στο Χαλάνδρι που με τις ξεγυρισμένες πείνες μας, θα τρώγαμε και τα πιάτα.


Επόμενη μέρα πρωινό και γρήγορα για το αγαπημένο μας μέρος, ειδικά για τον ηρωϊκό συνοδηγό μου, τον αγαπημένο μου Α., που έκανε τόση υπομονή και προσπάθησε να συνεργαστεί παρ' όλη την ζέστη και την κούραση σε όλες τις διαδρομές και πορείες μας σ' αυτό το ταξίδι!
Το γυρίσαμε σχεδόν όλο, αν και προς το μεσημέρι τα περισσότερα ζωάκια είχαν πάει κάτω από σκιές και δεν φαίνονταν:

Πιγκουϊνοι της Νοτίου Αφρικής

Αυτό είναι το αγαπημένο μου αναψυκτήριο, δροσιζόμαστε παίρνοντας μια ανάσα, με τα παγώνια να βολτάρουν μπροστά μας.

Eνώ πήραμε πολλά βίντεο που θα κάνουν άνετα μια ιστορία κάποτε..

Τελικά έπρεπε να φύγουμε..
Τα καταφέραμε και όλα έγιναν σχεδόν τέλεια. Περάσαμε υπέροχα και θα έχουμε πολλές όμορφες αναμνήσεις από εκείνο το ταξίδι στην Νάξο και στην Αθήνα, το καλοκαίρι του '26!

Ευχαριστώ όλους τους αγαπητούς συνταξιδιώτες μου του forum, σ' αυτήν την ιστορία και ανυπομονώ για τις δικές τους! Εύχομαι πολλά ταξίδια για όλους μας στην ατέλειωτη γη!

 

[katkats]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ελλάδα

 

[Teodoro]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ελλάδα

Σ' ευχαριστώ, @katkats!