Αργεντινή Βραζιλία Ταξίδι στις πατρίδες του Πελέ και του Μαραντόνα ... χάρις στο Travelstories

[ANASTAPAP]

Διαβάζω και εγώ με μεγάλο ενδιαφέρον την δική σου ιστορία.
Επιγραμματικά θα σου πω πως μου φάνηκε κομψό και όμορφο, χωρίς όμως να δω κάτι που δεν μπορώ να το συναντήσω και αλλού, πχ σε μια άλλη πόλη της Ευρώπης.
Εξαίρεση φυσικά το Tigre και η La Boca που για μένα ήταν τα highlights της πόλης.
Παρόλα αυτά φάγαμε καλά μπορώ να πω - αν και ακριβά. Γενικά δεν μου φάνηκε φθηνή πόλη, με εξαίρεση την διαμονή και τα uber.

Ενδεχομένως να ακούγομαι αυστηρός καθώς άθελά μου το συγκρίνω με το Ρίο που ακολούθησε μετά, και εντάξει... δεν υπάρχει σύγκριση στις δυο πόλεις. Για μένα το Ρίο είναι στο Top των πόλεων που έχω επισκεφτεί ως τώρα.

Αναφορικά με την Ethiopian πέτυχα πολλούς economy επιβάτες να τους βάζουν στο Skylight ξενοδοχείο.
Κάποιο άλλο λοιπόν είναι το κριτήριο διαλογής που δεν θα μάθουμε ποτέ

Εσείς ευτυχώς βάλατε μετά το Ρίο,σε αντίθεση με εμάς που μελαγχολήσαμε ομολογουμένως στο κατά τα άλλα ενδιαφέρον Μπουένος..

 

[pepakos]

Εσείς ευτυχώς βάλατε μετά το Ρίο,σε αντίθεση με εμάς που μελαγχολήσαμε ομολογουμένως στο κατά τα άλλα ενδιαφέρον Μπουένος..

Η αλήθεια είναι το λέγαμε μερικά χρόνια πριν ότι αν πάμε εκεί πέρα θα συνδυάσουμε και τις δύο πόλεις.
Εσείς πήγατε κάπου αλλού μετά ή πριν το Μπουένος?

 

[pepakos]

Πολύ μεγάλη βόλτα για πρώτη μέρα!! Ανυπομονώ για την συνέχεια.

Και αποδείχτηκε σοφή κίνηση τελικά γιατί την επόμενη μέρα έβρεξε και λίγο μας πήγε το πρόγραμμα πίσω.

 

[ANASTAPAP]

Η αλήθεια είναι το λέγαμε μερικά χρόνια πριν ότι αν πάμε εκεί πέρα θα συνδυάσουμε και τις δύο πόλεις.
Εσείς πήγατε κάπου αλλού μετά ή πριν το Μπουένος?

Το Μπουένος το είχαμε τελευταίο στο πλάνο,πτήση από Puerto Iguazzu(έναρξη Ρίο,μετά Foz)

 

[pepakos]

Η επόμενη μας μέρα στην Αργεντινή είχε στο πρόγραμμα τις περιοχές La Boca μαζί με το γήπεδο των Boca Juniors - La Bombonera, μετά Caminito, και San Telmo. Το πλάνο ήταν να πάμε με uber στο γήπεδο, να ξεκινήσουμε από εκεί, και στη συνέχεια να φτάσουμε στο San Telmo περπατώντας.
Φιλόδοξο πλάνο, δεν βγήκε τελικά καθώς ο καιρός είχε αντίθετη άποψη.

Ως ποδοσφαιρόφιλος η μέρα αυτή θα ήταν πολύ "σπέσιαλ" για εμένα μιας και το La Bombonera αποτελεί έναν ναό του ποδοσφαίρου - και της συζύγου ωστόσο το ίδιο.
Δυστυχώς τις μέρες που ήμασταν στην πόλη δεν πετύχαμε κάποιον αγώνα εκεί, κι έτσι αρκεστήκαμε απλά στο tour μέσα στο γήπεδο.
Για την διαδρομή αυτή όπως και για σχεδόν τις περισσότερες χρησιμοποιήσαμε uber.
Πολύ φθηνό, δεν το συζητώ. Το κόστος μόλις στα 4590 ARS (κάτι λιγότερο από 3€).

Το αυτοκίνητο μας άφησε έξω ακριβώς από την είσοδο του γηπέδου. Για την ξενάγηση στο γήπεδο η είσοδος είναι μέσα από το κατάστημα της adidas.
Ναι δεν υπάρχει κάποιο επίσημο boutique store της Boca, μόνο ένα κατάστημα της Adidas.
Τα διαθέσιμα εισιτήρια είναι δύο.
Ένα για το μουσείο μόνο του γηπέδου που σου παρέχει και είσοδο στο ένα πέταλο του γηπέδου.
Κόστος 33.000 ARS (20€)
Ένα για το μουσείο + tour του γηπέδου με ξεναγό.
Κόστος 40.000 ARS (25€)
Με κλειστά μάτια προτείνω την 2η επιλογή για 5€ παραπάνω μιας και σε πάει σε όλους τους χώρους του γηπέδου ακόμη και στον αγωνιστικό χώρο.
Το μόνο μέρος που δεν μπαίνεις είναι στα αποδυτήρια των γηπεδούχων.

Το tour είναι διαθέσιμο και στα αγγλικά. Η ξεναγός μας ήταν μια συμπαθέστατη Αργεντινή κοπέλα η Μαρτίνα.
Όλη η εμπειρία ήταν υπέροχη.
Για την ιστορία, η Μπόκα ιδρύθηκε από 5 Ιταλούς μετανάστες και τα πρώτα χρώματα της ομάδας ήταν ασπρόμαυρα. Καθώς όμως δεν ταίριαζε με τα χρώματα της περιοχής, επέλεξαν το μπλε και το κίτρινο με αφορμή ένα φορτίο που έφτασε από την Σουηδία τότε στο λιμάνι της περιοχής.
Όσον αφορά τον Μαραντόνα, τι να λέμε, τον έχουν ως κάτι παραπάνω από Θεό.
Στα πέταλα δεν υπάρχουν καθίσματα, old school.
Η θύρα 12 αποτελεί την θέση των ultras φανατικών οπαδών της ομάδας. Καθόλου τυχαίο το 12 - αποτελούν τον 12ο παίχτη της ομάδας.

Μπήκαμε στα αποδυτήρια των φιλοξενουμένων, press room, μπήκαμε σε διάφορες θύρες του γηπέδου. Φαντάζομαι τι θα γίνεται σε μέρα αγώνα.

Το επίσημο όνομα του γηπέδου είναι Estadio Alberto J. Armando.
Είναι γνωστό με το όνομα Bombonera που σημαίνει κουτί με σοκολατάκια , λόγω του σχήματός του.
Οι τρεις πλευρές είναι κανονικές, κυκλικές εξέδρες.
Η τέταρτη πλευρά είναι σχεδόν κάθετη και επίπεδη.

Τελείωσε το tour και επιστρέψαμε στο μουσείο. Το κινητό μου γέμισε φωτογραφίες του γηπέδου.
Η έξοδος πάλι από το κατάστημα της Adidas.
Αγοράστηκαν φανέλες για εμάς και για φίλους, μιας και είμαστε και συλλέκτες .. και στη συνέχεια αποχωρήσαμε. Στο μεταξύ ο καιρός είχε σκοτεινιάσει και ίσα που προλάβαμε να τελειώσουμε το tour πριν αρχίσει να βρέχει.

Δυστυχώς δεν ήταν μια απλή ψιχάλα. Έβρεχε για αρκετή ώρα και μάλιστα φύσαγε πολύ. Εμείς ήμασταν με σορτσάκια και κοντομάνικα και κρυώναμε αρκετά για να συνεχίσουμε την βόλτα μας, συν το ότι δεν είχαμε και ομπρέλες.
Κατά συνέπεια αλλάξαμε λίγο το αρχικό μας πλάνο. Ήταν αδύνατον να πάμε να περπατήσουμε στην γύρω περιοχή της La Boca και έτσι αποφασίσαμε να πάρουμε uber να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο μας να φορέσουμε κάτι πιο χοντρό, και κατόπιν uber πάλι για το San Telmo market που ήταν κλειστό. Συνεπώς και να έβρεχε , δεν θα ήταν πρόβλημα.
Έτσι και έγινε.
Όμορφο το San Telmo Market, όχι κάτι το συνταρακτικό , έχουμε και στην Ευρώπη αντίστοιχες αγορές. Παρόλα αυτά ήπιαμε τον ωραιότερο καφέ που θα πίναμε στις δυο εβδομάδες μας στην Λατινική Αμερική.

Όταν βγήκαμε από το market η βροχή είχε σταματήσει κι έτσι μπορούσαμε να περπατήσουμε άνετα στα υπέροχα δρομάκια της περιοχής.
Όμορφα κτήρια, ωραίοι δρόμοι, ωραία χρώματα, ωραία μαγαζιά, καφέ. Ωραίος κόσμος.
Το San Telmo μαζί με το Palermo για μένα είναι οι δυο ωραιότερες γειτονιές του Μπουένος Άιρες.
Στην διάσημη πλατεία του San Telmo, ένα ζευγάρι χορευτών Tango έκανε την εμφάνισή του.
Πολύ όμορφο θέαμα!

Για το βράδυ είχαμε κάνει κράτηση στο El preferido de Palermo, πού αλλού? Στο Palermo.
Στο μεταξύ είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου να κάναμε και κάποια δραστηριότητα σχετική με το τανγκό. Κάποια σχολή χορού ίσως? Κάποιο από τα διάσημα tango show? Η αλήθεια είναι είχα φάει πολλές ώρες στο ψάξιμο.
Εγώ προσωπικά δεν χορεύω, αν και είχα κάνει κάποια latin μαθήματα αρκετά χρόνια πριν. Η σύζυγος χορεύει πολύ και σίγουρα θα της άρεσε κάτι τέτοιο ειδικά στο Μπουένος.
Στο θέμα αυτό είχα ζητήσει και την βοήθεια της @evaT η οποία και με βοήθησε και την ευχαριστώ πολύ.
Τα μεγάλα tango show ήταν αρκετά τουριστικά και αρκετά ακριβά θα έλεγα. Εμείς ψάχναμε κάτι όσο γίνεται πιο αυθεντικό.
Είχα σημειώσει κάποιες σχολές διαβάζοντας την δική της ταξιδιωτική ιστορία και καθώς ανέτρεχα σε αυτές είδα πως η σχολή χορού La Viruta Tango ήταν εκεί κοντά στην περιοχή του Palermo. Λέω δεν πάμε να δούμε από κοντά τι παίζει και αν είναι να κάνουμε κράτηση για μάθημα το επόμενο απόγευμα?
Έτσι και κάναμε λοιπόν, πήραμε - τι άλλο - uber και πήγαμε στο Palermo να περπατήσουμε όσο ήταν ακόμη σούρουπο. Τα χρώματα του ουρανού κατά την διαδρομή πανέμορφα.

Αφού χαθήκαμε για κάμποση ώρα στους δρόμους του Palermo, τελικά φτάσαμε στον δρόμο που ήταν η σχολή χορού. Για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκεται στο υπόγειο ενός πολιτιστικού κέντρου.
La Viruta Tango
Armenia 1366 1er subsuelo, C1414DKD Cdad. Autónoma de Buenos Aires.

Ρωτήσαμε τι παίζει με τα μαθήματα και μας είπε ότι μόλις άρχισε ένα μάθημα tango και αν θέλαμε θα μπορούσαμε να κάνουμε join to τμήμα. Μας ενημέρωσε επίσης πως την επόμενη μέρα η σχολή θα ήταν κλειστή... Όπως καταλαβαίνετε δεν χάσαμε ευκαιρία, αφήσαμε όπως όπως τα πράγματά μας και μπήκαμε στο τμήμα.
Το κόστος ? 12.000 ARS / άτομο ή 10.000 ARS αν ήταν μετρητά.
Μάλιστα μπορούσες να κάτσεις όλο το απόγευμα και να συμμετάσχεις σε όλα τα μαθήματα εκείνης της ημέρας.
Μόλις είχε αρχίσει μάθημα Tango, και την επόμενη ώρα θα είχε Salsa. Και πιο μετά πάρτι.
Ε, 15€ για δύο άτομα για όλα αυτά το λες και τσάμπα.
Η αίθουσα τεράστια, και το πιο σημαντικό ήταν πως υπήρχαν 3 ξεχωριστά groups ανάλογα με το επίπεδο. Προφανώς μπήκαμε στων beginners.

Μπορώ να πω το κατά-ευχαριστηθήκαμε. Σαφώς και είχε αρκετούς τουρίστες αλλά όσο περνούσε η ώρα έρχονταν όλο και περισσότεροι ντόπιοι για να χορέψουν το βράδυ στο πάρτι.
Κάτσαμε κοντά 3 ώρες και μετά πήγαμε για φαγητό στο El Preferido.
Η κράτηση ήταν για τις 8:30, η ώρα είχε πάει 11+ ...
Όλα καλά όμως, η κοπέλα στην υποδοχή ευγενέστατη , κάτσαμε αμέσως σε τραπέζι και μοιραστήκαμε την περίφημη Milanesa de bife de chorizo (παναρισμένο steak)
Πραγματικά πεντανόστιμη!

Παραδίπλα υπάρχει ομώνυμο κατάστημα που πουλάει παγωτό στο χέρι και έχει αρκετό κόσμο καθημερινά.
Μια ακόμη πολύ γεμάτη μέρα έφτασε στο τέλος της.
Uber και επιστροφή στο ξενοδοχείο.

 

[pepakos]

Για την επόμενη ημέρα είχαμε στο πρόγραμμα το Τίγκρε και το δέλτα του Παρανά.
Παρόλα αυτά είχαμε αφήσει την ευρύτερη περιοχή της Λα Μπόκα και το Καμινίτο σαν εκκρεμότητα από την προηγούμενη ημέρα καθώς έπιασε βροχή.
Το πλάνο λοιπόν ήταν να πάμε όσο πιο νωρίς γίνεται στο Τίγκρε , να κάνουμε την κρουαζιέρα στα ποτάμια , την βόλτα μας εκεί και στη συνέχεια να πάμε κατευθείαν στη Λα Μπόκα.

Το Τίγκρε απέχει κάτι λιγότερο από μια ώρα από το Μπουένος Άιρες με αυτοκίνητο. Είχα βρει αρκετά πακέτα στο getyourguide που περιλάμβαναν μεταφορά + την κρουαζιέρα εκεί πέρα.
Τελικά προτίμησα να πάμε μόνοι μας αυτόνομα. Το τραίνο ήταν μια πολύ σοβαρή επιλογή.
Αλλά με τις τόσο χαμηλές που βλέπαμε στο uber, λέω δεν το βάζω στην εφαρμογή να δω πόσο θα μας κοστίσει να πάμε άνετοι και ωραίοι? Ε το κόστος έβγαινε 20,565 ARS, δηλαδή 12€. Δεν το πολυσκεφτήκαμε, το κάλεσα.

Σε λιγότερο από μια ώρα ήμασταν εκεί. Είπαμε του οδηγού να μας πάει κατευθείαν στο Puerto de Frutos, καθώς νόμιζα πως από εκεί αναχωρούν τα περισσότερα καραβάκια για την κρουαζιέρα.
Λάθος, τα περισσότερα καραβάκια ξεκινούν από την κεντρική αποβάθρα στο κέντρο του Τίγκρε στο Terminal Fluvial de Tigre.
Δεν πειράζει όμως, είδαμε την υπαίθρια αγορά του Puerto de Frutos που μόλις άρχιζαν να ανοίγουν ένα ένα τα μαγαζιά και ο κόσμος ήταν ελάχιστος.

Πήγαμε στην αποβάθρα και βρήκαμε μια κρουαζιέρα με ξύλινη βάρκα με κόστος 10,000 ARS / άτομο για μια ώρα. Με μετρητά ήταν ακόμη λιγότερο.
Αν δεν κάνω λάθος στους χάρτες την βάρκα την κλείσαμε στο παρακάτω σημείο.
Miniturismo Bambi
Google Maps

Η βάρκα θα έφευγε σε μισή ώρα, επομένως περπατήσαμε λίγο στα μαγαζιά του Puerto μέχρι να φτάσει η ώρα της επιβίβασης. Υπάρχει και η επιλογή του Catamaran αλλά δεν μας φάνηκε ενδιαφέρουσα, όπως επίσης υπάρχουν και δίωρα tours που σε πάνω ακόμη πιο μέσα στα ποτάμια.
Όμορφες εικόνες περνώντας μπροστά από σπίτια που είναι χτισμένα στις όχθες των ποταμών, διάφορα κτήρια, ακόμη και σχολείο, που συνθέτουν μια ολόκληρη ζωντανή κοινωνία που ζει εκεί.
Υπάρχει ακόμη και σκάφος που λειτουργεί σαν σχολικό για να μεταφέρει τα παιδιά από το σχολείο το κάθε ένα στο σπίτι του.
Πραγματικά ενδιαφέρουσα εμπειρία και νομίζω επιβάλλεται για κάθε ταξιδιώτη που επισκέπτεται το Μπουένος Άιρες να αφιερώσει λίγες ώρες στο Τίγκρε.

Αφού πέρασε μια ώρα, επιστρέψαμε στην αποβάθρα. Εδώ να σημειώσω πως η διαδρομή είναι κυκλική, κάτι που σημαίνει πως δεν επιστρέφει η βάρκα από την ίδια διαδρομή αλλά από διαφορετική. Συνεπώς ότι κτήριο βλέπεις κατά την κρουαζιέρα δεν έχεις την ευκαιρία να το ξαναδείς.

Μόλις αποβιβαστήκαμε από την βάρκα μας περπατήσαμε ως το κέντρο του Τίγκρε - περίπου 15-20' απόσταση. Ο καιρός σήμερα ήταν ηλιόλουστος αν και όχι τόσο ζεστός όσο η πρώτη μας μέρα.
Είχαμε πεινάσει αρκετά και είπαμε να φάμε μερικά empanadas στο παρακάτω μαγαζί.
La Panaderia
Google Maps
Αρκετά νόστιμα μπορώ να πω τα οποία και μας κράτησαν ως το βράδι.

Αφού κάναμε την βόλτα μας παράλληλα του ποταμού και βγάλαμε και τις σχετικές φωτογραφίες καλέσαμε uber προκειμένου να πάμε κατευθείαν στο Καμινίτο που είχαμε αφήσει από χθες.
Κόστος 28,000 ARS. Σε μια ώρα ήμασταν εκεί.

Πολύχρωμα σπίτια παντού και οι Μέσι, Μαραντόνα, και Boca Juniors υπήρχαν κυριολεκτικά σχεδόν σε κάθε τοίχο. Μαγαζιά με αναμνηστικά σχεδόν παντού, καθώς και κάποια λίγα εστιατόρια.
Υπέρ-τουριστικό? Ναι. Κιτς? Ναι.
Παρόλα αυτά θα έλεγα είναι κάτι μοναδικό που αξίζει να δει κανείς στο Μπουένος Άιρες.

Επόμενη στάση το ξενοδοχείο μας για λίγα λεπτά ξεκούρασης και λίγο φρεσκάρισμα.
Ήταν νωρίς το απόγευμα και είπαμε να πάμε μια τελευταία βόλτα στο κέντρο του Μπουένος, Avenida de Mayo, και να φτάσουμε ως την Florida.
Περάσαμε έξω από το περίφημο - παλαιότερο καφέ στο B.A. - Café Tortoni. Είχαμε στο μυαλό μας να πιούμε ένα καφεδάκι εκεί αλλά οι ουρές και τις δύο φορές που περάσαμε από μπροστά του ήταν αποτρεπτικές. Μπήκαμε απλά για τις φωτογραφίες και φύγαμε.

Ήπιαμε ένα καφέ στο χέρι από ένα κατάστημα λίγο παρακάτω και συνεχίσαμε την βόλτα μας.

Όταν βράδιασε πήραμε uber για San Telmo. Για το τελευταίο μας βράδι στο Μπουένος είχαμε κάνει κράτηση στο Café San Juan.
Google Maps
Ωραίο, casual εστιατόριο, με εξαιρετικό φαγητό και νορμάλ τιμές.
Το συστήνω!
Δοκιμάσαμε ξανά την Milanesa de bide de chorizo αλλά αυτή την φορά a la Napolitana.
Αρκετά νόστιμη.
Η αποθέωση όμως ήταν μια πολύ special γαριδομακαρονάδα που φτιάχνει αυτό το μαγαζί. Πιάτο που θα ζήλευε και ελληνικό νησιώτικο εστιατόριο.

Έπειτα ακολούθησε βραδινή βόλτα στο San Telmo και επιστροφή στο ξενοδοχείο.

Το επόμενο πρωί θα ξυπνούσαμε χαράματα καθώς η πτήση μας από το EZE για το Iguazu ήταν 7:30 το πρωί.

Ιδανικά θα ήθελα μια παραπάνω ημέρα, όχι γιατί νιώθω πως άφησα κάποια σοβαρή εκκρεμότητα αλλά για να έχω την ευκαιρία να δω κάποια πράγματα που είδα με περισσότερη άνεση και ηρεμία.
Φεύγουμε από την πρωτεύουσα της Αργεντινής με πολύ ευχάριστες αναμνήσεις και εικόνες.
Δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε το Μπουένος Άιρες ούτε ότι θα πήγαινα ξανά σύντομα. Παρόλα αυτά περάσαμε υπέροχα, είχαμε γεμάτο πρόγραμμα και δεν βαρεθήκαμε ούτε στιγμή.
Είναι μια κομψή πόλη, με 2-3 όμορφες γειτονιές, περιποιημένα εστιατόρια, που μπορείς να τα δεις σχεδόν όλα σε 3-4 μέρες.
Για τις πληρωμές χρησιμοποιήσαμε την revolut αποκλειστικά. Μετρητά δεν χρειάστηκαν πουθενά αν και ίσως να συνέφερε σε κάποιες περιπτώσεις. Αλλά δεν μπήκαμε στην διαδικασία.
Κλείνοντας να τονίσω ότι δεν νιώσαμε καθόλου φόβο σε καμιά στιγμή κατά την διαμονή μας εκεί.
Φυσικά δείχναμε την δέουσα προσοχή..
Θεωρώ ότι είναι μια πολύ καλή εισαγωγή το Μπουένος Άιρες για κάποιον που ταξιδεύει Λατινική Αμερική για πρώτη φορά.

Αποχαιρετώ την πόλη του Μπουένος με τι άλλο?
Με μια υπέροχη τοιχογραφία του Μαραντόνα, του "Θεού" της Αργεντινής.

 

[pepakos]

Ξημερώνει Πέμπτη λοιπόν, και ίσα που έχουμε κοιμηθεί λίγες ωρίτσες και καλούμε uber να μας πάει στο αεροδρόμιο EZE, με προορισμό το Puerto Iguazu.
Τα εισιτήρια μας ήταν κλεισμένα με την Aerolineas Argentinas, 7:30 το πρωί.
Χειραποσκευή και προσωπικό αντικείμενο.
Εμείς είχαμε και από μια αποσκευή να παραδώσουμε 23kg. Έλα όμως που η συγκεκριμένη αεροπορική για εσωτερικές πτήσεις επιτρέπει αποσκευές μέχρι και 15kg. Αυτό φυσικά ανέφερε στην ιστοσελίδα της.
Κατόπιν επικοινωνίας μαζί τους μας είπαν πως απλά όταν πάμε στον γκισέ για το check-in θα πληρώσουμε μια μικρή διαφορά για το υπέρβαρο.
Έτσι λοιπόν και έγινε, απλά οι ουρές για το check-in στην Aerolineas είναι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ.
Σε βαθμό που κάθε λίγα λεπτά φωνάζουν επιβάτες από πτήσεις που αναχωρούν άμεσα να πάνε μπροστά να παραδώσουν βαλίτσες.
Παραδώσαμε τις βαλίτσες μας στον γκισέ και εκεί μας έδωσαν ένα voucher που έπρεπε να πάμε απέναντι στο ταμείο της εταιρίας να το πληρώσουμε.
Μια ταλαιπωρία και μισή ήταν το πρωινό μας αλλά δεν πειράζει.
Τουλάχιστον δεν χρεωθήκαμε ακριβά για τις αποσκευές μας - κάπου 15$ και για τις δύο..

Η πτήση διήρκησε 2 ώρες σχεδόν, ήταν ξεκούραστη και αναπληρώσαμε λίγο τον χαμένο μας βραδινό ύπνο.

Προσγειωνόμαστε στο Puerto Iguazu και βγαίνοντας από το αεροδρόμιο το τοπίο ήταν εντελώς διαφορετικό από το Μπουένος. Πρώτον ο καιρός ήταν εντελώς καλοκαιρινός, και παντού γύρω κυριαρχούσε το πράσινο της ζούγκλας.

Συναντήσαμε τον οδηγό μας που είχαμε κλείσει από το booking δωρεάν (προσφορά καταλύματος), και σε 20-25' είχαμε φτάσει στο ξενοδοχείο μας - Loi Suites Iguazu Hotel.
Πανέμορφο κατάλυμα, στην κυριολεξία μέσα στην ζούγκλα και πάνω στον ποταμό Iguazu.
Απέναντί μας μπορούσαμε να δούμε την Βραζιλία.
Αν και ακριβό, θεωρώ άξιζε τα χρήματά του. Άλλωστε μια νύχτα θα μέναμε εκεί.

Το δωμάτιο μας δεν ήταν ακόμη έτοιμο και έτσι χρειάστηκε να περιμένουμε λίγη ωρίτσα- ευτυχώς όχι αρκετή. Ευκαιρία να πιούμε και ένα καφεδάκι στο μεταξύ περιμένοντας.
Μόλις τακτοποιηθήκαμε επικοινώνησα αμέσως με τον οδηγό που μας είχε πάρει από το αεροδρόμιο για να έρθει να μας πάει στους καταρράκτες. Με λίγο παζάρι τα βρήκαμε στα 30€ πηγαινέλα. Στο ξενοδοχείο μας ζητούσαν 40€. Το uber δεν λειτουργεί στο Iguazu.

Σε 20' ήμασταν στην είσοδο των καταρρακτών.
Κόψαμε τα εισιτήρια μας - 25€ περίπου το ένα - και αμέσως πήγαμε να ρωτήσουμε για την αμέσως επόμενη διαθέσιμη βαρκάδα με το φουσκωτό σκάφος.
Δυστυχώς η επόμενη θα ήταν σε μια ώρα και δεδομένου πως ή ώρα ήταν ήδη 12+ περίπου το μεσημέρι, ίσως να μην είχαμε επαρκή χρόνο στη συνέχεια να πάμε στις πάνω διαδρομές. Ως εκ τούτου η ιδέα της βαρκάδας απορρίφθηκε. Να σημειωθεί πως θέλει ξεχωριστό εισιτήριο και δεν είναι φθηνό.
Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να πάμε λίγο νωρίτερα στους καταρράκτες για να έχουμε παραπάνω χρόνο.

Τρεις βασικές διαδρομές μπορεί να ακολουθήσει κάποιος μέσα στο πάρκο.
1. Circuito Garganta del Diablo.
2. Circuito Superior.
3. Circuito Inferior.

Εμείς προλάβαμε να κάνουμε το 1 και το 2.
Υπάρχει και τραινάκι το οποίο αναχωρεί κάθε 20' και σε ανεβάζει μέχρι ενός σημείου και έπειτα ξεκινάει η πεζοπορία.
Πανέμορφες εικόνες και από τις δύο διαδρομές... Ένα θαύμα της φύσης και της δημιουργίας.
Το Garganta del Diablo είναι και το πιο γνωστό και πηγαίνει και ο περισσότερος κόσμος εκεί.
Μετά μοιράζεται ο κόσμος.
Γενικά οι καταρράκτες ήταν ένα από τα highlights ολόκληρου του ταξιδιού μας.
Εικόνες που δεν περιγράφονται με λόγια. Η φύση μιλάει από μόνη της.

Επίσης μπορώ να πω πως είναι αρκετά οργανωμένος ο χώρος. Υπάρχουν αρκετά κιόσκια να αγοράσεις κάτι να πιείς ή να φας, και οι τιμές μου φάνηκαν λογικές.
Μια στάση πάντως για παγωτάκι την κάναμε μιας και η ζέστη ήταν ανυπόφορη σε κάποια σημεία.
Και μια δεύτερη για empanadas ..

Γύρω στις 4:30 επικοινωνήσαμε με τον οδηγό για να μας γυρίσει στο ξενοδοχείο μας.
Θα ήθελα λίγο χρόνο ακόμη στους καταρράκτες για να κάνω και την τρίτη διαδρομή που δεν προλάβαμε αλλά δεν πειράζει. Ότι είδαμε ήταν μοναδικό και σίγουρα θα το θυμόμαστε για πάντα.

Τώρα ήταν ώρα για άραγμα στην πισίνα του ξενοδοχείου παρέα με έναν φρέσκο δροσιστικό χυμό.

Ο ποταμός Iguazu από το ξενοδοχείο.

Για την ευρύτερη περιοχή του Puerto καθώς και για το κέντρο του δεν έχω να πω πολλά λόγια μιας και το βράδυ περάσαμε από την πλευρά της Βραζιλίας όπου μας περίμεναν κάποιοι συγγενείς της γυναίκας μου και περάσαμε το βράδυ μαζί τους. Ευτυχώς ο οδηγός μας από το booking μας εξυπηρέτησε και εκείνο το βράδυ με το να μας πάει και να μας πάρει από τα σύνορα αλλά και το επόμενο πρωί μετά το check out μας, όπου μας έκανε και μια μικρή βόλτα στο κέντρο του Puerto και μας πήγε μέχρι το τριπλό σύνορο, πριν μας αφήσει στα σύνορα με την Βραζιλία.

H πόλη στην πλευρά της Βραζιλίας λέγεται Φοζ ντε Ιγκουασού.
Αν και τους καταρράκτες από την πλευρά της Βραζιλίας δεν είχαμε την ευκαιρία να τους δούμε , περάσαμε πολύ όμορφα την μέρα μας με τα συγγενικά μας πρόσωπα εκεί στη Φοζ.
Μάλιστα επισκεφθήκαμε για λίγη ώρα το πάρκο Parque das Aves που είναι και σχετικά κοντά στο αεροδρόμιο (IGU), στο οποίο μπορεί να δει κανείς από κοντά περίπου 143 είδη πουλιών, ορισμένα ερπετά και πεταλούδες.

Με αυτά και με αυτά πέρασε η ώρα και στις 19:30 θα πετούσαμε από το IGU για Rio De Janeiro.
Η πτήση μας ήταν με την Gol Airlines. Δυστυχώς λίγο πριν το boarding μάθαμε πως η πτήση μας θα καθυστερούσε - άγνωστο για πόση ώρα. Πέρασε κοντά μια ώρα για να ενημερωθούμε πως η νέα ώρα αναχώρησης θα ήταν 10:30 το βράδυ - 3 ώρες μετά..
Ευτυχώς μας έδωσαν από ένα voucher στον κάθε έναν για να φάμε κάτι στο αεροδρόμιο. Υπό άλλες συνθήκες θα είχα ξενερώσει την ζωή μου αλλά αυτή τη φορά δεν μας ενόχλησε καθόλου η καθυστέρηση αυτή. Τελικά όταν είσαι διακοπές είναι όλα ωραία.
Ούτως ή άλλως στο Ρίο θα φτάναμε αργά, ακόμη και στην ώρα μας να φεύγαμε.

Και ναι γύρω στις 12:30 προσγειωνόμαστε Rio De Janeiro - το μέρος που λαχταρούσαμε όσο τίποτα άλλο να επισκεφθούμε !
Μετά από ατελείωτο περπάτημα από το gate μέχρι το σημείο που παραλάβαμε τις βαλίτσες μας, βγήκαμε τελικά έξω να βρούμε τον οδηγό μας να μας πάει στο ξενοδοχείο μας στην Copacabana (κλεισμένος από booking).
ΑΦΑΝΤΟΣ.
Προφανώς και είχα ενημερώσει την booking και τον ίδιο προσωπικά πως η πτήση μας θα είχε 3+ ώρες καθυστέρησης. Προφανώς και είχα βάλει παρακολούθηση πτήσης.
Παρόλα αυτά όμως, απάντηση δεν έλαβα ότι θα ήταν κάποιος εκεί να μας παραλάβει.
Κάλεσα τον οδηγό στο whatsapp, καμία απάντηση. Λέω δεν πειράζει, θα πάρουμε ένα uber και θα τα βρούμε με την booking ..
Έτσι και έγινε.. περίπου 12-13€ μας κόστισε το uber από το αεροδρόμιο στην Copacabana.
Και όσο διήρκησε η διαδρομή μας εγώ μίλησα με την booking στο chat και μας επέστρεψαν τα χρήματα της διαδρομής πίσω.
Ο λόγος που ακυρώθηκε η κράτηση μας για να το γνωρίζετε και οι υπόλοιποι ήταν ο εξής σύμφωνα με την booking:
Μετά το πέρας των τριών ωρών από την εκτιμώμενη άφιξη της πτήσης ο οδηγός δεν είναι υποχρεωμένος πλέον να παρακολουθεί την πτήση και έτσι η κράτηση ακυρώνεται.
Περίεργα πράγματα. Χωρίς καμία ενημέρωση από κανέναν.
Τι να πω, μικρό το κακό.
Δεν μας ένοιαζαν αυτά γιατί ήμαστε Ρίο ντε Τζανέιρο!

 

[evaT]

Μόνο εμένα με πείραξε η υγρασία στο Ιγκουασού και δεν μπορούσα να πάρω ανάσα;;

Τέλειες οι φωτογραφίες σου! Μια διόρθωση μόνο. Ο ποταμός είναι ο Παρανά.

 

[pepakos]

Μόνο εμένα με πείραξε η υγρασία στο Ιγκουασού και δεν μπορούσα να πάρω ανάσα;;

Είχε υγρασία πράγματι, αλλά γενικά αντέχουμε και στην ζέστη και στην υγρασία. Στο κρύο δεν είμαστε ανθεκτικοί

Τέλειες οι φωτογραφίες σου! Μια διόρθωση μόνο. Ο ποταμός είναι ο Παρανά.

Ευχαριστώ πολύ!
Ο Παρανά είναι στο τριπλό σύνορο, ο Ιγκουαζού είναι στους καταρράκτες που χωρίζει την Αργεντινή από την Βραζιλία. Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος.
Συναντώνται τα δυο ποτάμια στο τριπλό σύνορο.

 

[pepakos]

Πρωινό ξύπνημα στο Ρίο ντε Τζανέιρο λοιπόν με αυτή την θέα.. τι άλλο να ζητήσω?

Δυο λόγια για το ξενοδοχείο μας στο Ρίο, το Windsor California Copacabana Hotel.
Πολύ ωραίο κατάλυμα, στην μέση Κοπακαμπάνα, εξαιρετικό πρωινό και ωραία θέα.
Η τιμή του στο booking για 5 νύχτες που το ψάχναμε αρχικά ήταν αρκετά τσιμπημένη και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα κάποιους αρκετούς χιλιάδες REV points στην Revolut.
Κοίταξα στο Stays για διαθεσιμότητα και τιμές και εξεπλάγην θετικά. Εξαργύρωσα όλους μου τους rev points + μια μικρή χρηματική διαφορά και το κλείσαμε.
Προσοχή, δεν είναι σε όλα τα καταλύματα φθηνότερο το Stays από την booking, αλλά σε αρκετά είναι, και εάν έχετε πολλούς ξεχασμένους πόντους, είναι μια πολύ καλή επιλογή εξαργύρωσης.

Το καλύτερο φυσικά μας ήρθε στο ξενοδοχείο όταν κάναμε check-in το βράδυ και μας είπαν οτι μας έκαναν upgrade σε δωμάτιο με θέα και μπαλκόνι.

Η πρώτη μας μέρα στο Ρίο θα περιλάμβανε μια χαλαρή πρώτη γνωριμία με την παραλία της Κοπακαμπάνα και της Ιπανέμα, μιας και το απόγευμα είχαμε κλείσει να πάμε στο Μαρακανά να παρακολουθήσουμε ποδοσφαιρικό αγώνα.

Γενικά οι ρυθμοί μας στο Ρίο θα ήταν χαλαροί.. δεν θέλαμε να τρέχουμε.
Και αυτό ακριβώς σου εμπνέει και η ίδια η πόλη, από την πρώτη κιόλας στιγμή που πατάς το πόδι σου στην Κοπακαμπάνα.
Το πλάνο ήταν να βλέπουμε ένα αξιοθέατο την ημέρα.. ή και κανένα.

Μαγιό, χαβαγιάνας, καϊπιρίνιες, μπάνιο στη θάλασσα και βόλτες στην Ιπανέμα και την Λεμπλόν... αυτό στο repeat !

Ένας από τους καλύτερους και ξεκούραστους τρόπους να εξερευνήσεις το παραλιακό μέτωπο του Ρίο είναι με ηλεκτρικό πατίνι, το οποίο και φυσικά τιμήσαμε δεόντως.
Υπάρχουν σχεδόν παντού κατά μήκος της Κοπακαμπάνα και της Ιπανέμα και το μόνο που χρειάζεται είναι να κατεβάσεις την εφαρμογή της Whooosh.

Αγοράσαμε ένα πακετάκι 300 λεπτών αν δεν κάνω λάθος για 17€ και το χρησιμοποιούσαμε συνεχώς.
Είναι ασφαλέστατο καθώς υπάρχει ξεχωριστός ποδηλατοδρόμος κατά μήκος όλης της παραλίας και δεν κινδυνεύεις από τα αυτοκίνητα.

Πρώτη μας βόλτα λοιπόν στην Κοπακαμπάνα με κατεύθυνση την Ιπανέμα.
Όλοι με μαγιό, χαλαροί, διάφοροι πωλητές κάθε λογής κατά μήκος της παραλίας, σχολές foot volley που έκαναν μαθήματα νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα και δεκάδες κιόσκια ή bar για να πιείς κάτι ή να φας.

Φτάσαμε μέχρι το τέλος της Κοπακαμπάνα, και κατόπιν στην περιοχή του Aproador που είναι ουσιαστικά και η αρχή της Ipanema. Στο τελείωμα της Ipanema βρίσκεται η περιοχή Leblon, μια από τις πιο πλούσιες γειτονιές στο Rio, που μαζί με την Ipanema αποτελούν τις καλύτερες επιλογές για ψώνια, βόλτα ή φαγητό.

Από την Leblon είναι ορατή και η φαβέλα Vidigal που είναι και η πιο κοντινή και θεωρητικά η πιο ασφαλής φαβέλα στο Ρίο.
Θεωρητικά πάντα γιατί προχθές προέκυψε αστυνομική επιχείρηση και εγκλωβίστηκαν περίπου 200 τουρίστες.
Rio De Janeiro: Tourists stranded on hilltop after police raid on favela
Στην Vidigal υπάρχει και ένα πολύ γνωστό μαγαζί, το Bar da Laje με συγκλονιστική θέα, που έχει και lives κάποιες μέρες την εβδομάδα.
Google Search

Για να είμαι ειλικρινής , σχεδόν όλα τα μέρη στο Ρίο είχαν συγκλονιστική θέα

Φτάσαμε ως το τέλος της Leblon, και κατόπιν ανηφορίσαμε μέχρι το Quiosque Mirante Sonhador για να απολαύσουμε την θέα της Ipanema.
Ότι βλέπαμε έως τώρα μας φαινόταν ονειρικό.

Επιστρέψαμε κάνοντας μια στάση στην Ipanema στο Sel d'Ipanema Beach Club, χαζεύοντας τον κόσμο στην παραλία.
Google Maps

O ήλιος έκαιγε, η παραλία γεμάτη από κόσμο, τα πάντα θύμιζαν καλοκαίρι, οι φοίνικες στον δρόμο, η θέα των λόφων γύρω γύρω και τα πανέμορφα χρώματα της πόλης σε συνδυασμό με τα έντονα vibes της Λατινικής Αμερικής, συνέθεταν μια ατμόσφαιρα μοναδική.
Ρίο ντε Τζανέιρο. Έρωτας με την πρώτη ματιά



Για το απόγευμα είχαμε κλείσει εισιτήρια μέσω του getyourguide για τον ποδοσφαιρικό αγώνα Φλουμινένσε - Ατλέτικο Μινέιρο, στο Μαρακανά.
Το εισιτήριο κόστισε 80€/άτομο, σε κεντρική θύρα, και περιλάμβανε και την μεταφορά μας από/προς την Κοπακαμπάνα.
Ο αγώνας άρχισε στις 18:30 και το ραντεβού για την μεταφορά μας ήταν στις 16:00 έξω από το ξενοδοχείο Copacabana Palace.
Εκεί ήταν αρκετός κόσμος μαζεμένος για τον αγώνα από διάφορα τουριστικά γραφεία.
Βρήκαμε τον οδηγό μας και αφού γνωριστήκαμε με τον group μας, μπήκαμε στο mini van για να μας πάει το γήπεδο.
Πριν μπούμε ο οδηγός μας κέρασε από ένα αναψυκτικό/μπύρα στον κάθε έναν μας έξω από το γήπεδο.

Για την ιστορία, το Ρίο ντε Τζανέιρο έχει τέσσερις ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φλαμένγκο, Φλουμινένσε, Βάσκο ντε Γκάμα, Μποταφόγκο.
Η πιο δημοφιλής είναι η Φλαμένγκο - και μάλιστα εδώ να πω πώς όλοι στο Ρίο ξέρουν και αγαπούν τον Ροντινέι
Οι Φλαμένγκο και Φλουμινένσε μοιράζονται το ιστορικό Μαρακανά.
Οι δυο άλλες έχουν τα δικά τους γήπεδα.
Το επίσημο όνομα του γηπέδου δεν είναι Μαρακανά, αλλά Mario Filho, το όνομα ενός δημοσιογράφου. Έχει φιλοξενήσει δυο τελικούς μουντιάλ, ιστορικοί και οι δύο για διαφορετικούς λόγους.
Το 1950 όταν και έπαιξε η Βραζιλία εναντίον της Ουρουγουάης και ηττήθηκε 1-2 σε αγώνα που οι Βραζιλιάνοι τον είχαν σίγουρο. Μάλιστα λέγεται ότι η προσέλευση του κόσμου έφτασε τους 220,000 στο Μαρακανά. Πίκρα.

Το 2014 ανάμεσα στην Γερμανία και την Αργεντινή.
Ευτυχώς για τους Βραζιλιάνους η Αργεντινή έχασε, γιατί δεν θα άντεχαν να το σηκώσουν μέσα στο σπίτι τους.

Το γήπεδο αν και παλιό έχει ένα πολύ σύγχρονο σύστημα ελέγχου εισιτηρίων, στην ουσία το εισιτήριο είναι το πρόσωπο σου. Τι εννοώ? Μέχρι και μια μέρα πριν τον αγώνα μας ενημέρωσαν από το getyourguide πως έπρεπε να μπούμε σε ένα link της επίσημης σελίδας της ομάδας, που μας έστειλαν, στην οποία θα βάζαμε τα βιομετρικά μας στοιχεία, στοιχεία διαβατηρίου και μια selfie.
Έτσι λοιπόν κατά την είσοδο μας στο γήπεδο απλά σκανάραμε το πρόσωπο μας και μπήκαμε.
Δεν γνωρίζω αν η ίδια διαδικασία ακολουθείται για όλους τους φιλάθλους.

Μέσα το γήπεδο είχε μπουτίκ της ομάδας, είχε μαγαζιά να φας ή να πάρεις κάτι να πιείς. Αρκετά σύγχρονο.
Οι κερκίδες του παρόλα αυτά έχουν ακόμη ένα άρωμα από τα παλιά.

Ωραία ατμόσφαιρα αν και το παιχνίδι δεν ήταν ιδιαίτερα ποιοτικό, μιας και οι δυο ομάδες βρίσκονταν από την μέση και κάτω της βαθμολογίας. Κάπου στις 30,000 πρέπει να είχε μέσα κόσμο, αλλά λόγω της τεράστιας χωρητικότητας του γηπέδου, φαινόταν μισοάδειο.
Είδαμε όμως έναν γνώριμο από τα ελληνικά γήπεδα - τον Μπερνάρ που μέχρι πρόπερσι έπαιζε στον Παναθηναϊκό και τώρα παίζει στην Ατλέτικο Μινέιρο.
Το ματς έληξε 1-0 υπέρ των γηπεδούχων.

Αφού βγήκαμε από το γήπεδο, μας μετέφεραν πίσω στην κοπακαμπάνα.
Αλλάξαμε αμέσως ρούχα και πήραμε πατίνι για να πάμε στην Ιπανέμα για φαγητό.
Είχαμε σταμπάρει από το μεσημέρι ένα ωραίο μαγαζί το Boa Praça, στην αρχή της Ιπανέμα, το οποίο είχε και ζωντανή μουσική.
Google Maps
Ωραίες γεύσεις και καλές τιμές, αν και στην αρχή μας ήταν δύσκολο να καταλάβουμε στα πορτογαλικά τι ήταν όλα αυτά τα φαγητά.
Στη συνέχεια όμως το βρήκαμε..

Αφού φάγαμε, κάναμε μια μικρή βόλτα στην γειτονία της Ιπανέμα και κατόπιν καλέσαμε uber να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο μας.

Αυτή ήταν και η πρώτη μας μέρα στο πανέμορφο Ρίο ντε Τζανέιρο.

 

[gkalla]

Το 2014 ανάμεσα στην Βραζιλία και την Αργεντινή.

Μια διορθωσούλα.
Ανάμεσα στην Γερμανία και την Αργεντινή ήταν ο τελικός.

 

[pepakos]

Μπράβο ναι το διόρθωσα, λάθος από τη βιασύνη μου.
Διαφορετικά θα είχαν σφαχτεί