Των λιμνών τα παραμύθια

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ελλάδα' που ξεκίνησε από το μέλος Klair, στις 5 Μαϊου 2017.

  1. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Οδοιπορικό σε: Γιάννενα, Πρέσπες (Ανταρτικό, Πισοδέρι, Μικρολίμνη, Μηλεώνας, Λαιμός, Άγιος Γερμανός, Ψαράδες, Άγιος Αχίλλειος, Πύλη, Βροντερό), Καστοριά, Δισπηλιό.


    IMG-20170417-WA0003.jpg


    Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσε κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινίσει……


    Μία φορά κι έναν καιρό….. στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων ζούσε μία ιδιαίτερα όμορφη γυναίκα, προκλητική για την εποχή, μορφωμένη, από ονομαστή οικογένεια που την έλεγαν Φροσύνη. Την πάντρεψαν με τον έμπορο Δημήτρη Βασιλείου, ο οποίος όμως έλειπε συχνά για δουλειές. Η Φροσύνη δεν ήταν από τις γυναίκες που κλείνονται στο σπίτι περιμένοντας τον άντρα τους. Έβγαινε συχνά, προκαλώντας τα σχόλια της κλειστής κοινωνίας στην οποία ζούσε. Η Φροσύνη υπέκυψε στον έρωτα του Μουχτάρ, γιου του Αλή Πασά, ο οποίος την πολιορκούσε, αλλά ο έρωτας αυτός όπως είναι λογικό δεν μπορούσε να παραμείνει κρυφός. Η γυναίκα του Μουχτάρ πλησίασε τον Αλή και του παραπονέθηκε για την εξωσυζυγική σχέση του γιου του, ζητώντας του να τιμωρήσει την άπιστη γυναίκα. Ο Αλή που είχε ερωτευτεί και αυτός τη Φροσύνη, ορκίστηκε ότι θα τακτοποιήσει το ζήτημα και το ανέλαβε προσωπικά. Πήγε στο σπίτι της κυρά Φροσύνης και την συνέλαβε ως μοιχαλίδα. Και για να μην κατηγορηθεί ότι έπραξε με βάση προσωπικά κίνητρα, συνέλαβε και άλλες 17 Γιαννιώτισσες “αμφιβόλου ηθικής”. Οι γυναίκες καταδικάστηκαν σε θάνατο δια πνιγμού, στη Λίμνη των Ιωαννίνων. Τις έπνιξαν όλες τη νύχτα της 11ης Ιανουαρίου 1801. Το πτώμα της κυρά Φροσύνης (καθώς και μερικών από τις υπόλοιπες 17 γυναίκες) εκβράστηκε στην όχθη της λίμνης.

    Ο λαός ποτέ δεν πείστηκε ότι επρόκειτο για εκτέλεση καταδίκων, αλλά για θύματα μιας ακόμη θηριωδίας του Αλή Πασά. Πολλά δημοτικά τραγούδια απαθανάτισαν την αγριότητα με την οποία θανατώθηκαν οι γυναίκες και ο μύθος που προκαλεί συγκίνηση μέχρι και σήμερα, διανθίστηκε με το πέρασμα των χρόνων.

    Της Φροσύνης

    Τʼ ακούσατε τι γίνηκε ʽς τα Γιάννενα, τη λίμνη,
    που πνίξανε τοις δεκαφτά με την κυρά Φροσύνη;
    Αχ, Φροσύνη παινεμένη,
    τι κακό παθες, καϊμένη!
    Άλλη καμιά δεν τό βαλε το λιαχουρί φουστάνι,
    πρώτʼ η Φροσύνη το βαλε και βγήκε ʽς το σιργιάνι
    Αχ, Φροσύνη παινεμένη,
    και ʽς τον κόσμο ξακουσμένη!
    Δε σʼ τό ʽλεγα, Φροσύνη μου, κρύψε το δαχτυλίδι,
    γιατί αν το μάθη ο Αλήπασας θε να σε φάη το φίδι;
    Αχ, Φροσύνη μου καϊμένη,
    τι πολύ κακό θα γένη!
    "Αν είστε Τούρκοι αφήστε με, χίλια φλωριά σας δίνω,
    σύρτε με ʽς το Μουχτάρπασα, δυο λόγια να του κρίνω"
    Αχ, Φροσύνη μου καϊμένη,
    τι κακό πολύ θα γένη!
    "Πασά μου, πού είσαι, πρόβαλε, τρέξε να με γλυτώσης,
    μέρωσε τον Αλή πασά, και δώσε ό τι να δώσης".
    Αχ, Φροσύνη πέρδικά μου,
    τι κακό ʽπαθες, κυρά μου!
    Εις το Βεζίρη τα φλωριά, τα δάκρυα δεν περνάνε,
    και σένα μʼ άλλαις δεκαφτά τα ψάρια θα σας φάνε.
    Αχ, Φροσύνη πέρδικα μου,
    μόκαψες τα σωθικά μου!
    Νά ταν οι πέτραις ζάχαρη, να ρήχνανε ʽς τη λίμνη,
    για να γλυκάνη το νερό για την κυρά Φροσύνη.
    Αχ, Φροσύνη παινεμένη,
    μέσ ʽς τη λίμνη ξαπλωμένη!
    Φύσα, βοριά, φύσα, θρακιά, για νʼ αγριέψη η λίμνη,
    να βγάλη ταις αρχόντισσαις και την κυρά Φροσύνη.
    Αχ, Φροσύνη παινεμένη,
    μεσ ʽς τη λίμνη ξαπλωμένη!
    Φροσύνʼ, σε κλαίει το σπίτι σου, σε κλαίνε τα παιδιά σου
    σε κλαίν όλα τα Γιάννενα, κλαίνε την ομορφιά σου.
    Αχ, Φροσύνη πέρδικά μου
    μόκαψες τα σωθικά μου!



    Άλλος θρύλος αναφέρει ότι το 1434 ο Ντουραχάν πασάς, Μπέης της Ρούμελης, διέσχισε μαζί με το στρατό του την παγωμένη Παμβώτιδα που ήταν καλυμμένη με χιόνι, πιστεύοντας ότι προχωρά στη στεριά. Μέσα στην παγερή νύχτα και τη χιονοθύελλα ή την ομίχλη που επικρατούσε, αποπροσανατολίστηκε και διέσχισε τη λίμνη μαζί με όλο το στράτευμα, τα ζωντανά και τις αποσκευές, χωρίς να σπάσει ο πάγος και βρέθηκε στα Γιάννενα. Όταν ξημέρωσε και διαπίστωσε από που είχε περάσει, απέδωσε τη σωτηρία του σε θαύμα. Σύμφωνα με το θρύλο, ο πασάς είχε Χριστιανικές ρίζες και έδωσε εντολή να χτιστεί ένα μοναστήρι, στο σημείο που υπήρχε ένα εικονισματάκι με ένα καντήλι, το μοναστήρι της Παναγίας της Ντουραχάνη.


    1η μέρα

    Την όμορφη πόλη των Ιωαννίνων επιλέξαμε ως ενδιάμεσο σταθμό αυτού του οδοιπορικού προς τις Πρέσπες, αφού είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του συζύγου μου και μόνιμος τόπος κατοικίας των πεθερικών μου. Έτσι θα είχαμε για ακόμη μία φορά την ευκαιρία να περιπλανηθούμε στους όμορφους δρόμους της πόλης, να ξαναεπισκεφθούμε το νησί αλλά και να περάσουμε μερικές οικογενειακές στιγμές με τους γονείς του άντρα μου, οι οποίοι ανυπομονούσαν να μας υποδεχτούν και να μας φιλοξενήσουν.

    Φτάσαμε μεσημέρι, τακτοποιηθήκαμε στο σπίτι, πήραμε μια ανάσα και στη συνέχεια ξεκινήσαμε όλοι μαζί για φαγητό στην αγαπημένη ταβέρνα του πεθερού μου, ο οποίος έκανε τα πάντα για να μας ευχαριστήσει.

    Η δική μου όμως επιθυμία να βρεθώ ξανά στο νησί της λίμνης Παμβώτιδας δεν μπορούσε να με κρατήσει άλλο στο οικογενειακό περιβάλλον κι έτσι ξεσηκώνοντας και τον γιο μου φύγαμε για τον Μώλο. Το καραβάκι είχε γεμίσει και ήταν έτοιμο για αναχώρηση. Τρέξαμε λίγο και μπήκαμε τελευταίοι….


    Πρέσπες.jpg


    Το νησάκι αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες αλλά και για τους κατοίκους των Ιωαννίνων και το ταξίδι διαρκεί 10 λεπτά .


    IMG_20170409_171123.JPG


    Πρέσπες (11).jpg


    Πρέσπες (17).jpg


    Eδώ λοιπόν, είναι χτισμένος ένας γραφικός και όμορφος οικισμός με παραδοσιακά σπίτια και ταβέρνες που σερβίρουν πιάτα με χέλια, βατραχοπόδαρα και καραβίδες. Aρκετά μαγαζιά κατά μήκος του κεντρικού δρόμου, πουλούν εξαίρετα προϊόντα λαϊκής τέχνης αλλά και πεντανόστιμα γιαννιώτικα γλυκά.


    Πρέσπες (14).jpg


    Πρέσπες (15).jpg


    Οι βόλτες στα στενά δρομάκια του οικισμού είναι απολαυστικές, αφού δεν υπάρχουν αυτοκίνητα και τα λευκά σπιτάκια με τους ολάνθιστους κήπους σε τραβούν να περπατήσεις όλο και πιο βαθιά στο χωριό και να χαθείς σε αυλές με λουλουδιασμένες πέργκολες, φτάνοντας μέχρι το πέτρινο σχολείο του νησιού.


    Πρέσπες (19).jpg


    Πρέσπες (20).jpg


    Πρέσπες (27).jpg


    Πρέσπες (29).jpg


    Πρέσπες (34).jpg


    Πρέσπες (39).jpg


    Πρέσπες (38).jpg


    IMG_20170409_173151.JPG.jpg


    Πρέσπες (41).jpg


    Πρέσπες (30).jpg


    H παραλίμνια διαδρομή είναι μοναδική, προσφέροντας θέα στη λίμνη και στην επιβλητική φύση που την περιβάλλει. Κάθε γωνιά του νησιού είναι κατάφυτη από πεύκα, πλατάνια και κυπαρίσσια. Ακόμα και στο κέντρο του νησιού, στην πλατεία, οι καρέκλες και τα τραπεζάκια των καφενείων, βρίσκουν σκιά κάτω από το πυκνό φύλλωμα του γερο-πλάτανου.


    Πρέσπες (21).jpg


    IMG_20170409_184434.JPG.jpg


    Οι όχθες της λίμνης είναι πυκνόφυτες και τα γύρω βουνά της Ηπείρου καθρεφτίζονται στα νερά της. Χρονολογείται 10.000 χρόνια π.Χ και σήμερα αποτελεί ζωντανό κομμάτι της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής.

    Η λίμνη τροφοδοτείται από τα νερά που αναβλύζουν από τις πηγές του όρους Μιτσικέλι, της Ντραμπάτοβας, του Σεντενίκου και της Κρύας. Η λίμνη ασκούσε και ασκεί στους Γιαννιώτες αλλά και στους επισκέπτες μία μυστηριακή γοητεία, άλλοτε ήρεμη και άλλοτε ταραγμένη ή και παγωμένη, με υγρά πρωινά τυλιγμένα στην ομίχλη ή απογεύματα λουσμένα στο φως του δειλινού.


    Πρέσπες (58).jpg


    Πρέσπες (57).jpg


    Την ίδια γοητεία ασκεί και πάνω μου όσα χρόνια κι αν την επισκέπτομαι και πιστεύω ότι ποτέ δεν θα βαρεθώ την βόλτα μου στα πλακόστρωτα δρομάκια, ανάμεσα στα μικρά μαγαζάκια με τα ασημένια κοσμήματα, στα κουκλίστικα καφενεδάκια με τους ναργιλέδες και τις μαξιλάρες στα πεζούλια, στην ακρολιμνιά χαζεύοντας τις πάπιες με τα παπάκια τους και τα άλλα είδη πουλιών που ζουν και τρέφονται από την πλούσια πανίδα της λίμνης.


    Πρέσπες_(18).JPG.jpg


    Πρέσπες (67).jpg


    IMG_20170409_180934.JPG


    Πρέσπες (64).jpg


    Πρέσπες (75).jpg


    Πρέσπες (84).jpg


    Πρέσπες (54).jpg


    Πρέσπες (92).jpg


    Πρέσπες (71).jpg


    Πάντα όταν θα έρχομαι στα Γιάννενα θα θέλω να βρεθώ στο νησί χωρίς όνομα, που όλοι το ξέρουν σαν “Το Νησί”, με τους λιγοστούς κατοίκους του, οι οποίοι πεισματικά αρνούνται να το εγκαταλείψουν και συνεχίζουν να παλεύουν για τη ζωή τους, βγάζοντας τις πλάβες τους για ψάρεμα, αντιμετωπίζοντας παγωμένους χειμώνες και υγρά και ζεστά καλοκαίρια στα ήρεμα ή φουρτουνιασμένα νερά της Παμβώτιδας, της ιχθυοτρόφου αυτής λίμνης που είναι πασίγνωστη για τα χέλια και τις καραβίδες της.


    Πρέσπες (47).jpg


    Πρέσπες (62).jpg


    Πρέσπες (83).jpg


    Και πάντα θα αναζητάω τη φωνή της κυρίας του συνεταιρισμού γυναικών, η οποία καλεί τους επισκέπτες του νησιού να πλησιάσουν το κατάστημα, για να τους κεράσει χειροποίητα γλυκά και να τους πείσει να αγοράσουν μπακλαβαδάκια ή άλλες σιροπιαστές λιχουδιές.

    Στο νησί υπάρχουν 7 μονές. Η επίσκεψη στη Μονή του προφήτη Ηλία, στο ψηλότερο σημείο του νησιού, χαρίζει μοναδική θέα προς τη λίμνη ενώ φυσικά αξίζει και η επίσκεψη στο μουσείο του Αλή Πασά, το μέρος που θανατώθηκε ο θρυλικός Αλής, με τις τρύπες από τις σφαίρες στο πάτωμα, τον οντά του Πασά και διάφορες τοπικές φορεσιές.

    Ο καιρός ήταν πολύ γλυκός και καθίσαμε για ένα ρόφημα στο καφενείο κάτω από τον μεγάλο πλάτανο στην πλατεία του χωριού.
    Ξαποστάσαμε, δροσιστήκαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής προς το λιμάνι. Το καραβάκι κόρναρε καλώντας τους επιβάτες για την αναχώριση προς την πόλη των Ιωαννίνων.

    Τώρα είχαμε θέα προς τον Μώλο και το κάστρο με το επιβλητικό Τζαμί να δεσπόζει στον παραλιακό δρόμο.

    Πρέσπες (94).jpg


    Πρέσπες (97).jpg


    Το κάστρο των Ιωαννίνων χτίστηκε το 528 μ.Χ από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό για την οχύρωση του Βυζαντινού Κράτους και είναι το πιο αρχαίο Βυζαντινό κάστρο, το οποίο την εποχή του Αλή Πασά αποτελούσε το μεγαλύτερο διοικητικό κέντρο ολόκληρης της Ελλάδας. Εδώ αναπτύχθηκαν τα Ελληνικά Γράμματα, έζησε ο Αλή πασάς τον μεγάλο του έρωτα με την κυρά-Βασιλική, ερωτεύτηκε την κυρα-Φροσύνη την ερωμένη του γιου του και δίδαξαν οι μεγάλοι δάσκαλοι του γένους.

    Συνεχίσαμε τη βόλτα μας κατά μήκος του παραλιακού δρόμου περνώντας από τις κατάμεστες από κόσμο καφετέριες. Αυτός ο δρόμος πάντα μα πάντα, σφύζει από ζωή και όλα τα μαγαζιά είναι γεμάτα όλες τις ώρες της ημέρας αλλά και της νύχτας.


    Πρέσπες_(106).JPG.jpg


    Χωθήκαμε στη συνέχεια στα στενά δρομάκια της πόλης, απολαμβάνοντας την απογευματινή μας βόλτα μακρυά από την φασαρία των καφέ και των νεαρών συνήθως ατόμων που συνωστίζονται σε αυτά.


    Πρέσπες (107).jpg


    Πρέσπες (105).jpg


    Πρέσπες (108).jpg


    Όμορφα χρωματιστά ή πέτρινα σπίτια, μαγαζάκια με είδη λαϊκής τέχνης, μικρά και καλόγουστα εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία με ταψιά μπακλαβάδων και καταϊφιών, παγωτατζίδικα, ουζερί και ένα σωρό άλλα καφέ και παραδοσιακά καφενεία συμπληρώνουν αυτό το πολύχρωμο μωσαϊκό από το οποίο απαρτίζεται ολόκληρη η πόλη.


    Πρέσπες_(110).JPG.jpg


    Αυτή τη φορά δεν μπήκαμε στη συνοικία του κάστρου για περπάτημα. Θέλαμε να κρατήσουμε δυνάμεις για το οδοιπορικό μας στις Πρέσπες. Άλλωστε όλα αυτά τα έχουμε κατ' επανάληψιν επισκεφθεί στα προηγούμενα ταξίδια μας στα Ιωάννινα.
    Σίγουρα πάντως αξίζει, ο κάθε επισκέπτης που θα βρεθεί για πρώτη φορά στην πόλη, να αφιερώσει χρόνο και να δει όχι μόνο το κάστρο και τη συνοικία αλλά και το Αρχαιολογικό Μουσείο, τη Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη, το πάρκο Λιθαρίτσια στο κέντρο της πόλης, το Ρολόι, το σπήλαιο Περάματος, το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Παύλου Βρέλλη και άλλα πολλά.

    Σιγά-σιγά πήραμε το δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι, αφού ο ήλιος είχε ήδη βασιλέψει, ακολουθώντας καινούργιες διαδρομές και ανακαλύπτοντας ακόμα πιο παραδοσιακές συνοικίες με παλιά σπίτια και καταστήματα περασμένων δεκαετιών......


    Πρέσπες_(115).JPG.jpg


    IMG_20170409_193530.jpg


    IMG_20170409_193939.jpg
     
    #1
    Last edited: 14 Ιουνίου 2017
    athenaal, katkats, ravT and 17 others like this.

  2. alma

    alma Member

    Μηνύματα:
    1.927
    Likes:
    4.620
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Μεξικό
    Πρώτον ευχαριστούμε για την διήγηση για κάποια μέρη που τα θεωρώ πολύ ενδιαφέροντα και γραφικά και πραγματικά δεν τα χορταίνω.

    Το Νησί της λίμνης είναι μοναδικό έχει απίστευτη αύρα, είτε πας να δεις τις γραφικές μονές, είτε το σπίτι του Αλη Πασα, είτε να φας στα όμορφα ταβερνάκια, είτε να ψωνίσεις τα μοναδικά Γιαννιώτικα Κοσμήματα.

    Ο Αλη Πασας πράγματι σημάδεψε την περιοχή και παρά την σκληρότητα του θεωρήθηκε από πολλούς πολύ πιο προοδευτικός για την εποχή του, από τους Οθωμανούς με τους οποίους τελικά συγκρούστηκε και θανατώθηκε.

    Αν μου επιτρέπεις μια προσθήκη στην ιστορία σου, από το Μουσείο της περιοχής που κι εγώ είχα επισκεφτεί, λίγες συνοπτικές πληροφορίες για τη ζωή του Αλη Πασα...

    DSC02135.JPG

    Επίσης το Μουσειο Βρελλη κέρινων ομοιωμάτων που αναφέρεις πραγματικά φοβερό, το πως ένας άνθρωπος με μεράκι λειτούργησε ως ο κατασκευαστής των ομοιωμάτων, έκανε τις ιστορικές έρευνες, τον ενδυματολόγο και πολλά άλλα. Μπροστά σου ζωντανεύει η ιστορία....
    Καμία σχέση με άλλα μουσεία κέρινων που είναι δουλειά ολόκληρου team και είναι τελείως ρηχά και αφιερωμένα σε ποπ σταρ, τηλεπερσόνες κλπ.


    Αναμένουμε και για την άλλη πανέμορφη λίμνη, της Καστοριάς...
     
    #2
    Elena2508, chris7, Dina Z and 3 others like this.
  3. Dina Z

    Dina Z Member

    Μηνύματα:
    586
    Likes:
    1.197
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ρώμη ξανά!
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ονειρεύομαι ... γενικώς!
    Αγαπημενη πολη τα Ιωαννινα!
    Η αφηγηση και οι φωτογραφιες σου μου προκαλεσαν νοσταλγια :rolleyes::rolleyes:
     
    #3
    Klair likes this.
  4. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Κατ' αρχήν να σε ευχαριστήσω και εγώ με τη σειρά μου για το χρόνο που διαθέτεις να διαβάζεις και να προσθέτεις πληροφορίες στην ιστορία μου για τα αγαπημένα Ιωάννινα.
    Σίγουρα κάθε προσθήκη είναι πάντα καλοδεχούμενη γιατί πιστεύω ότι συμβάλλει στο να γίνονται οι ιστορίες πλουσιότερες και αρτιότερες.

    Όπως αναφέρω στην αρχή της ιστορίας τα Γιάννενα αποτέλεσαν "ενδιάμεσο σταθμό" και όχι το κυρίως ταξίδι και η παραμονή μας στην πόλη διήρκεσε στην ουσία κάμποσες ώρες (ούτε καν 24ωρο), οπότε προσπάθησα να μην επεκταθώ σε πολλές λεπτομέρειες και μακροσκελείς ιστορικές αναφορές για να μην κουράσω και να κρατήσω "δυνάμεις" για τα κεφάλαια που έρχονται.......

    Πράγματι η πόλη αλλά κυρίως το νησί, είναι μέρη που εκπέμπουν μία ιδιαίτερη αύρα και γοητεία. Ίσως σε αυτό συμβάλλουν και οι ιδιαίτερες επίσης κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή, κάνοντας τα τοπία πιο μοναδικά και πιο απόκοσμα, αφού άλλοτε είναι τυλιγμένα στην ομίχλη και άλλοτε λουσμένα στο λαμπερό φως ή μουσκεμένα από την δυνατή βροχή που ξέσπασε ξαφνικά ακόμα και το κατακαλόκαιρο.
    Πάντα όταν επισκέπτομαι αυτά τα μέρη μου δημιουργούν ευφορία και γαλήνη στην ψυχή μου.

    Όταν δε αναλογιστείς και την βαριά ιστορία που κουβαλάει αυτός ο τόπος δεν μπορείς παρά να συγκινηθείς και να προσπαθήσεις να ρουφήξεις κάθε ευκαιρία που σου παρουσιάζεται, για να γνωρίσεις καλύτερα κάθε γωνιά της πόλης αλλά και της γύρω περιοχής.

    Όταν επισκέφθηκα πριν χρόνια το μουσείο Βρέλλη έμεινα με το στόμα ανοιχτό από τη ζωντάνια και τη φυσικότητα που εκπέμπουν τα κέρινα ομοιώματα.
    Κάποιες φορές πράγματι δεν πιστεύεις ότι όλα αυτά είναι καμωμένα από κερί.
    Όντως ο Βρέλλης εργάστηκε πολλά χρόνια, κάτω από αντίξοες συνθήκες αλλά με πολύ μεράκι και απίστευτη έρευνα και γνώση για να στήσει αυτό το μουσείο και τελικά κατάφερε να δημιουργήσει ένα κόσμημα για την περιοχή με το αποτέλεσμα της δουλειάς του που αξίζει τον θαυμασμό μας.
     
    #4
    Last edited: 5 Μαϊου 2017
    Elena2508, alma, Dina Z and 1 other person like this.
  5. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Μακάρι να καταφέρω έστω με αυτή τη μικρή και σύντομη αναφορά μου στα Ιωάννινα να σου δημιουργήσω κίνητρο για να τα ξαναεπισκεφθείς.
    Η επανάληψη μόνο ευφορία και χαρά μπορεί να προσφέρει σε όποιον πηγαίνει και ξαναπηγαίνει σε αυτή την πόλη!!
     
    #5
    Dina Z likes this.
  6. Dina Z

    Dina Z Member

    Μηνύματα:
    586
    Likes:
    1.197
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ρώμη ξανά!
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ονειρεύομαι ... γενικώς!
    Συμφωνω με καθε σου λεξη στο παραπανω ποστ!

    Αλλα καλυτερη περιγραφη για το κλιμα της δεν θα μπορουσε να εχει γινει! :)
     
    #6
    Klair likes this.
  7. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Μία φορά και έναν καιρό…... πριν από εκατομμύρια χρόνια η φύση είχε πολύ μεγάλα κέφια και αποφάσισε να φτιάξει έναν πίνακα ζωγραφικής. Διάλεξε από την παλέτα των χρωμάτων κάμποσες αποχρώσεις του πράσινου και του μπλε και δημιούργησε ένα τόσο μοναδικό τοπίο ασύλληπτης ομορφιάς και ηρεμίας που και η ίδια απόρησε με το κατόρθωμά της. Έτσι γεννήθηκαν οι Πρέσπες!!


    Οι Πρέσπες αποτελούν τριεθνή ορεινή λιμναία περιοχή στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και την ΠΓΔΜ και ο υδάτινος όγκος τους ενώνει ή χωρίζει αυτές τις τρεις χώρες. Ανάμεσα στην αγκαλιά πανύψηλων Ελληνικών, Αλβανικών και Σκοπιανών βουνών ξεδιπλώνεται η ομορφιά της Μικρής και της Μεγάλης Πρέσπας. Η τεράστια αυτή λιμνολεκάνη περικλείεται ανατολικά από τον όγκο του όρους Βαρνούντα, δυτικά από το όρος Βροντερό, νότια από τις πλαγιές του όρους Τρικλάριο και πέρα μακριά στον βόρειο ορίζοντα από τα μονίμως χιονισμένα βουνά της Αλβανίας και των Σκοπίων. Η Μεγάλη Πρέσπα, η μεγαλύτερη λίμνη των Βαλκανίων, βρίσκεται σε υψόμετρο 853 μέτρα και έχει μέγιστο βάθος 50 με 55 μέτρα. Η Μικρή Πρέσπα βρίσκεται λίγο πιο ψηλά, στα 857 μέτρα υψόμετρο και είναι ρηχή λίμνη, με μέσο βάθος τα 4 μέτρα.

    Οι Πρέσπες είναι μία περιοχή στην οποία συνυπάρχουν ιστορικά μνημεία, υγρά λιβάδια, βουνά και δάση, καλλιέργειες και οικισμοί, ζώα, ψάρια και πουλιά και προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες και οπτικές απολαύσεις σε όσους βρίσκονται εδώ.

    Έχουν ανακηρυχθεί ως ”Εθνικός Δρυμός Πρεσπών” από το 1974, ενώ την επόμενη χρονιά 1975, ονομάστηκαν επίσημα “Τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους”. Στις 21 Δεκεμβρίου του 1975 τέθηκε σε ισχύ η ένταξη της μικρής Πρέσπας στη συνθήκη Ramsar, ως υγροβιότοπου Διεθνούς ενδιαφέροντος. Σημαντικό τμήμα του Εθνικού Δρυμού καθώς και του όρους Βαρνούντα συγκαταλέγονται στο Ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο Natura 2000.

    Οι δύο λίμνες που στην αρχαιότητα καταγράφονται ως Μικρή και Μεγάλη Βρυγηίς, υπήρξαν από τον 5ο π.Χ αι. τμήμα του Μακεδονικού κράτους, ενώ αργότερα αποτέλεσαν έδαφος της Ρωμαϊκής επαρχίας του Ιλλυρικού.

    Οι Πρέσπες είναι ένας υδάτινος παράδεισος, μία αστείρευτη πηγή ζωής. Η φύση, τα τοπία, ο ζωοδότης ήλιος, τα απέραντα δάση, οι καλαμιώνες, τα 270 είδη πουλιών, τα 23 είδη ψαριών, τα 1.800 είδη φυτών, η καλλιέργεια των φασολιών, τα ιστορικά μνημεία, καθιστούν την περιοχή έναν σημαντικότατο υγροβιότοπο εξαιρετικού ενδιαφέροντος.


    Eδώ ο χρόνος έχει παγώσει.


    Όταν βρεθείς σε αυτά τα μοναδικά και επιβλητικά τοπία, νιώθεις μικρός και ασήμαντος ενώ ταυτόχρονα νιώθεις να αδειάζεις από άγχη, σκοτούρες, προβλήματα της καθημερινότητας και να γεμίζεις από απλότητα, γαλήνη, όμορφους ήχους που διακόπτουν την εκκωφαντική ησυχία, μυρωδιές και εικόνες, απείρου κάλλους. Χωριά με πέτρινα σπίτια, ερημωμένοι οικισμοί, αμόλυντη φύση, άνθρωποι που συνυπάρχουν αρμονικά με τα ζώα, σε κάνουν να προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις που βρίσκεσαι και αν πραγματικά υπάρχουν στα αλήθεια όλα αυτά που ζεις, για αυτές τις λιγοστές μέρες που επέλεξες να βρίσκεσαι σε τούτο τον τόπο.


    Περιφέρεσαι σε ένα ασύλληπτα πανέμορφο τοπίο βλέποντας γύρω σου να συμβαίνουν μικρά θαύματα…..


    Θαύμα είναι οι απέραντες λίμνες που προσφέρουν τροφή σε ανθρώπους, πελεκάνους και πουλιά για πολλά πολλά χρόνια.

    Πρέσπες_(389).JPG.jpg

    Πρέσπες_(352).JPG.jpg

    Θαύμα είναι οι αγελάδες που χώνονται μέσα στις καλαμιές, στις όχθες των λιμνών και βόσκουν ελεύθερα στα παραλίμνια καταπράσινα λιβάδια.

    Πρέσπες_(320).JPG.jpg

    Θαύμα είναι τα πέτρινα σπίτια με τα ξύλινα χαγιάτια που στέκουν ακόμα σε πείσμα του χρόνου, που έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του πάνω τους.

    Πρέσπες_(367).JPG.jpg

    Θαύμα είναι οι καλλιέργειες των φασολιών που συντηρούν τους ανθρώπους, οι οποίοι καθημερινά μοχθούν φροντίζοντας τη γη τους.

    Πρέσπες_(261).JPG.jpg

    Θαύμα είναι το πείσμα των λίγων κατοίκων να μην εγκαταλείψουν τον τόπο τους, αντιστεκόμενοι στους παγωμένους χειμώνες, στοιβάζοντας από το καλοκαίρι στις αυλές τους, τόνους ξύλα, τροφοδοτώντας τα τζάκια τους.

    Πρέσπες_(254).JPG.jpg

    Θαύμα είναι τα ασκηταριά φωλιασμένα μέσα σε τρύπες και σπηλιές στις απότομες όχθες της λίμνης.

    Πρέσπες_(387).JPG.jpg

    Θαύμα είναι η τέχνη στο βράχο που σώζεται από τότε μέχρι σήμερα προκαλώντας δέος για τη ζωή που έζησαν εκεί οι μοναχοί.

    Πρέσπες_(371).JPG.jpg

    Θαύμα είναι οι νερόμυλοι που κάποτε συντηρούσαν ολόκληρα χωριά, αλέθοντας σοδειές και πλένοντας κουβέρτες και φλοκάτες στις νεροτριβές.

    Πρέσπες_(240).JPG.jpg

    Θαύμα…... θαύμα…... θαύμα……. πολλά θαύματα μαζί κάνουν τις Πρέσπες.


    2η μέρα

    Ξυπνήσαμε πολύ πρωί. Η μέρα μας θα ήταν πολύ γεμάτη αφού θέλαμε να προλάβουμε να δούμε όσα περισσότερα χωριά μπορούσαμε από αυτά που είχαμε εντάξει στο πρόγραμμα, πριν καταλήξουμε στους Ψαράδες για διανυκτέρευση.

    Στην κουζίνα του σπιτιού μας περίμενε στρωμένο τραπέζι με πλούσιο πρωινό το οποίο είχε επιμεληθεί με πολύ φροντίδα η πεθερά και ο πεθερός μου και δεν φτάνει βεβαίως μόνο αυτό, αλλά είχαν προβλέψει να μας εφοδιάσουν και με γιαννιώτικη χορτόπιτα φτιαγμένη από τα χεράκια τους, κουλουράκια επίσης φτιαγμένα από τους ίδιους, γλυκό του κουταλιού, μπακλαβαδάκια γιαννιώτικα και διάφορα άλλα καλούδια τα οποία φυσικά κουβαλούσαμε σε όλο το ταξίδι. Ε… μην μας έρθει καμιά λιγούρα ή ξαφνική πείνα και δεν ξέρουμε πως να την αντιμετωπίσουμε!!!! Να είμαστε προετοιμασμένοι για παν ενδεχόμενο!!!

    Μπήκαμε στην Εγνατία και ορίσαμε στο gps προορισμό Ανταρτικό, το πρώτο χωριό του οδοιπορικού μας.


    ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ

    Μετά από περίπου 3 ώρες πανέμορφης διαδρομής αντικρίσαμε τον προορισμό μας.

    Πρέσπες_(118).JPG.jpg

    Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βαρνούντα και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Φλώρινας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 84 κατοίκους.

    Η αρχική ονομασία του οικισμού ήταν Ζέλοβο, μετονομάστηκε όμως σε Ανταρτικό το 1927 προς τιμήν των πολυάριθμων κατοίκων του χωριού που συμμετείχαν στον Μακεδονικό αγώνα. Το χωριό ιδρύθηκε γύρω στα 1800, από οικογένειες Ηπειρωτών και Ελλήνων, από την περιοχή της Δίβρης (ΠΓΔΜ). Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα αποτελούσε προπύργιο των Ελληνικών δυνάμεων. Το Ανταρτικό έγινε στόχος των κομιτατζήδων ένοπλων σωμάτων που ήταν εγκατεστημένα στο γειτονικό χωριό Τρίγωνο. Στα τέλη του 1904 έδρασε στην περιοχή το αντάρτικο σώμα των Καούδη-Κύρου για την προστασία του χωριού.
    Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ξέσπασε μάχη μεταξύ Μακεδονομάχων και κομιτατζήδων η οποία όμως διακόπηκε με την επέμβαση του οθωμανικού στρατού.
    Εκείνη την εποχή ο οικισμός διέθετε σχολείο αρρένων με 95 μαθητές καθώς και παρθεναγωγείο με 60 μαθήτριες.

    Πρέσπες_(145).JPG.jpg

    Από την περίοδο του εμφυλίου και έπειτα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού εγκατέλειψε το Ανταρτικό. Σήμερα υπάρχει σύλλογος στον Καναδά που αριθμεί 4500 μέλη.

    Προχωρώντας στα χωμάτινα ή τσιμεντένια δρομάκια του οικισμού δύο πράγματα μας εντυπωσίασαν περισσότερο:
    1ον) τα πλινθόκτιστα μισογκρεμισμένα σπίτια τα οποία αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του χωριού και 2ον) η απόλυτη ηρεμία που επικρατούσε.

    Πρέσπες_(117).JPG.jpg


    Πρέσπες_(130).JPG.jpg


    Πρέσπες_(143).JPG.jpg


    Πρέσπες_(141).JPG.jpg


    Πρέσπες_(132).JPG.jpg

    Φτάσαμε στο κέντρο της πλατείας παρατηρώντας το κλειστό ταχυδρομείο με τις παλιές επιγραφές οι οποίες προσέφεραν στα μάτια μας ένα μοναδικό ταξίδι πίσω στο χρόνο.

    Πρέσπες_(134).JPG.jpg


    Πρέσπες_(135).JPG.jpg

    Εγκαταλειμμένος και ο πάλαι αρχοντικός ξενώνας του χωριού.

    Πρέσπες_(142).JPG.jpg

    Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και σε διάφορα σημεία του οικισμού είναι διάχυτη η μυρωδιά από τα μαντριά που στεγάζουν τα ζώα τους.

    Πρέσπες_(128).JPG.jpg

    Αξιοθέατο αποτελεί και ο ναός του Αγίου Νικολάου με το πέτρινο καμπαναριό.

    Πρέσπες_(116).JPG.jpg


    Πρέσπες_(120).JPG.jpg


    Πρέσπες_(122).JPG.jpg

    Πάντως η “ανάπτυξη” έχει κάνει και εδώ αισθητή την παρουσία της……

    Πρέσπες_(139).JPG.jpg

    Αφήνοντας πλέον το χωριό είδαμε μία γυναίκα έξω στο μπαλκόνι να χτυπάει με τον κόπανο κάποια χοντρά σκεπάσματα, τα οποία είχε κρεμασμένα στο ξύλινο κάγκελο και ανταλλάξαμε ένα “γειά σας, τί κάνετε” με δύο ηλικιωμένους κατοίκους, τις μόνες ζωντανές ψυχές που συναντήσαμε όση ώρα περιδιαβαίναμε τους δρόμους του Ανταρτικού…...

    Πρέσπες_(129).JPG.jpg

    Το χωριό Ανταρτικό άθελα του μπλέχτηκε και σε μια περίεργη και μακάβρια ιστορία που έχει σχέση με τη σωρό του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά.

    “Η περίπτωση του πρωτεργάτη της ελληνικής στρατιωτικής εμπλοκής στο Μακεδονικό Αγώνα, υπολοχαγού του πυροβολικού Παύλου Μελά, αποτελεί αναμφίβολα μιαν από τις πιο ενδιαφέρουσες εξαιρέσεις της πολεμικής παράδοσης που θέλει τον αποκεφαλισμό των νεκρών να συνδέεται με εκδηλώσεις θριάμβου των αντιπάλων τους. Το κεφάλι του κόπηκε όχι από κάποιον εχθρό αλλά από τους δικούς του ανθρώπους, για λόγους που ανάγονται στις λεπτές πολιτικές ισορροπίες της συγκεκριμένης περιοχής και εποχής.

    Αμέσως μετά το θάνατο του μακεδονομάχου αξιωματικού στο σλαβόφωνο χωριουδάκι Στάτιστα (σημ. Μελάς) της Καστοριάς στις 13 Οκτ. 1904, το πτώμα του, ενταφιάσθηκε επιτόπου από τους κατοίκους. Η ανακοίνωση ωστόσο του θανάτου από τις αθηναϊκές εφημερίδες τις επόμενες μέρες, οδήγησε σε έναν αγώνα δρόμου ανάμεσα στον ελληνικό μηχανισμό και τις οθωμανικές αρχές για την κατοχή της σορού. Απόσπασμα του τουρκικού στρατού ανακρίνει επιτούτου βίαια τους προύχοντες του χωριού, ενώ ο μακεδονομάχος ντόπιος οπλαρχηγός Παύλος Κύρου στέλνει ένα νεαρό, ονόματι Ντίνε, να ξεθάψει το πτώμα και να το μεταφέρει στο – ελεγχόμενο απ’ την ελληνική παράταξη – χωριό Ζέλοβο (σημ. Ανταρτικό Φλώρινας). Μπροστά στην αδυναμία του να μεταφέρει μέσα από τα μπλόκα ολόκληρο σώμα, ο τελευταίος δε διστάζει: κόβει το κεφάλι του νεκρού, το βάζει σ’ ένα ντορβά και το μεταφέρει στο Ζέλοβο. Στα χέρια του στρατού θα πέσει ένα πτώμα ακέφαλο – και, ως εκ τούτου, μη αναγνωρίσιμο. Το μεταφέρουν “επί κραβάτου” στην πόλη της Καστοριάς και το βράδυ το παραδίδουν στο μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη για τα περαιτέρω. Τυπικά θαμμένα στον περίβολο της μητρόπολης, τα οστά του Μελά θα παραμείνουν σύμφωνα με το Γ. Μόδη στο ιερό του ναού, περιμένοντας το κεφάλι που λείπει.

    Η πορεία του τελευταίου δε θα είναι λιγότερο επεισοδιακή. Από το Ζέλοβο μεταφέρεται – πάντα μέσα στο ντορβά – από το διπλωματικό υπάλληλο του προξενείου Μοναστηρίου Βασίλειο Αγοραστό στο Πισοδέρι και “ενταφιάζεται” προσωρινά μέσα σ’ ένα ξύλινο κιβώτιο, τυλιγμένο με σάβανα από την Ιερουσαλήμ. Θα παραμείνει εκεί μέχρι τον Απρίλιο του 1907 όταν, μεσούντος του Μ. Αγώνα, η χήρα του Μελά παίρνει την άδεια των οθωμανικών αρχών να μεταφέρει τα λείψανα του συζύγου της στην Αθήνα. Καμουφλαρισμένη μέσα σε μια επισκοπική μίτρα, η κεφαλή ( ή, μάλλον, ό,τι απέμενε απ’ αυτήν) ταξιδεύει ξανά από το Πισοδέρι ως την Καστοριά για την επανασυγκόλληση του λειψάνου.

    (Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” την 4/2/1996)



    ΠΙΣΟΔΕΡΙ

    Σε δέκα λεπτά χρόνο και επτά χιλιόμετρα δρόμο, βρεθήκαμε από το Ανταρτικό στο Πισοδέρι, τον πιο ορεινό οικισμό του νομού Φλώρινας ο οποίος είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1430 μέτρα στις πλαγιές του όρους Βαρνούντα. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αλλά και τα λεγόμενα του ξενοδόχου μας στους Ψαράδες, είναι επτά κάτοικοι.

    Πρέσπες_(160).JPG.jpg


    Πρέσπες_(168).JPG.jpg


    Πρέσπες_(172).JPG.jpg

    Από το Πισοδέρι καταγόταν η οικογένεια Κασομούλη που αγωνίστηκε στην Επανάσταση του 1821 με σημαντικότερο αγωνιστή τον Νικόλαο Κασομούλη προτομή του οποίου κοσμεί την πλατεία του χωριού.

    Πρέσπες_(157).JPG.jpg

    Μπαίνοντας στο χωριό το κτίριο που τράβηξε πρώτο την προσοχή μας, ήταν το “Hotel Μοδαίστειος” δηλαδή η πρώην Μοδαίστειος Σχολή, που ανεγέρθη από τον Αρχιμανδρίτη Μόδεστο το 1903, λειτουργώντας ως φάρος του Ελληνισμού, που γαλούχησε και μόρφωσε γενιές ολόκληρες Πισοδεριτών μέσα στα 65 χρόνια λειτουργίας της. Σταμάτησε να λειτουργεί το 1970.

    Πρέσπες_(150).JPG.jpg


    Πρέσπες_(159).JPG.jpg


    Πρέσπες_(161).JPG.jpg

    Στη ρεματιά που βρίσκεται κάτω από το χωριό υπάρχει ο ναός της Αγίας Παρασκευής που χτίστηκε το 1730, με το εντυπωσιακό πέτρινο καμπαναριό του 1902. Στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής έθαψε το κεφάλι του Παύλου Μελά, ο ιερέας Σταύρος Τσάμης στις 18 -10-1904.

    Πρέσπες_(166).JPG.jpg

    Επικρατούσε απόλυτη ησυχία!! Το χωριό ζει και κινείται μόνο στους ρυθμούς του χιονοδρομικού κέντρου. Όταν τελειώσει η σεζόν και σταματήσει η λειτουργία του, τα πάντα νεκρώνουν....χωριό φάντασμα!!!

    Δεν θυμάμαι να έχω ξαναβρεθεί ποτέ στη ζωή μου σε άλλο μέρος στο οποίο να μην ακούγεται τίποτα…...τίποτα…..ούτε κράξιμο πουλιού, ούτε βέλασμα ή κουδουνάκι ζώου, ούτε καν το απαλό θρόϊσμα των φύλλων στο φύσημα του ανέμου!!!


    Ευτυχία!!!


    Πρέσπες_(170).JPG.jpg

    Τρία χιλιόμετρα μετά το χωριό βρεθήκαμε στο γνωστό χιονοδρομικό κέντρο Βίγλας, ένα από τα παλαιότερα σε λειτουργία χιονοδρομικά κέντρα, αφού ο πρώτος του συρόμενος αναβατήρας τοποθετήθηκε το 1967. Ο νέος εναέριος αναβατήρας ξεκινά από το χωριό, καταλήγοντας στην κορυφή του χιονοδρομικού κέντρου και είναι ο μεγαλύτερος στα Βαλκάνια. Είναι μοναδικό φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα να υπάρχει συνδετικός αναβατήρας από ένα χωριό προς χιονοδρομικό κέντρο.

    Πρέσπες_(153).JPG.jpg


    Πρέσπες_(155).JPG.jpg

    Το χιονοδρομικό κέντρο διαθέτει πάρκινγκ, εστιατόριο, καφετέρια, σχολή σκι και ενοικιάσεις ειδών σκι καθώς και χώρο για τροχόσπιτα.

    Πρέσπες_(152).JPG.jpg


    Εδώ θα ήθελα να δώσω μερικές πληροφορίες που συνέλεξα από το internet για τις πίστες και τα λιφτ του χιονοδρομικού κέντρου, για όσους αγαπούν και ασχολούνται με αυτό το σπορ.

    Όσοι δεν ενδιαφέρονται για το άθλημα, μπορούν να προσπεράσουν την συγκεκριμένη παράγραφο, η οποία ενδεχομένως να κουράσει και να γίνει βαρετή στους αναγνώστες.


    ΛΙΦΤ

    1. Κεντρική διθέσια καρέκλα με μήκος 1.400 μέτρα που ξεκινάει από τη βάση του χιονοδρομικού κέντρου και καταλήγει στην κορυφή.

    2. Διθέσια καρέκλα Πισοδερίου με μήκος 2.000 μέτρα που ξεκινάει από τη βάση της πίστας Πισοδερίου και καταλήγει στην κορυφή του χιονοδρομικού κέντρου.

    3. Συρόμενο πιάτο που εξυπηρετεί την πίστα Ρέα.

    4. Baby lift στη βάση του χιονοδρομικού κέντρου, στο τελείωμα της περιφερειακής πίστας.


    ΠΙΣΤΕΣ

    1. Αρχαρίων- Ηρακλής 200 μέτρα.
    Στη βάση του χιονοδρομικού κέντρου, βρίσκεται ανάμεσα στο σαλέ και στην αφετηρία του διθέσιου, δουλεύει με τεχνητό χιόνι και είναι μία από τις πίστες της σχολής σκι.

    2. Πίστα Ρέα- Αρχαρίων 700 μέτρα
    Εξυπηρετείται από το συρόμενο πιατάκι αναβατήρα, βρίσκεται κάτω από το σαλέ και στο τελείωμα της Μαύρης πίστας.

    3. Πίστα κεντρική 1.500 μέτρα
    Βρίσκεται ακριβώς αριστερά από την κεντρική διθέσια καρέκλα και εξυπηρετείται από αυτήν. Σε αυτή την πίστα γίνεται και βραδινό σκι.

    4. Πίστα Περιφερειακή-Αφροδίτη 1850 μέτρα
    Όταν βρεθείτε στην κορυφή του χιονοδρομικού από την κεντρική διθέσια καρέκλα, ακολουθείτε ένα δρόμο στα αριστερά και σε λίγο μπαίνετε στην αρχή της πίστας που καταλήγει πίσω από τη βάση του χιονοδρομικού κέντρου.
    Εναλλακτική διαδρομή: Αν θέλετε να αποφύγετε το πρώτο απότομο κομμάτι της Περιφερειακής, μπορείτε μόλις φτάσετε στην κορυφή, να συνεχίσετε προς τα δεξιά και να ακολουθήσετε τον δασικό δρόμο, που κάνει τον κύκλο πίσω από την κορυφή και καταλήγει στο τελείωμα του αρχικού απότομου τμήματος.

    5. Πίστα Δασική-Τουριστική 3500 μέτρα
    Ξεκινά από την κορυφή του χιονοδρομικού κέντρου και αφού κάνει το γύρο του βουνού καταλήγει στη βάση.

    6. Πίστα Πισοδερίου 2200 μέτρα
    Αφού ανεβείτε με την κεντρική διθέσια καρέκλα συνεχίζετε προς τα δεξιά όπου βρίσκεται η αρχή της πίστας Πισοδερίου, η οποία καταλήγει κοντά στο χωριό Πισοδέρι και στη βάση της διθέσιας καρέκλας Πισοδερίου.

    7. Πίστα Πυλώνες Snowboard (εκτός πίστας) 2000 μέτρα
    Ακολουθείτε τις οδηγίες για την πίστα Πισοδερίου και μόλις δείτε το λιφτ στα αριστερά σας, μπαίνετε στην πίστα κάτω από τους πυλώνες του διθέσιου λιφτ της Πισοδερίου.

    8. Πίστα Μαύρη-Ήρα 800 μέτρα
    Ξεκινάτε να κατεβαίνετε το αρχικό κομμάτι της κεντρικής για λίγα μέτρα και στρίβετε αριστερά μπαίνοντας στη Μαύρη. Ακριβώς εκεί που τελειώνει ο συρόμενος αναβατήρας, αν συνεχίσετε προς τα δεξιά, υπάρχει ένας μικρός δασικός δρόμος που ενώνει τη Μαύρη με την Κεντρική.

    Πηγή: www.snowreport.gr/pisoderi/




    Αφήνοντας το Πισοδέρι και διανύοντας περίπου 20 km θα φτάναμε στο χωριό Μικρολίμνη, μπαίνοντας πλέον για τα καλά στα παραλίμνια χωριά των Πρεσπών.

    Κάπου στη μέση της διαδρομής, υπάρχει η τοποθεσία Περβάλι, η επονομαζόμενη και “πόρτα”, αφού από εδώ μπορείς να παρατηρήσεις ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της περιοχής, παίρνοντας μια πρώτη γεύση και εικόνα από αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.

    Πρέσπες_(180).JPG.jpg


    Πρέσπες_(181).JPG.jpg


    Πρέσπες_(184).JPG.jpg



    ΜΙΚΡΟΛΙΜΝΗ

    Φτάσαμε στις όχθες της Μικρής Πρέσπας και στο χωριό, το οποίο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 850 μέτρων και κατοικείται από περίπου 60-80 κατοίκους. Από τη Μικρολίμνη, βλέπεις απέναντι το Βιδρονήσι με τη μεγαλύτερη αποικία κορμοράνων και άλλων σπάνιων πουλιών, τα οποία πετούν πάνω από το κεφάλι σου με χορευτικές κινήσεις, απλώνοντας τα μεγάλα φτερά τους ή μαζεύοντάς τα, κάνοντας απότομες βουτιές στα νερά της λίμνης.

    Πρέσπες_(186).JPG.jpg


    Πρέσπες_(193).JPG.jpg

    Πλάβες αραγμένες στο λιλιπούτειο λιμανάκι, περιμένουν τους ψαράδες για να τις βγάλουν στ’ ανοιχτά για ψάρεμα, φέρνοντας το μεροκάματο πίσω στις οικογένειές τους

    Πρέσπες_(201).JPG.jpg


    Πρέσπες_(197).JPG.jpg

    ενώ πάνω στη λίμνη η ταβέρνα περιμένει τους πεινασμένους ταξιδιώτες να γευτούν τις σπεσιαλιτέ του τόπου, όπως είναι οι γίγαντες, οι πιπεριές, τα γριβάδια, τα τσιρόνια αλλά και τα ντόπια κρέατα και τα τυριά, όλα από ντόπιους παραγωγούς με μοναδικές γεύσεις και αρώματα.

    Πρέσπες_(196).JPG.jpg

    Η Μικρολίμνη είναι επίσης γνωστή και για τον ηρωικό αρχιφύλακα Ηλία Κωστένη, ο οποίος στις 8-12-2013, πρόσφερε τη ζωή του θυσία στο βωμό του καθήκοντος, πέφτοντας εν ώρα υπηρεσίας, από πυρά κακοποιών, κατά τη διάρκεια περιπολίας του στη Μικρή Πρέσπα.
    Στη μνήμη του ανεγέρθη μνημείο τα αποκαλυπτήρια του οποίου έκανε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.



    ΜΗΛΕΩΝΑΣ ή ΜΗΛΙΩΝΑΣ

    Πριν το Λαιμό κάναμε μια μικρή παράκαμψη, για να δούμε μια χούφτα σπίτια, φτιαγμένα από χώμα και νερό, καλάμια και άχυρα, μισογκρεμισμένα και σκορπισμένα στους χαμηλούς λόφους και τα χωράφια…..

    Πρέσπες_(209).JPG.jpg


    Πρέσπες_(210).JPG.jpg


    Πρέσπες_(204).JPG.jpg


    Πρέσπες_(208).JPG.jpg

    Τα λόγια σταματούν…κι αρχίζουν οι σκέψεις…πως ζούσαν κάποτε οι άνθρωποι εδώ;

    Να προσεύχεσαι να μην πιάσει δυνατή βροχή και λιώσει το σπίτι…σβήσει η φωτιά και μείνει το τσουκάλι αδειανό…μουσκέψουν τα σκεπάσματα και κοιμηθείς στα βρεγμένα στρώματα…


    Δύσκολες εποχές...άγριοι καιροί...πραγματική επιβίωση...ζωή στην άκρη του κόσμου!!



    ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ

    Δεν σταματήσαμε στο Λαιμό αλλά προχωρήσαμε φτάνοντας στο κεφαλοχώρι της περιοχής, το οποίο φωλιάζει και προστατεύεται κάτω από τον στιβαρό όγκο του όρους Βαρνούντα και γνώρισε μεγάλη άνθηση κατά το παρελθόν. Ορεινό χωριό, σχεδόν στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ, πάνω από τη Μεγάλη Πρέσπα σε υψόμετρο 1040 μέτρων.

    Πρέσπες_(212).JPG.jpg

    Μέχρι το 1913 μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν Σλαβόφωνοι. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον ομώνυμο ναό του 10ου αι. και διατηρήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου, με τον παραφθαρμένο τύπο “Γέρμαν”.
    Η ύπαρξη του χωριού πιθανολογείται από τις αρχές του 10ου αι. οπότε ανεγέρθη και ο ομώνυμος ναός.

    Το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση φτάνοντας στον Άγιο Γερμανό είναι το σφιχταγκάλιασμα του παλιού και του νέου ναού, στην πλατεία του χωριού. Ο παλιός ναός αποτελεί κτίσμα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής σημασίας, αφού εξωτερικά θαυμάζεις τους 4 ογκώδεις πεσσούς που στηρίζουν τον κυλινδρικό τρούλο ενώ εσωτερικά σε γοητεύουν τοιχογραφίες εξαίρετης τέχνης.

    Πρέσπες_(214).JPG.jpg


    Πρέσπες_(215).JPG.jpg


    Πρέσπες_(216).JPG.jpg

    Γύρω από την πλατεία βρίσκονται συγκεντρωμένα τα λιγοστά πλην καλόγουστα μαγαζιά του χωριού όπως οι γνωστές ταβέρνες “Πρέσπειον” και “Τζάκι” και το ΒΙΡΟ καφέ.

    Πρέσπες_(253).JPG.jpg


    Πρέσπες_(252).JPG.jpg

    Ωραίοι πέτρινοι ξενώνες αποτελούν πραγματικά ησυχαστήρια για τους επισκέπτες των Πρεσπών, ενώ ο πλούτος του χωριού διακρίνεται μέχρι και σήμερα, στα πέτρινα σπίτια με τους ξύλινους εξώστες και τα διακοσμητικά στοιχεία.

    Πρέσπες_(213).JPG.jpg

    Στο χωριό λειτουργεί Ταχυδρομείο και ακριβώς δίπλα βρίσκονται τα γραφεία του Φορέα Διαχείρισης και το Κέντρο Πληροφόρησης, όπου ο επισκέπτης μπορεί να πάρει όλες τις χρήσιμες πληροφορίες που χρειάζεται σχετικά με την ευρύτερη περιοχή των Πρεσπών καθώς φυλλάδια και χάρτες.

    Πρέσπες_(250).JPG.jpg



    Ακολουθώντας το μονοπάτι που ξεκινάει από το ναό του Αγίου Γερμανού και προχωράει ανάμεσα από λιβάδια και αμόλυντη φύση, δίπλα από το ομώνυμο ποτάμι του χωριού, φτάσαμε μετά από 10 λεπτη διαδρομή στον παραδοσιακό νερόμυλο, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Europa Nostra 2016 ως Πολιτιστική Κληρονομιά.

    Πρέσπες_(219).JPG.jpg


    Πρέσπες_(220).JPG.jpg


    Πρέσπες_(221).JPG.jpg

    Είναι ο μοναδικός από τους 20 νερόμυλους της περιοχής ο οποίος έχει αποκατασταθεί πλήρως. Πρόκειται για ισόγειο πέτρινο κτίσμα με ξύλινη στέγη που χτίστηκε το 1930 και χρησιμοποιούνταν ως νερόμυλος (άλεσμα σιτηρών), ως νεροτριβή (πλύσιμο υφασμάτων) και ως μαντάνι (φούσκωμα και πήξιμο των υφαντών).

    Πρέσπες_(226).JPG.jpg


    Πρέσπες_(232).JPG.jpg


    Πρέσπες_(229).JPG.jpg


    Πρέσπες_(237).JPG.jpg


    Πρέσπες_(239).JPG.jpg

    Το ποτάμι του Αγίου Γερμανού πηγάζει από τις κορυφές του Βαρνούντα κοντά στα 2.000 μέτρα και διαρρέει τις βραχώδεις πλαγιές του βουνού για να καταλήξει στη Μεγάλη Πρέσπα. Είναι το μεγαλύτερο και ορμητικότερο από τα ποτάμια της Ελληνικής Πρέσπας και διασχίζει τα χωριά Άγιος Γερμανός και Λαιμός. Το ίδιο το ποτάμι αλλά και πυκνό δίκτυο αυλακιών που χρησιμοποιούνταν για το πότισμα των λιβαδιών και των αγρών, ξεδιψούσαν με τα νερά τους τα χιλιάδες αιγοπρόβατα και παράλληλα ευεργετούσαν την άγρια ζωή. Μέχρι και σήμερα τα νερά του ποταμού μοιράζονται με τον άνθρωπο οι αρκούδες, οι λύκοι, τα ζαρκάδια, οι χρυσαετοί, τα ξεφτέρια, οι λαγοί, οι πέρδικες, οι δρυοκολάπτες, οι πέστροφες και πολλά άλλα ζώα.

    Πρέσπες_(224).JPG.jpg


    Πρέσπες_(223).JPG.jpg

    Μερικά είδη ψαριών της λίμνης όπως η μπράνα και το σκουμπούζι, την άνοιξη ανεβαίνουν για να γεννήσουν μέσα στο ποτάμι, ως και λίγες εκατοντάδες μέτρα, από τις εκβολές του στη λίμνη. Σήμερα με τα νερά του ποταμού αρδεύονται πολλά στρέμματα γης, τόσο μικρών ορεινών χωραφιών κατά μήκος του ποταμού, όσο και μερικές εκατοντάδες στρέμματα στην τοποθεσία Πρόδαινα, στον κάμπο των Πρεσπών. Κοντά στις εκβολές του, στις όχθες της λίμνης Μεγάλη Πρέσπα, έχει αναπτυχθεί ένας μοναδικός για την Ελλάδα τύπος παρόχθιου δάσους που αποτελείται από σημύδες, ιτιές και σκλήθρα.

    Πρέσπες_(242).JPG.jpg

    Η πέστροφα των Πρεσπών, είναι ένα από τα εννέα ενδημικά είδη ψαριών της λεκάνης των Πρεσπών και το μοναδικό που απαντάται στο ανώτερο τμήμα του ποταμού του Αγίου Γερμανού. Είναι μικρότερη από 30 εκατοστά και έχει ως κύριο διακριτικό της, τις πορτοκαλο-κόκκινες κηλίδες, που βρίσκονται διασκορπισμένες σε όλο της το σώμα. Χρειάζεται άφθονα πολύ καθαρά και κρύα νερά και αναπαράγεται το χειμώνα όταν όλα γύρω είναι παγωμένα και καλυμμένα με χιόνι. Κρυμμένη πίσω από μεγάλες πέτρες του ποταμού παραμονεύει έντομα που παρασύρονται από το ρεύμα, τα οποία πιάνει με εξαιρετική ευλυγισία και ταχύτητα.

    Η πέστροφα του Αγίου Γερμανού, μιας και δεν απαντάται πουθενά αλλού στον κόσμο, έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από το 1922. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν, ότι πρόκειται για ένα είδος με ξεχωριστό γενετικό προφίλ που βρίσκεται πλέον μόνο σε τέσσερα ποτάμια στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ σε απομονωμένους και διακριτούς πληθυσμούς.
    Η πέστροφα δεν έχει φυσικούς εχθρούς στην Πρέσπα παρά μόνο την αύξηση της θερμοκρασίας των νερών και τη ρύπανση. Το ψάρεμά της απαγορεύεται στο ποτάμι εδώ και πολλά χρόνια, μιας και οι πληθυσμοί της είναι ανησυχητικά μικροί.



    Επιλέξαμε το εστιατόριο Πρέσπειον για φαγητό και καθίσαμε έξω στην αυλή. Η μέρα ήταν πολύ καλή, σχεδόν ζεστή και δεν σου έκανε καρδιά να κλειστείς μέσα.

    Ο εξυπηρετικότατος ιδιοκτήτης μας καλωσόρισε ζεστά, μας ρώτησε τα τυπικά: “Από πού είμαστε, πόσες μέρες θα μείνουμε, αν μας αρέσει η περιοχή”, για να σπάσει τον πάγο.

    Στη συνέχεια λύθηκε η γλώσσα του και μας έδωσε πολλές πληροφορίες για τα χωριά, για τις ταβέρνες της περιοχής, για τα κρέατα και το φαγητό, για τη βαρκάδα στη λίμνη, για το χιονοδρομικό κέντρο, για τα μαγαζιά που πουλάνε φασόλια και άλλα πολλά και ενδιαφέρονται πράγματα για τις Πρέσπες, τα οποία και μεταφέρω μέσω της ιστορίας μου.

    Το φαγητό ήταν πολύ καλό, γευστικό και νόστιμο και τα κρέατα που επιλέξαμε μας είπε ότι είναι δικά τους-ντόπια. Και φυσικά δεν είχαμε κανένα λόγο να μην τον πιστέψουμε αφού παντού τριγύρω, στα καταπράσινα λιβάδια, βλέπουμε κοπάδια ζώων να βόσκουν ελεύθερα και να κυκλοφορούν ανενόχλητα ακόμα και μέσα στους δρόμους των χωριών.

    Πρέσπες_(445).JPG.jpg

    Ο μαύρος χοίρος είναι μία σπάνια φυλή οικόσιτου χοίρου που υπάρχει στη χώρα μας από την αρχαιότητα. Το κοπάδι που έβοσκε ο πιστός χοιροβοσκός του Οδυσσέα, Εύμαιος, θεωρείται πως ήταν αυτής της φυλής. Τα συγκεκριμένα ζώα συνεχίζουν να στηρίζουν την αγροτική οικιακή οικονομία της χώρας μας.
    Η εκτροφή τους εδώ στην περιοχή, ακολουθεί τους φυσικούς κύκλους, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυλής. Τα ζώα ζουν ελεύθερα, βόσκοντας κάθε φορά σε ένα φρέσκο λιβάδι, αφήνοντας τον απαραίτητο χρόνο, στο προηγούμενο τμήμα που βόσκησαν, να αναγεννηθεί . Είναι μία διαδικασία που έχει ως αποτέλεσμα, νοστιμότερο και υψηλότερης διατροφικής αξίας κρέας αλλά και τη φυσική βελτίωση των βοσκοτόπων. Τοπικά παραγόμενα σιτηρά συμπληρώνουν τη διατροφή των ζώων, ενώ το φθινόπωρο το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διατροφής, αποτελείται από την κορυφαία τροφή για γουρούνια, το βελανίδι.

    Πρέσπες_(470)1.JPG.jpg

    Η ελληνική βραχυκερατική φυλή βοοειδών, απαντάται σε μικρούς πληθυσμούς σε ορεινές κυρίως περιοχές της Ελλάδας, όπου η εκτροφή αγροτικών ζώων απαιτεί φυλές σκληροτράχηλες και προσαρμοσμένες στις δύσκολες εδαφο-κλιματικές συνθήκες. Πρόκειται για αυτόχθονα μικρόσωμα γελάδια, που εκτρέφονται εκτατικά, αξιοποιώντας τη βλάστηση των βοσκοτόπων κατά τη διάρκεια όλου του έτους και παράγουν άπαχο κρέας εξαιρετικής ποιότητας και γεύσης.

    Τα κοπάδια βόσκουν στην παραλίμνια ζώνη της Μεγάλης Πρέσπας και στα λιβάδια του Βαρνούντα, σε υψόμετρο 840 έως 2.000 μέτρων, ενώ το χειμώνα διατρέφονται με ίδιοπαραγόμενες ζωοτροφές. Στόχος της εκτροφής, είναι η διατήρηση της αυτόχθονης αυτής φυλής, ως απόθεμα βιοποικιλότητας του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών.

    Πρέσπες_(444).JPG.jpg



    ΛΑΙΜΟΣ

    Αφήνοντας πλέον οριστικά πίσω μας τον Άγιο Γερμανό και πριν φτάσουμε στην πλατεία του Λαιμού, αναζητήσαμε το δρόμο που οδηγεί στον λόφο του Αγίου Ιωάννη με το ομώνυμο ξωκκλήσι. Ρωτήσαμε δύο γυναίκες που βρίσκονταν έξω, στην αυλή του σπιτιού τους, οι οποίες μας επιβεβαίωσαν ότι βρισκόμαστε στη σωστή πορεία και συνεχίσαμε να ανηφορίζουμε προς την κορυφή.

    Δεν μας έφτανε όση ομορφιά είχαμε ρουφήξει μέχρι τώρα…..ήμασταν άπληστοι….θέλαμε κι άλλη….

    Και εδώ πάνω, στην κορυφή του λόφου, τη βρήκαμε….γιατί κάθε γωνιά αυτού του τόπου, σε εκπλήσσει και σε ανταμείβει αν την ψάχνεις….και σου προσφέρει απλόχερα, χωρίς να ζητά ανταλλάγματα, όση ομορφιά και απλότητα ζητήσεις….χωρίς τσιγκουνιές….

    Πρέσπες_(255).JPG.jpg


    Πρέσπες_(259).JPG.jpg

    Ο λόφος είναι κατάφυτος από βελανιδιές και προσφέρει καταπληκτική θέα στη λίμνη, στα γύρω βουνά και στα οργωμένα χωράφια, τα οποία ετοιμάζονταν από τους αγρότες, για να δεχτούν τη νέα σπορά του πολύτιμου καρπού!!

    Πρέσπες_(268).JPG.jpg


    Πρέσπες_(284).JPG.jpg


    Πρέσπες_(285).JPG.jpg



    Ο Λαιμός αποτελεί έδρα του δήμου Πρεσπών και βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων. Βασική ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια φασολιών, η κτηνοτροφία, η αλιεία, ο τουρισμός και το εμπόριο. Ο πληθυσμός ανέρχεται περίπου στους 250 κατοίκους. Το μεγαλύτερο ποσοστό των σπιτιών και εδώ, είναι χτισμένα με πέτρα και πλίνθους και αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των κτιρίων του 19ου αι.
    Στο χωριό λειτουργεί Δημοτική Βιβλιοθήκη και Λαογραφική Συλλογή.

    Πρέσπες_(296).JPG.jpg

    Το εντυπωσιακότερο κτίριο στο χωριό είναι το Δημαρχείο και αμέσως μας τράβηξε το βλέμμα. Ένα άλλο στοιχείο που μας έκανε να χαμογελάσουμε και να σχολιάσουμε, ήταν οι κάδοι απορριμμάτων. Σ’ αυτό το χωριό κατάφεραν να τους κάνουν να μοιάζουν όμορφοι.
    Αργότερα στο ταξίδι, τους συναντήσαμε και στην Καστοριά, αλλά η πρώτη εντύπωση ήταν εκείνη που μέτρησε τόσο θετικά.

    Πρέσπες_(290).JPG.jpg


    Πρέσπες_(291).JPG.jpg


    Πρέσπες_(294).JPG.jpg

    Αναζητήσαμε τον συνεταιρισμό φασολοπαραγωγών “Πελεκάνος” για να αγοράσουμε τους περίφημους γίγαντες της περιοχής αλλά δυστυχώς εκείνη την ώρα τον βρήκαμε κλειστό και έτσι αναβάλαμε την αγορά για την άλλη μέρα.

    Πρέσπες_(297).JPG.jpg




    ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΡΕΣΠΑΣ ΚΑΙ ΚΟΥΛΑ

    Απογευματάκι πλέον, οδηγούσαμε στον επαρχιακό δρόμο Λαιμού-Βροντερού, για να καταλήξουμε στον τελευταίο σημερινό προορισμό μας, τους Ψαράδες, όπου και θα διανυκτερεύαμε. Ο δρόμος αυτός διασχίζει την στενή και αμμώδη λωρίδα γης, που χωρίζει τις δύο λίμνες, πριν αρχίσει να ανηφορίζει το όρος Ντέβας, πίσω από το οποίο βρίσκεται το χωριό. Εδώ στη θέση Κούλα, σχηματίζεται αμμώδης παραλία και βρίσκονται τα κτίρια της πλαζ που είναι τα μοναδικά που κατασκευάστηκαν από τον ΕΟΤ τη δεκαετία του ‘70, σε παραλία εσωτερικών νερών. Μεγάλα τμήματα της παραλίας προσφέρονται για κολύμβηση αλλά τα κτίρια είναι πλέον εγκαταλειμμένα.

    Αφήσαμε το αυτοκίνητο πιο πέρα και περπατήσαμε μέχρι την ακρολιμνιά πάνω στην άμμο.

    Κοιτάζοντας δεξιά μας, τα μάτια χάνονταν στην απεραντοσύνη της λίμνης ενώ αριστερά μας πανύψηλα δέντρα κοσμούσαν τις όχθες του ποταμού-καναλιού που χύνεται από τη Μικρή Πρέσπα στη Μεγάλη. Το θυρόφραγμα που υπάρχει πάνω στο δρόμο, κατασκευάστηκε το 2004 και ρυθμίζει τη στάθμη της Μικρής Πρέσπας, ώστε να εξασφαλίζεται το ύψος του νερού που είναι κατάλληλο για την αναπαραγωγή των ψαριών, να επιτυγχάνεται η προστασία των ειδών άγριας χλωρίδας και πανίδας και να εξασφαλίζεται η κάλυψη των αρδευτικών αναγκών των αγροτών.

    Εντυπωσιακοί πελεκάνοι πετούσαν χαμηλά πάνω από τον ισθμό και στις καλαμιές τραγουδούσαν το σκοπό τους οι βάτραχοι….εικόνες και ήχοι ξεχασμένοι…..

    Πρέσπες_(301).JPG.jpg


    IMG_20170410_175515.jpg


    Πρέσπες_(300).JPG.jpg


    Πρέσπες_(311).JPG.jpg


    Πρέσπες_(309).JPG.jpg

    Ανηφορίζοντας το όρος Ντέβας κάναμε μία μικρή επίσης στάση στο παρατηρητήριο απ’ όπου μπορείς με τα μεγάλα κιάλια, να δεις τις απέναντι πλαγιές των βουνών, τα χωριά και φυσικά τη λίμνη.

    Πρέσπες_(314).JPG.jpg


    Πρέσπες_(315).JPG.jpg


    Πρέσπες_(316).JPG.jpg

    Στο ξωκκλήσι του Αη-Γιώργη, στο ψηλότερο σημείο του δρόμου μεταξύ Κούλας και Ψαράδων, συναντήσαμε τα μοναδικά και καλοδιατηρημένα δάση των αρκεύθων ή ‘’ήμερων κέδρων”.

    Εμφανίζονται και στις τρεις χώρες που μοιράζονται τις λίμνες. Στην Ελληνική πλευρά εμφανίζονται κυρίως στην ευρύτερη περιοχή των Ψαράδων, της Πύλης και του Βροντερού αλλά και στο όρος Τρικλάριο κοντά στη Μικρολίμνη. Τα δάση αυτά είναι ιδιαίτερα σπάνια στην Ευρώπη και απολαμβάνουν ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας.

    Από τον Αη-Γιώργη ξεκινούν μονοπάτια, ανάμεσα από τα σπάνια δάση των αρκεύθων, όπου ο περιπατητής μπορεί να απολαύσει πανοραμική θέα όλης της περιοχής.

    Πρέσπες_(452).JPG.jpg


    Πρέσπες_(453).JPG.jpg



    ΨΑΡΑΔΕΣ

    Κατηφορίζοντας προς τη Μεγάλη Πρέσπα, ο δρόμος καταλήγει στους Ψαράδες, το μοναδικό Ελληνικό χωριό στις όχθες της λίμνης και ανακηρυγμένο ως “παραδοσιακός οικισμός”.
    Το ψάρεμα και η λίμνη είναι η ίδια η ζωή των κατοίκων του.

    Οι πρώτες εικόνες που αντικρίσαμε πρωτο-μπαίνοντας στο χωριό ήταν κόκκινες στέγες, καμινάδες τζακιών να καπνίζουν, καταπράσινα λιβάδια με αγελάδες να βόσκουν και στο βάθος ο στενός κόλπος και η λίμνη.

    Πρέσπες_(318).JPG.jpg

    Σταματήσαμε στον πεζόδρομο με τις ταβέρνες και τα μαγαζιά. Εδώ συγκεντρώνεται όλη κι όλη η ζωή του χωριού.

    Πρέσπες_(346).JPG.jpg


    Πρέσπες_(348).JPG.jpg

    Ο Νίκος Παπαδόπουλος που διευθύνει το συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων “Το Αρχοντικό”, καθόταν έξω στα τραπεζάκια της ταβέρνας “Ακρολιμνιά”, δική τους επιχείρηση και αυτή, μόνο που εδώ κάνει κουμάντο ο κύριος Λάζαρος, ο μπαμπάς.

    Μόλις μας είδε, κατάλαβε αμέσως, ότι είμαστε οι πελάτες που είχαμε κλείσει τις δύο διανυκτερεύσεις στον ξενώνα του και μας καλωσόρισε εγκάρδια.

    Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο, αμέσως νιώσαμε μια αλλαγή στη θερμοκρασία…..έκανε ψύχρα….ίσως και κρύο….ΑΑΑ… γι’ αυτό καπνίζουν οι καμινάδες, κάνει κρύο εδώ!!!

    Ο Νίκος μας οδήγησε στον ξενώνα. Έξω στην αυλή, υπήρχαν φυτά και λουλούδια ανθισμένα, ενώ στα σκοινιά κρεμόταν η απλωμένη μπουγάδα.

    Μπήκαμε στον χώρο υποδοχής, ένα μεγάλο δωμάτιο με καναπέδες ντυμένους με παραδοσιακά υφαντά και φλοκάτες, μπακιρένια σκεύη κρεμασμένα στους τοίχους και ένα τζάκι, όπου έκαιγε μία μεγαλειώδης φωτιά!!

    “Σας έβαλα στον δεύτερο όροφο, για να’ χετε θέα στη λίμνη”, μας είπε.

    IMG-20170507-WA0000.jpg


    IMG-20170507-WA0001.jpg

    “Το καλοριφέρ καίει συνέχεια αλλά αν κρυώσετε, μπορείτε να ανάψετε και την ηλεκτρική σόμπα που υπάρχει στο δωμάτιο”, συνέχισε.
    Ε….σας πληροφορώ ότι χρειάστηκε και αυτή αργότερα, όταν έπεσε για τα καλά η νύχτα.
    10 Απριλίου 2017 έγραφε το ημερολόγιο, όταν διαδραματιζόντουσαν αυτά που σας περιγράφω….εδώ ακόμα και τον Αύγουστο, το απογευματάκι, θέλεις ζακέτα για να καθίσεις έξω και κουβέρτα το βράδυ για να σκεπαστείς…..το aircondition είναι άγνωστη λέξη.

    Αφήσαμε τα πράγματα γρήγορα, φορέσαμε φούτερ και μπουφάν και βγήκαμε έξω για να προλάβουμε το ηλιοβασίλεμα!!!

    Το λιμανάκι των Ψαράδων προστατεύεται στην αγκαλιά του φιορδ της Μεγάλης Πρέσπας. Εδώ είναι δεμένες, σε κινητές ή ακίνητες προβλήτες οι βάρκες των ψαράδων και από εδώ έχεις θέα σε ολόκληρο τον επιμήκη οικισμό.

    Πρέσπες_(341).JPG.jpg


    Πρέσπες_(340).JPG.jpg

    Η βόλτα με τις βάρκες στη λίμνη και τα ασκηταριά ξεκινά επίσης από εδώ, αφού προηγουμένως έχει γίνει η συμφωνία με τον βαρκάρη.
    Η ταρίφα είναι 20 ευρώ για τη μικρή διαδρομή και 30 ευρώ για τη μεγάλη.

    Περπατώντας πάνω στην προβλήτα χάνεσαι στην ηρεμία της λίμνης, θαμπώνεσαι από την απλότητα του τοπίου και σηκώνοντας ψηλά το κεφάλι ακολουθείς με το βλέμμα σου το πέταγμα των κορμοράνων και των αργυροπελεκάνων, που χάνονται πέρα μακρυά, στην απεραντοσύνη των νερών…..

    Πρέσπες_(342).JPG.jpg


    Πρέσπες_(345).JPG.jpg

    Ο ήλιος έλουσε για τελευταία φορά το χωριό

    IMG_20170411_193534.jpg


    Πρέσπες_(338).JPG.jpg


    Πρέσπες_(335).JPG.jpg


    Πρέσπες_(340).JPG.jpg

    ο πελεκάνος μπήκε στο λιμανάκι για να καληνυχτίσει το χωριό και τους ψαράδες

    IMG_20170411_195018.jpg

    οι αγελάδες πήραν το δρόμο της επιστροφής από το λιβάδι προς τους στάβλους, μπροστά ο αρχηγός μουγκανίζοντας δυνατά, για να ξεσηκώσει και τις τελευταίες ξεχασμένες….

    Πρέσπες_(544).JPG.jpg


    Πρέσπες_(543).JPG.jpg


    Πρέσπες_(554).JPG.jpg

    και όλα γαλήνεψαν ακόμα περισσότερο πέφτοντας σιγά-σιγά το σκοτάδι…..

    IMG_20170411_195222.jpg


    IMG_20170411_201048.jpg


    Μόνο τα βατράχια ζωντάνεψαν, ξεκινώντας μία ξέφρενη συναυλία, η οποία μας κράτησε συντροφιά ολόκληρο το βράδυ…...μέχρι που μας πήρε ο ύπνος.
     
    #7
    Last edited: 14 Ιουνίου 2017
    athenaal, aspa, Elena2508 and 10 others like this.
  8. makisg

    makisg Member

    Μηνύματα:
    3.247
    Likes:
    3.423
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νησιά Φίτζι
    δεν έχω λόγια @Klair ,είσαι απίθανη. σε ευχαριστούμε.
     
    #8
    Dina Z likes this.
  9. alma

    alma Member

    Μηνύματα:
    1.927
    Likes:
    4.620
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Μεξικό
    Αχ με ταξίδεψε χρόνια πίσω αυτή η ιστορία...Ακόμα θυμάμαι τη γαλήνη του χωριού "Ψαράδες" τα διάφορα πτηνά στις Πρέσπες που όσο μεγαλύτερη ησυχία έκανε κανείς τόσο περισσότερα μπορούσε να ανακαλύψει πίσω από τις καλαμιές.
    Αρκεί να πάει κανείς σεβόμενος την ηρεμία αυτών των τόπων.Ακόμα θυμάμαι να βλέπουμε μαγεμένοι να ξεπροβάλλουν πελεκάνοι και άλλα πτηνά πίσω από τις καλαμιές και ....να φεύγουν έντρομα όταν ένας βάρβαρος επισκέπτης-τουρίστας (κάτοικος μεγαλούπολης κι αυτός, από ότι φάνηκε από όσα έλεγε μετά) άρχισε να ουρλιάζει σαν βάρβαρος δίπλα τους "ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΠΕΛΕΚΑΝΟΙΙΙΙΙΙ.ΤΡΕΧΑ ΚΩΣΤΑΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ ΝΑ ΔΕΙΣ".
    :mad::mad::mad::mad::mad:

    Μέχρι να τρέξει ο μικρός είχαν φύγει τα δύστυχα τα πτηνά τρομαγμένα.
    Βλέπεις οι κάτοικοι της πόλης συχνά δεν σεβόμαστε τη γαλήνη και την ηρεμία,ούτε τους αργούς ρυθμούς ζωής σε αυτά τα μέρη. Κρίμα γιατί είναι ότι πρέπει για να γαληνέψει η ψυχή.

    Αγαπώ πολύ τις φωτο και την ιστορία σου γιατί μεταδίδουν αυτή τη γαλήνη.Μπράβο.
     
    #9
  10. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Ευχαριστώ πάρα πολύ @makisg. Όσο περισσότερο ταξιδεύουμε, τόσο περισσότερο βελτιωνόμαστε, γινόμαστε καλύτεροι και πιο συνειδητοποιημένοι άνθρωποι και γράφουμε ωραιότερες ιστορίες.
     
    #10
    STKF and makisg like this.
  11. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    292
    Likes:
    1.327
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός


    Εμείς ευτυχώς, δεν συναντήσαμε κανέναν τέτοιο "πολιτισμένο" άνθρωπο και απολαύσαμε όλα αυτά τα μαγευτικά τοπία με την ησυχία και τη γαλήνη που τους αρμόζει.

    Σε ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι ιδιαίτερα που σε ξαναταξίδεψα στις Πρέσπες.
    Για μένα ήταν ταξίδι-σταθμός, στην ιστορία του τόπου, στην απλότητα των τοπίων, στη γαλήνη των νερών των λιμνών αλλά και της ψυχής μου...

    Πολύ, μα πάρα πολύ θα ήθελα να ξαναβρεθώ κάποτε σ' αυτά τα μέρη!!!
     
    #11
  12. dpapatsimpas

    dpapatsimpas Member

    Μηνύματα:
    77
    Likes:
    143
    Επόμενο Ταξίδι:
    Barcelona
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιραν
    Τι μου θυμισες τωρα,εκανα το αγροτικο μου εκει σαν γιατρος το 2003.Εκεινο το χειμωνα η Μικρη Πρεσπα ειχε παγωσει τελειως και καθε βραδυ ακουγες τον παγο τα τριζει.Ωραια ιστορια,μας ταξιδεψες σε μερη μαγικα
     
    #12
    Klair and makisg like this.