Σιγκαπούρη Ταϊλάνδη Ταϊλάνδη - Σιγκαπούρη: Ανάμεσα σε ναούς, παραλίες και ουρανοξύστες

[Eleni P]

Το 2020 και ενώ είχε ήδη πρωτοεμφανιστεί ο Κόβιντ, πραγματοποίησα το πρώτο μου ταξίδι στη Ασία και συγκεκριμένα στην Ταϊλάνδη. Ένα ταξίδι που άλλαξε τελείως την ταξιδιωτική μου ζωή. Ένας υπέροχος λαός και μία χώρα γεμάτη ομορφιά, φιλοξενία και πανέμορφες εικόνες. Όπως καταλαβαίνετε αυτά τα 6 χρόνια δεν έπαψα να σκέφτομαι να επιστρέψω. Το καλοκαίρι που μας πέρασε λοιπόν, και αφού είχα ήδη οργανώσει τις ''πιο μικρές΄΄ εξορμήσεις μου για τη φθινοπωρινή - χειμερινή σεζόν, είπα οτι ήρθε η στιγμή να κλείσω την επιστροφή μου στην αγαπημένη μου Ταϊλάνδη που τόσο πολύ περίμενα!

Είχαμε στο πλάνο με την αδερφή μου (partner in crime σε όλα και περισσότερο στα ταξίδια) αυτή τη φορά να πάμε για περισσότερες μέρες και έτσι άρχισε η έρευνα για τον ιδανικό συνδυασμό πτήσεων.
Εγώ είχα στο μυαλό μου να ξεκινήσουμε με Chiang Mai και μετά να πάμε (ξανά) στο Πουκέτ. Το είχα καημό το Πουκέτ και ήθελα μια επανάληψη γιατί την προηγούμενη φορά μείναμε μόνο μια εβδομάδα και ως πρωτάρες θέλαμε να κάνουμε όσες περισσότερες εξορμήσεις/εκδρομές γινόταν, οπότε δεν υπήρχε ιδιαίτερος χρόνος για να επισκεφτούμε τις υπέροχες παραλίες που είχε στο Πουκέτ.
Βέβαια, εφόσον θέλαμε να μείνουμε καμια 20αριά μέρες, ήταν ευκαιρία να συνδυάσουμε δύο χώρες, ώστε να δούμε και κάτι άλλο που ενδεχομένως δεν θα είχαμε ξανά την ευκαιρία. Ψάξε-ψάξε λοιπόν καταλήξαμε να πετάξουμε πρώτα για Πουκέτ και μετά να πάμε και Σιγκαπούρη που δεν την είχαμε ξανα δεί.

Να σημειώσω εδώ οτι βοήθησε στο να πάρουμε μια απόφαση το stopover της Turkish airlines και αυτό όχι τόσο για το γεγονός της δωρεάν διανυκτέρευσης στην Κωνσταντινούπολη στην πτήση μας για το Πουκέτ (που τελικά δεν χρησιμοποιήσαμε), αλλά κυρίως γιατί στο σενάριο Θεσσαλονίκη - Πουκέτ με 2 ώρες αναμονή στην Κωνσταντινούπολη τα εισιτήρια ήταν περίπου 200 Ευρώ στο άτομο πιο ακριβά απο το να παίρναμε την ίδια πτήση αλλα με ΄΄αναμονή΄΄ στην Κωνσταντινούπολη 2 ημερών.
Ουσιαστικά επιλέγοντας κατά την αναζήτηση το stopover στην Κωνσταντινούπολη, είτε για μια διανυκτέρευση είτε για περισσότερες, έπεφτε η τιμή του εισιτηρίου δραματικά και είχες τη δυνατότητα να μείνεις και ένα βράδυ στην Πόλη δώρο απο την εταιρεία.
Έτσι κλείσαμε τις πτήσεις μας με το Πουκέτ σαν πρώτο προορισμό και επιστροφή απο Σιγκαπούρη, και οι δύο πτήσεις με ενδιάμεση στάση στην Κωνσταντινούπολη. Θεωρώ σε καλή τιμή δεδομένων των πτήσεων που βρίσκαμε: 750 Ευρώ πήγαινε-έλα με προσωπικό αντικείμενο, χειραποσκευή και 30 κιλά βαλίτσα.
Η ενδιάμεση πτήση ήταν με Singapore airlines στα 100 Ευρώ με βαλίτσες, κλπ..

Έτσι ξεκίνησε η προετοιμασία και η έρευνα και εγώ εννοείται μες την τρελή χαρά, κοιμόμουν και ξυπνούσα ψάχνοντας και την τελευταία λεπτομέρεια, ακόμη και για τη μιάμιση μέρα στην Κωνσταντινούπολη που θα είχαμε, καθώς θα ήταν η πρώτη φορά στην Πόλη και για τις δυό μας. Για τη διανυκτέρευσή μας εκεί είχαμε την επιλογή για δωρεάν ξενοδοχείο απο την αεροπορική αλλά όσα μου έδινε διαθέσιμα ήταν πολύ μακριά απο τον κέντρο και για τη μια μέρα που θα ήμασταν εκεί δεν άξιζε να χάσουμε το χρόνο μας στα μέσα μεταφοράς. Οπότε βρήκα ένα ξενοδοχείο 2 λεπτά απο την Taksim 50 Ευρώ το βράδυ με πρωινό (The Nest Hotel). Το έκλεισα για 2 βράδια γιατί η πτήση μας τη τρίτη μέρα ήταν στις 02:00 και σκέφτηκα να έχουμε το δωμάτιο και όλη τη δεύτερη μέρα ώστε να φύγουμε χαλαρά με την ησυχία μας το βράδυ για το αεροδρόμιο και να είμαστε ξεκούραστες.


Ευτυχώς πέρασε ο καιρός σχετικά γρήγορα και ήρθε η μέρα της αναχώρησης. Δυστυχώς έπρεπε να υπολογίσουμε και χειμερινά ρούχα γιατί στην Τουρκία θα είχε 2 βαθμούς . Πήραμε όμως μαζί τις σακούλες που τις ρουφάς με την ηλεκτρική σκούπα και την τρομπίτσα επίσης και ήταν σωτήρια σε ότι αφορά τον χώρο στη βαλίτσα γιατί βάλαμε μέσα τα μπουφάν στον γυρισμό και γλιτώσαμε σημαντικό χώρο.
Κάτι εξίσου σημαντικό που πήραμε για αυτό το ταξίδι και που χρειάζεται για όλες τις μεγάλες πτήσεις ήταν οι κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης που μας γλίτωσαν απο τα πρησμένα πόδια τις 9 και 12 ώρες πτήσεων που είχαμε μπροστά μας.

Η μέρα της πτήσης μας για Κωνσταντινούπολη είχε φτάσει και εμείς πανέτοιμες φύγαμε για το αγαπημένο αεοδρόμιο στη Θεσσαλονίκη μας, ανυπομονώντας για το πολυπόθητο ταξίδι.
(Συνεχίζεται..)

 

[Eleni P]

Το 2020 και ενώ είχε ήδη πρωτοεμφανιστεί ο Κόβιντ, πραγματοποίησα το πρώτο μου ταξίδι στη Ασία και συγκεκριμένα στην Ταϊλάνδη. Ένα ταξίδι που άλλαξε τελείως την ταξιδιωτική μου ζωή. Ένας υπέροχος λαός και μία χώρα γεμάτη ομορφιά, φιλοξενία και πανέμορφες εικόνες. Όπως καταλαβαίνετε αυτά τα 6 χρόνια δεν έπαψα να σκέφτομαι να επιστρέψω. Το καλοκαίρι που μας πέρασε λοιπόν, και αφού είχα ήδη οργανώσει τις ''πιο μικρές΄΄ εξορμήσεις μου για τη φθινοπωρινή - χειμερινή σεζόν, είπα οτι ήρθε η στιγμή να κλείσω την επιστροφή μου στην αγαπημένη μου Ταϊλάνδη που τόσο πολύ περίμενα!

Είχαμε στο πλάνο με την αδερφή μου (partner in crime σε όλα και περισσότερο στα ταξίδια) αυτή τη φορά να πάμε για περισσότερες μέρες και έτσι άρχισε η έρευνα για τον ιδανικό συνδυασμό πτήσεων.
Εγώ είχα στο μυαλό μου να ξεκινήσουμε με Chiang Mai και μετά να πάμε (ξανά) στο Πουκέτ. Το είχα καημό το Πουκέτ και ήθελα μια επανάληψη γιατί την προηγούμενη φορά μείναμε μόνο μια εβδομάδα και ως πρωτάρες θέλαμε να κάνουμε όσες περισσότερες εξορμήσεις/εκδρομές γινόταν, οπότε δεν υπήρχε ιδιαίτερος χρόνος για να επισκεφτούμε τις υπέροχες παραλίες που είχε στο Πουκέτ.
Βέβαια, εφόσον θέλαμε να μείνουμε καμια 20αριά μέρες, ήταν ευκαιρία να συνδυάσουμε δύο χώρες, ώστε να δούμε και κάτι άλλο που ενδεχομένως δεν θα είχαμε ξανά την ευκαιρία. Ψάξε-ψάξε λοιπόν καταλήξαμε να πετάξουμε πρώτα για Πουκέτ και μετά να πάμε και Σιγκαπούρη που δεν την είχαμε ξανα δεί.

Να σημειώσω εδώ οτι βοήθησε στο να πάρουμε μια απόφαση το stopover της Turkish airlines και αυτό όχι τόσο για το γεγονός της δωρεάν διανυκτέρευσης στην Κωνσταντινούπολη στην πτήση μας για το Πουκέτ (που τελικά δεν χρησιμοποιήσαμε), αλλά κυρίως γιατί στο σενάριο Θεσσαλονίκη - Πουκέτ με 2 ώρες αναμονή στην Κωνσταντινούπολη τα εισιτήρια ήταν περίπου 200 Ευρώ στο άτομο πιο ακριβά απο το να παίρναμε την ίδια πτήση αλλα με ΄΄αναμονή΄΄ στην Κωνσταντινούπολη 2 ημερών.
Ουσιαστικά επιλέγοντας κατά την αναζήτηση το stopover στην Κωνσταντινούπολη, είτε για μια διανυκτέρευση είτε για περισσότερες, έπεφτε η τιμή του εισιτηρίου δραματικά και είχες τη δυνατότητα να μείνεις και ένα βράδυ στην Πόλη δώρο απο την εταιρεία.
Έτσι κλείσαμε τις πτήσεις μας με το Πουκέτ σαν πρώτο προορισμό και επιστροφή απο Σιγκαπούρη, και οι δύο πτήσεις με ενδιάμεση στάση στην Κωνσταντινούπολη. Θεωρώ σε καλή τιμή δεδομένων των πτήσεων που βρίσκαμε: 750 Ευρώ πήγαινε-έλα με προσωπικό αντικείμενο, χειραποσκευή και 30 κιλά βαλίτσα.
Η ενδιάμεση πτήση ήταν με Singapore airlines στα 100 Ευρώ με βαλίτσες, κλπ..

Έτσι ξεκίνησε η προετοιμασία και η έρευνα και εγώ εννοείται μες την τρελή χαρά, κοιμόμουν και ξυπνούσα ψάχνοντας και την τελευταία λεπτομέρεια, ακόμη και για τη μιάμιση μέρα στην Κωνσταντινούπολη που θα είχαμε, καθώς θα ήταν η πρώτη φορά στην Πόλη και για τις δυό μας. Για τη διανυκτέρευσή μας εκεί είχαμε την επιλογή για δωρεάν ξενοδοχείο απο την αεροπορική αλλά όσα μου έδινε διαθέσιμα ήταν πολύ μακριά απο τον κέντρο και για τη μια μέρα που θα ήμασταν εκεί δεν άξιζε να χάσουμε το χρόνο μας στα μέσα μεταφοράς. Οπότε βρήκα ένα ξενοδοχείο 2 λεπτά απο την Taksim 50 Ευρώ το βράδυ με πρωινό (The Nest Hotel). Το έκλεισα για 2 βράδια γιατί η πτήση μας τη τρίτη μέρα ήταν στις 02:00 και σκέφτηκα να έχουμε το δωμάτιο και όλη τη δεύτερη μέρα ώστε να φύγουμε χαλαρά με την ησυχία μας το βράδυ για το αεροδρόμιο και να είμαστε ξεκούραστες.


Ευτυχώς πέρασε ο καιρός σχετικά γρήγορα και ήρθε η μέρα της αναχώρησης. Δυστυχώς έπρεπε να υπολογίσουμε και χειμερινά ρούχα γιατί στην Τουρκία θα είχε 2 βαθμούς . Πήραμε όμως μαζί τις σακούλες που τις ρουφάς με την ηλεκτρική σκούπα και την τρομπίτσα επίσης και ήταν σωτήρια σε ότι αφορά τον χώρο στη βαλίτσα γιατί βάλαμε μέσα τα μπουφάν στον γυρισμό και γλιτώσαμε σημαντικό χώρο.
Κάτι εξίσου σημαντικό που πήραμε για αυτό το ταξίδι και που χρειάζεται για όλες τις μεγάλες πτήσεις ήταν οι κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης που μας γλίτωσαν απο τα πρησμένα πόδια τις 9 και 12 ώρες πτήσεων που είχαμε μπροστά μας.

Η μέρα της πτήσης μας για Κωνσταντινούπολη είχε φτάσει και εμείς πανέτοιμες φύγαμε για το αγαπημένο αεοδρόμιο στη Θεσσαλονίκη μας, ανυπομονώντας για το πολυπόθητο ταξίδι.
(Συνεχίζεται..)

Η πτήση με την Turkish ήταν κάτι που περιμέναμε. Την προηγούμενη φορά είχαμε ταξιδέψει με Qatar και όλα ήταν άψογα, οπότε περιμέναμε και κάτι αντίστοιχο και καλύτερο στην Turkish. Εδω θα αναφέρω την πρώτη πατάτα που έκανα κατα το κλείσιμο των εισιτηρίων.
Η διάταξη των καθισματων στη μεγάλη πτήση απο Κωνσταντινούπολη προς Πουκετ ηταν 2-4-2 γεγονός που μας χαροποίησε γιατί θα ήμασταν μόνες στη σειρά. Είδα όμως οτι στις emergency exit Θέσεις ειχε μια προσφορά 90€ τις δυο Θέσεις στα δεξιά του αεροσκάφους και χωρίς να το πολυ σκεφτώ τις έκλεισα, έχοντας στο μυαλό μου οτι θα είχαμε χώρο για τα πόδια και θα ήμασταν πολυ άνετα.
Επιβιβαστηκαμε για την πρώτη πτήση που ήταν περίπου μιάμιση ωρα. Το αεροσκάφος ήταν γεμάτο, η εξυπηρέτηση άψογη, μας εφεραν και πρωινό και γενικά η πτήση ήταν πολύ άνετη και σύντομη.

Φτάσαμε στην Κωνσταντινούπολη και βρεθήκαμε ξαφνικά σε βαρυ χειμώνα. Ο καιρός άθλιος, πολύ κρύο, αέρας παγωμενος και τι άλλο? Βροχή! Ολα τα καλα
Είχαμε κλείσει μεταφορά μέσω Booking και φύγαμε κατευθείαν για το ξενοδοχείο.
Σε κεντρικοτατη τοποθεσία, το ξενοδοχείο μας ήταν ιδανικό για την πρώτη σου επίσκεψη στην Πόλη. Μετρό, τραμ και λεωφορεία ολα δίπλα. Δεν χάσαμε χρόνο, μιας και ο καιρός ήταν πολυ άσχημος και απο λεπτό σε λεπτό ήταν έτοιμος να ρίξει βροχαρα, οπότε φύγαμε αμέσως με σκοπό να δούμε οσα περισσότερα προλάβουμε. Και φυσικά μόλις βγήκαμε απο το ξενοδοχείο ξεκίνησε η βροχη.
Πήραμε λεωφορείο και πήγαμε στο Καπαλι Τσαρσι ώστε να το δούμε μέχρι να φτιάξει λίγο ο καιρός.

Πολύ όμορφο παζάρι, με αρκετό κόσμο και υπέροχες μυρωδιές.
Δεν είχαμε σκοπό να ψωνίσουμε κάτι το ιδιαίτερο, είχαμε και αρκετές πτήσεις μπροστά μας, δεν θα μπορούσαμε όμως να μην μπούμε στα αμέτρητα μαγαζιά με λουκούμια και να δοκιμάσουμε και να αγοράσουμε κατι. Μας κέρασαν και τοπικό τσάι που ήταν φανταστικό!

Βγαίνοντας απο το Καπαλι Τσαρσι ο καιρός ειχε ψιλο φτιάξει οπότε ηταν ιδανικά ώστε να δούμε το Μπλε Τζαμί και την Αγία Σοφία.
Την Αγία Σοφία είχαμε σκοπό να την δούμε μόνο απο εξω(αυτή τη φορά τουλάχιστον) διότι διαβάσαμε οτι και μέσα και έξω ήταν γεμάτη σκαλωσιές για συντήρηση. Και εφόσον μέσα μπορούσαμε να επισκεφθούμε μόνο το πάνω μέρος, δεν νομίζω οτι αξίζε να το δούμε με σκαλωσιες. Είδαμε και τα πιο πρόσφατα σχόλια οπότε είχαμε πάρει την απόφαση μας.

Στο Μπλε Τζαμί θα μπαίναμε αλλά πέσαμε σε ωρα προσευχής και θα έπρεπε να περιμένουμε μια ωρα. Δεν μας έπαιρνε με τον καιρό δυστυχώς και το αφήσαμε και αυτό για την επόμενη φορά. (Θα επιστρέψουμε σίγουρα).

Συνεχίσαμε και περπατήσαμε λίγο στο πάρκο Γκιουλχανε που ήταν πολύ όμορφο.

Είχαμε ενα εστιατόριο στο μυαλό μας για φαγητό και ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε προς τα εκει.

Το μαγαζί που είχαμε επιλέξει (Turgu T restaurant) φαινόταν πολύ ζεστό και όμορφο και το προσωπικό, όπως παντού στην Κωνσταντινούπολη, ήταν πολυ ευγενικό και φιλικό.
Παραγγειλαμε διάφορα πιάτα να δοκιμάσουμε και ήταν όλα υπέροχα. Ήπιαμε και μια Τουρκική κολα
Στο τέλος μας κερασαν τσαι και μπακλαβα.

Επιστρεφοντας στο ξενοδοχείο πήραμε ταξι, έριχνε καρέκλες και ειχε πολυ κρύο.

Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε πήγαμε για πρωινό και είχαμε σκοπό να περπατήσουμε την Ιστικλαλ μέχρι τον πύργο του Γαλατα αλλά ο καιρός ειχε άλλα σχεδια.
Επιστρεφοντας στο δωμάτιο μετα το πρωινό και μέχρι να ετοιμαστούμε για να βγούμε ξεκίνησε ΝΑ ΧΙΟΝΙΖΕΙ!!
Σε ενα εικοσιτετραωρο είχαμε αλλάξει 3 εποχες. Φύγαμε απο Θεσσαλονίκη με άνοιξη, παρόλο που ήταν Φλεβάρης είχαμε πολύ ωραίο καιρό, φτάσαμε Κωνσταντινούπολη αρχές χειμώνα με βροχές και το αμέσως επόμενο πρωί είχαμε χιόνι! Που να το πεις.. και στις επόμενες 24 ώρες θα φτάναμε στους 35 βαθμούς

Με τα πολλά και μιάμιση ωρα αργότερα σταμάτησε επιτέλους να χιονίζει και καταφέραμε να βγούμε για μια γρήγορη βόλτα και πίσω στο ξενοδοχείο για ξεκούραση καθώς το βράδυ φεύγαμε για αεροδρόμιο.

Η μεταφορά μας ήταν στην ώρα της και μετα απο μια ώρα περίπου (ειχε αρκετή κινηση) βρεθήκαμε στο τεράστιο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης. Ευτυχώς το τσεκ ιν ήταν σχετικά συντομο και εμείς έτοιμες να εξερευνησουμε τα duty-free.
Η ώρα του boarding ειχε έρθει.
Βρήκαμε τις θέσεις μας και εδω έρχεται η πρώτη πατάτα των πτήσεων όπως σας είπα κ πιο πάνω. Το αεροσκάφος: Airbus A330-300
Οι emergency exit Θέσεις: 28J, 28K οι οποίες ήταν θεοστενες. Παράθυρο δεν υπήρχε που το περιμέναμε αλλά οι θέσεις? Έκανε και μια μικρή κουρμπα το αεροσκάφος σε εκείνο το σημείο οπότε ο χώρος στενευε ακόμη περισσότερο. Εκει πρέπει να φάνηκε η ξενερα μου σε ολο της το μεγαλείο. Σκεφτόμουν πως θα περάσουν 10 ωρες σε τοση στενουρα.
Τωρα ή που φάνηκε οτι ειχα απογοητεύει εντελώς ή που ο καλουλης αεροσυνοδος το ειδε να έρχεται και ηταν ετοιμοπολεμος. Επειδή τις Θέσεις τις είχαμε πληρώσει, δεν μας είχαν ανατεθεί δωρεάν κατα το τσεκ ιν, και επειδή για καλή μας τύχη το αεροπλάνο ήταν μισοαδειο, μου λέει ο αεροσυνοδος μην ανησυχείτε υπάρχει τετράδα θέσεων άδεια, δεν θα έχει βέβαια το χώρο για τα πόδια που έχετε εδώ αλλά θα είστε πιο άνετα, μόνες σε 4 Θέσεις. Μίλησε στην ψυχούλα μου και έτσι ξαφνικά φαινόταν φως στην άκρη του τούνελ των 10 ωρών που είχαμε μπροστά μας.
Όντως η τετράδα θέσεων ήταν πολυ άνετη, το αεροπλάνο δεν ειχε πολυ κόσμο οπότε είχαμε μια τέλεια ήσυχη πτήση με άνεση! Disaster averted!
(To be continued..)

 

[Eleni P]

Η ώρα της προσγείωσης εφτασε και εμείς λιγο νυσταγμενες, αρκετά κουρασμενες αλλα και με φουλ ενθουσιασμό ξεκινήσαμε την προετοιμασία.
Η οργάνωση στο αεροδρόμιο του Πουκέτ αυτή την φορά δεν ήταν και η καλύτερη.
Άργησαν αρκετά να φέρουν τη σκαλα(ναι, μια σκαλα, για φυσούνα ούτε λόγος) με αποτέλεσμα να είμαστε όλοι συνωστισμενοι όρθιοι. Φταίμε κ εμείς που βιστηκαμε βέβαια.
Έπειτα στον έλεγχο διαβατηρίων είχε μόνο 3 υπαλλήλους, γεγονός που μας δυσκόλεψε λιγο στην αρχή αλλά μετά σαν να πήραν τα πάνω τους και μας ξεπεταξαν γρήγορα.
Αφού ολοκληρώσαμε όλες τις διαδικασίες και πήραμε και βαλίτσες βγήκαμε να βρούμε τον οδηγό μας που θα μας πήγαινε στην παραλία Πατονγκ.
Και εκεί ήταν που μας χτύπησε η πραγματικότητα της Ταϊλάνδης. Αυτή η αλλαγή απο την παγωνιά της Τουρκίας στον απότομο καύσωνα μας τάραξε αμέσως.
Σίγουρα θα χρειαζομασταν ενα εικοσιτετραωρο για να προσαρμοστουμε στη θερμοκρασία. Ευτυχώς ο κυριουλης που μας παρέλαβε είχε τέρμα το κλιματιστικό και την παλέψαμε.
Μετά απο 2 ώρες περίπου (η κίνηση ήταν απίστευτη) φτάσαμε στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για τις επόμενες 12 ημερες.

Η αλήθεια είναι πως η κούραση και η αϋπνία μας ειχε τσακίσει και μέχρι να κάνουμε τσεκ ιν και να τακτοποιηθουμε στο δωμάτιο πέρασε η ωρα, βραδάκι πλεον, οπότε είπαμε να το πάμε χαλαρά. Το ξενοδοχείο μας ηταν το Deevana Plaza hotel, πολυ κοντά στην Otop Market που ήταν και η περιοχή που μέναμε και το 2020 και μας άρεσε πολυ. Απέναντι είχαμε τα αγαπημένα 7 eleven (θα επανέλθω αργότερα) και το κέντρο της Πατονγκ και η παραλία ήταν περίπου στα 5-10 λεπτά περπάτημα.
Φύγαμε απο το δωμάτιο με σκοπό να φάμε κάτι και να γυρίσουμε για ξεκούραση και επιλέξαμε την Otop Market γιατί θυμομασταν οτι ήταν μια αρκετά μεγάλη αγορά με πολλά μαγαζάκια, υπαίθρια μπαρ και πολλές επιλογές για street food.
Δυστυχώς μετα τον Κόβιντ ειχε αλλάξει λίγο η φάση. Τα μαγαζιά για ψώνια ήταν οπως τα θυμομασταν αλλά τα διάφορα μπαρ είχαν λιγοστεψει όπως και οι επιλογές για φαγητό.
Ευτυχώς το αγαπημένο μας μπαρ στην αρχή της αγοράς στη γωνία (απέναντι απο τα Hard Rock Cafe) ήταν ακόμη εκεί με την τέλεια ροκ μουσική που ειχε και τοτε!

Επιλέξαμε διάφορα για φαγητό και ηταν ολα τέλεια.

Το σώμα δεν ανταποκρινοταν πλεον και η κουραση ειχε κυριαρχήσει οπότε επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο.

Την επόμενη ημέρα σηκωθήκαμε νωρίς, κατεβήκαμε για πρωινό (πολυ ωραίο πρωινό) και αποφασίσαμε να κινηθούμε στην Πατονγκ όλη την ημέρα, να μην πάμε δηλαδή σε κάποια άλλη παραλία.
Πριν κατηφορησουμε στην παραλία κάναμε συναλλαγμα. Το ανταλλακτηριο που ειχε απέναντι απο το ξενοδοχείο μας και εκείνο που ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο Baumanburi (αν το γράφω σωστα) ηταν τα δυο πιο τίμια απο οσα είδαμε. Γενικά συμφέρει πολυ να κάνεις συνάλλαγμα η να χρησιμοποιεις καρτα σαν την Ρεβολουτ που έχει ήδη συνάλλαγμα. Σε καμία περίπτωση δεν συμφέρει να τραβήξεις χρήματα απο atm.
Κατεβήκαμε αμέσως μετα στην παραλία πιάσαμε 2 ξαπλωστρες, 200 Μπατ, ιδια τιμή με πριν 6 χρόνια και αράξαμε εκεί.
Ο ήλιος έκαιγε αλλά η θάλασσα δεν μας έκανε τη χάρη. Θυμομασταν οτι η θάλασσα στην Πατονγκ δεν ήταν πολύ της προκοπης, πολυ θολά νερά και αρκετά βρωμικη, τώρα όμως ειχε παρα γίνει. Ήταν πράσινη απο τη βρώμα δεν ήταν για να μπεις.
Ψηθηκαμε και εμείς στη ξαπλώστρα, χαλαρή πρώτη ημέρα και εκει κατα το μεσημεράκι είπαμε να γυρίσουμε και στο ξενοδοχείο στην πισίνα.

Πριν όμως έπρεπε να γίνει η απαραίτητη πρώτη (απο τις πολλές) στάση στα 7 eleven για προμήθειες. Νερά καφέδες και σνακ για αργότερα.

Γενικά τα 7 eleven ηταν το highlight του ταξιδιού. Ψωνίσαμε άπειρα πράγματα και πιο συγκεκριμένα προϊόντα για skin care (τα κορίτσια της παρέας θα καταλάβουν) αλλά αναλυτικά θα αναφερθώ πιο κάτω στη ιστορία.

Το ξενοδοχείο μας ειχε και πολύ ωραίο σπα το οποίο θα επισκεφτούμε τις επόμενες ημέρες. Γενικά σε ολη την Πατονγκ θα βρεις καλές προσφορές για μασαζ και θεραπείες.

Αργά το απόγευμα βγήκαμε για την πρώτη βόλτα μας στην βραδινή Πατονγκ. Ο κόσμος άπειρος και στο σύνολο βρήκαμε πολλές αλλαγές με την τελευταία φορά. Πολλά καινούργια ξενοδοχεία με ωραία παραλιακά μπαρ, καινούργια μαγαζιά και εστιατόρια, πλανόδιοι πωλητές και γενικά ενας χαμουλης απο επιλογές.
Πρώτη στάση ενα εστιατόριο στα μισα της διαδρομής μας, το Euro Thai Restaurant.
Παραγγειλαμε διάφορα τοπικά πιάτα και φυσικά μπυρα Singha, ωραία ήταν τα περισσότερα αλλά σε σχέση με τις υπόλοιπες ημέρες νομίζω οτι δεν ηταν απο τις πιο δυνατές επιλογές το συγκεκριμένο μαγαζί.

Αφού φάγαμε συνεχίσαμε για την Μπανγκλα γιατί πρώτη νυχτερινή βόλτα στην Πατονγκ επιβάλλεται να κάνεις ενα πέρασμα.

Φυσικά γινόταν της κακομοίρας και εννοείται πως είχαν ξεφυτρώσει ενα σορό νέα κλαμπ.

Προσωπικά δεν είμαι καθόλου του κλαμπ ή του ορθαδικου γενικότερα, αν όμως είναι να βγω, θα βγω!
Βέβαια η επιλογή ηταν safe , μιλάω για το New York live bar το οποίο το είχαμε επισκεφθεί και την προηγούμενη φορά. Ωραία live μουσική με ωραία μπάντα και φυσικά ωραία ποτά!

Την πέσαμε λοιπόν κ εμείς εκεί και βγάλαμε το πρόγραμμα μαζί με την μπάντα
Πολύ ωραίο vibe!

(Μπροστά εγω, πίσω η sister)

Γύρω στις 2:00 αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο. Η επομένη μέρα είχε sightseeing στην Πόλη του Πουκέτ.

(Σορρυ που αργώ την συνέχιση της ιστορίας παιδιά)