- Μηνύματα
- 8.509
- Likes
- 69.508
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Καλά κάνατε, επιβάλλεται κι αυτό καμιά φορά στα μεγάλα ταξίδια.
-
Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε για τις καλύτερες Ταξιδιωτικές Ιστορίες από Σεπτέμβριο - Δεκέμβριο 2022 !
- Thread starter travellersoul.
- Ημερομηνία δημιουργίας
- Μηνύματα
- 370
- Likes
- 1.084
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Έτσι πιστεύω και εγώΚαλά κάνατε, επιβάλλεται κι αυτό καμιά φορά στα μεγάλα ταξίδια.
- Μηνύματα
- 370
- Likes
- 1.084
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Από το Ανόι στη Σάπα, σταθήκαμε τυχεροί
Εγώ να μπαίνω και να ξαναμπαίνω στο 12go αναζητώντας δρομολόγια για Σάπα και να μου εμφανίζει το πιο νωρίς 6.00 το πρωί. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε και να περάσουμε το βράδυ στο αεροδρόμιο και κυρίως ότι θα χάναμε μεγάλο μέρος της επόμενης μέρας μέσα στο λεωφορείο. ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!
Ο Φ. να ρωτάει δεξιά και αριστερά αν περνάει από κάπου λεωφορείο για Sapa και να μην μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν. Άλλος να του λέει να περιμένουμε εκεί που καθόμασταν, άλλος να πάμε απέναντι, άκρη δεν έβγαζε. Και κάπου εκεί σταθήκαμε τυχεροί γιατί βρήκαμε μια οικογένεια βιετναμεζων που ήξεραν αγγλικά και πήγαιναν και εκείνοι στη Σάπα.
-Σάπα;; ρωτάμε εμείς.
-Ναι. Απαντάνε αυτοί.
-Πώς θα πάτε;
-Έχουμε κλείσει λεωφορείο.
- Ξέρετε αν υπάρχει χώρος;
- Μισο λεπτό να ρωτήσουμε την εταιρεία που έχουμε κλείσει.
Πράγματι περιμέναμε λίγο μέχρι να μας ενημερώσουν ότι υπήρχε διαθεσιμότητα και θα μας έπαιρναν μαζί τους. Ήρθε λοιπόν ένα βανακι και μπήκαμε μέσα εμείς οι δύο και οι τρεις βιετναμεζοι. Κάναμε μια απόσταση των 15 λεπτών μέχρι να φτάσουμε στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας και από εκεί αφού πληρώσαμε (πιο φθηνά από το 12go) μπήκαμε σε ένα sleeper bus και ξεκινήσαμε το βραδινή μας διαδρομή για Sapa.
Εγώ κατάφερα να κοιμηθώ λίγο αν και ξύπνησα αρκετές φορές μέσα στο βράδυ. Στη Sapa φτάσαμε πολύ νωρίς το πρωί κατά τις 6.00 αν θυμάμαι καλά. Το τοπίο ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που μέχρι τότε είχαμε συνηθίσει. Βουνά, ομίχλη, σύννεφα και η θερμοκρασία αισθητά πιο κάτω. Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο δεχθήκαμε πραγματική επίθεση από ταξιτζήδες και από μεγάλες σε ηλικία κυρίες που ήθελες να μας κλείσουν κάποιο τουρ. Αφού καταφέραμε και αποφύγαμε και τους δύο πρώτη στάση πριν το ξενοδοχειο ήταν η αναζήτηση φαγητού καθώς είχαμε πεινάσει αρκετά. Καθίσαμε έτσι σε ένα πολύχρωμο καφέ πήραμε έναν χυμό και ένα καφε αντίστοιχα και από ένα Bahn mi ο καθένας και κάπως ισιώσαμε.
Όλη η φάση γύρω γύρω θύμιζε χειμερινό θέρετρο διακοπών, και το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει ήταν όντως ένα πολυτελές ξενοδοχείο στα 60-65 ευρώ το βράδυ, το πιο ακριβό σε όλο το ταξίδι. Φυσικά υπάρχουν πολύ πολύ φθηνότερα και πολύ καλά μάλιστα αλλά εφόσον μας έπαιρνε είπαμε να το κάνουμε.
Φτάνοντας στο ξενοδοχείο το δωμάτιο μας δεν ήταν ακόμα έτοιμο. Ωστόσο μας έδωσαν πετσέτες σε περίπτωση που θέλαμε να κάνουμε ένα ντουζ για να φρεσκαριστουμε στο μπάνιο που λειτουργούσε για την πισίνα. Σε εκείνη τη φάση δεν το προτιμήσαμε και αρκεστηκαμε απλά να ρίξουμε λίγο νερό στο πρόσωπο μας. Μέσω του ξενοδοχείου νοικιάσαμε ένα μηχανάκι στα 7 ευρώ νομίζω για όλη τη μέρα και ξεκινήσαμε να εξερευνούμε την περιοχή.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν ήδη από τα πρώτα μέτρα, το μηχανάκι δεν είχε φώτα και ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος, καθώς υπήρχε συννεφιά, αραιές ψιχάλες βροχής και από μακρυά φαινόταν να μας πλησιάζει ομίχλη.
Με τα πολλά καταφέραμε να φτάσουμε στον καταρράκτη Silver, πληρώσαμε ένα μικρό αντίτιμο και ανεβήκαμε όσο πιο κοντά του γινόταν. Δυστυχώς φεύγοντας από εκεί η ομίχλη είχε αρχίσει να έρχεται πολύ κοντά στο σημείο που βρισκόμασταν και να επεκτείνεται σχεδόν παντού γύρω μας, γεγονός που αντικειμενικά καθιστούσε την οδήγηση στα βουνά της Σάπα δύσκολη και επικίνδυνη. Μη έχοντας πολλές επιλογές πήραμε το δρόμο προς τα πίσω, προς το κέντρο της πόλης και τα γύρω "παραδοσιακά" χωριά, στα οποία έπρεπε να πληρώσεις για να μπεις και να δεις.....
Δεν το κάναμε φυσικά και δεν το μετανιωσαμε. Αυτό που προτιμήσαμε είναι να κάνουμε βόλτες με το μηχανάκι στα βουνά και ανάμεσα στα ρυζοχώραφα με τις απαραίτητες στάσεις για φωτογραφίες και καθίσαμε να απολαύσουμε και μια μπύρα και ένα παγωτό σε ένα όμορφο μαγαζάκι πάνω στο δρόμο με εκπληκτική θέα. Οι βόλτες μας κράτησαν αρκετή ώρα και είχε έρθει η ώρα να πάμε στο δωμάτιο που επιτέλους θα ήταν έτοιμο για μια σύντομη στάση, καθώς μετά θα βγαίναμε έξω για την αναζήτηση φαγητού.
Επιστρέψαμε, λοιπόν, στο ξενοδοχείο, πήγαμε στο δωμάτιο μας που ήταν πέτρινο με εκπληκτική θέα από το μπαλκόνι, κάναμε ένα γρήγορο μπανάκι και ετοιμαστήκαμε να βγούμε ξανά για να αναζητήσουμε φαγητό, κάτι που αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση καθώς θέλαμε να αποφύγουμε τα πολύ τουριστικά μαγαζιά που κυριαρχούσαν στην περιοχή. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το πετύχαμε αυτό, καθώς εν τέλει καθίσαμε σε ένα μαγαζί πιο "κυριλέ" από αυτά που είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε. Όλο το μαγαζί γύρω γύρω είχε τζαμαρία από όπου βλέπαμε τα βουνά γύρω γύρω και παράλληλα η ομίχλη που υπήρχε γύρω τους έδινε την εντύπωση ότι καθόμασταν και τρώγαμε μέσα σε ένα σύννεφο. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι παραγγείλαμε εκτός από ένα πιάτο που ήταν μαύρο κοτόπουλο μαγειρεμένο σε σούπα από κολοκύθα μέσα στην κολοκύθα. Πεντανοστιμο!!
Η ώρα περασε, η κούραση είχε χτυπήσει κόκκινο και εμείς γυρίσαμε με μερικές μπύρες στο μπαλκόνι του δωματίου μας για να απολαύσουμε τη θέα και να συζητήσουμε ελπίζοντας ότι την επόμενη μέρα ο καιρός θα μας έκανε τη χάρη.
Εγώ να μπαίνω και να ξαναμπαίνω στο 12go αναζητώντας δρομολόγια για Σάπα και να μου εμφανίζει το πιο νωρίς 6.00 το πρωί. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε και να περάσουμε το βράδυ στο αεροδρόμιο και κυρίως ότι θα χάναμε μεγάλο μέρος της επόμενης μέρας μέσα στο λεωφορείο. ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!
Ο Φ. να ρωτάει δεξιά και αριστερά αν περνάει από κάπου λεωφορείο για Sapa και να μην μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν. Άλλος να του λέει να περιμένουμε εκεί που καθόμασταν, άλλος να πάμε απέναντι, άκρη δεν έβγαζε. Και κάπου εκεί σταθήκαμε τυχεροί γιατί βρήκαμε μια οικογένεια βιετναμεζων που ήξεραν αγγλικά και πήγαιναν και εκείνοι στη Σάπα.
-Σάπα;; ρωτάμε εμείς.
-Ναι. Απαντάνε αυτοί.
-Πώς θα πάτε;
-Έχουμε κλείσει λεωφορείο.
- Ξέρετε αν υπάρχει χώρος;
- Μισο λεπτό να ρωτήσουμε την εταιρεία που έχουμε κλείσει.
Πράγματι περιμέναμε λίγο μέχρι να μας ενημερώσουν ότι υπήρχε διαθεσιμότητα και θα μας έπαιρναν μαζί τους. Ήρθε λοιπόν ένα βανακι και μπήκαμε μέσα εμείς οι δύο και οι τρεις βιετναμεζοι. Κάναμε μια απόσταση των 15 λεπτών μέχρι να φτάσουμε στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας και από εκεί αφού πληρώσαμε (πιο φθηνά από το 12go) μπήκαμε σε ένα sleeper bus και ξεκινήσαμε το βραδινή μας διαδρομή για Sapa.
Εγώ κατάφερα να κοιμηθώ λίγο αν και ξύπνησα αρκετές φορές μέσα στο βράδυ. Στη Sapa φτάσαμε πολύ νωρίς το πρωί κατά τις 6.00 αν θυμάμαι καλά. Το τοπίο ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που μέχρι τότε είχαμε συνηθίσει. Βουνά, ομίχλη, σύννεφα και η θερμοκρασία αισθητά πιο κάτω. Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο δεχθήκαμε πραγματική επίθεση από ταξιτζήδες και από μεγάλες σε ηλικία κυρίες που ήθελες να μας κλείσουν κάποιο τουρ. Αφού καταφέραμε και αποφύγαμε και τους δύο πρώτη στάση πριν το ξενοδοχειο ήταν η αναζήτηση φαγητού καθώς είχαμε πεινάσει αρκετά. Καθίσαμε έτσι σε ένα πολύχρωμο καφέ πήραμε έναν χυμό και ένα καφε αντίστοιχα και από ένα Bahn mi ο καθένας και κάπως ισιώσαμε.
Όλη η φάση γύρω γύρω θύμιζε χειμερινό θέρετρο διακοπών, και το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει ήταν όντως ένα πολυτελές ξενοδοχείο στα 60-65 ευρώ το βράδυ, το πιο ακριβό σε όλο το ταξίδι. Φυσικά υπάρχουν πολύ πολύ φθηνότερα και πολύ καλά μάλιστα αλλά εφόσον μας έπαιρνε είπαμε να το κάνουμε.
Φτάνοντας στο ξενοδοχείο το δωμάτιο μας δεν ήταν ακόμα έτοιμο. Ωστόσο μας έδωσαν πετσέτες σε περίπτωση που θέλαμε να κάνουμε ένα ντουζ για να φρεσκαριστουμε στο μπάνιο που λειτουργούσε για την πισίνα. Σε εκείνη τη φάση δεν το προτιμήσαμε και αρκεστηκαμε απλά να ρίξουμε λίγο νερό στο πρόσωπο μας. Μέσω του ξενοδοχείου νοικιάσαμε ένα μηχανάκι στα 7 ευρώ νομίζω για όλη τη μέρα και ξεκινήσαμε να εξερευνούμε την περιοχή.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν ήδη από τα πρώτα μέτρα, το μηχανάκι δεν είχε φώτα και ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος, καθώς υπήρχε συννεφιά, αραιές ψιχάλες βροχής και από μακρυά φαινόταν να μας πλησιάζει ομίχλη.
Με τα πολλά καταφέραμε να φτάσουμε στον καταρράκτη Silver, πληρώσαμε ένα μικρό αντίτιμο και ανεβήκαμε όσο πιο κοντά του γινόταν. Δυστυχώς φεύγοντας από εκεί η ομίχλη είχε αρχίσει να έρχεται πολύ κοντά στο σημείο που βρισκόμασταν και να επεκτείνεται σχεδόν παντού γύρω μας, γεγονός που αντικειμενικά καθιστούσε την οδήγηση στα βουνά της Σάπα δύσκολη και επικίνδυνη. Μη έχοντας πολλές επιλογές πήραμε το δρόμο προς τα πίσω, προς το κέντρο της πόλης και τα γύρω "παραδοσιακά" χωριά, στα οποία έπρεπε να πληρώσεις για να μπεις και να δεις.....
Δεν το κάναμε φυσικά και δεν το μετανιωσαμε. Αυτό που προτιμήσαμε είναι να κάνουμε βόλτες με το μηχανάκι στα βουνά και ανάμεσα στα ρυζοχώραφα με τις απαραίτητες στάσεις για φωτογραφίες και καθίσαμε να απολαύσουμε και μια μπύρα και ένα παγωτό σε ένα όμορφο μαγαζάκι πάνω στο δρόμο με εκπληκτική θέα. Οι βόλτες μας κράτησαν αρκετή ώρα και είχε έρθει η ώρα να πάμε στο δωμάτιο που επιτέλους θα ήταν έτοιμο για μια σύντομη στάση, καθώς μετά θα βγαίναμε έξω για την αναζήτηση φαγητού.
Επιστρέψαμε, λοιπόν, στο ξενοδοχείο, πήγαμε στο δωμάτιο μας που ήταν πέτρινο με εκπληκτική θέα από το μπαλκόνι, κάναμε ένα γρήγορο μπανάκι και ετοιμαστήκαμε να βγούμε ξανά για να αναζητήσουμε φαγητό, κάτι που αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση καθώς θέλαμε να αποφύγουμε τα πολύ τουριστικά μαγαζιά που κυριαρχούσαν στην περιοχή. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το πετύχαμε αυτό, καθώς εν τέλει καθίσαμε σε ένα μαγαζί πιο "κυριλέ" από αυτά που είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε. Όλο το μαγαζί γύρω γύρω είχε τζαμαρία από όπου βλέπαμε τα βουνά γύρω γύρω και παράλληλα η ομίχλη που υπήρχε γύρω τους έδινε την εντύπωση ότι καθόμασταν και τρώγαμε μέσα σε ένα σύννεφο. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι παραγγείλαμε εκτός από ένα πιάτο που ήταν μαύρο κοτόπουλο μαγειρεμένο σε σούπα από κολοκύθα μέσα στην κολοκύθα. Πεντανοστιμο!!
Η ώρα περασε, η κούραση είχε χτυπήσει κόκκινο και εμείς γυρίσαμε με μερικές μπύρες στο μπαλκόνι του δωματίου μας για να απολαύσουμε τη θέα και να συζητήσουμε ελπίζοντας ότι την επόμενη μέρα ο καιρός θα μας έκανε τη χάρη.
- Μηνύματα
- 8.509
- Likes
- 69.508
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Δεν υπάρχουν οι εικόνες από τη Sapa, μία και μία.
Μου κόστισε πολύ που δε πρόλαβα να πάω!
Μου κόστισε πολύ που δε πρόλαβα να πάω!
- Μηνύματα
- 370
- Likes
- 1.084
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Είναι όντως απίστευτα! Εύχομαι να σε ξαναβγάλει ο δρόμος προς τα εκεί και να καταφέρεις να πας!
Εκπομπές Travelstories
