- Μηνύματα
- 406
- Likes
- 1.365
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Ha Long Bay
Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε φάγαμε ένα πλήρες νοστιμότατο πρωινό στο ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε καθώς τη μέρα εκείνη θα κάναμε την κρουαζιέρα στο Ha Long Bay. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε ταλαντευτεί πολύ για τη συγκεκριμένη εκδρομή, κατά πόσο είναι φουλ τουριστική και αν έπρεπε να επιλέξουμε κάποια εναλλακτική, αν θα διανυκτερεύαμε σε κάποιο κρουαζιερόπλοιο ή αν θα κάναμε μονοήμερη κλπ. Τελικά εξετάζοντας όλες τις παραμέτρους, δηλαδή τι άλλο μας ενδιέφερε να δούμε, τι είχαμε δει μέχρι τώρα και το κόστος καταλήξαμε σε μια μονοήμερη εκδρομή με ένα πρακτορείο που βρήκαμε στο ίντερνετ και επικοινωνήσαμε μαζί τους μέσω What's up, παζαρεύοντας την τιμή και καταλήγοντας αν θυμάμαι καλά γύρω στα 20 ευρώ το άτομο. Στην απόφαση μας, καθώς όπως είπα ταλαντευόμασταν, έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι μιλάμε για το πιο πολυδιαφημιζόμενο μέρος του Βιετνάμ και θέλαμε και οι ίδιοι να διαπιστώσουμε αν αξίζει το hype, όπως λένε πλέον.
Ξεκινήσαμε, λοιπόν, την εκδρομή με πούλμαν που μας παρέλαβε από ένα σημείο κοντά στο ξενοδοχείο μας μαζί με άλλους επισκέπτες και ξεκινήσαμε για το Ha Long., από όπου και θα πέρναμε το κρουαζιερόπολοιο μας για εκείνη τη μέρα. Ο ξεναγός μας δυστυχώς δεν έβαλε γλώσσα μέσα σχεδόν σε όλη τη διαδρομή και με έφτασε στα όρια μου, για να μην πω ότι οριακά μου προκάλεσε πονοκέφαλο. Φυσικά πριν φτάσουμε στον προορισμό μας κάναμε τη γνωστή και καθιερωμένη στάση σε φάρμα μαργαριταριών, που μας έδειξαν τη διαδικασία, μας πέρασαν και από το χώρο με τα αντίστοιχα κοσμήματα και συνεχίσαμε το δρόμο μας. Όπως πολλές φορές έχει αναφερθεί η πόλη Ha Long δεν λέει τίποτα το ιδιαίτερο και απλά εξυπηρετεί ως αφετηρία για τις κρουαζιέρες στον ομώνυμο κόλπο. Ξεκινήσαμε λοιπόν, μπήκαμε στο πλοίο και μας έβαλαν να κάτσουμε σε τραπέζια. Εμείς καθίσαμε με ένα ζευγάρι από τη Γαλλία και με έναν νέο από τη Νέα Ζηλανδία. Αφού μας καλωρόρισαν, μας κέρασαν και ένα welcome drink το πλοίο μας μαζί με δεκάδες ακόμα ξεκίνησαν να πλέουν στον κόλπο Ha Long. Η διαδρομή πράγματι ήταν όμορφη ανάμεσα από τα καταπράσινα ασβεστολιθικά βράχια, ωστόσο νομίζω ότι ο τόσος κόσμος και τα τόσα κρουαζιερόπλοια ρίχνουν συνολικά την εμπειρία, ενώ θα τολμήσω να πω ότι η εκδρομή που κάναμε στην Ταϊλάνδη στη λίμνη του Khao Sok προσφέρει πολύ παρόμοιο τοπίο, με αισθητά λιγότερο κόσμο.
Πρώτη στάση ήταν το νησί Ti top. Το 1962, ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Gherman Titov επισκέφθηκε το νησί μαζί με τον Ho Chi Minh και έτσι το νησί πήρε το όνομα του κοσμοναύτη μεταφρασμένο στα βιετναμέζικα. Στο νησί μπορείς να ακολουθήσεις ένα μονοπάτι με 400 σκαλιά που σε οδηγεί σε σημείο με πανοραμική θέα στον κόλπο, ωστόσο θέλετε λίγο η ζέστη, λίγο ότι δεν ήμουν στα καλά μου εκείνη τη μέρα το αποφύγαμε και απλά πήραμε μια καρύδα και αράξαμε στην παραλία κάνοντας μια βουτιά στα καταγάλανα και υπερβολικά ζεστά νερά της παραλίας του νησιού. Ήρθε η ώρα της αναχώρησης και επιβιβαστήκαμε ξανά στο πλοίο. Ακολούθησε το σερβίρισμα του φαγητού που συμπεριλαμβανόταν στην τιμή, το οποίο ήταν οκ, όχι κάτι φοβερό αλλά αρκετά συμπαθητικό και στη συνέχεια παρά τη ζέστη βγήκαμε στο κατάστρωμα του πλοίου για να απολαμβάνουμε το τοπίο γύρω μας. Η επόμενη στάση περιλάμβανε κανό στον κόλπο του Ha Long, το οποίο μου άρεσε αρκετά. Νομίζω είχαμε στη διάθεση μας 30-40 λεπτά και παρόλο που πρφανώς είχε αρκετό κόσμοσ στο σημείο, το βρήκα διασκεδαστικό, ενώ και το σημείο ήταν αρκετά όμορφο καθώς περνούσαμε μέσα από μια σπηλιά και βγαίναμε αντίστοιχα σε ένα κλειστό κομμάτι του κόλπου, με τα βράχια γύρω να στεκουν επιβλητικά και εμείς να θαυμάζουμε την ομορφιά της φύσης.
Η τελευταία στάση της εκδρομής μας περιλάμβανε περιηγήση σε μια σπηλιά. Η διάρκεια της διαδρομής νομίζω ήταν περίπου 1 ώρα και ήταν προαιρετική. Πείτε μας παράξενους αλλά προτιμήσαμε να κάτσουμε μόνοι μας στο πλοίο, να πάρουμε 2 κρύες μπύρες και να θαυμάσουμε τη θέα από το κατάστρωμα του με απόλυτη ησυχία. Κρίνοντας από το πώς γύρισαν οι υπόλοιπο από την εκδρομή, δηλαδή μούσκεμα στον ιδρώτα και κουρασμένοι, θα πω ότι καλά κάναμε. Έτσι κι αλλιώς σπηλιές είχαμε χορτάσει στο Βιετνάμε, στο Ha Long ήρθαμε να θαυμάσουμε το τοπίο και μάλλον αυτή θα ήταν και η μοναδική μας ευκαιρία να το απολάυσουμε οι δύο μας με ησυχία. Πράγματι η ησυχία εκείνη τη στιγμή, τα βράχια γύρω μας, τα πουλιά που πετούσαν στον αέρα το έκαναν μοναδικό και αν και μέχρι εκείνη τη στιγμή συμφωνούσαμε ότι ήταν αρκετά τουριστική εμπειρία η στιγμή που καθόμασταν οι δύο μας στο κατάστρωμα στην απόλυτη ησυχία, που διαλύθηκε από τη φωνή ενός αετού που στιγμιαία πέταξε πάνω από εμάς και τα βράχια μας έκανε εκείνη την ώρα να χαμογελάσουμε, να νιώσουμε δέος για τη φύση και μας έχει αποτυπωθεί στη μνήμη.
Την ώρα του ηλιοβασιλέματος πήραμε το δρόμο της επιστροφής, επιβεβαιώνοντας ότι καλά κάναμε και ήρθαμε αλλά κατα τη γνώμη μας επίσης καλά κάναμε και δεν διανυκτρεύσαμε στο κρουαζιερόπλοιο. Ο χρόνος που περάσαμε εκεί μας έφτανε και θέλαμε επίσης να κάνουμε πράγματα και την επόμενη μέρα, που άν μέναμε στο Ha Long σχεδόν θα χάναμε. Επιστροφή στο Ανόι, λοιπόν, στο οποίο γινόταν χαμός. Περάσαμε από κεντρικούς δρόμους γεμάτους με μαγαζιά και κόσμο που διασκέδαζε, κυριολεκτικά από τον κόσμο δεν μπορούσε να περάσει ούτε μηχανάκι. Επιλέξαμε το μπλακόνι ενός μαγαζιού για να φάμε το βραδινό μας, το οποίο πρώτη φορά ήταν έτσι σε πιο επίσημο μαγαζί και ήταν και πάλι αρκετά νόστιμο, ήπιαμε και το ποτό μας και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μετά από ακόμα μια γεμάτη μέρα, καθώς την επόμενη πάλι θα ξεχυνόμασταν εκτός πόλης.
Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε φάγαμε ένα πλήρες νοστιμότατο πρωινό στο ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε καθώς τη μέρα εκείνη θα κάναμε την κρουαζιέρα στο Ha Long Bay. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε ταλαντευτεί πολύ για τη συγκεκριμένη εκδρομή, κατά πόσο είναι φουλ τουριστική και αν έπρεπε να επιλέξουμε κάποια εναλλακτική, αν θα διανυκτερεύαμε σε κάποιο κρουαζιερόπλοιο ή αν θα κάναμε μονοήμερη κλπ. Τελικά εξετάζοντας όλες τις παραμέτρους, δηλαδή τι άλλο μας ενδιέφερε να δούμε, τι είχαμε δει μέχρι τώρα και το κόστος καταλήξαμε σε μια μονοήμερη εκδρομή με ένα πρακτορείο που βρήκαμε στο ίντερνετ και επικοινωνήσαμε μαζί τους μέσω What's up, παζαρεύοντας την τιμή και καταλήγοντας αν θυμάμαι καλά γύρω στα 20 ευρώ το άτομο. Στην απόφαση μας, καθώς όπως είπα ταλαντευόμασταν, έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι μιλάμε για το πιο πολυδιαφημιζόμενο μέρος του Βιετνάμ και θέλαμε και οι ίδιοι να διαπιστώσουμε αν αξίζει το hype, όπως λένε πλέον.
Ξεκινήσαμε, λοιπόν, την εκδρομή με πούλμαν που μας παρέλαβε από ένα σημείο κοντά στο ξενοδοχείο μας μαζί με άλλους επισκέπτες και ξεκινήσαμε για το Ha Long., από όπου και θα πέρναμε το κρουαζιερόπολοιο μας για εκείνη τη μέρα. Ο ξεναγός μας δυστυχώς δεν έβαλε γλώσσα μέσα σχεδόν σε όλη τη διαδρομή και με έφτασε στα όρια μου, για να μην πω ότι οριακά μου προκάλεσε πονοκέφαλο. Φυσικά πριν φτάσουμε στον προορισμό μας κάναμε τη γνωστή και καθιερωμένη στάση σε φάρμα μαργαριταριών, που μας έδειξαν τη διαδικασία, μας πέρασαν και από το χώρο με τα αντίστοιχα κοσμήματα και συνεχίσαμε το δρόμο μας. Όπως πολλές φορές έχει αναφερθεί η πόλη Ha Long δεν λέει τίποτα το ιδιαίτερο και απλά εξυπηρετεί ως αφετηρία για τις κρουαζιέρες στον ομώνυμο κόλπο. Ξεκινήσαμε λοιπόν, μπήκαμε στο πλοίο και μας έβαλαν να κάτσουμε σε τραπέζια. Εμείς καθίσαμε με ένα ζευγάρι από τη Γαλλία και με έναν νέο από τη Νέα Ζηλανδία. Αφού μας καλωρόρισαν, μας κέρασαν και ένα welcome drink το πλοίο μας μαζί με δεκάδες ακόμα ξεκίνησαν να πλέουν στον κόλπο Ha Long. Η διαδρομή πράγματι ήταν όμορφη ανάμεσα από τα καταπράσινα ασβεστολιθικά βράχια, ωστόσο νομίζω ότι ο τόσος κόσμος και τα τόσα κρουαζιερόπλοια ρίχνουν συνολικά την εμπειρία, ενώ θα τολμήσω να πω ότι η εκδρομή που κάναμε στην Ταϊλάνδη στη λίμνη του Khao Sok προσφέρει πολύ παρόμοιο τοπίο, με αισθητά λιγότερο κόσμο.
Πρώτη στάση ήταν το νησί Ti top. Το 1962, ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Gherman Titov επισκέφθηκε το νησί μαζί με τον Ho Chi Minh και έτσι το νησί πήρε το όνομα του κοσμοναύτη μεταφρασμένο στα βιετναμέζικα. Στο νησί μπορείς να ακολουθήσεις ένα μονοπάτι με 400 σκαλιά που σε οδηγεί σε σημείο με πανοραμική θέα στον κόλπο, ωστόσο θέλετε λίγο η ζέστη, λίγο ότι δεν ήμουν στα καλά μου εκείνη τη μέρα το αποφύγαμε και απλά πήραμε μια καρύδα και αράξαμε στην παραλία κάνοντας μια βουτιά στα καταγάλανα και υπερβολικά ζεστά νερά της παραλίας του νησιού. Ήρθε η ώρα της αναχώρησης και επιβιβαστήκαμε ξανά στο πλοίο. Ακολούθησε το σερβίρισμα του φαγητού που συμπεριλαμβανόταν στην τιμή, το οποίο ήταν οκ, όχι κάτι φοβερό αλλά αρκετά συμπαθητικό και στη συνέχεια παρά τη ζέστη βγήκαμε στο κατάστρωμα του πλοίου για να απολαμβάνουμε το τοπίο γύρω μας. Η επόμενη στάση περιλάμβανε κανό στον κόλπο του Ha Long, το οποίο μου άρεσε αρκετά. Νομίζω είχαμε στη διάθεση μας 30-40 λεπτά και παρόλο που πρφανώς είχε αρκετό κόσμοσ στο σημείο, το βρήκα διασκεδαστικό, ενώ και το σημείο ήταν αρκετά όμορφο καθώς περνούσαμε μέσα από μια σπηλιά και βγαίναμε αντίστοιχα σε ένα κλειστό κομμάτι του κόλπου, με τα βράχια γύρω να στεκουν επιβλητικά και εμείς να θαυμάζουμε την ομορφιά της φύσης.
Η τελευταία στάση της εκδρομής μας περιλάμβανε περιηγήση σε μια σπηλιά. Η διάρκεια της διαδρομής νομίζω ήταν περίπου 1 ώρα και ήταν προαιρετική. Πείτε μας παράξενους αλλά προτιμήσαμε να κάτσουμε μόνοι μας στο πλοίο, να πάρουμε 2 κρύες μπύρες και να θαυμάσουμε τη θέα από το κατάστρωμα του με απόλυτη ησυχία. Κρίνοντας από το πώς γύρισαν οι υπόλοιπο από την εκδρομή, δηλαδή μούσκεμα στον ιδρώτα και κουρασμένοι, θα πω ότι καλά κάναμε. Έτσι κι αλλιώς σπηλιές είχαμε χορτάσει στο Βιετνάμε, στο Ha Long ήρθαμε να θαυμάσουμε το τοπίο και μάλλον αυτή θα ήταν και η μοναδική μας ευκαιρία να το απολάυσουμε οι δύο μας με ησυχία. Πράγματι η ησυχία εκείνη τη στιγμή, τα βράχια γύρω μας, τα πουλιά που πετούσαν στον αέρα το έκαναν μοναδικό και αν και μέχρι εκείνη τη στιγμή συμφωνούσαμε ότι ήταν αρκετά τουριστική εμπειρία η στιγμή που καθόμασταν οι δύο μας στο κατάστρωμα στην απόλυτη ησυχία, που διαλύθηκε από τη φωνή ενός αετού που στιγμιαία πέταξε πάνω από εμάς και τα βράχια μας έκανε εκείνη την ώρα να χαμογελάσουμε, να νιώσουμε δέος για τη φύση και μας έχει αποτυπωθεί στη μνήμη.
Την ώρα του ηλιοβασιλέματος πήραμε το δρόμο της επιστροφής, επιβεβαιώνοντας ότι καλά κάναμε και ήρθαμε αλλά κατα τη γνώμη μας επίσης καλά κάναμε και δεν διανυκτρεύσαμε στο κρουαζιερόπλοιο. Ο χρόνος που περάσαμε εκεί μας έφτανε και θέλαμε επίσης να κάνουμε πράγματα και την επόμενη μέρα, που άν μέναμε στο Ha Long σχεδόν θα χάναμε. Επιστροφή στο Ανόι, λοιπόν, στο οποίο γινόταν χαμός. Περάσαμε από κεντρικούς δρόμους γεμάτους με μαγαζιά και κόσμο που διασκέδαζε, κυριολεκτικά από τον κόσμο δεν μπορούσε να περάσει ούτε μηχανάκι. Επιλέξαμε το μπλακόνι ενός μαγαζιού για να φάμε το βραδινό μας, το οποίο πρώτη φορά ήταν έτσι σε πιο επίσημο μαγαζί και ήταν και πάλι αρκετά νόστιμο, ήπιαμε και το ποτό μας και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μετά από ακόμα μια γεμάτη μέρα, καθώς την επόμενη πάλι θα ξεχυνόμασταν εκτός πόλης.
