- Μηνύματα
- 231
- Likes
- 1.871
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ιαπωνία
Πρώτη μέρα:
Καιρό τώρα βλέπω από ξένους ταξιδιώτες να ανεβάζουν βίντεο στο ΤΙΚ ΤΟΚ πλέκοντας τα εγκώμια της Αλβανίας ως μια όμορφη χώρα. Την έβαλα στην λίστα μου με μελλοντικούς πιθανούς προορισμούς αλλά κλείσαμε εισιτήρια πιο γρήγορα από ότι περίμενα. Μας κόστισαν 340 ευρώ πήγαινε-έλα για τρία άτομα και το ξενοδοχείο για 4 βράδια πήγε στα 162 ευρώ. Σηκωθήκαμε από τις 4:30 το πρωί καθώς η πτήση μας έφευγε στις 8:45 και το αμάξι όπως σε κάθε ταξίδι μας το αφήσαμε σε ένα πάρκινγκ κοντά στο αεροδρόμιο.
Νυσταγμένοι αλλά με ενθουσιασμό για την νέα χώρα που θα επισκεπτόμασταν φάγαμε το τσουρεκάκι που μας πρόσφερε η Aegan και περιμέναμε την ώρα να περάσει για να προσγειωθούμε στο αεροδρόμιο των Τιράνων. Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο των Τιράνων ψάξαμε να βρούμε κάποιο μαγαζί που να πουλάει κάρτες sim. Η αλήθεια ήταν πως είναι πανάκριβήαν θυμάμαι καλά στα 29 ευρώ! Για αυτό πήρε μόνο ο άντρας μου. Πλέον δεν χρειάζεται να αγοράσεις sim και μπορείς να χρησιμοποιείς το κινητό σου χωρίς έξτρα χρεώσεις.
Είχα βρει από το google maps ότι για το σπίτι μπορούμε να πάρουμε το LUNA λεωφορείο όπου το εισιτήριο κοστίζει 4 ευρώ το άτομο. Μόλις βγεις από το αεροδρόμιο βρίσκεις στην στάση των λεωφορείων ακριβώς απέναντι και έχει δρομολόγιο κάθε μια ώρα. Είχε λίγη κίνηση στον δρόμο κυρίως λόγω των έργων που κάνουν για να μεγαλώσουν την εθνική οδό. Μας πήρε περίπου μια ώρα να φτάσουμε στο τέρμα και από εκεί χρειαστήκαμε 20 λεπτάκια με τα πόδια για το σπίτι. Δυσκολευτήκαμε να το βρούμε αλλά με την βοήθεια μερικών κατοίκων και της ιδιοκτήτριας που μας έδωσε οδηγίες βρήκαμε το κατάλυμα. Επρόκειτο για μια πολυκατοικία καινούργια με ωραία αυλή και προσεγμένη διακόσμηση. Το διαμέρισμα ήταν στο πρώτο όροφο αλλά δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε γιατί δεν ήταν έτοιμο ακόμα. Αφήσαμε τις βαλίτσες μας απέξω από το διαμέρισμα και φύγαμε για μία πρώτη γνωριμία με τα Τίρανα!
Ο καιρός ήταν αρκετά ζεστός και είχα ήδη σκάσει. Φτάσαμε μετά από λίγο περπάτημα στην κεντρική πλατεία των Τιράνων. Πήρε το όνομα της από τον εθνικό ήρωα της Αλβανίας τον Gjergj Kastrioti Skënderbeu και γύρω από την πλατεία βρίσκονται ένα σωρό σημαντικά κτήρια όπως: Το Υπουργείο Ενέργειας, το Εθνικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου της Αλβανίας, το Δημαρχείο, το Τζαμί Ετχέμ Μπέι, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αλβανίας, η Τράπεζα της Αλβανίας, το Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Οικονομίας, το Παλάτι του Πολιτισμού, το Tirana International Hotel, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας, το Υπουργείο Υποδομών και ο Πύργος του Ρολογιού. Η αρχιτεκτονική των γύρω κτηρίων είναι επίσης πολύ ενδιαφέρουσα, τα βρήκα πολύ όμορφα και ιδιαίτερα.
Επίσης για καλή μου τύχη βρήκα ένα από τα πιο ενημερωμένα βιβλιοπωλεία στην ξενόγλωσση λογοτεχνία που έχω πετύχει στα ταξίδια μου στην Ευρώπη και μπορώ να πω ότι χάρηκα τόσο πολύ που ήθελα να περάσω ώρες εκεί. Η επωνυμία του καταστήματος είναι Adrion και το προτείνω σε όσους θέλουν να αγοράσουν ένα βιβλίο για αναμνηστικό όπως κάνω εγώ στα ταξίδια μου. Βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες από την πλατεία και τα κτήρια τριγύρω της και κατευθυνθήκαμε προς το Τζαμί Ετχέμ Μπέι. Η ιστορία του τζαμιού ξεκινά στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν ο Μολλά Μπέης έβαλε τα θεμέλια, κάπου ανάμεσα στο 1791 και το 1794. Η ολοκλήρωση του έργου πέρασε στα χέρια του γιου του, του Χατζή Εθεμ Μπέη, που το τελείωσε περίπου το 1819–1821, συνεχίζοντας έτσι την οικογενειακή παράδοση των απογόνων του Σουλεϊμάν Πασά. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώς το τζαμί έκλεισε και κηρύχθηκε ιστορικό μνημείο. Στις 18 Ιανουαρίου 1991 χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν στο κτήριο και αυτή θεωρείται η αρχή της πτώσης του κομμουνισμού στην Αλβανία. Καθώς δεν είχαμε φάει πολύ αρχίσαμε να νιώθουμε έντονη πείνα και προχωρήσαμε προς το ρεστοράν που είχε βρει ο άντρας μου μέσω internet.
Το Gjelletore Dibra είναι από εκείνα τα φαγάδικα που προτιμούν οι ντόπιοι, με φτηνό φαγητό και απλή διακόσμηση. Προσωπικά δεν ευχαριστήθηκα το φαγητό αλλά στον άντρα μου άρεσαν σχεδόν όλα. Παραγγείλαμε μια κοτόσουπα, μια φασολάδα, ένα λουκάνικο, μπιφτέκια και από παραδοσιακά πιάτα πήραμε το tave dheu. Στο φέρνουν σε ένα πιάτο που καίει με το φαί κυριολεκτικά να μπουρμπουλίζει μπροστά σου. Δεν ήταν άσχημο αλλά είχαν βάλει αιγοπρόβειο τυρί που εγω δεν το προτιμώ. Ο λογαριασμός ήρθε στα 15 ευρώ, πάμφθηνο! Αφού γεμίσαμε την κοιλιά μας με φαί ξεκινήσαμε για το σπίτι που ήταν πλέον έτοιμο για εμάς. Στον δρόμο σταμάτησα σε ένα φούρνο και πήρα ένα treleche, ένα κέικ με τριών ειδών γάλατα και από πάνω καραμέλα. Επισκεφτήκαμε και το σούπερ μάρκετ κοντά στο σπίτι μας για διάφορες λιχουδιές.
0
Το απόγευμα βγήκαμε για μια μικρή βόλτα που τελικά μας πήγε σε πολλά μέρη που θέλαμε να δούμε. Ξεκινήσαμε με το φρούριο του Ιουστινιανού ή όπως είναι γνωστό κάστρο των Τιράνων. Χρονολογείται περίπου από το 1300 και από ότι υπήρχε τότε έχει μείνει μόνο ένας τοίχος που σήμερα φιλοξενεί διάφορα ρεστοράν, καφέ και μαγαζιά με αναμνηστικά. Από εκεί τα βήματα μας οδήγησαν στην πυραμίδα των Τιράνων. Στις 14 Οκτωβρίου 1988 άνοιξε τις πόρτες του ως Μουσείο Χότζα αφιερωμένο στη μνήμη και την πολιτική πορεία του. Τον σχεδιασμό του συγκροτήματος ανέλαβε η κόρη του Ενβέρ Χότζα μαζί με τον άνδρα της. Ανεβήκαμε τις 130 σκάλες μέχρι την κορυφή και απολαύσαμε την νυκτερινή θέα από ψηλά. Μέτα πήγαμε στην αρένα Κομπετάρε το γήπεδο για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αλβανίας. Με τον φωτισμό φαίνεται πολύ εντυπωσιακό, αλλάζει μετά από λίγα λεπτά χρώμα από κόκκινο σε μοβ και μετά σε μπλε. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω στο διαμέρισμα μας και στο δρόμο μας πετύχαμε και τον καθεδρικό ναό της Αναστάσεως του Χριστού που το σχεδίασε ο ελληνοαμερικάνος αρχιτέκτονας Steven Papadatos.
Είχαμε αποφασίσει να φάμε πίτσα σήμερα και σταματήσαμε σε μια πιτσαρία κοντά στο σπίτι μας για να τις πάρουμε. Καταλήξαμε σε πίτσα με πεπερόνι και μια τύπου σπέσιαλ. Δυο πίτσες, ένα αναψυκτικό και ένα αριάνι κόστισαν 13 ευρώ! Και φτηνά και πεντανόστιμα. Γεμίσαμε τα μπουκάλια μας από τον ψύκτη νερού καθώς στα Τίρανα το νερό δεν πίνεται, είχε γεύση χώματος και αράξαμε σπίτι για ξεκούραση.
Καιρό τώρα βλέπω από ξένους ταξιδιώτες να ανεβάζουν βίντεο στο ΤΙΚ ΤΟΚ πλέκοντας τα εγκώμια της Αλβανίας ως μια όμορφη χώρα. Την έβαλα στην λίστα μου με μελλοντικούς πιθανούς προορισμούς αλλά κλείσαμε εισιτήρια πιο γρήγορα από ότι περίμενα. Μας κόστισαν 340 ευρώ πήγαινε-έλα για τρία άτομα και το ξενοδοχείο για 4 βράδια πήγε στα 162 ευρώ. Σηκωθήκαμε από τις 4:30 το πρωί καθώς η πτήση μας έφευγε στις 8:45 και το αμάξι όπως σε κάθε ταξίδι μας το αφήσαμε σε ένα πάρκινγκ κοντά στο αεροδρόμιο.
Νυσταγμένοι αλλά με ενθουσιασμό για την νέα χώρα που θα επισκεπτόμασταν φάγαμε το τσουρεκάκι που μας πρόσφερε η Aegan και περιμέναμε την ώρα να περάσει για να προσγειωθούμε στο αεροδρόμιο των Τιράνων. Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο των Τιράνων ψάξαμε να βρούμε κάποιο μαγαζί που να πουλάει κάρτες sim. Η αλήθεια ήταν πως είναι πανάκριβήαν θυμάμαι καλά στα 29 ευρώ! Για αυτό πήρε μόνο ο άντρας μου. Πλέον δεν χρειάζεται να αγοράσεις sim και μπορείς να χρησιμοποιείς το κινητό σου χωρίς έξτρα χρεώσεις.
Είχα βρει από το google maps ότι για το σπίτι μπορούμε να πάρουμε το LUNA λεωφορείο όπου το εισιτήριο κοστίζει 4 ευρώ το άτομο. Μόλις βγεις από το αεροδρόμιο βρίσκεις στην στάση των λεωφορείων ακριβώς απέναντι και έχει δρομολόγιο κάθε μια ώρα. Είχε λίγη κίνηση στον δρόμο κυρίως λόγω των έργων που κάνουν για να μεγαλώσουν την εθνική οδό. Μας πήρε περίπου μια ώρα να φτάσουμε στο τέρμα και από εκεί χρειαστήκαμε 20 λεπτάκια με τα πόδια για το σπίτι. Δυσκολευτήκαμε να το βρούμε αλλά με την βοήθεια μερικών κατοίκων και της ιδιοκτήτριας που μας έδωσε οδηγίες βρήκαμε το κατάλυμα. Επρόκειτο για μια πολυκατοικία καινούργια με ωραία αυλή και προσεγμένη διακόσμηση. Το διαμέρισμα ήταν στο πρώτο όροφο αλλά δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε γιατί δεν ήταν έτοιμο ακόμα. Αφήσαμε τις βαλίτσες μας απέξω από το διαμέρισμα και φύγαμε για μία πρώτη γνωριμία με τα Τίρανα!
Ο καιρός ήταν αρκετά ζεστός και είχα ήδη σκάσει. Φτάσαμε μετά από λίγο περπάτημα στην κεντρική πλατεία των Τιράνων. Πήρε το όνομα της από τον εθνικό ήρωα της Αλβανίας τον Gjergj Kastrioti Skënderbeu και γύρω από την πλατεία βρίσκονται ένα σωρό σημαντικά κτήρια όπως: Το Υπουργείο Ενέργειας, το Εθνικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου της Αλβανίας, το Δημαρχείο, το Τζαμί Ετχέμ Μπέι, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αλβανίας, η Τράπεζα της Αλβανίας, το Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Οικονομίας, το Παλάτι του Πολιτισμού, το Tirana International Hotel, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας, το Υπουργείο Υποδομών και ο Πύργος του Ρολογιού. Η αρχιτεκτονική των γύρω κτηρίων είναι επίσης πολύ ενδιαφέρουσα, τα βρήκα πολύ όμορφα και ιδιαίτερα.
Επίσης για καλή μου τύχη βρήκα ένα από τα πιο ενημερωμένα βιβλιοπωλεία στην ξενόγλωσση λογοτεχνία που έχω πετύχει στα ταξίδια μου στην Ευρώπη και μπορώ να πω ότι χάρηκα τόσο πολύ που ήθελα να περάσω ώρες εκεί. Η επωνυμία του καταστήματος είναι Adrion και το προτείνω σε όσους θέλουν να αγοράσουν ένα βιβλίο για αναμνηστικό όπως κάνω εγώ στα ταξίδια μου. Βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες από την πλατεία και τα κτήρια τριγύρω της και κατευθυνθήκαμε προς το Τζαμί Ετχέμ Μπέι. Η ιστορία του τζαμιού ξεκινά στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν ο Μολλά Μπέης έβαλε τα θεμέλια, κάπου ανάμεσα στο 1791 και το 1794. Η ολοκλήρωση του έργου πέρασε στα χέρια του γιου του, του Χατζή Εθεμ Μπέη, που το τελείωσε περίπου το 1819–1821, συνεχίζοντας έτσι την οικογενειακή παράδοση των απογόνων του Σουλεϊμάν Πασά. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώς το τζαμί έκλεισε και κηρύχθηκε ιστορικό μνημείο. Στις 18 Ιανουαρίου 1991 χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν στο κτήριο και αυτή θεωρείται η αρχή της πτώσης του κομμουνισμού στην Αλβανία. Καθώς δεν είχαμε φάει πολύ αρχίσαμε να νιώθουμε έντονη πείνα και προχωρήσαμε προς το ρεστοράν που είχε βρει ο άντρας μου μέσω internet.
Το Gjelletore Dibra είναι από εκείνα τα φαγάδικα που προτιμούν οι ντόπιοι, με φτηνό φαγητό και απλή διακόσμηση. Προσωπικά δεν ευχαριστήθηκα το φαγητό αλλά στον άντρα μου άρεσαν σχεδόν όλα. Παραγγείλαμε μια κοτόσουπα, μια φασολάδα, ένα λουκάνικο, μπιφτέκια και από παραδοσιακά πιάτα πήραμε το tave dheu. Στο φέρνουν σε ένα πιάτο που καίει με το φαί κυριολεκτικά να μπουρμπουλίζει μπροστά σου. Δεν ήταν άσχημο αλλά είχαν βάλει αιγοπρόβειο τυρί που εγω δεν το προτιμώ. Ο λογαριασμός ήρθε στα 15 ευρώ, πάμφθηνο! Αφού γεμίσαμε την κοιλιά μας με φαί ξεκινήσαμε για το σπίτι που ήταν πλέον έτοιμο για εμάς. Στον δρόμο σταμάτησα σε ένα φούρνο και πήρα ένα treleche, ένα κέικ με τριών ειδών γάλατα και από πάνω καραμέλα. Επισκεφτήκαμε και το σούπερ μάρκετ κοντά στο σπίτι μας για διάφορες λιχουδιές.
0
Το απόγευμα βγήκαμε για μια μικρή βόλτα που τελικά μας πήγε σε πολλά μέρη που θέλαμε να δούμε. Ξεκινήσαμε με το φρούριο του Ιουστινιανού ή όπως είναι γνωστό κάστρο των Τιράνων. Χρονολογείται περίπου από το 1300 και από ότι υπήρχε τότε έχει μείνει μόνο ένας τοίχος που σήμερα φιλοξενεί διάφορα ρεστοράν, καφέ και μαγαζιά με αναμνηστικά. Από εκεί τα βήματα μας οδήγησαν στην πυραμίδα των Τιράνων. Στις 14 Οκτωβρίου 1988 άνοιξε τις πόρτες του ως Μουσείο Χότζα αφιερωμένο στη μνήμη και την πολιτική πορεία του. Τον σχεδιασμό του συγκροτήματος ανέλαβε η κόρη του Ενβέρ Χότζα μαζί με τον άνδρα της. Ανεβήκαμε τις 130 σκάλες μέχρι την κορυφή και απολαύσαμε την νυκτερινή θέα από ψηλά. Μέτα πήγαμε στην αρένα Κομπετάρε το γήπεδο για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αλβανίας. Με τον φωτισμό φαίνεται πολύ εντυπωσιακό, αλλάζει μετά από λίγα λεπτά χρώμα από κόκκινο σε μοβ και μετά σε μπλε. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω στο διαμέρισμα μας και στο δρόμο μας πετύχαμε και τον καθεδρικό ναό της Αναστάσεως του Χριστού που το σχεδίασε ο ελληνοαμερικάνος αρχιτέκτονας Steven Papadatos.
Είχαμε αποφασίσει να φάμε πίτσα σήμερα και σταματήσαμε σε μια πιτσαρία κοντά στο σπίτι μας για να τις πάρουμε. Καταλήξαμε σε πίτσα με πεπερόνι και μια τύπου σπέσιαλ. Δυο πίτσες, ένα αναψυκτικό και ένα αριάνι κόστισαν 13 ευρώ! Και φτηνά και πεντανόστιμα. Γεμίσαμε τα μπουκάλια μας από τον ψύκτη νερού καθώς στα Τίρανα το νερό δεν πίνεται, είχε γεύση χώματος και αράξαμε σπίτι για ξεκούραση.
Last edited:
