Ισπανία Camino Frances … Στα ξαφνικά!

[underwater]

Πάρα πολύ χρήσιμες όλες αυτές οι αναλυτικές πληροφορίες και τόσο υπέροχο που "τρέχουν" δύο ιστορίες ταυτόχρονα!

Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής, επειδή εξ όσων έχω καταλάβει το τερέν είναι κατά βάση επαρχιακοί δρόμοι (άσφαλτος) και χωματόδρομοι και όχι τόσο πεζοπορικα μονοπάτια: τι είδους παπούτσια χρειάζονται; Επειδή η αλήθεια είναι ότι τα ορειβατικά μποτάκια είναι εξαιρετικά άβολα στην άσφαλτο. Τα αθλητικά κάνουν τη δουλειά; Μήπως είναι καλύτερα κάποιες μέρες ορειβατικά και κάποιες αθλητικά;

 

[Dina Z]

Πάρα πολύ χρήσιμες όλες αυτές οι αναλυτικές πληροφορίες και τόσο υπέροχο που "τρέχουν" δύο ιστορίες ταυτόχρονα!

Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής, επειδή εξ όσων έχω καταλάβει το τερέν είναι κατά βάση επαρχιακοί δρόμοι (άσφαλτος) και χωματόδρομοι και όχι τόσο πεζοπορικα μονοπάτια: τι είδους παπούτσια χρειάζονται; Επειδή η αλήθεια είναι ότι τα ορειβατικά μποτάκια είναι εξαιρετικά άβολα στην άσφαλτο. Τα αθλητικά κάνουν τη δουλειά; Μήπως είναι καλύτερα κάποιες μέρες ορειβατικά και κάποιες αθλητικά;

Από Sarria έως Santiago το τερέν είναι μικτό. Χωματόδρομοι και μονοπάτια βατά καθώς επίσης και μεγάλα τμήματα σε άσφαλτο. Δυστυχώς δεν μπορώ να σου δώσω ένα ποσοστό γιατί δεν το βρήκα και πουθενά να αναφέρεται.
Εγώ πήγα με πεζοπορικά columbia που φοράω και στα ελληνικά βουνά και δεν είχα πρόβλημα στην άσφαλτο παρόλο που έχω ένα ζητηματάκι στη μέση. Σίγουρα δεν θα πάρεις δύο διαφορετικά ζευγάρια. Είναι πλεονασμός.
Είδα νεότερους με απλά αθλητικά αλλά εγώ δεν θα το τολμούσα γιατί θέλω το παπούτσι να μου προσφέρει ασφάλεια. Οι περισσότεροι και κυρίως αυτοί που είχαν διασχίσει τα Πυρηναία φορούσαν σαν τα δικά μου.
Ιδανικά θα πρότεινα ένα ζευγάρι με μαλακό πάτο (για την άσφαλτο) και καλή πρόσφυση για τα δυσκολότερα (λίγα) σημεία. Οπωσδήποτε αδιάβροχα και διαπνέοντα για να σε καλύπτουν και σε βροχή και σε ζέστη. Ενδεχομένως να κάνουν και τα λεγόμενα running αλλά δεν ξέρω αν έχουν πρόσφυση.

 

[underwater]

Από Sarria έως Santiago το τερέν είναι μικτό. Χωματόδρομοι και μονοπάτια βατά καθώς επίσης και μεγάλα τμήματα σε άσφαλτο. Δυστυχώς δεν μπορώ να σου δώσω ένα ποσοστό γιατί δεν το βρήκα και πουθενά να αναφέρεται.
Εγώ πήγα με πεζοπορικά columbia που φοράω και στα ελληνικά βουνά και δεν είχα πρόβλημα στην άσφαλτο παρόλο που έχω ένα ζητηματάκι στη μέση. Σίγουρα δεν θα πάρεις δύο διαφορετικά ζευγάρια. Είναι πλεονασμός.
Είδα νεότερους με απλά αθλητικά αλλά εγώ δεν θα το τολμούσα γιατί θέλω το παπούτσι να μου προσφέρει ασφάλεια. Οι περισσότεροι και κυρίως αυτοί που είχαν διασχίσει τα Πυρηναία φορούσαν σαν τα δικά μου.
Ιδανικά θα πρότεινα ένα ζευγάρι με μαλακό πάτο (για την άσφαλτο) και καλή πρόσφυση για τα δυσκολότερα (λίγα) σημεία. Οπωσδήποτε αδιάβροχα και διαπνέοντα για να σε καλύπτουν και σε βροχή και σε ζέστη.

Σε ευχαριστώ πολύ για την αναλυτική απάντηση!

 

[Dina Z]

Δευτέρα 25 Μαΐου: Έχω να περπατήσω μόνο 15 χλμ. και σύμφωνα με τις πληροφορίες μου με περισσότερη σκιά. Ευτυχώς γιατί η κούραση άρχισε να συσσωρεύεται. Πρόσω ολοταχώς λοιπόν για το Melide.
Κάποιοι θεωρούν πως το κομμάτι από το Palas de Rei έως την Arzua (που θα φθάσω αύριο) είναι το ωραιότερο… Δεν είμαι σίγουρη αλλά πράγματι είχε σκιά και καθόλου ανηφόρα. Σήμερα πάντως κατάφερα να ξεκινήσω στις 6.30΄ ώστε να γλυτώσω ζέστη.
Περπατάω στην άκρη της πόλης συναντώντας κι άλλους πεζοπόρους και απολαμβάνοντας την ησυχία, την πρωινή δροσιά και τον ήχο των πουλιών.

Αυτός o χάρτης δείχνει με κόκκινη γραμμή την άσφαλτο, με τη κίτρινη το camino.

Κι εδώ βάζουν σφραγίδες

Η διαδρομή στο μεγαλύτερο μέρος της είναι κάπως έτσι

Παρέλειψα να αναφερθώ στα horréos που τα βλέπεις και μέσα στα χωριά και στα κτήματα. Κάποια από αυτά είναι πάνω από 100, ακόμα και 1000 ετών και χρησίμευαν ως αποθήκες σιτηρών, καλαμποκιού, φρούτων κλπ. Χτίζονταν υπερυψωμένες για προστασία από υγρασία και τρωκτικά. Δεν πρόκειται απλά για ιστορικές κατασκευές αλλά και για σύμβολα της Γαλικιανής αγροτικής παράδοσης.

Διασχίζω την μεσαιωνική γέφυρα στο χωριό Furelos.

Όμορφο χωριό και μετανιώνω που δεν διανυκτέρευσα εδώ! Σχεδίαζα να κάνω μια μεγάλη βόλτα στον διαμορφωμένο χώρο δίπλα στο ποτάμι.

Αλλάζω γνώμη και αντί αυτού προτιμώ να προχωρήσω τα τελευταία 2 χλμ προς τον προορισμό μου γιατί οι δυνάμεις μου δεν ….

Το Melide είναι τουριστική πόλη 6.000 κατοίκων διάσημη για το χταπόδι, τοπική σπεσιαλιτέ της Γαλικίας, όπου μια μικρή μερίδα κόστιζε 17-20€. Παρατήρησα πως υπήρχαν κάποια μεγάλα εστιατόρια, προφανώς για τα γκρουπ. Ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Η δε πόλη αδιάφορη

Είχα σημειώσει ένα μπαράκι στη πόλη που παίζει γαλικιανή μουσική. Το μόνο κακό του, πως δεν βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο κατάλυμά μου. Μαντέψτε τι διάλεξα

 

[ioanna karagianni]

Κι εμένα με εντυπωσίασαν τα horréos, πολύ μελετημένες κατασκευές, και μου αρέσει που τα χρησιμοποιούν ακόμα.

 

[Dina Z]

Κι εμένα με εντυπωσίασαν τα horréos, πολύ μελετημένες κατασκευές, και μου αρέσει που τα χρησιμοποιούν ακόμα.

Όπως το λες. Και κάποια (όπως στην τελευταία φωτ.) μοιάζουν να έχουν κατασκευαστεί πρόσφατα

 

[Dina Z]

Τρίτη 26 Μαΐου: Θα περπατήσω 14 χλμ. έως την Arzua και μετά θα πάρω λεωφορείο ή ταξί έως το O Pedrouzo. Έτσι κλέβω περί τα 20 χλμ. Απόψε διανυκτερεύω σε κάμπινγκ, παρακαλώ! Ή είσαι άγριο νιάτο ή δεν είσαι
Βγαίνω εύκολα από την πόλη

και μπαίνω στο μονοπάτι, που ξεκινάει κάπως έτσι

Ο φίλος μου ο Γερμανός, που καλημέρισα νωρίτερα με τραβάει μια φωτογραφία, εν αγνοία μου. Τι ευγενικό!

… συνεχίζω σε δασικά μονοπάτια με ευκάλυπτους. Μαγεία!

Διασχίζω χωρίς στάση το Boente

και ξαναβγαίνω στην εξοχή

Στο Ribadiso κάνω στάση στο μεσαιωνικό του γεφύρι

… και μετά μέσω του επαρχιακού φθάνω στην Arzua

Βρίσκω την στάση του λεωφορείου, επιβεβαιώνω την ώρα και κάθομαι στην σκιερή πλατεία ν’ απολαύσω την paella μου.

Ευτυχώς που σηκώθηκα έγκαιρα γιατί τελικά το λεωφορείο έφυγε 10΄νωρίτερα.
Γενικά σχημάτισα την εντύπωση πως στην Ισπανική επαρχία τα πράγματα είναι χαλαρά και οι χρόνοι μερικές φορές σχετικοί. Κάνω λάθος;

Σε λιγότερο από μισή ώρα έφθασα


Το κάμπινγκ διέθετε πισίνα, καντίνα και 'τραπεζαρία΄ Η δε σκηνή μου και ανεμιστήρα.


Νόμιζα πως θα εντυπωσίαζα την κόρη μου αλλά εκείνη, σχολίασε γελώντας πως αυτό δεν είναι κάμπινγκ αλλά glam-ping (glamorous camping). Τον ξέρατε τον όρο;
Τι θέλεις να διαλέξω, κοπελιά; Ελεύθερο; Πρώτη φορά στη ζωή μου μένω σε σκηνή!
Πιθανόν και … τελευταία!

 

[Dina Z]

Τετάρτη 27 Μαΐου: Τελευταία ημέρα στο camino. Το πρόγραμμά μου έλεγε να πάω με ταξί έως το Lavacolla και να περπατήσω μόνο τα τελευταία 10 χλμ. μέχρι το Santiago. Το προηγούμενο βράδυ στέλνω μήνυμα σ’ ένα ταξί πως θέλω να με παραλάβει από το κάμπινγκ στις 6.00΄πμ. Η απάντηση ήρθε απόλυτη ‘Μπορώ στις 7.00’ . Δηλαδή, φίλτατε, θέλεις 23€ για 11 χλμ. και δεν διαπραγματεύεσαι και την ώρα; Στράβωσα.
Το ζυγίζω από εδώ, το μετράω από εκεί και παίρνω την … ηρωική απόφαση: Θα περπατήσω!

Ήταν 19 χλμ. αλλά ένοιωθα χωρίς πολλή ενέργεια. Αποφασίζω να σηκωθώ αξημέρωτο ώστε να το πάω σιγά-σιγά και να κερδίσω και σε δροσιά. Περί τις 5.00 το πρωί κάποιοι από το κάμπινγκ ξεκινούν. Στις 5.30΄ διαβαίνω κι εγώ την έξοδο μέσα στο απόλυτο σκοτάδι…

Ο φακός μου δεν βοηθάει και πολύ. Λίγο πιο πάνω δεν βλέπω την διασταύρωση και στρίβω λάθος. Ευτυχώς που ο δρόμος οδηγούσε σε αδιέξοδο γιατί ποιος ξέρει που θα είχα φτάσει!
Όλως περιέργως δεν αγχώνομαι καθόλου. Αντιθέτως είμαι μέσα στη καλή χαρά και την αισιοδοξία. Θα το βρωωω!
Γυρίζω πίσω και για καλή μου τύχη, συναντώ την όμορφη Φαμπιόλα από την Ρουμανία, ζητώ την άδειά της και μέχρι να βγει το πρώτο φως βαδίζουμε μαζί. Ας πάρω και την βοήθεια των νέων!
Που πάω η τρελή μέσα στα κατάμαυρα σκοτάδια με υπερμετρωπία και καταρράκτη μαζί;
Όταν πια φωτίζει απολαμβάνω το μονοπάτι

Λίγο πιο κάτω συναντώ κι έναν μικρό καταρράκτη. Τι ωραία να περπατάω και να ακούω μόνο τον ήχο του νερού! Αλλά να βλέπω κιόλας που πάω, έτσι;

Όμως καθώς η ώρα περνάει τα χιλιόμετρα πέφτουν πιο αργά. Τα τελευταία 5 χλμ καθώς και η ανηφόρα μέχρι το Monte do Gozo μου φαίνονται ατελείωτα.
Monte do Gozo είναι ο λόφος από τον οποίο οι παλιοί προσκυνητές αντίκριζαν πρώτη φορά το Santiago και τον καθεδρικό.

Στην είσοδο της πόλης μας καλωσορίζει το άγαλμα του προσκυνητή

Δεν μου αρέσει καθόλου που μετά από πέντε ημέρες στα μονοπάτια της εξοχής ξαναβρίσκομαι σε μεγάλη πόλη.

Προχωρώ σχεδόν μηχανικά αναζητώντας ένα δροσερό μέρος για να φάω και να ανακτήσω δυνάμεις. Το βρίσκω στη στοά πίσω από τον καθεδρικό.

Νοιώθω εξαντλημένη και για πρώτη φορά θλιμμένη. Από εδώ και πέρα τα πράγματα είναι καθαρά διαδικαστικά. Μακάρι να μπορούσα να διακτινιστώ στο σπίτι μου! Παραλαμβάνω την βαλίτσα μου από τα κεντρικά γραφεία της μεταφορικής και φεύγω με το τρένο για Μαδρίτη, όπου θα διανυκτερεύσω απόψε. Αύριο το μεσημέρι πετάω για Αθήνα

 

[Yorgos]

Εμπειριάρα και ιστοριάρα. Και πολύ όμορφη γραφή, συν τις φωτό, εύγε.

Άσχετο (εντάξει όχι τόσο) αλλά στους κινηματογράφους παίζουν αυτό:
Ο Γαλαξίας πληροφορίες για την ταινία - Athinorama.gr
Με θέμα το Camino απ' ο,τι διαβάζω και είναι και Μπουνιουέλ.

 

[Dina Z]

Εμπειριάρα και ιστοριάρα. Και πολύ όμορφη γραφή, συν τις φωτό, εύγε.

Άσχετο (εντάξει όχι τόσο) αλλά στους κινηματογράφους παίζουν αυτό:
Ο Γαλαξίας πληροφορίες για την ταινία - Athinorama.gr
Με θέμα το Camino απ' ο,τι διαβάζω και είναι και Μπουνιουέλ.

Ευχαριστώ για τα ευγενικά σου λόγια, φίλε @Yorgos.
Το γράψιμο δεν είναι σπουδαία δεξιότητά μου αλλά προσπάθησα με ειλικρίνεια, να δώσω μια μικρή εικόνα για το Camino στους φίλους τραβελστορίτες για ένα ταξίδι που για εμένα ήταν εντελώς διαφορετικό από τα άλλα.
Η Ισπανία είναι δίπλα αλλά με το Camino έφθασα πολύ μακριά.

 

[annoula]

Απίθανη ιστορία!

 

[Dina Z]

Επίλογος​

Δεν ήξερα τι να περιμένω και αναρωτιόμουν τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσω. Προσθέστε το γεγονός πως πήγαινα κάπου για πρώτη φορά ολομόναχη, συν το ότι έχω το άγχος στο τσεπάκι. Πως λέμε χαρακτήρας ψύχραιμος; Ε, καμία σχέση! Τα παραπάνω με πήγαν πολλές φορές μπρος-πίσω.

Εσείς εύλογα θα ρωτήσετε γιατί δεν απευθύνθηκα σε μια εταιρία όπως έπραξε η φίλη @ioanna karagianni Και το κόλλημα, να θέλω να τα οργανώνω μόνη μου, που το πάτε;
Βοήθεια πήρα μόνο από εφαρμογές (το camino ninja το βρήκα βολικότερο από άλλες) και δεν θα είχα επιβιώσει χωρίς το google translate.

Αποφάσισα να αντιμετωπίσω ανασφάλειες και αναστολές και να … διαβώ τον Ρουβίκωνα.
Το camino με αντάμειψε! Έζησα 5 ημέρες μέσα στην απόλυτη χαρά. Τις όποιες μικρό-δυσκολίες τις αντιμετώπισα με χαμόγελο, ως εμπόδια που έπρεπε να υπερβώ κι όχι ως προβλήματα. Μεγάλη βοήθεια σε αυτό οι άνθρωποι που συναντούσα. Υπέροχοι άνθρωποι… μια κοινωνία αγγελικά πλασμένη… Μόνη χωρίς να νοιώθω καθόλου μοναξιά!

Το camino είναι πολύ περισσότερα από το να φθάσεις στο Σαντιάγκο. Και αυτό το διαπιστώνεις όταν επιστρέψεις σπίτι. Οι ‘δάσκαλοι’ που συνάντησα κι οι σκέψεις, που κρατούσα σε χαρτί, αποδείχθηκαν τα πολυτιμότερα στοιχεία. Τι να κάνω σουβενίρ και φωτογραφίες;;;

Εξαίρεση οι selfie με τους φίλους – αδέρφια!
Όπως ο Karl από την Βαυαρία που μου έδειξε ασκήσεις για να ξεκουράσω την πλάτη μου

η Terrie από τον Δυτικό Καναδά, η Jessie φοιτήτρια από την Καλιφόρνια, το ζευγάρι των Σκωτσέζων, που είχαν την έννοια μου (!) στο κακοτράχαλο σημείο του Portomarin και πολλοί άλλοι, που κρατάω για πάντα στις αναμνήσεις και στην καρδιά μου.

Λένε, Camino provides and gives you what you need. Συμφωνώ απολύτως. Νόμιζα πως θα πιεστώ ψυχικά. Κάθε άλλο! Ανησυχούσα πως η φυσική μου κατάσταση δεν θα μου επιτρέψει τόσα χιλιόμετρα. Λάθος!

Έφευγα από το Ελ. Βενιζέλος διστακτική… αμήχανη… Επέστρεψα εξαντλημένη και άρρωστη.
Με ψυχή όμως ολόφρεσκια και διαφορετική.
Γι’ αυτό και ήδη ονειρεύομαι το επόμενο.

Εκτός κι αν μου κάνω πάλι καμιά έκπληξη και βρεθώ κάπου άλλου … Στα ξαφνικά!