- Μηνύματα
- 11.270
- Likes
- 64.260
- Επόμενο Ταξίδι
- Πακιστάν-Κίνα
- Ταξίδι-Όνειρο
- Roraima-Socotra
Στις κεντρικές αρτηρίες της χώρας πάντως σε γενικές γραμμές είναι καλό το οδόστρωμα.
Ατελείωτοι άνρθωποι (και πολλά παιδιά) ζητιανεύουν κατά μήκος της εθνικής.
Φτάσαμε και στο Makhli Hills, εδώ ο πρώτος τάφος που αντικρύσαμε.
Γενικώς οι Πακιστανοί ήταν φιλικοί, χαμογελαστοί, ήρεμοι, ευγενείς.
Όπως και σε άλλες φτωχές χώρες, υπάρχει κόσμος που ζει μέσα στο νεκροταφείο.
Συνήθης αισθητική υπαίθριου εστιατορίου.
Έλεγχος διαβατηρίων εντός του νεκροταφείου.
Κάποιοι από τους τάφους έμοιαζαν πολύ τους αντίστοιχους στην Κεντρική Ασία.
Και κάποιοι ήταν πραγματικά θηρία.
Δεν είχαμε παράπονο, μας άνοιξαν για να μπούμε σε όποιους θέλαμε.
Εδώ ο θεούλης που ζήτησε να κάνουν αντίγραφο ολόκληρο το παλάτι του.
Απέναντι υπήρχε ινδουιστικό τέμενος. Ο ξεναγός της νεκρόπολης μας έδειξε λεωφορεία από πακιστανούς ινδουιστές που κατέφθαναν για να προσκηνύσουν. "Ορίστε, στο Πακιστάν σεβόμαστε την πίστη και των αλλόθρησκων, τα βλέπετε, δεν τους ενοχλεί κανείς, όχι όπως στην Ινδία που τραβάνε τα πάνδεινα οι μουσουλμάνοι από το Μόντι".
Στο δεύτερο κομμάτι να συμφωνήσουμε, στο πρώτο υπάρχουν πολλοί αστερίσκοι, έως σημεία και τέρατα, συχνά υπάρχουν λιντσαρίσματα ινδουιστών στο Sindh, διώξεις, κατασχέσεις περιουσίας και συστηματική καταπάτηση βασικών ελευθεριών, πχ η "βλασφημία" (που δεν είναι εύκολο να οριστεί) τιμωρείται με θανατική ποινή στο Πακιστάν. Τέλος πάντων υπάρχουν πολλοί αρμοδιότεροι για το θέμα. Aς πούμε ότι δε σκίζει κιόλας το Πακιστάν σε θέματα πολιτικών αλλά και θρησκευτικών ελευθεριών Η έκθεση του Freedom House
Βαράει ο ήλιος, αλλά εμείς συνεχίζαμε. Υπήρχαν στιγμές που νόμιζες πως είσαι στο Ουζμπεκιστάν.
Μερικά γκρεμίδια ήταν πάντως καταπληκτικά.
"Όχι, αυτό το καλώδιο πρέπει να ενώνεις με εκείνο. Και μην ξεχνάς να τα σαλιώνεις καλά πρώτα".
Το Ιράν βρίσκεται παντού.
Φτάσαμε και στην Thatta, είσοδος στο τζαμί.
Με ξάφνιασαν όλοι αυτοί που κοιμόντουσαν ή τέλος πάντων ξάπλωναν στο εσωτερικού του τζαμιού.
Πήρε κι ο Ασάντ ένα δεκάλεπτο να κάνει την προσευχή του.
Από συμμετρία άλλο τίποτε.
Πολλές φυλακές και τεράστιες.
Το αυτοκίνητο πάντως άρχισε να αποσυντίθεται.
Στο μεταξύ στους δρόμους βλέπεις κάτι περίεργα πράγματα.
Μετά το τρακάρισμα με την αγελάδα που ξεπάστρεψε το δοχείο με το υγρό ψύξης, είχαμε και λάστιχο.
Ο Ασάντ με το ένα χέρι προσπαθεί να βάλει το γρύλο (λανθασμένα) με το άλλο κρατάει το κινητό για τη βιντεοκλήση με το φίλο του που του εξηγεί πώς να το κάνει. Ευτυχώς που βρέθηκαν οι καλοί Σαμαρίτες αλλιώς ακόμη εκεί θα ήμασταν.
Δεν ήμουν σίγουρος ως τι βραβευτήκαμε αλλά μου είπαν πως η φωτογραφία μας θα μπει στο σαλόνι του ξενοδοχείου.
Ατελείωτοι άνρθωποι (και πολλά παιδιά) ζητιανεύουν κατά μήκος της εθνικής.
Φτάσαμε και στο Makhli Hills, εδώ ο πρώτος τάφος που αντικρύσαμε.
Γενικώς οι Πακιστανοί ήταν φιλικοί, χαμογελαστοί, ήρεμοι, ευγενείς.
Όπως και σε άλλες φτωχές χώρες, υπάρχει κόσμος που ζει μέσα στο νεκροταφείο.
Συνήθης αισθητική υπαίθριου εστιατορίου.
Έλεγχος διαβατηρίων εντός του νεκροταφείου.
Κάποιοι από τους τάφους έμοιαζαν πολύ τους αντίστοιχους στην Κεντρική Ασία.
Και κάποιοι ήταν πραγματικά θηρία.
Δεν είχαμε παράπονο, μας άνοιξαν για να μπούμε σε όποιους θέλαμε.
Εδώ ο θεούλης που ζήτησε να κάνουν αντίγραφο ολόκληρο το παλάτι του.
Απέναντι υπήρχε ινδουιστικό τέμενος. Ο ξεναγός της νεκρόπολης μας έδειξε λεωφορεία από πακιστανούς ινδουιστές που κατέφθαναν για να προσκηνύσουν. "Ορίστε, στο Πακιστάν σεβόμαστε την πίστη και των αλλόθρησκων, τα βλέπετε, δεν τους ενοχλεί κανείς, όχι όπως στην Ινδία που τραβάνε τα πάνδεινα οι μουσουλμάνοι από το Μόντι".
Στο δεύτερο κομμάτι να συμφωνήσουμε, στο πρώτο υπάρχουν πολλοί αστερίσκοι, έως σημεία και τέρατα, συχνά υπάρχουν λιντσαρίσματα ινδουιστών στο Sindh, διώξεις, κατασχέσεις περιουσίας και συστηματική καταπάτηση βασικών ελευθεριών, πχ η "βλασφημία" (που δεν είναι εύκολο να οριστεί) τιμωρείται με θανατική ποινή στο Πακιστάν. Τέλος πάντων υπάρχουν πολλοί αρμοδιότεροι για το θέμα. Aς πούμε ότι δε σκίζει κιόλας το Πακιστάν σε θέματα πολιτικών αλλά και θρησκευτικών ελευθεριών Η έκθεση του Freedom House
Βαράει ο ήλιος, αλλά εμείς συνεχίζαμε. Υπήρχαν στιγμές που νόμιζες πως είσαι στο Ουζμπεκιστάν.
Μερικά γκρεμίδια ήταν πάντως καταπληκτικά.
"Όχι, αυτό το καλώδιο πρέπει να ενώνεις με εκείνο. Και μην ξεχνάς να τα σαλιώνεις καλά πρώτα".
Το Ιράν βρίσκεται παντού.
Φτάσαμε και στην Thatta, είσοδος στο τζαμί.
Με ξάφνιασαν όλοι αυτοί που κοιμόντουσαν ή τέλος πάντων ξάπλωναν στο εσωτερικού του τζαμιού.
Πήρε κι ο Ασάντ ένα δεκάλεπτο να κάνει την προσευχή του.
Από συμμετρία άλλο τίποτε.
Πολλές φυλακές και τεράστιες.
Το αυτοκίνητο πάντως άρχισε να αποσυντίθεται.
Στο μεταξύ στους δρόμους βλέπεις κάτι περίεργα πράγματα.
Μετά το τρακάρισμα με την αγελάδα που ξεπάστρεψε το δοχείο με το υγρό ψύξης, είχαμε και λάστιχο.
Ο Ασάντ με το ένα χέρι προσπαθεί να βάλει το γρύλο (λανθασμένα) με το άλλο κρατάει το κινητό για τη βιντεοκλήση με το φίλο του που του εξηγεί πώς να το κάνει. Ευτυχώς που βρέθηκαν οι καλοί Σαμαρίτες αλλιώς ακόμη εκεί θα ήμασταν.
Δεν ήμουν σίγουρος ως τι βραβευτήκαμε αλλά μου είπαν πως η φωτογραφία μας θα μπει στο σαλόνι του ξενοδοχείου.
Last edited:
