Written by: Georgios Axarlis
Lencois Maranhenses - Βραζιλία
[caption id="attachment_362713" align="aligncenter" width="1600"] Photo by rosanetur[/caption]
Η χάωδης, εξωτική και τροπική Βραζιλία μπορεί να καυχιέται για πολλά φυσικά θαύματα, από τον Αμαζόνιο και τους καταρράκτες του Ιγκουασού μέχρι την ίσως καλύτερη θέα αστικού τοπίου στον κόσμο, πάνω από το Ρίο. Σε μια χώρα τόσο αχανή ωστόσο, οι εκπλήξεις καραδοκούν.
Μια από τις λιγότερο γνωστές φέρει το όνομα Parque Nacional dos Lencois Maranhenses, στη βορειανατολική επαρχία Maranhao. Πρόκειται για ένα εθνικό πάρκο έκτασης 1550 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που αποτελείται από ατέλειωτους αμμόλοφους (lencois σημαίνει σεντόνια) όπου τη βροχερή περίοδο (Ιούνιος-Αύγουστος) το νερό της βροχής δημιουργεί κρυστάλινες λίμνες ανάμεσα στους αμμόλοφους, με τις εξωτικές παραλίες, τις μανγκρόβιες και τα αποδημητικά πουλιά να συνθέτουν ένα μοναδικό θέαμα.
Το πάρκο είναι προσβάσιμο από διάφορες πλευρές, αλλά η αγαπημένη μας είναι από το χωριό Santo Amaro, από τη δυτική πλευρά, όπου οι αμμώδεις όχθες του ποταμού δημιουργούν ιδιαίτερες παραλίες. Το πάρκο προσφέρεται για trekking (ειδικά κάτω από το φως του φεγγαριού η εμπειρία είναι αξέχαστη), με τα περισσότερα τουρ να διαρκούν 3-4 ημέρες όπου κανείς διανυκτερεύει στις αιώρες των απομονωμένων μικροσκοπικών χωριών, ενώ για κάτι ακόμη πιο ιδιαίτερο, υπάρχει η δυνατότητα πτήσης πάνω από το πάρκο με μικρά αεροπλάνα, με το θέαμα να κόβει την ανάσα.
Jellyfish Lake - Palau
[caption id="attachment_362710" align="aligncenter" width="960"] Photo by roanokecollege[/caption]
Το Παλάου είναι ένα μικρό νησιωτικό κράτος 20 χιλιάδων κατοίκων στον Ειρηνικό. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από περίπου 340 νησιά, στα οποία ο τουρισμός –κυρίως από την Κίνα- εστιάζει στην ασύλληπτη ομορφιά των κοραλλιογενών υφάλων (έναν από τους κορυφαίους προορισμούς για καταδύσεις στον κόσμο) και των καταπράσινων βραχονησίδων Rock Islands που τους περιβάλλει. Ένα νησί όμως κλέβει την παράσταση: το Eil Malk, στο οποίο βρίσκεται η Jellyfish Lake, μια φυσική λίμνη με εκατομμύρια ακίνδυνες μέδουσες, αφού λόγω έλλειψης απειλητικών για τις μέδουσες ειδών, αυτές δε χρειάστηκε να αναπτύξουν άμυνες.
Το θέαμα για όσους φτάσουν μέχρι το μακρινό αυτό προορισμό για snorkelling είναι εκπληκτικό: ο κάθε snorkeller βρισκεται ανάμεσα σε χιλιάδες μέδουσες κάτω από το νερό, σε μια πανδαισία χρωμάτων, με τις μέδουσες να τον αγγίζουν χωρίς κανένα απολύτως κίνδυνο, περιβαλλόμενος από ένα ειδυλλιακό τοπίο. Η αίσθηση είναι ακόμη πιο έντονη λόγω της κλιμάκωσης της εμπειρίας: Η είσοδος στο νερό γίνεται από ένα σχετικά σκοτεινό σημείο της λίμνης, αφού ο ίσκιος των δέντρων καλύπτει τον ήλιο. Με δεδομένο ότι οι μέδουσες χρειάζονται τον ήλιο για την επιβίωσή τους, πρέπει κανείς να κολυμπήσει προς το κέντρο της λίμνης, που είναι πιο έκθετο στο φυσικό φως, όπου σταδιακά ο αριθμός των μεδουσών μετατρέπεται από απλώς αισθητός σε συγκλονιστικός.
Υπάρχουν και προβλήματα πάντως στον παράδεισο, αφού ο αριθμός των μεδουσών έχει μειωθεί εντυπωσιακά τον τελευταίο χρόνο και πολλά από τα μικρά πρακτορεία ανέστειλαν τις εκδρομές στη λίμνη, που με 100$ εισιτήριο αποτελεί μια από τις βασικές πηγές τουριστικών εσόδων του μικροσκοπικού κράτους. Η αιτία φαίνεται να είναι η παρατεταμένη ξηρασία που προκλήθηκε από το μετεωρολογικό φαινόμενο El Nino. Ωστόσο, μια αχτίδα φωτός φαίνεται να ξεπροβάλλει τους τελευταίους μήνες, με τον αριθμό των μεδουσών να επανακάμπτει, όπως έκανε και στο παρελθόν (το 1998 πάλι υπήρχαν σοβαρές ανησυχίες για τη δραματική μείωση του αριθμούς τους, αλλά ανέκαμψαν μέσα σε 18 μήνες). Με λίγη τύχη, το φυσικό αυτό θαύμα θα είναι και πάλι επισκέψιμο από τα τέλη του 2018...
Salar de Uyuni - Βολιβία
[caption id="attachment_362712" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Georgios Axarlis[/caption]
Μια από τις πιο αυθεντικές χώρες της Νοτίου Αμερικής, η Βολιβία, κάνει δειλά αλλά αποφασιστικά βήματα για να βγει από την τουριστική της αφάνεια. Ανάμεσα στα όσα εκπληκτικά διαθέτει η χώρα στο τουριστικό της οπλοστάσιο, από την πιο αυθεντική ινδιάνικη κουλτούρα των Άνδεων, τους μυστηριώδεις αρχαιολογικούς χώρους χιλιετιών και τα σχεδόν απάτητα δάση του Αμαζονίου, ξεωρίζει η έρημος του αλατιού που δημιουργήθηκε από τη φυσική αποξήρανση διαδοχικών λιμνών πριν από χιλιάδες χρόνια. Πιο γνωστή διεθνώς για τα αμύθητα κοιτάσματα λιθίου που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, η περιοχή του Salar de Uyuni εδώ και δεκαετίες αποτελούσε ένα καλά κρυμμένο μυστικό για περιπετειώδεις ταξιδιώτες και πλέον είναι πιο προσβάσιμη από ποτέ.
Με έκταση μεγαλύτερη της Κρήτης και σε υψόμετρα που ξεπερνούν τα 5.000 μέτρα, οι ταξιδιώτες που θα επιλέξουν να φτάσουν ως εδώ θα βρεθούν ατνιμέτωποι με μια έρημο όπου το ατέλειωτο αλάτι δημιουργεί τοπία σουρεαλιστικά όσο και μαγικά: το απέραντο λευκό παντρεύεται με το βαθύ γαλάζιο του ουρανού, ενώ ξεχασμένες νησίδες με τεράστιους κάκτους σπάνε την εντυπωσιακή μονοτονία. Όταν μάλιστα βρέχει, το λιγοστό νερό δημιουργεί αντικατοπτρισμούς με τα σύννεφα του υψιπέδου και το θέαμα αποτελεί τον οργασμό του κάθε φυσιολάτρη φωτογράφου, με την έλλειψη προοπτικής να προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες για σουρεαλιστικές λήψεις.
Η πρόσβαση συνήθως γίνεται με τζιπ και τα περισσότερα ολιγομελή τουρ διαρκούν από δύο έως πέντε ημέρες, ενώ η επίσκεψη εύκολα συνδυάζεται με άλλα φυσικά θαύματα της περιοχής, όπως οι γεωγλυφικοί σχηματισμοί και τα ενεργά ηφαίστεια στα σύνορα με τη Χιλή, πολλά εκ των οποίων προσφέρουν τη δυνατότητα να αγγίξει κανείς τα 6.000 μέτρα με σχετικά εύκολη πρόσβαση για όσους είναι σε καλή φυσική κατάσταση κι έχουν εγκλιματιστεί στο υψόμετρο.
Simien Mountains – Αιθιοπία
[caption id="attachment_362709" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Thomas Maluck[/caption]
Ξεπερνώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος, η Αιθιοπία σιγά-σιγά κάνει την εμφανισή της στο τουριστικό στερέωμα. Οι σκαλιστές στο βράχο εκκλησίες της Λαλιμπέλα, οι φυλές στην κοιλάδα του Όμο, τα κολαστήρια της Danakil είναι προορισμοί που σταδιακά βρίσκουν τη θέση τους στις λίστες των επίδοξων ταξιδιωτών.
Εμείς όμως θα θέλαμε να σταθούμε σε ένα από τα Μνημεία Φυσικής Ομορφιάς υπό Κίνδυνο Εξαφάνισης της UNESCO, τα Όρη Simien. Η ηφαιστειογενής οροσειρά που δημιουργήθηκε από τη λάβα που κατέκλυσε την περιοχή περίπου πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια οφείλει την μοναδικότητα του τοπίου της ακριβώς στην ιδιαιτερότητα της δημιουργίας της (μόνο η οροσειρά Drakensberg στη Νότιο Αφρική είναι ανάλογης προέλευσης).
Τα treks που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει στον εθνικό δρυμό δίνουν στον επισκέπτη την ευκαιρία να γνωρίσει την αρχέγονη αρχιτεκτονική των τοπικών κοινοτήτων, να έρθει σε επαφή με αίγαγρους walua, μπαμπουίνους, αγριόγατες caracal και –με λίγη τύχη- αιθιοπικούς λύκους. Ακόμη σημαντικότερη είναι η επίπτωση της επίσκεψης του επίδοξου ταξιδιώτη: η νέα πρωτοβουλία των τοπικών αρχών σε συνεργασία με φορείς όπως το African Wildlife Foundation δημιουργεί νέα, μοναδικά μονοπάτια που φέρνουν τους επισκέπτες σε κοινότητες και τοποθεσίες όπου ο τουρισμός είναι άγνωστος. Έτσι και ο επισκέπτης έχει μια πολύ πιο αυθεντική εμπειρία σε σχέση με άλλους προορισμούς ανά τον κόσμο, ενώ οι ντόπιοι αποκτούν εισοδήματα που τους αποτρέπουν από την αποψίλωση του εθνικού πάρκου.
Los Llanos - Venezuela
[caption id="attachment_362711" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Georgios Axarlis[/caption]
Ενώνοντας τη Βενεζουέλα και την Κολομβία αδιαφορώντας για τα πολιτικά τους σύνορα, εκτείνεται ένα σύμπλεγμα από καταπράσινες κοιλάδες που είναι γνωστό ως Los Llanos. Γνωστή για τους καουμπόηδες και τους ιδιότροπους τύπους που παράγει (όπως ο Ούγκο Τσάβες), η περιοχή αποτελεί ένα καλά κρυμμένο μυστικό για τους λάτρες της φύσης. Οι βροχοπτώσεις της βροχερής περιόδου μετατρέπουν τις κοιλάδες σε έναν εντυπωσιακό αχανή υδροβιότοπο με απεριόριστες δυνατότητες για τους φυσιολάτρεις: η παρατήρηση πουλιών είναι εντυπωσιακή, τα ηλιοβασιλέματα ονειρικά, οι μικρές παραδοσιακές κοινότητες ξεχωρίζουν για το χαρακτήρα και τη μουσική τους, οι εξορμήσεις για ψάρεμα και μαγείρεμα πιράνχας με κανό είναι απολαυστικές, οι ευκαιρίες για ιππασία στην άγρια φύση μοναδικές και η πιθανότητα εντοπισμού γιγάντιων σκατζόχοιρων, μυρμηγκοφάγων, δελφινιών γλυκού νερού.
Η δραστηριότητα που ίσως ξεχωρίζει περισσότερο είναι ο εντοπισμός ανακόντα. Με το που ξεκινάει η ξηρή περίοδος οι περισσότεροι βάλτοι στερεύουν κια πομένουν μικρές λίμνες, στις οποίες καταφεύγουν τα τεράστια ερπετά. Με τη βοήθεια των ντόπιων, οι επισκέπτες φορώντας γαλότσες και χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια τους, μπαίνουν στις λίμνες και εντοπίζοντας κάποιο ανακόντα το ακινητοποιούν με τη συνδρομή όλων, νιώθοντας την κτηνώδη του δύναμη, πριν το απελευθερώσουν και πάλι στη φύση. Για τους λάτρεις της αδρεναλίνης είναι μια πργματική πρόκληση, ενώ η ιδιαιτερότητα των κλιματολογικών συνθηκών καθιστά σχεδόν βέβαιηο τον εντοπισμό των ανακόντα, όπως πουθενά αλλού στον κόσμο.
Lencois Maranhenses - Βραζιλία
[caption id="attachment_362713" align="aligncenter" width="1600"] Photo by rosanetur[/caption]
Η χάωδης, εξωτική και τροπική Βραζιλία μπορεί να καυχιέται για πολλά φυσικά θαύματα, από τον Αμαζόνιο και τους καταρράκτες του Ιγκουασού μέχρι την ίσως καλύτερη θέα αστικού τοπίου στον κόσμο, πάνω από το Ρίο. Σε μια χώρα τόσο αχανή ωστόσο, οι εκπλήξεις καραδοκούν.
Μια από τις λιγότερο γνωστές φέρει το όνομα Parque Nacional dos Lencois Maranhenses, στη βορειανατολική επαρχία Maranhao. Πρόκειται για ένα εθνικό πάρκο έκτασης 1550 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που αποτελείται από ατέλειωτους αμμόλοφους (lencois σημαίνει σεντόνια) όπου τη βροχερή περίοδο (Ιούνιος-Αύγουστος) το νερό της βροχής δημιουργεί κρυστάλινες λίμνες ανάμεσα στους αμμόλοφους, με τις εξωτικές παραλίες, τις μανγκρόβιες και τα αποδημητικά πουλιά να συνθέτουν ένα μοναδικό θέαμα.
Το πάρκο είναι προσβάσιμο από διάφορες πλευρές, αλλά η αγαπημένη μας είναι από το χωριό Santo Amaro, από τη δυτική πλευρά, όπου οι αμμώδεις όχθες του ποταμού δημιουργούν ιδιαίτερες παραλίες. Το πάρκο προσφέρεται για trekking (ειδικά κάτω από το φως του φεγγαριού η εμπειρία είναι αξέχαστη), με τα περισσότερα τουρ να διαρκούν 3-4 ημέρες όπου κανείς διανυκτερεύει στις αιώρες των απομονωμένων μικροσκοπικών χωριών, ενώ για κάτι ακόμη πιο ιδιαίτερο, υπάρχει η δυνατότητα πτήσης πάνω από το πάρκο με μικρά αεροπλάνα, με το θέαμα να κόβει την ανάσα.
Jellyfish Lake - Palau
[caption id="attachment_362710" align="aligncenter" width="960"] Photo by roanokecollege[/caption]
Το Παλάου είναι ένα μικρό νησιωτικό κράτος 20 χιλιάδων κατοίκων στον Ειρηνικό. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από περίπου 340 νησιά, στα οποία ο τουρισμός –κυρίως από την Κίνα- εστιάζει στην ασύλληπτη ομορφιά των κοραλλιογενών υφάλων (έναν από τους κορυφαίους προορισμούς για καταδύσεις στον κόσμο) και των καταπράσινων βραχονησίδων Rock Islands που τους περιβάλλει. Ένα νησί όμως κλέβει την παράσταση: το Eil Malk, στο οποίο βρίσκεται η Jellyfish Lake, μια φυσική λίμνη με εκατομμύρια ακίνδυνες μέδουσες, αφού λόγω έλλειψης απειλητικών για τις μέδουσες ειδών, αυτές δε χρειάστηκε να αναπτύξουν άμυνες.
Το θέαμα για όσους φτάσουν μέχρι το μακρινό αυτό προορισμό για snorkelling είναι εκπληκτικό: ο κάθε snorkeller βρισκεται ανάμεσα σε χιλιάδες μέδουσες κάτω από το νερό, σε μια πανδαισία χρωμάτων, με τις μέδουσες να τον αγγίζουν χωρίς κανένα απολύτως κίνδυνο, περιβαλλόμενος από ένα ειδυλλιακό τοπίο. Η αίσθηση είναι ακόμη πιο έντονη λόγω της κλιμάκωσης της εμπειρίας: Η είσοδος στο νερό γίνεται από ένα σχετικά σκοτεινό σημείο της λίμνης, αφού ο ίσκιος των δέντρων καλύπτει τον ήλιο. Με δεδομένο ότι οι μέδουσες χρειάζονται τον ήλιο για την επιβίωσή τους, πρέπει κανείς να κολυμπήσει προς το κέντρο της λίμνης, που είναι πιο έκθετο στο φυσικό φως, όπου σταδιακά ο αριθμός των μεδουσών μετατρέπεται από απλώς αισθητός σε συγκλονιστικός.
Υπάρχουν και προβλήματα πάντως στον παράδεισο, αφού ο αριθμός των μεδουσών έχει μειωθεί εντυπωσιακά τον τελευταίο χρόνο και πολλά από τα μικρά πρακτορεία ανέστειλαν τις εκδρομές στη λίμνη, που με 100$ εισιτήριο αποτελεί μια από τις βασικές πηγές τουριστικών εσόδων του μικροσκοπικού κράτους. Η αιτία φαίνεται να είναι η παρατεταμένη ξηρασία που προκλήθηκε από το μετεωρολογικό φαινόμενο El Nino. Ωστόσο, μια αχτίδα φωτός φαίνεται να ξεπροβάλλει τους τελευταίους μήνες, με τον αριθμό των μεδουσών να επανακάμπτει, όπως έκανε και στο παρελθόν (το 1998 πάλι υπήρχαν σοβαρές ανησυχίες για τη δραματική μείωση του αριθμούς τους, αλλά ανέκαμψαν μέσα σε 18 μήνες). Με λίγη τύχη, το φυσικό αυτό θαύμα θα είναι και πάλι επισκέψιμο από τα τέλη του 2018...
Salar de Uyuni - Βολιβία
[caption id="attachment_362712" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Georgios Axarlis[/caption]
Μια από τις πιο αυθεντικές χώρες της Νοτίου Αμερικής, η Βολιβία, κάνει δειλά αλλά αποφασιστικά βήματα για να βγει από την τουριστική της αφάνεια. Ανάμεσα στα όσα εκπληκτικά διαθέτει η χώρα στο τουριστικό της οπλοστάσιο, από την πιο αυθεντική ινδιάνικη κουλτούρα των Άνδεων, τους μυστηριώδεις αρχαιολογικούς χώρους χιλιετιών και τα σχεδόν απάτητα δάση του Αμαζονίου, ξεωρίζει η έρημος του αλατιού που δημιουργήθηκε από τη φυσική αποξήρανση διαδοχικών λιμνών πριν από χιλιάδες χρόνια. Πιο γνωστή διεθνώς για τα αμύθητα κοιτάσματα λιθίου που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, η περιοχή του Salar de Uyuni εδώ και δεκαετίες αποτελούσε ένα καλά κρυμμένο μυστικό για περιπετειώδεις ταξιδιώτες και πλέον είναι πιο προσβάσιμη από ποτέ.
Με έκταση μεγαλύτερη της Κρήτης και σε υψόμετρα που ξεπερνούν τα 5.000 μέτρα, οι ταξιδιώτες που θα επιλέξουν να φτάσουν ως εδώ θα βρεθούν ατνιμέτωποι με μια έρημο όπου το ατέλειωτο αλάτι δημιουργεί τοπία σουρεαλιστικά όσο και μαγικά: το απέραντο λευκό παντρεύεται με το βαθύ γαλάζιο του ουρανού, ενώ ξεχασμένες νησίδες με τεράστιους κάκτους σπάνε την εντυπωσιακή μονοτονία. Όταν μάλιστα βρέχει, το λιγοστό νερό δημιουργεί αντικατοπτρισμούς με τα σύννεφα του υψιπέδου και το θέαμα αποτελεί τον οργασμό του κάθε φυσιολάτρη φωτογράφου, με την έλλειψη προοπτικής να προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες για σουρεαλιστικές λήψεις.
Η πρόσβαση συνήθως γίνεται με τζιπ και τα περισσότερα ολιγομελή τουρ διαρκούν από δύο έως πέντε ημέρες, ενώ η επίσκεψη εύκολα συνδυάζεται με άλλα φυσικά θαύματα της περιοχής, όπως οι γεωγλυφικοί σχηματισμοί και τα ενεργά ηφαίστεια στα σύνορα με τη Χιλή, πολλά εκ των οποίων προσφέρουν τη δυνατότητα να αγγίξει κανείς τα 6.000 μέτρα με σχετικά εύκολη πρόσβαση για όσους είναι σε καλή φυσική κατάσταση κι έχουν εγκλιματιστεί στο υψόμετρο.
Simien Mountains – Αιθιοπία
[caption id="attachment_362709" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Thomas Maluck[/caption]
Ξεπερνώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος, η Αιθιοπία σιγά-σιγά κάνει την εμφανισή της στο τουριστικό στερέωμα. Οι σκαλιστές στο βράχο εκκλησίες της Λαλιμπέλα, οι φυλές στην κοιλάδα του Όμο, τα κολαστήρια της Danakil είναι προορισμοί που σταδιακά βρίσκουν τη θέση τους στις λίστες των επίδοξων ταξιδιωτών.
Εμείς όμως θα θέλαμε να σταθούμε σε ένα από τα Μνημεία Φυσικής Ομορφιάς υπό Κίνδυνο Εξαφάνισης της UNESCO, τα Όρη Simien. Η ηφαιστειογενής οροσειρά που δημιουργήθηκε από τη λάβα που κατέκλυσε την περιοχή περίπου πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια οφείλει την μοναδικότητα του τοπίου της ακριβώς στην ιδιαιτερότητα της δημιουργίας της (μόνο η οροσειρά Drakensberg στη Νότιο Αφρική είναι ανάλογης προέλευσης).
Τα treks που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει στον εθνικό δρυμό δίνουν στον επισκέπτη την ευκαιρία να γνωρίσει την αρχέγονη αρχιτεκτονική των τοπικών κοινοτήτων, να έρθει σε επαφή με αίγαγρους walua, μπαμπουίνους, αγριόγατες caracal και –με λίγη τύχη- αιθιοπικούς λύκους. Ακόμη σημαντικότερη είναι η επίπτωση της επίσκεψης του επίδοξου ταξιδιώτη: η νέα πρωτοβουλία των τοπικών αρχών σε συνεργασία με φορείς όπως το African Wildlife Foundation δημιουργεί νέα, μοναδικά μονοπάτια που φέρνουν τους επισκέπτες σε κοινότητες και τοποθεσίες όπου ο τουρισμός είναι άγνωστος. Έτσι και ο επισκέπτης έχει μια πολύ πιο αυθεντική εμπειρία σε σχέση με άλλους προορισμούς ανά τον κόσμο, ενώ οι ντόπιοι αποκτούν εισοδήματα που τους αποτρέπουν από την αποψίλωση του εθνικού πάρκου.
Los Llanos - Venezuela
[caption id="attachment_362711" align="aligncenter" width="1600"] Photo by Georgios Axarlis[/caption]
Ενώνοντας τη Βενεζουέλα και την Κολομβία αδιαφορώντας για τα πολιτικά τους σύνορα, εκτείνεται ένα σύμπλεγμα από καταπράσινες κοιλάδες που είναι γνωστό ως Los Llanos. Γνωστή για τους καουμπόηδες και τους ιδιότροπους τύπους που παράγει (όπως ο Ούγκο Τσάβες), η περιοχή αποτελεί ένα καλά κρυμμένο μυστικό για τους λάτρες της φύσης. Οι βροχοπτώσεις της βροχερής περιόδου μετατρέπουν τις κοιλάδες σε έναν εντυπωσιακό αχανή υδροβιότοπο με απεριόριστες δυνατότητες για τους φυσιολάτρεις: η παρατήρηση πουλιών είναι εντυπωσιακή, τα ηλιοβασιλέματα ονειρικά, οι μικρές παραδοσιακές κοινότητες ξεχωρίζουν για το χαρακτήρα και τη μουσική τους, οι εξορμήσεις για ψάρεμα και μαγείρεμα πιράνχας με κανό είναι απολαυστικές, οι ευκαιρίες για ιππασία στην άγρια φύση μοναδικές και η πιθανότητα εντοπισμού γιγάντιων σκατζόχοιρων, μυρμηγκοφάγων, δελφινιών γλυκού νερού.
Η δραστηριότητα που ίσως ξεχωρίζει περισσότερο είναι ο εντοπισμός ανακόντα. Με το που ξεκινάει η ξηρή περίοδος οι περισσότεροι βάλτοι στερεύουν κια πομένουν μικρές λίμνες, στις οποίες καταφεύγουν τα τεράστια ερπετά. Με τη βοήθεια των ντόπιων, οι επισκέπτες φορώντας γαλότσες και χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια τους, μπαίνουν στις λίμνες και εντοπίζοντας κάποιο ανακόντα το ακινητοποιούν με τη συνδρομή όλων, νιώθοντας την κτηνώδη του δύναμη, πριν το απελευθερώσουν και πάλι στη φύση. Για τους λάτρεις της αδρεναλίνης είναι μια πργματική πρόκληση, ενώ η ιδιαιτερότητα των κλιματολογικών συνθηκών καθιστά σχεδόν βέβαιηο τον εντοπισμό των ανακόντα, όπως πουθενά αλλού στον κόσμο.
