- Μηνύματα
- 1.332
- Likes
- 3.353
- Επόμενο Ταξίδι
- Burgas, Βουλγαρία
- Ταξίδι-Όνειρο
- Novaya Zemlya
… τραγούδησε ο Νίκος Ξυλούρης.
Η εκκλησιά που είδα εγώ δεν ήταν γαλάζια αλλά ένα μικρό εκκλησάκι στολισμένο για γάμο σε ένα κτήμα στο Μαρκόπουλο.
Φτάσαμε 12/9 απόγευμα μετά 930km οδικό ταξίδι και καταλύσαμε σε ένα ευρύχωρο B&B στο Μαρκόπουλο (K&C )
Το ίδιο βράδυ σε ψησταριά στα Καλύβια στο τραπέζι που μας παρέθεσε ο πατέρας του γαμπρού.
Το πρωινό καφεδάκι της Κυριακής στο Σούνιο με θέα τον επιβλητικό ναό του Ποσειδώνα αφού πρώτα κάναμε μια σύντομη στάση στο αρχαίο θέατρο Θορικού.
Και απόγευμα με τις κοστουμιές μας στο γάμο και το γλέντι. Ας είναι ευτυχισμένο το ζευγάρι!
Πρωί της Δευτέρας χαλαρή οδήγηση μέχρι Μονεμβασιά. (Klelia Hotel)
Προ αμνημονεύτων ετών είχα ξανάρθει εδώ στην εκδρομή του Γυμνασίου και δεν θυμόμουν απολύτως τίποτα.
Βόλτες στα στενά
Τουρίστες, ιδίως Ιταλοί, ενθουσιασμένοι με τα πετρόκτιστα.
και δείπνο στην «Ματούλα»
με παρέα.
Την επομένη ξεκινήσαμε για Πούντα και πέρασμα με το ferry boat για Ελαφόνησο. (Selinopetra Rooms)
Δυστυχώς ο καιρός, εκείνη ειδικά την ημέρα, είχε χαλάσει. Αρκεστήκαμε στο γύρο του νησιού με το αυτοκίνητο με στάσεις στην περιλάλητη παραλία του Σίμου
και στο Κάτω Νησί.
Το αρνάκι που μας σερβίρισαν στον Κέδρο ήταν κανονικά για 4 άτομα αλλά το κατάφερα.
Το εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα σε νησίδα.
Και η θέα του οικισμού από το εκκλησάκι.
Νωρίς το πρωί επιστροφή στην Πούντα και από τη Νεάπολη το F/B Porfyrousa για Κύθηρα (Τσιρίγο)
Το λιμανάκι των Κυθήρων σε νησίδα στον οικισμό Διακόφτι.
Maryianni Apartments με άμεση πρόσβαση και θέα στην παραλία του Αβλέμονα (Λουτρά Αφροδίτης)
Το μέρος από τα ομορφότερα τοπία που έχω δει και φυσικά πήγαμε αμέσως για απογευματινό μπάνιο. (Αλλού αναφέρεται ανάμεσα στα 10 γοητευτικότερα ψαροχώρια της Μεσογείου)
Βόλτα το σούρουπο στον μικροσκοπικό οικισμό και δείπνο με σταυλίσια μπριζόλα στο Ιταλικό MPOTZIO kafe
Πέμπτη 17/9 ξεκινήσαμε πρωί για Μυλοπόταμο, ένα γραφικό οικισμό του νησιού. Μια βόλτα στον κεντρικό δρόμο
και μετά μια σύντομη διαδρομή με το αμάξι στον καταρράκτη της Νεράιδας. Τέτοια εποχή ο καταρράκτης ήταν … χωρίς νερό. Μόνο πάπιες είχε στην λιμνούλα.
Στο καφέ-ρεστωράν Πλάτανος για μια ανάπαυλα.
δίπλα στο "σπίτι στη λίμνη"
Συνεχίσαμε για Κάτω Χώρα Μυλοποτάμου έναν μικρό οικισμό με πολλά ερειπωμένα πετρόχτιστα, άλλα ανακαινισμένα και ένα κάστρο
Το κάστρο αναξιοποίητο, χωρίς είσοδο, φύλαξη, είχε ένα γκρούπ επισκεπτών - οδοιπόρων με τα μπατόν τους (Ιταλοί)
Στη συνέχεια από έντονα κατηφορικό ασφαλτόδρομο για το σπήλαιο της Αγ. Σοφίας. Το σπήλαιο ήταν κλειστό αλλά έβγαλα φωτογραφία του εσωτερικού από τα ανοίγματα της καγκελόπορτας
Καταλήξαμε στην παραλία Μελιδόνι για μπάνιο. (Ομπρελοξαπλώστρες 20€ το σετ, λιγοστός κόσμος, άφθονος ελεύθερος χώρος). Βρήκα και παχιά σκιά για το αμάξι.
Φεύγοντας το απόγευμα είπαμε να κάνουμε ένα πέρασμα από τη Χώρα
Καθ' οδόν το Βρεττανικό Γεφύρι Κατουνίου.
Και ο Οδοστρωτήρας Όλγα λίγο πριν τη Χώρα.
Ο ένδοξος ατμοκίνητος οδοστρωτήρας, αφού για μισό αιώνα εργάστηκε αόκνως στην οδοποιία του νησιού, απολαμβάνει την σύνταξή του σε περίβλεπτο σημείο. Χωρίς τα σύγχρονα υδραυλικά συστήματα και μόνο με μηχανικές διατάξεις, χρειαζόταν Ηράκλεια δύναμη για να στρίψεις το τιμόνι ή να φρενάρεις αυτό το σιδερένιο τέρας!
Περισσότερα εδώ:
https://www.google.com/search?q=J.A.+MAFFEI+&+JACOB&rlz=1C1GGRV_enGR751GR751&sourceid=chrome&ie=UTF-8&amc=1&udm=50&aep=48&cud=0&source=chrome.crn.obic&mstk=AUtExfDkOw-wpXnqemgSDUlR_OGsfB3pIqBSpKDwo3WY5hjryu7iXCpH-eZHNhTz9GlczWGJ5SM4F8hJUBDXa58DEt-2L6log7AmFaYQE2qFJpF-TJrC-3YIIoJd_6Kb6rnrlpOJld2bJ9USuOmPFWxugMAskg73rUDrb50&csuir=1&mtid=3tS0apr7Ja2L9u8PhbOuqA4
Στη χώρα τα πάντα ήταν κλειστά – απόγευμα γαρ – και δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε στην έδρα μας και να ξανάρθουμε την επομένη. Το jps μας οδήγησε στον Αβλέμονα από συντομότερο δρόμο - άσφαλτο μεν αλλά ορεινή διαδρομή με συνεχείς στροφές.
Έτσι την άλλη μέρα φτάσαμε στη Χώρα το πρωί από άλλη διαδρομή, παρκάραμε στο δημοτικό παρκινγκ και περνώντας από το κεντρικό στενό
και την πλατεία του οικισμού
κατευθυνθήκαμε στο Κάστρο.
Η είσοδος ήταν ελεύθερη.
Στο χώρο μεταξύ άλλων και 4-5 εκκλησίες οι μισές ερειπωμένες
Η θέα της Χώρας από ψηλά.
και η παραλία Καψάλι (με λίγη προσπάθεια διακρίνονται τα Αντικύθηρα)
Για μπάνιο στην παραλία Χαλκός - 20€ το σετ, οικονομικές τιμές στην καντίνα (πήραμε ένα εξαιρετικό κλαμπ σάντουιτς 9€ και μπύρα ΜΑΜΟΣ 4€)
Η πρόσβαση με ασφαλτόδρομο (ο psilos3 στην ιστορία του αναφέρει χωματόδρομο - μάλλον στρώθηκε τελευταία).
Καθίσαμε μέχρι αργά το απόγευμα και στη συνέχεια για φαγητό στην ταβέρνα της Φιλιώς στο χωριό Κάλαμος που μας σύστησαν από το κατάλυμά μας. Μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι (ποιότητα, ποσότητα, τιμές) η δε μία μερίδα πάρθηκε πακέτο.
Βραδάκι ξαναπεράσαμε από τη Χώρα καθ’ οδόν για την επιστροφή. Η κίνηση ήταν αρκετά υποτονική με λίγα τουριστικά μαγαζάκια και λιγοστό κόσμο (τέλος σαιζόν). Καθίσαμε για ένα γλυκό στο καφέ Fossa (μάλλον ακριβό και όχι κάτι το ιδιαίτερο).
Την προτελευταία μέρα πήγα μόνος μου να δω δυο κοντινές παραλίες (που αναφέρει και ο psilos3)
Στην παραλία Λίμνη εκβάλλει ένας ξεροπόταμος και έχει μια ζώνη με τεράστια βότσαλα. Ανοργάνωτη και ερημική με 3-4 γυμνιστές σε μια άκρη.
Στην παραλία Καλαδί η πρόσβαση από ψηλά γίνεται με 170 σκαλοπάτια και είναι επίσης ανοργάνωτη.
Την υπόλοιπη μέρα την αφιερώσαμε στον Αβλέμονα και την παραλία που ήταν κυριολεκτικά στα πόδια μας.
Στον οικισμό με τα νέα και ανακαινισμένα οικήματα γίνονται εργασίες ανάπλασης και μεταμορφώνεται σε κόσμημα.
Οικία Kavallini με ηλιακό ρολόι στην είσοδο.
Το παλιό λιμενικό φυλάκιο.
Το κάστρο του Αβλέμονα στην είσοδο του κόλπου.
Οικοδομή του 1789 (κάτι μου θυμίζει αυτή η χρονολογία) ανακαινισμένη κατά το ήμισυ
Τελευταία μέρα μία από τα ίδια. Αφήσαμε το κατάλυμα στις 14.00 και στις 15.00 το F/B Porfyrousa σάλπαρε κατάμεστο με τους τελευταίους παραθεριστές για Νεάπολη.
Ένα τελευταίο βράδυ στη Σπάρτη για να σπάσω κάπως το δρόμο της επιστροφής.
Θυμόμουν το όνομα του ξενοδοχείου όπου είχαμε μείνει στην εκδρομή του Γυμνασίου: Μενελάιον.
–Έχετε ξανάρθει στο ξενοδοχείο μας ; ρώτησε ο ρεσεψιονίστ.
-Βεβαίως, του λέω, το 1972 !
Δειπνήσαμε με ψαρικά σε ρεστωράν (Κάπαρη) πίσω από το Δημαρχείο
και την επόμενη με περίμενε οδική διαδρομή κάπου 1100km μέχρι το σπίτι με μία παράκαμψη στην Κομοτηνή για λουκούμια από του Νεντίμ.
(9 διανυκτερεύσεις, 2950 χιλιόμετρα ταξιδιού, 61 στάσεις σε διόδια)
Η εκκλησιά που είδα εγώ δεν ήταν γαλάζια αλλά ένα μικρό εκκλησάκι στολισμένο για γάμο σε ένα κτήμα στο Μαρκόπουλο.
Φτάσαμε 12/9 απόγευμα μετά 930km οδικό ταξίδι και καταλύσαμε σε ένα ευρύχωρο B&B στο Μαρκόπουλο (K&C )
Το ίδιο βράδυ σε ψησταριά στα Καλύβια στο τραπέζι που μας παρέθεσε ο πατέρας του γαμπρού.
Το πρωινό καφεδάκι της Κυριακής στο Σούνιο με θέα τον επιβλητικό ναό του Ποσειδώνα αφού πρώτα κάναμε μια σύντομη στάση στο αρχαίο θέατρο Θορικού.
Και απόγευμα με τις κοστουμιές μας στο γάμο και το γλέντι. Ας είναι ευτυχισμένο το ζευγάρι!
Πρωί της Δευτέρας χαλαρή οδήγηση μέχρι Μονεμβασιά. (Klelia Hotel)
Προ αμνημονεύτων ετών είχα ξανάρθει εδώ στην εκδρομή του Γυμνασίου και δεν θυμόμουν απολύτως τίποτα.
Βόλτες στα στενά
Τουρίστες, ιδίως Ιταλοί, ενθουσιασμένοι με τα πετρόκτιστα.
και δείπνο στην «Ματούλα»
με παρέα.
Την επομένη ξεκινήσαμε για Πούντα και πέρασμα με το ferry boat για Ελαφόνησο. (Selinopetra Rooms)
Δυστυχώς ο καιρός, εκείνη ειδικά την ημέρα, είχε χαλάσει. Αρκεστήκαμε στο γύρο του νησιού με το αυτοκίνητο με στάσεις στην περιλάλητη παραλία του Σίμου
και στο Κάτω Νησί.
Το αρνάκι που μας σερβίρισαν στον Κέδρο ήταν κανονικά για 4 άτομα αλλά το κατάφερα.
Το εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα σε νησίδα.
Και η θέα του οικισμού από το εκκλησάκι.
Νωρίς το πρωί επιστροφή στην Πούντα και από τη Νεάπολη το F/B Porfyrousa για Κύθηρα (Τσιρίγο)
Το λιμανάκι των Κυθήρων σε νησίδα στον οικισμό Διακόφτι.
Maryianni Apartments με άμεση πρόσβαση και θέα στην παραλία του Αβλέμονα (Λουτρά Αφροδίτης)
Το μέρος από τα ομορφότερα τοπία που έχω δει και φυσικά πήγαμε αμέσως για απογευματινό μπάνιο. (Αλλού αναφέρεται ανάμεσα στα 10 γοητευτικότερα ψαροχώρια της Μεσογείου)
Βόλτα το σούρουπο στον μικροσκοπικό οικισμό και δείπνο με σταυλίσια μπριζόλα στο Ιταλικό MPOTZIO kafe
Πέμπτη 17/9 ξεκινήσαμε πρωί για Μυλοπόταμο, ένα γραφικό οικισμό του νησιού. Μια βόλτα στον κεντρικό δρόμο
και μετά μια σύντομη διαδρομή με το αμάξι στον καταρράκτη της Νεράιδας. Τέτοια εποχή ο καταρράκτης ήταν … χωρίς νερό. Μόνο πάπιες είχε στην λιμνούλα.
Στο καφέ-ρεστωράν Πλάτανος για μια ανάπαυλα.
δίπλα στο "σπίτι στη λίμνη"
Συνεχίσαμε για Κάτω Χώρα Μυλοποτάμου έναν μικρό οικισμό με πολλά ερειπωμένα πετρόχτιστα, άλλα ανακαινισμένα και ένα κάστρο
Το κάστρο αναξιοποίητο, χωρίς είσοδο, φύλαξη, είχε ένα γκρούπ επισκεπτών - οδοιπόρων με τα μπατόν τους (Ιταλοί)
Στη συνέχεια από έντονα κατηφορικό ασφαλτόδρομο για το σπήλαιο της Αγ. Σοφίας. Το σπήλαιο ήταν κλειστό αλλά έβγαλα φωτογραφία του εσωτερικού από τα ανοίγματα της καγκελόπορτας
Καταλήξαμε στην παραλία Μελιδόνι για μπάνιο. (Ομπρελοξαπλώστρες 20€ το σετ, λιγοστός κόσμος, άφθονος ελεύθερος χώρος). Βρήκα και παχιά σκιά για το αμάξι.
Φεύγοντας το απόγευμα είπαμε να κάνουμε ένα πέρασμα από τη Χώρα
Καθ' οδόν το Βρεττανικό Γεφύρι Κατουνίου.
Και ο Οδοστρωτήρας Όλγα λίγο πριν τη Χώρα.
Ο ένδοξος ατμοκίνητος οδοστρωτήρας, αφού για μισό αιώνα εργάστηκε αόκνως στην οδοποιία του νησιού, απολαμβάνει την σύνταξή του σε περίβλεπτο σημείο. Χωρίς τα σύγχρονα υδραυλικά συστήματα και μόνο με μηχανικές διατάξεις, χρειαζόταν Ηράκλεια δύναμη για να στρίψεις το τιμόνι ή να φρενάρεις αυτό το σιδερένιο τέρας!
Περισσότερα εδώ:
https://www.google.com/search?q=J.A.+MAFFEI+&+JACOB&rlz=1C1GGRV_enGR751GR751&sourceid=chrome&ie=UTF-8&amc=1&udm=50&aep=48&cud=0&source=chrome.crn.obic&mstk=AUtExfDkOw-wpXnqemgSDUlR_OGsfB3pIqBSpKDwo3WY5hjryu7iXCpH-eZHNhTz9GlczWGJ5SM4F8hJUBDXa58DEt-2L6log7AmFaYQE2qFJpF-TJrC-3YIIoJd_6Kb6rnrlpOJld2bJ9USuOmPFWxugMAskg73rUDrb50&csuir=1&mtid=3tS0apr7Ja2L9u8PhbOuqA4
Στη χώρα τα πάντα ήταν κλειστά – απόγευμα γαρ – και δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε στην έδρα μας και να ξανάρθουμε την επομένη. Το jps μας οδήγησε στον Αβλέμονα από συντομότερο δρόμο - άσφαλτο μεν αλλά ορεινή διαδρομή με συνεχείς στροφές.
Έτσι την άλλη μέρα φτάσαμε στη Χώρα το πρωί από άλλη διαδρομή, παρκάραμε στο δημοτικό παρκινγκ και περνώντας από το κεντρικό στενό
και την πλατεία του οικισμού
κατευθυνθήκαμε στο Κάστρο.
Η είσοδος ήταν ελεύθερη.
Στο χώρο μεταξύ άλλων και 4-5 εκκλησίες οι μισές ερειπωμένες
Η θέα της Χώρας από ψηλά.
και η παραλία Καψάλι (με λίγη προσπάθεια διακρίνονται τα Αντικύθηρα)
Για μπάνιο στην παραλία Χαλκός - 20€ το σετ, οικονομικές τιμές στην καντίνα (πήραμε ένα εξαιρετικό κλαμπ σάντουιτς 9€ και μπύρα ΜΑΜΟΣ 4€)
Η πρόσβαση με ασφαλτόδρομο (ο psilos3 στην ιστορία του αναφέρει χωματόδρομο - μάλλον στρώθηκε τελευταία).
Καθίσαμε μέχρι αργά το απόγευμα και στη συνέχεια για φαγητό στην ταβέρνα της Φιλιώς στο χωριό Κάλαμος που μας σύστησαν από το κατάλυμά μας. Μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι (ποιότητα, ποσότητα, τιμές) η δε μία μερίδα πάρθηκε πακέτο.
Βραδάκι ξαναπεράσαμε από τη Χώρα καθ’ οδόν για την επιστροφή. Η κίνηση ήταν αρκετά υποτονική με λίγα τουριστικά μαγαζάκια και λιγοστό κόσμο (τέλος σαιζόν). Καθίσαμε για ένα γλυκό στο καφέ Fossa (μάλλον ακριβό και όχι κάτι το ιδιαίτερο).
Την προτελευταία μέρα πήγα μόνος μου να δω δυο κοντινές παραλίες (που αναφέρει και ο psilos3)
Στην παραλία Λίμνη εκβάλλει ένας ξεροπόταμος και έχει μια ζώνη με τεράστια βότσαλα. Ανοργάνωτη και ερημική με 3-4 γυμνιστές σε μια άκρη.
Στην παραλία Καλαδί η πρόσβαση από ψηλά γίνεται με 170 σκαλοπάτια και είναι επίσης ανοργάνωτη.
Την υπόλοιπη μέρα την αφιερώσαμε στον Αβλέμονα και την παραλία που ήταν κυριολεκτικά στα πόδια μας.
Στον οικισμό με τα νέα και ανακαινισμένα οικήματα γίνονται εργασίες ανάπλασης και μεταμορφώνεται σε κόσμημα.
Οικία Kavallini με ηλιακό ρολόι στην είσοδο.
Το παλιό λιμενικό φυλάκιο.
Το κάστρο του Αβλέμονα στην είσοδο του κόλπου.
Οικοδομή του 1789 (κάτι μου θυμίζει αυτή η χρονολογία) ανακαινισμένη κατά το ήμισυ
Τελευταία μέρα μία από τα ίδια. Αφήσαμε το κατάλυμα στις 14.00 και στις 15.00 το F/B Porfyrousa σάλπαρε κατάμεστο με τους τελευταίους παραθεριστές για Νεάπολη.
Ένα τελευταίο βράδυ στη Σπάρτη για να σπάσω κάπως το δρόμο της επιστροφής.
Θυμόμουν το όνομα του ξενοδοχείου όπου είχαμε μείνει στην εκδρομή του Γυμνασίου: Μενελάιον.
–Έχετε ξανάρθει στο ξενοδοχείο μας ; ρώτησε ο ρεσεψιονίστ.
-Βεβαίως, του λέω, το 1972 !
Δειπνήσαμε με ψαρικά σε ρεστωράν (Κάπαρη) πίσω από το Δημαρχείο
και την επόμενη με περίμενε οδική διαδρομή κάπου 1100km μέχρι το σπίτι με μία παράκαμψη στην Κομοτηνή για λουκούμια από του Νεντίμ.
(9 διανυκτερεύσεις, 2950 χιλιόμετρα ταξιδιού, 61 στάσεις σε διόδια)
Attachments
Last edited:
