1. Κλείστε αεροπορικά στο νέο Travelstories GO! ΚΛΙΚ ΕΔΩ
    Απόκρυψη ανακοίνωσης
  2. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Μάιο - Ιούνιο του 2015! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Featured Ρίο, Μπάιρες, Μοντεβιδέο, 3 (μήνες) επί 3

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες σε εξέλιξη' που ξεκίνησε από το μέλος 10900km, στις 16 Οκτωβρίου 2018.

  1. 10900km

    10900km Member

    Μηνύματα:
    296
    Likes:
    2.623
    Πωωωωω... Τέσσερις μήνες (και κάτι ψιλά) πέρασαν από το τελευταίο κείμενό μου εδώ (γραμμένο στην Ασουνσιόν). Το... προσπερνάω σιγοσφυρίζοντας αδιάφορα.

    Ο τίτλος αυτής τής “ιστορίας”, αυτοεπεξηγηματικός. Διευκρινίζω μόνο ότι το – όμορφο – τρίμηνο στο Ρίο έχει ήδη περάσει, το – επίσης όμορφο, με διαφορετικό τρόπο – στο Μπουένος Άιρες είναι σε εξέλιξη, και το – πολλά υποσχόμενο – στο Μοντεβιδέο θα αρχίσει στις 16 Δεκεμβρίου. Η ιδέα είναι, όσο είμαι στο Μπουένος Άιρες, να κάνω μία “μέσκλα” (μίξη) φρέσκων εντυπώσεων από εδώ, και αναδρομής στους τρεις μήνες που πέρασα στο Ρίο.

    Για να είμαι ειλικρινής, οι βραζιλιάνικες εκλογές είναι που μου έδωσαν το τελευταίο εμ-πουχονσίτο (σπρωξιματάκι) για να στρωθώ πάλι στο γράψιμο. Το “φαινόμενο Μπολσονάρο” βλέπω ότι παίζει αρκετά στα ελληνικά σάιτ, φαντάζομαι ότι υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει αυτόν τον καιρό στη Βραζιλία, και μια και πέρασα κάποιους μήνες εκεί πρόσφατα, επιτρέψτε μου να νομίζω ότι έχω καλούτσικη εικόνα τής κατάστασης. Όπως πάντα, εντυπώσεις και παρατηρήσεις θα μοιράζομαι, όχι... ατράνταχτα “πιστεύω”. Ειδικό δεν με θεωρώ επί κανενός αντικειμένου, με μερική εξαίρεση το ποδόσφαιρο.

    Λέω να κρατάω τα κείμενα σχετικά μικρά, αφενός για να μην κουράζω, αφετέρου λόγω... ανάγκης. Η δουλειά μου είναι με τον υπολογιστή, περνάω καθημερινά ώρες και ώρες γράφοντας, κι όταν τελειώνω, το τελευταίο που θέλω να κάνω είναι να συνεχίσω να πληκτρολογώ. Κρατώντας τα κείμενα σχετικά μικρά, με φαντάζομαι να γράφω εδώ πιο συχνά, και να συνεχίσω (αυτό είναι το σχέδιο) ακόμα κι από το Μοντεβιδέο.

    Σήμερα, μοιράζομαι ανάμνηση από την... αγαπημένη μου (ξερόβηχας... Όσοι με παρακολουθούσατε όσο έγραφα από εκεί, μπορεί να θυμάστε τη σχέση... “αγάπης” που είχα με την πόλη) Ασουνσιόν. Όπως θυμάμαι πως έγραψα σε ένα κείμενο, στο χόστελ που πέρασα τους τέσσερις από τους πέντε μήνες μου εκεί, είχαμε μία μαύρη Βραζιλιάνα, τη Μαρία, η οποία έβγαινε από τη χώρα της πρώτη φορά στη ζωή της (50άρα), απηυδισμένη από πολλά εκεί. Τα έξοδά της τα έβγαζε πουλώντας “μανουαλιδάδες” (χειροτεχνίες) και σάντουιτς σε ένα πάρκο κοντά στο χόστελ, και στον κεντρικό δρόμο τού κέντρου τής Ασουνσιόν. Ήσυχη, λιγομίλητη, την έβλεπα κυρίως τα πρωινά, κατά τις εφτά και μισή, επειδή ήμασταν πάντα οι πρώτοι που σηκωνόμασταν και παίρναμε πρωινό στο δωμάτιο με την τηλεόραση. Τέσσερις μήνες, ΜΙΑ φορά την είδα να εκφράζεται έντονα, να χειρονομεί, να μουρμουράει μπινελίκια(!). Πότε; Την επομένη τής απόφασης για τη φυλάκιση του Λούλα, την οποία πανηγύρισε έξαλλα!!!

    Τα θαυμαστικά έχουν να κάνουν με το ότι η Μαρία ήταν/είναι Α) μαύρη, Β) από την επαρχία, Γ) μη έχουσα, Δ) γυναίκα. Αν ήταν άνδρας, λευκός, από το Σάο Πάουλο, με δική του επιχείρηση, (όχι ότι θα έμενε σε χόστελ στην Ασουνσιόν, αλλά... point προσπαθώ να κάνω) το πιθανότερο είναι να μου είχε φανεί λογικό, δικαιολογημένο, αλλά... η Μαρία;!

    Την ανάμνηση τη μοιράζομαι σαν μερική εξήγηση του “πώς είναι δυνατόν ο Μπολσονάρο να ψηφίστηκε από τόσο κόσμο;” Αμέτρητοι, ακόμα και γυναίκες, ακόμα και άνθρωποι της μικρομεσαίας τάξης, ψήφισαν Μπολσονάρο όχι για να ψηφίσουν Μπολσονάρο, αλλά επειδή είναι Αηδιασμένοι (με το Α κεφαλαίο) με τον Λούλα και το κόμμα του. Πολλοί νέοι, άνθρωποι χωρίς αναμνήσεις από δικτατορία στη Βραζιλία, αλλά και πολλοί μεγαλύτεροι σε ηλικία, ακόμα και γυναίκες(!), παρά τις μισογυνικές χοντράδες που έχει ξεστομίσει ο Μπολσονάρο κατά καιρούς.

    Αυτά, μόνο, για αρχή, έτσι, για να... μπω σιγά-σιγά ξανά στη συνήθεια να γράφω – και – εδώ.

    Παρεμπιπτόντως, όσοι είστε του ποδοσφαίρου, θα βαρεθείτε να διαβάζετε ποδοσφαιροκείμενα τους επόμενους μήνες.

    Χαιρετίσματα σε όλους από Μπόκα (βάλτε “Martín Rodríguez 1151, Buenos Aires” στους χάρτες τού google, και θα δείτε ότι... πιο Μπόκα, δεν γίνεται. Είμαι τρεις δρόμους από το Καμινίτο, και πέντε τετράγωνα από το Μπομπονέρα, στο οποίο ευτυχώς πήγα μία φορά το 2009. Τώρα πλέον, όχι τρεις μήνες, αλλά τρία ΧΡΟΝΙΑ να περνούσα εδώ, δεν θα μπορούσα να μπω και να δω παιχνίδι. Πονεμένη ιστορία, που μου μαγαρίζει την παραμονή στο Μπουένος Άιρες).
     
    #1

  2. NightcoreKing

    NightcoreKing Member

    Μηνύματα:
    170
    Likes:
    332
    Επόμενο Ταξίδι:
    Στρατό δυστυχώς :(
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νεα Ζηλανδια!
    Τρελε μου επεστρεψεςςςς, δωωωωσε σε παρακαλώωωω! :clap::clap:
     
    #2
    Dina Z and 10900km like this.
  3. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    4.957
    Likes:
    20.963
    Επόμενο Ταξίδι:
    Κύπρος
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Παπούα
    Καλώς τον!!!

    Έχω ψιλοσοκαριστεί κι εγώ για το πόσοι από τους γνωστούς μου ψήφισαν αυτό το κράμα Τραμπ και Πινοσέτ, αλλά η δική μου εκτίμηση (πριν διαβάσω τη δική σου) είναι ότι συνετέλεσαν τα εξής:
    α) η διαφθορά του Εργατικού Κόμματος έκανε πολύ κόσμο να αηδιάσει
    β) υπάρχει μια τάση παγκοσμίως να ψηφίζει ο κόσμος για οτιδήποτε αντισυστημικό, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι είναι χειρότερο. Αρκεί να μην κερδίσει το σύστημα. Ας αυτοπυροβοληθούμε, αρκεί να χάσει το σύστημα.
    γ) ο Μπολσονάρο έβγαλε το πολύ συντηρητικό, ξενοφοβικό, μισογυνικό, ταλιμπανοχριστιανικό που έχει ένα μεγάλο (κυρίως φτωχό) κομμάτι της Βραζιλίας μέσα του και που δεν εκφραζόταν έυκολα. Ε τώρα απενοχοποιήθηκε και βγήκε από τη ντουλάπα του όλο αυτό το πράγμα, που μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αφού τα ίδια και χειρότερα λέει ο νέος πρόεδρος
    δ) η γενική αίσθηση ανασφάλειας και χάους σε μια χώρα όπου ο αρχιμαφιόζος της χώρας κάνει συνεντεύξεις από τη φυλακή κι εξηγεί το πώς διοικεί τη χώρα (!!) και προτείνει υπουργούς (!) δίνει πάτημα σε κόσμο να ψηφίσει έναν "σκληρό" στρατιωτικό που γουστάρει τη χούντα και ισχυρίζεται πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι "είναι υπέρ των βασανιστηρίων". Βέβαια ο βασικός του αντίπαλος είναι αυτός που έριξε εντυπωσιακά το έγκλημα στο Σάο Πάολο, αλλά την εικόνα του αποτελεσματικού την έχει ο Μπολσονάρο, η εικόνα μετράει.
    ε) ο Μπολσονάρο έπαιξε το "Καραμανλής ή τανκς". Έτσι όπως τα παρουσίαζε στην προεκλογική, η επιλογή ήταν "Μπολσονάρο ή κομουνισμός" το οποίο βέβαια δεν είχε καμία βάση, αλλά δε βαριέσαι, τα τουίτ να είναι πιασάρικα τη σήμερον ημέρα. "Αν δε βγω εγώ θα γίνουμε Βενεζουέλα" είπε ο άρχοντας και τον ψήφισαν ακόμη και γυναίκες παρά τα όσα απίθανα έχει πει κατά καιρούς για τους βιασμούς ή το IQ των γυναικών.
    Άντε και εις κατώτερα. Έτσι κι αλλιώς κατά διαόλου πάει όλο το κομμάτι της Λατινικής Αμερικής που βλέπει προς Ατλαντικό, ένας φασίστας παραπάνω μας μάρανε;

    Αναμένουμε τη συνέχεια, όχι μετά από 4 μήνες πάλι. (Στο μεταξύ τι το συγκλονιστικό θα βρεις στο Μοντεβιδέο, εσύ το ξέρεις. Ε, από την Ασουνσιόν καλύτερα θα είναι, και ποδοσφαιρικώς υποθέτω).
     
    #3
    VIR, gelf, El_Libertador and 9 others like this.
  4. Señor_Nada

    Señor_Nada Member

    Μηνύματα:
    47
    Likes:
    213
    Φίλοι μου βραζιλιανοι αντιφασιστες μου ελεγαν ότι θα τον ψηφίσουν γιατί "δεν παει άλλο και η Βραζιλία χρειάζεται ένα ηλεκτροσοκ". Οι συγκεκριμενοι μου είχαν ανοιξει τα ματιά σχετικά με το ρατσισμό στη Βραζιλία και πόσες δολοφονίες μαύρων από αστυνομικους γίνονται κάθε χρόνο. Απίστευτα πράγματα!
     
    #4
    10900km and Dina Z like this.
  5. fenia42

    fenia42 Member

    Μηνύματα:
    2.864
    Likes:
    4.783
    Επόμενο Ταξίδι:
    Βέλγιο
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γροιλανδία,Σβάλμπαρτ
    Καλημέρα! Ποσο μου αρέσει αυτή η live μετάδοση της ζωής των χωρών της Λατινικής Αμερικής! Γράψε μας ο,τι θες, όσο μακροσκελές κι αν είναι, σε παρακολουθούμε με αμείωτο ενδιαφέρον!
     
    #5
    anlazar, 10900km and Dina Z like this.
  6. Dina Z

    Dina Z Member

    Μηνύματα:
    1.011
    Likes:
    2.456
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ονειρεύομαι ... γενικώς!
    Καλώς τον!
    Περιμένουμε την επόμενη κοινωνικο - πολιτικο - ταξιδιωτική ανταπόκριση. :)
    (Τα ποδοσφαιρικά τα θεωρώ αναγκαίο κακό στο σπίτι μου, δεν θα τα αντέξω στο φόρουμ; :haha: )
     
    #6
    10900km likes this.
  7. NightcoreKing

    NightcoreKing Member

    Μηνύματα:
    170
    Likes:
    332
    Επόμενο Ταξίδι:
    Στρατό δυστυχώς :(
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νεα Ζηλανδια!
    Αφήστε τον άνθρωπο να μιλήσει ρε! Γράφε οοοοοοτι θες και όσα θες εγώ σου έχω ξεκαθαρίσει ότι είμαι στο big3 fans σου..!
     
    #7
    dpapatsimpas, Dina Z and 10900km like this.
  8. 10900km

    10900km Member

    Μηνύματα:
    296
    Likes:
    2.623
    Παίρνω πάσα από σχόλιά σας για να γράψω τούτο: τρεις μήνες στο Ρίο, έμεινα με την αίσθηση ότι ο μέσος Καριόκα δεν περιμένει από καμία ομοσπονδιακή ή τοπική κυβέρνηση να μην είναι γεμάτη διεφθαρμένους, να μην... υπερκοστολογούν έργα, να μην είναι... τακίμια με μαφιόζους, να μην φουσκώνουν τραπεζικούς λογαριασμούς τους σε “φορολογικούς παραδείσους”. Αυτά, έμεινα με την αίσθηση, τα έχουν... αποδεχθεί, σιωπηρά, απρόθυμα, αλλά αποδεχθεί. Εκείνο όμως που πιστεύουν, ή τουλάχιστον ελπίζουν ότι μπορεί να αλλάξει, να βελτιωθεί, είναι το αίσθημα φόβου που έχουν όταν βγαίνουν από το σπίτι τους, ή ακόμα κι εντός αυτού...

    Έλεγα στον airbnb host μου “θα πάω στο τάδε γήπεδο”, και με ρωτούσε πώς είχα σχεδιάσει να φθάσω εκεί, εφιστώντας μου πάντα την προσοχή, να αποφύγω τον δρόμο Α και τον σταθμό Β, και να φορέσω το Γ αποφεύγοντας να πάρω μαζί μου το Δ. Βλέπεις ειδήσεις στο Globo (καταστροφολόγοι από τους λίγους), και νομίζεις ότι στο Ρίο είσαι σε εμπόλεμη ζώνη. Διάβαζα ειδήσεις για όλες τις ομάδες τής πόλης (και γενικά του πρωταθλήματός τους, λόγω δουλειάς και προσωπικού ενδιαφέροντος), και κάθε τρεις και λίγο, ακόμα και στις ειδήσεις τής Φλαμένγκο, της Βάσκο, της Φλουμινένσε, της Μποταφόγκο, έβρισκα κομμάτια που είχαν να κάνουν με ληστείες (με θύματα στελέχη των ομάδων), και φυσικά-φυσικότατα με “ενέδρες” οπαδών σε παίκτες και διοικούντες (άλλου τύπου βία αυτή, αλλά... βία).

    Έμεινα με την εντύπωση ότι ο μέσος Καριόκα ήταν έτοιμος να ψηφίσει οποιονδήποτε τον ψευτοέπειθε ότι λίγους μήνες μετά τις εκλογές, θα έβγαινε από το σπίτι του το πρωί για να πάει στη δουλειά, αισθανόμενος ότι το ρίσκο να μην επιστρέψει το βράδυ θα είναι μικρό, πολύ μικρότερο από τώρα.

    Είναι όντως ΤΟΣΟ άσχημα τα πράγματα; Μήπως υπερβάλλουν; Αν ναι, πόσο; Ειλικρινά, δεν ξέρω. Ξέρω όμως δύο πράγματα: πρώτη φορά στη ζωή μου βρέθηκα στη θέση να αναρωτιέμαι αν είχα φάει σφαίρα, και σε άλλη περίπτωση, άλλη μέρα, αλλού, είδα αστυνομικό να γράφει χιλιάδες κόσμου στα... του, και να ρίχνει καπνογόνο εν μέσω εντελώς αθώου και ακίνδυνου πλήθους.

    Εξηγούμαι: μία κοπελιά που γνωρίζω από το 2009, μένει σχεδόν στη γωνία Catete με Pedro Américo. Λίγα μέτρα αριστερά, ανατολικά, όπως βλέπει κανείς τον χάρτη, υπάρχουν κάτι σκαλοπάτια που βγάζουν πάνω, σε φαβέλα. Ένα μεσημέρι που περνούσα από εκεί (το μέρος που νοίκιασα για τρεις μήνες ήταν Largo do Machado, λίγα λεπτά περπάτημα από εκεί), είδα την αστυνομία (έχει αστυνομικό τμήμα ακριβώς στη γωνία) να έχει διακόψει την κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Δύο αστυνομικοί ήταν με την πλάτη στον τοίχο, ακριβώς δίπλα στη βάση των σκαλοπατιών. Αντί να σταματήσω, να γυρίσω, και να πάρω άλλον δρόμο, δεν ξέρω τι σκέφτηκα, κι απλά συνέχισα να περπατάω, προφανώς στο απέναντι πεζοδρόμιο. Τη στιγμή που έφθασα στην ευθεία των σκαλοπατιών, ένας από τους αστυνομικούς έγειρε μπροστά και πυροβόλησε προς τα πάνω. Αμέσως μετά ακούστηκαν δύο-τρεις πυροβολισμοί από πάνω, κι ένας τύπος που ήταν μέσα σε ένα μαγαζί εκεί δίπλα μού φώναξε να τρέξω. Μέχρι που απομακρύνθηκα, δεν άκουσα άλλους πυροβολισμούς, και σε ένα λεπτό είδα αυτοκίνητα να περνούν από δίπλα μου, οπότε οι αστυνόμοι είχαν ανοίξει πάλι την κυκλοφορία, αυτό ήταν όλο, αλλά όπως άνοιξα το βήμα μου για να απομακρυνθώ, θυμήθηκα ταινίες, που κόσμος που είχε χτυπηθεί από σφαίρα δεν το είχε καταλάβει, και είδε το αίμα αργότερα (μέχρι εκεί φθάνουν οι γνώσεις μου για το τι σου συμβαίνει όταν σε πυροβολούν). Το βράδυ, είπα στη φίλη μου τι είχε συμβεί δίπλα στο σπίτι της, και της έκανε εντύπωση επειδή είχαν περάσει μήνες από την προηγούμενη φορά που κάτι τέτοιο είχε συμβεί. Εμένα μου έκανε εντύπωση ότι της έκανε εντύπωση που συνέβη ξανά “μετά από μήνες”.

    Το με το καπνογόνο έγινε μετά το Φλαμένγκο-Γκρέμιο, στο Κύπελλο Βραζιλίας. Εκείνο το βράδυ, στο Μαρακανά ήμασταν πάνω από 60.000 άνθρωποι. Η Φλαμένγκο ξεπούλησε, και το γήπεδο δεν είχε 70.000 κόσμο επειδή στη Βραζιλία επιτρέπεται (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, βασικά μία, στην Κουριτσίμπα) η παρουσία φιλοξενούμενων οπαδών, και η αστυνομία άφησε ένα μέρος των κερκίδων κενό για λόγους ασφαλείας.

    Μετά το παιχνίδι, περπατώντας προς Σάο Κριστόβαο (δύο σταθμούς μετρό έχει κοντά στο Μαρακανά. Αυτός είναι ο ένας από τους δύο), είδα δύο-τρεις τύπους να φωνάζουν σε αστυνομικούς, δεν ξέρω γιατί. Δεν έκαναν κίνηση εναντίον τους, ήταν μόλις δύο-τρεις, οι αστυνομικοί ήταν... στρατιά ολόκληρη, όμως... στο έτσι, στο... “άντε χάσου από εδώ”, ένας αστυνομικός σήκωσε το παλούκι που κρατούσε κι έριξε καπνογόνο στη μέση του πλήθους!!!!! Στο εντελώς “έτσι”. Από τη μια στιγμή στην άλλη, όσοι ήμασταν εκεί τριγύρω αρχίσαμε να τρέχουμε, επειδή ήταν δύσκολο να αναπνεύσεις, κι άρχισαν αμέσως να τσούζουν τα μάτια. Σταμάτησα να τρέχω λίγο πριν τον σταθμό τού μετρό. Τύποι που είχαν πάγκους με νερό και αναψυκτικά, μοίραζαν νερά δεξιά-αριστερά σε κόσμο για να ξεπλύνει το πρόσωπο, τα μάτια. “Μιλάμε” για κόσμο κάθε ηλικίας, από πιτσιρίκια μέχρι ηλικιωμένους, πολλές γυναίκες, οικογένειες, χαμός... Κι όλα αυτά, επειδή “σπάστηκε” ένας αστυνομικός με τη μανούρα που του έκαναν δύο-τρεις εκνευρισμένοι.

    Για να καταλήξω, στο Ρίο, σήμερα, σε αντίθεση με άλλες πόλεις που εγώ τουλάχιστον γνωρίζω, όταν βγαίνεις από το σπίτι σου, υπολογίζεις πράγματα (πού υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να πέσεις σε πυροβολισμούς) που αλλού δεν αποτελούν ζήτημα. Και δεύτερο, δεν φαντάζομαι πώς θα είναι τα πράγματα αν όντως βγει ο Μπολσονάρο, που έχει πει “αστυνομικός που δεν σκοτώνει, δεν είναι αστυνομικός”. Η αστυνομία στη Βραζιλία είναι ήδη “υπεράνω νόμων”, υπάρχει μηδέν... accountability (δεν μου έρχεται η λέξη στα Ελληνικά), ο αστυνομικός κάνει ό,τι θέλει ξέροντας ότι δεν θα έχει καμία συνέπεια, κι αυτό, ΠΡΟ Μπολσονάρο.

    Καταλαβαίνω τους Βραζιλιάνους που έχουν απηυδίσει με την εγκληματικότητα, αλλά το να περιμένουν από την αστυνομία να βελτιώσει την κατάσταση με τον Μπολσονέρο πρόεδρο, είναι σαν να έχεις ημικρανία, να σε τρελαίνει, και η λύση που σου φαίνεται πιο άμεση είναι να κουτουλήσεις με δύναμη το κεφάλι σου στον τοίχο. Το “καλύτερο” που μπορεί να σου συμβεί είναι να μείνεις προσωρινά αναίσθητος. Το χειρότερο; Όταν συνέλθεις, να έχεις αποκομίσει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα...

    Χαιρετώ. Πηγαίνω σήμερα να αγοράσω το εισιτήριό μου για Μοντεβιδέο, δύο μήνες νωρίτερα. Έτσι όπως αλλάζουν οι τιμές εδώ, αν το αφήσω για μια βδομάδα πριν το ταξίδι, μπορεί να πληρώσω και 50% περισσότερο. Άλλος... μπαχτσές η Αργεντινή και η οικονομία της...
     
    #8
    VIR, gelf, El_Libertador and 17 others like this.
  9. Παρίσακτος

    Μηνύματα:
    21
    Likes:
    105
    Να και μια περιγραφή όπου το Ρίο παρουσιάζεται και ως εμπόλεμη ζώνη. Ομολογώ πως δεν έχω άποψη για την πολιτική κατάσταση εκεί, οπότε περιμένω με ενδιαφέρον.
    Ιντριγκαδόρικα όσα μας λες και δράττομαι της ευκαιρίας να πω ότι εκτιμώ πολύ αυτό που κάνεις, μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις και το πώς γενικότερα αποτυπώνεις τη ζωή των τόπων που επισκέπτεσαι/ζεις (έστω και μέσα από το ποδόσφαιρο, που δεν μου είναι ιδιαίτερα προσφιλές), το βρίσκω πολύ χρήσιμο (κι ελπίζω να ολοκληρώσεις και μέρη που έχεις αφήσει στη μέση, όταν θα επανακτήσεις την όρεξή σου γι' αυτά, αν έχει νόημα για σένα). Κι εύχομαι να ταξιδεύεις όσο σε βαστούν τα πόδια σου κι όσο το ποθεί η καρδιά σου.

    Χωρίς να ξέρω τα περί Βραζιλίας (σίγουρα η οπτική όσων είναι γνώστες θα είναι ωφέλιμη κι ως εξωτερικοί παρατηρητές θα το κρίνετε κάπως πιο αμερόληπτα το ζήτημα), θα κάνω μόνο μια διόρθωση(προσωπική άποψη): το αντισυστημικό θα το έβαζα μέσα σε πολλαπλά εισαγωγικά. Εκτός αν θεωρείς ότι ο Τραμπ ήταν αντισυστημικός (ή ακόμη κι ο Πινοσέτ, αν κι εδώ παίζει ρόλο σε ποιο σύστημα αναφερόμαστε: το οικονομικό, το πολιτικό, το κοινωνικό, συνήθως αναφερόμαστε στο πρώτο που καθορίζει και τα υπόλοιπα ως έναν βαθμό), όπως "αντισυστημική" είναι και η ΧΑ με τους "ακτιβιστές" της ή οι πολιτικοί που θα ‘σκιζαν μνημόνια και καταλήγουν να τα γλείφουν και να κολλάνε το ένα πάνω στ’ άλλο. Κατά τα άλλα συμφωνώ.
     
    #9
    Dina Z and 10900km like this.
  10. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    4.957
    Likes:
    20.963
    Επόμενο Ταξίδι:
    Κύπρος
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Παπούα
    O Trump δε στηρίχτηκε από τα ΜΜΕ της χώρας του, με εξαίρεση το fox κι αυτό με πολλούς αστερίσκους. Ο Μπολσονάρο εξαρχής χαρακτηρίστηκε ως καταστροφή από τραπεζίτες, το επιχειρηματικό λόμπι, τους ξένους επενδυτές και τις κυβερνήσεις των γύρω χωρών. Άλλους υποψήφιους στήριξαν, αλλά πήγαν άπατοι. Η ΧΑ στήριξη από τα ΜΜΕ της Ελλάδος επίσης δεν είχε, ούτε έχει. Ως συστημικό εννοώ κάποιον που έχει τη στήριξη του οικονομικού/μιντιακού στάτους κβο της χώρας, όταν δε σε στηρίζουν αυτοί, δίνεις την αίσθηση του αντισυστημικού. Το να είναι κάποιος αντισυστημικός δε σημαίνει σώνει και καλά ότι είναι κάτι θετικό, αφού υπάρχουν πολύ χειρότερες επιλογές από το υπάρχον στάτους κβο (π.χ. ανάμεσα στο ναζισμό και την υπάρχουσα κατάσταση οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζομαι θα επέλεγαν το δεύτερο).
     
    #10
    chris7, Dina Z and 10900km like this.
  11. taver

    taver Member

    Μηνύματα:
    9.101
    Likes:
    10.729
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΗΑ Εμιράτα - Ομάν
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Iles Kerguelen
    Στο πρόσφατο ταξίδι στη Β. Κορέα, γνώρισα ένα παλικάρι που δουλεύει αστυνομικός στο Ρίο, στα αντίστοιχα ΜΑΤ μάλιστα, όταν κάποια στιγμή χάλασε το λεωφορείο τους στο δρόμο για την Kaesong και τους πήραμε με το δικό μας. Αν και τα Αγγλικά του ήταν φτωχά, μας περιέγραψε διάφορες ιστορίες φρίκης. Το τι γίνεται στις φαβέλες, με εμπλοκή και κάποιων συναδέλφων του, δεν περιγράφεται...

    Όταν για τόσο κόσμο η καθημερινότητα είναι έτσι, είναι φυσικό να στρέφουν την εκλογική προσοχή τους στον πρώτο που αναδικνύει το δικό τους πρόβλημα στην κορυφή της πολιτικής του ατζέντας, έστω και με λάθος ή αναποτελεσματικό τρόπο ("αφού όλοι απέτυχαν, ας δοκιμάσουμε κι αυτόν").

    Για το συστημικός ή όχι, τα πράγματα είναι λιγο πιο κυνικά. Αντισυστεμικός είναι όποιος θέλει να προβάλλει πρόσωπο διωκόμενου και διαφορετικού, ανατρεπτικού - αν είναι ή δεν είναι στην πραγματικότητα, λίγη σημασία έχει. Το να μη σε παίζουν τα κανάλια σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις είναι επικοινωνιακό πλεονέκτημα (αρκεί να έχεις εναλλακτικές προσβάσεις στις μάζες: μηχανισμούς word of mouth/viral, social media κλπ).
     
    #11
    10900km likes this.
  12. Παρίσακτος

    Μηνύματα:
    21
    Likes:
    105
    Νομίζω πως το απαντάς και μόνος σου, άλλο δίνεις την αίσθηση, άλλο είσαι. Άλλο σε ψηφίζω επειδή είσαι αντισυστημικός (που λες) κι άλλο επειδή νομίζω πως είσαι (που τα εισαγωγικά θα έφτιαχναν). Θέλω να πιστεύω ότι είναι καθαρά εκφραστικό το ζήτημα. Επίσης το ότι δεν σε στηρίζει το παλιό κατεστημένο, δεν σημαίνει ότι είσαι αντισυστημικός (γιατί αυτό κρίνεται από την πολιτική που ακολουθείς και από το τι διατίθεσαι να αλλάξεις), αν και το Fox που αναφέρεις είναι από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά πρακτορεία των ΗΠΑ για να είναι απλή εξαίρεση. Επίσης δεν ισχύει ότι τα μέσα δεν στήριξαν την ΧΑ (ενδεικτικά ΣΚΑΙ, Πρώτο Θέμα κι άλλα μεγάλα κανάλια/εφημερίδες, ρεπορτάζ με γιαγιάδες και παλικάρια που τις βοηθούν να φτάσουν μέχρι το ΑΤΜ και δεν συμμαζεύεται, δεν νομίζω όλοι οι ηλικιωμένοι ψηφοφόροι της να ανακάλυψαν τη ΧΑ από το twitter), δεν ξέρω πόσο έχεις παρακολουθήσει τα ελληνικά δρώμενα της τελευταίας δεκαετίας, αλλά αυτή είναι η εικόνα. Επίσης λάθος το ότι ο Χίτλερ ήταν αντισυστημικός (μιας κι αναφέρεσαι στον ναζισμό ως κάτι αντίθετο στο κατεστημένο), μια χαρά τον στήριξε η ελίτ της εποχής του, μια χαρά βολικές οι χούντες γενικότερα (κι η δική μας μαζί, όχι για όλους, αλλά για αυτούς που είχαν τη δύναμη να τις στηρίξουν), δίχως στήριξη από το κατεστημένο δεν θα άντεχαν (ιδίως σε κράτη σαν τις ΗΠΑ και φαντάζομαι και τη Βραζιλία, που είναι ανερχόμενη υπερδύναμη, για την οποία όμως δεν έχω εικόνα). Η Λατινική Αμερική, που είναι το δεύτερο σπίτι σου, νομίζω είναι γεμάτη τέτοιες "αντισυστημικές" ιστορίες.

    Συγγνώμη, 10,900km για το hijacking του θέματος, αν θέλει κάποιος μοντ να μεταφέρει τα ποστ που δεν σχετίζονται με την ιστορία σε νέο τόπικ (ή ήδη υπάρχον σχετικό), ας το κάνει (κι εκεί θα μιλήσω εκτενώς), δεν θα ενοχλήσω στο παρόν, καθώς πρόκειται για ένα ημερολόγιο κι όχι μια αντιπαράθεση (που επαναλαμβάνω, μια χαρά θα την έκανα αλλού κι ιδίως με κάποιον σαν τον Γιώργο που έχει επιχειρήματα).
     
    #12
    Last edited: 16 Οκτωβρίου 2018
    katkats and 10900km like this.