Travel and Wine στη Μολδαβία!

[psilos3]

Ζήλεψα με το τελευταίο κεφάλαιο!

 

[Grerena]

Ζήλεψα με το τελευταίο κεφάλαιο!

Ε, τι; Μόνο εμείς θα ζηλεύουμε;

Λες να ξαναπάμε; Εσύ για την Γκαγκαουζία και εγώ για την Υπερδνειστερία (που δεν χόρτασα);
Ρητορικό είναι το ερώτημα.
Θέλω να πω ότι ό,τι και να κάνουμε, όσο και να ταξιδεύουμε πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μας εκπλήσσει ή θα μας συγκινεί ή που θα ζηλέψουμε με την καλή πάντα έννοια.
Και ευτυχώς, θα πω εγώ που η Ευρώπη, δηλαδή πολύ κοντά μας, έχει πολλά τέτοια «κάτι» να μας δώσει.

Πάντως την εκδρομή στην Γκαγκαουζία θα μπορούσα να την βάλω στις ‘συλλεκτικές’ ταξιδιωτικές μου εμπειρίες!

 

[Kyriakao]

Ορίστε και με τα τυριά!

 

[Sassenach77]

“Plincuvin Wine Shop”.
.....
Σημειώστε το!

Το σημειώσαμε!

 

[varioAthens]

Καλε τι ωραια ιστορια!!! Τι λεπτομέρειες, τι φωτος! Μπραβο

 

[psilos3]

Λες να ξαναπάμε;

Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, αφού είναι κοντά και μείναν εκκρεμότητες...

 

[Grerena]

Ορίστε και με τα τυριά! View attachment 542758 View attachment 542759 View attachment 542760

Ευχαριστώ @Kyriakao!
Ανακεφαλαίωση λοιπόν! Τελικά υπάρχει και κλειστή αγορά τυριών.

Στην μικρή έρευνα που είχα κάνει την είχα βρει την αγορά τυριών, στην πράξη όμως δεν τα κατάφερα.
Κρίμα γιατί ως «τυρού» που είμαι, ήθελα να δοκιμάσω το εθνικό τυρί της Μολδαβίας (ένα είδος πικάντικης φέτας), είχα κάνει και συνάλλαγμα γι’ αυτό λίγο πριν μπω στην αγορά αλλά ... ατύχησα.

@varioAthens σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου σχόλια!

 

[Grerena]

Κι άλλο Κισινάου
Η σημερινή ημέρα χωρίστηκε σε ... πολλά μέρη.
Το πρωί-πρωί, το πρωί και το μεσημερο-απόγευμα με την «ημερήσια» εκδρομή στην Υπερδνειστερία. Α! Είχε και βραδινή έξοδο. Ο καλός ο ταξιδιώτης ... όλα τα χωράει.

Σήμερα ήταν Σάββατο και το πρωινό μας γεύμα θα σερβιριζόταν μετά τις 9:00. Αυτό σήμαινε ότι το τουριστικό κομμάτι της ημέρας θα ξεκινούσε μετά τις 10:00. Παραήταν αργά ...
Είχα αποφασίσει ότι θα ξεκινούσα την ημέρα μου νωρίτερα. Δύο από την παρέα το ίδιο. Έτσι στις 7:30 η @alvadi, η Al και εγώ βρεθήκαμε στη reception έτοιμες για μια μικρή βόλτα έως τις 9:00 που είχαμε ραντεβού με την υπόλοιπη ομάδα για το πρωινό μας.
Σε μιάμιση ώρα τι προλαβαίναμε να κάνουμε;
Με ταξί προλαβαίναμε πολλά.
Η Al ανέλαβε τις μεταφορές μας και έτσι ... σε χρόνο dt ήρθε το ταξάκι μπροστά στο χοτέλ μας και σε 10 λεπτά (7:40 το πρωί ήταν άδειοι οι δρόμοι) φτάσαμε έξω από την εκκλησία Μεταμόρφωση του Σωτήρα.

Η ‘Transfiguration Church in Chisinau’ είναι μια συνηθισμένη ορθόδοξη εκκλησία απ’ έξω αλλά όχι και από μέσα!
Αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι η στιλιστικά τολμηρή εσωτερική τοιχογραφία της, μια σχεδόν κινηματογραφική απεικόνιση της Δευτέρας Παρουσίας. Το τεράστιο έργο (διαστάσεων 7 επί 5μ.) δημιουργήθηκε το 2006 σε μια εκκλησία που χτίστηκε το 1902. Είχε άλλες χρήσεις εκτός από εκκλησία επί σοβιετικής εποχής (είχε μετατραπεί σε Πλανητάριο μετά την επιτυχία του Γκαγκάριν) και μετά το 1991 επέστρεψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η μοντέρνα προσέγγιση με τις δαιμονικές φιγούρες, τα ερπετοειδή θηρία που παραμονεύουν στις σκιές, τους σκελετούς που καίγονται στη φωτιά είναι απορίας άξιον πως πήρε την έγκριση των ορθόδοξων αρχών να απεικονιστεί ένα βιβλικό θέμα με τέτοιο τρόπο μέσα σε μια εκκλησία.

Πάνω στην λεωφόρο Stefan cel Mare si Sfant βρίσκεται η Transfiguration Church, οπότε κατά μήκος της περπατήσαμε στη συνέχεια βλέποντας ότι Κυβερνητικό κτίριο/αξιοθέατο δεν είχαμε δει την προηγούμενη μέρα.

Πρώτα είδαμε ένα μνημείο αφιερωμένο στο Μολδαβικό κρασί. Δεν έχω ξαναδεί μνημείο αφιερωμένο σε κρασί! Όλα συνηγορούν ότι έδωσα τον σωστό τίτλο στην παρούσα ιστορία.

Είδαμε το κτίριο που στεγάζει την Προεδρία της Δημοκρατίας. Πρόκειται για ένα κτίριο που γεννήθηκε επί Σοβιετικής Ένωσης αλλά χρησιμοποιήθηκε από την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία της Μολδαβίας ως Κεντρικό γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας της χώρας.

Είδαμε το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Το Κοινοβούλιο της Μολδαβίας απαρτίζεται από 101 βουλευτές, με την απαιτούμενη πλειοψηφία για τον σχηματισμό κυβέρνησης να ορίζεται στις 52 έδρες. Αρχιτεκτονικά μοιάζει με ένα ανοιχτό βιβλίο και αυτό όχι τυχαία. Το ανοιχτό βιβλίο συμβολίζει τη διαφάνεια...

Παλιό σινεμά και νυν πολυ-χώρος διασκέδασης με μπαρ, εστιατόρια και σινεμά...

Είδαμε και το “I Love Chisinau”, που στέκεται μπροστά από την όπερα Maria Biesu, της διασημότερης τραγουδίστριας (όπερας) της χώρας.

Ώσπου φτάσαμε και στο πάρκο του Μεγάλου Στεφάνου. Δεν είναι μεγάλο, αλλά είναι πολύ όμορφο, όπως όλα τα πάρκα στο Κισινάου. Είναι ένα πάρκο του 1818, με μονοπάτια, αγάλματα, σιντριβάνια, παγκάκια και καφέ.

Και ω! Τι έκπληξη! Έχει και Bonjour! Δεν είναι έκπληξη το να έχει “Bonjour” ένα πάρκο στο Κισινάου. Η έκπληξη είναι που είναι ανοιχτό στις 8:00 πρωί Σαββάτου! Ούτε στην Ελλάδα δεν το 'χω δει τέτοιο πράγμα. Εννοείται ότι καθίσαμε για καφεδάκι.
Τι ωραία!

Ούτε παραγγελιά να το είχα κάνει: Μια πρωινή βόλτα με καφεδάκι βεβαίως- βεβαίως μέσα σε ένα τόσο προσεγμένο πάρκο σαν αυτό μέσα στο φθινόπωρο.

Με ταξάκι γυρίσαμε πίσω ...

... με τρία gps σε λειτουργία δεν πιστεύω να χαθούμε!

Στις 9:10 συναντήσαμε τους υπόλοιπους της παρέας για το πρωινό μας και στις 10:30 είμαστε άπαντες έτοιμοι.
Είχαμε φάει, είχαμε πιει τα καφεδάκια μας και ο Mr Grerena μάλιστα είχε προλάβει να ψωνίσει (πάλι) από το απέναντι απ’ το ξενοδοχείο μας outlet αθλητικών ειδών. Τα πρωινά ψώνια δρούσαν θεραπευτικά για τη μέση του! Ούτε το voltaren δεν είχε τέτοιο αποτέλεσμα!
Πάντως έτσι για την ιστορία σημειώστε και το μαγαζάκι αυτό. Αξίζει να έρθει κάποιος με βαλίτσα. Μαζί με τα κρασιά να τη γεμίσει και με οικονομικότατες αθλητικές φίρμες από εδώ ...

Η ημερήσια εκδρομή στην Υπερδνειστερία μετατράπηκε σε απογευματινή εκδρομή στην Υπερδνειστερία. Αυτό γιατί έπρεπε να στριμώξουμε στο πρωινό μας και το πάρκο Μόριλορ, όπως και κάποια ... παρελκόμενα.

Στο δρόμο για το Μόριλορ κάναμε μια ...παράκαμψη για να δούμε το Circus.
Πρόκειται για ένα παλιό τσίρκο σοβιετικής φυσικά εποχής. Χτίστηκε το 1981 και αποτελεί πραγματικά ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα του σοβιετικού μοντερνιστικού στυλ και σε αντίθεση με την πλειοψηφία των κτιρίων εκείνης της εποχής.
Τα χρήματα που απαιτήθηκαν για την κατασκευή διατέθηκαν από τον προϋπολογισμό της ΕΣΣΔ ως δώρο για τον εορτασμό των 545 χρόνων από την πρώτη αναφορά της πόλης του Κισινάου.

Πάνω από την κύρια είσοδο δεσπόζει ένα γλυπτό που απεικονίζει δύο κλόουν - ακροβάτες, οι οποίοι υποδέχονται τους επισκέπτες με ένα χαμόγελο. Αυτό το γλυπτό ανήκει στα Προστατευόμενα Μνημεία της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

Στην εποχή του το Circus ήταν ένας κορυφαίος χώρος ψυχαγωγίας τσίρκου με υπερσύγχρονο εξοπλισμό και χώρους για πρόβες, ζώα και κτηνιάτρους. Διέθετε έως και κλινική, που φρόντιζε κυρίως τους ζωικούς ερμηνευτές του Circus. Είχε χωρητικότητα 1.900 θέσεων και στίβο πλάτους πάνω από 12 μέτρα. Καλλιτέχνες τσίρκου ταξίδευαν από όλο τον κόσμο για να εμφανιστούν εκεί. Να σημειωθεί ότι στο αποκορύφωμά της δόξας του πραγματοποιήθηκαν έως και 57 συναυλίες σε διάστημα ενός έτους!
Ο χώρος εγκαταλείφθηκε το 2004. Τώρα το Circus βρίσκεται σε φάση αποκατάστασης, ενώ δίνονται παραστάσεις με κλόουν, ακροβάτες και εξωτικά ζώα σε κλασικό στυλ τσίρκου σε μικρότερο χώρο του κτιρίου.

Ωραία! Το είδαμε και αυτό. Τώρα φύγαμε καρφί για το επόμενο αξιοθέατο του Κισινάου ...

... που ήταν το Πάρκο Valea Morilor, ένας από τους μεγαλύτερους χώρους πρασίνου της πόλης.

Το πάρκο Μοριλόρ έχει πολλές εισόδους. Εμείς φτάσαμε σε αυτό ακολουθώντας το gps, το οποίο μας έστειλε κάπου βόρεια του πάρκου σε μια περιοχή δύσκολη για παρκάρισμα. Κάπου στην Strada Alexei Mateevici παρκάραμε και μετά στο περπατητό ψάχναμε να βρούμε ένα πέρασμα για να μπούμε μέσα.
Η Alexei Mateevici ήταν ένας κυριλέ δρόμος γεμάτο πρεσβείες. Ανάμεσά τους είδαμε και την Ελληνική. Ακριβώς απέναντί της ήταν και η Αμερικάνικη.
“No photos” μου είπε ο φρουρός (τη Αμερικάνικης), βλέποντάς με με το κινητό στο χέρι.
«Μα καλά, τόσο πολύ μοιάζω με τουρίστρια;»
Υπάκουσα και δεν έβγαλα, γιατί δεν με ... ένοιαζε κιόλας.

Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, ο οποίος τη δεκαετία του 1950 ήταν ο Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Μολδαβίας, ήταν αυτός που αποφάσισε να δημιουργήσει το σημερινό Πάρκο Valea Morilor ως «Κεντρικό Πάρκο Πολιτισμού και Αναψυχής». Πρόκειται για ένα ιστορικό σημείο αναψυχής της σοβιετικής εποχής, γνωστό για τη λίμνη, τον καταρράκτη και τα μονοπάτια πεζοπορίας του.

Το χαρακτηριστικό του πάρκου είναι η λίμνη που έχει στο κέντρο του, που για να φτάσεις ως τις όχθες της θα πρέπει να ... κατηφορίσεις, αφού βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο, σαν σε βαθούλωμα. Εμείς την προσεγγίσαμε από ένα σημείο του πάρκου, που βρίσκεται ο λεγόμενος «καταρράκτης» ή αλλιώς «Κασκάντε». Πρόκειται για μια εντυπωσιακή σκάλα με 218 σκαλοπάτια, που πλαισιώνεται από σιντριβάνια και αγάλματα, προσφέρει γραφική θέα και μια μεγαλοπρεπή είσοδο στη λίμνη.

Κατεβήκαμε τις σκάλες φτάνοντας στην όχθη της λίμνης για να κάνουμε μια βολτίτσα στην όμορφη περαντζάδα της.

Το πάρκο είναι γεμάτο γραφικά μονοπάτια και ποδηλατόδρομους έχει πυκνή βλάστηση και η λίμνη του προσφέρει και διάφορες θαλάσσιες δραστηριότητες όπως κωπηλασία και βαρκάδες. Υπάρχει ως και αμμώδης παραλία (δεν την είδαμε), πολύ δημοφιλής το καλοκαίρι, ενώ το χειμώνα η λίμνη μετατρέπεται σε αστικό παγοδρόμιο.

Η ζωντανή ατμόσφαιρα του πάρκου ενισχύεται από μια ποικιλία από περίπτερα, καφετέριες και εστιατόρια εντός και γύρω από τον χώρο του. Θα πίναμε και εμείς ένα καφεδάκι. Δεν θα έχει και εδώ ένα Bonjour;
Προχωρήσαμε δεξιόστροφα τη λίμνη λόγω του ... Bonjour, που βλέπαμε ότι υπήρχε στο βάθος προς τα εκεί ...

Στο δρόμο συναντήσαμε το μικρότερο αξιοθέατο του πάρκου. Το μικροσκοπικό άγαλμα του «Μικρού Πρίγκιπα», του μικρότερου δημόσιου μνημείου στη Μολδαβία, είναι ένα ορειχάλκινο αγαλματάκι με ύψος μόλις 11 εκατοστά, τοποθετημένο πάνω στον μεταλλικό φράχτη της λίμνης, έχοντας αντικαταστήσει μια από τις σφαίρες που διακοσμούν την κορυφή των πασσάλων του φράχτη.
Η ιδέα του δημιουργού είναι ότι κάθε μία από τις σφαίρες του φράχτη αναπαριστά έναν από τους πλανήτες που αναφέρονται στο βιβλίο του Σεντ-Εξιπερί και ο ήρωας, ο Μικρός Πρίγκιπας στέκεται πάνω στον δικό του πλανήτη.
Πραγματικά είναι χαριτωμένο!

Άλλο ένα καφεδάκι στο Bonjour το χαρήκαμε.
Κατά τις 12:00 πήραμε το δρόμο του γυρισμού για το αυτοκίνητο.

Γυρίσαμε από άλλο δρόμο για να χαρούμε λίγο το πάρκο...

Μια εικαστική παρέμβαση με φανερή ... αδυναμία στους super-ήρωες!

Στις 12:30 είμαστε πίσω στο αμάξι και μετά ... δεν είχε άλλη στάση. Φύγαμε καρφί για την «σύνορα» με την Υπερδνειστερία.

........................................................................... post .................................................................

 

[YiannisTS]

Στο δρόμο συναντήσαμε το μικρότερο αξιοθέατο του πάρκου. Το μικροσκοπικό άγαλμα του «Μικρού Πρίγκιπα», του μικρότερου δημόσιου μνημείου στη Μολδαβία, είναι ένα ορειχάλκινο αγαλματάκι με ύψος μόλις 11 εκατοστά, τοποθετημένο πάνω στον μεταλλικό φράχτη της λίμνης, έχοντας αντικαταστήσει μια από τις σφαίρες που διακοσμούν την κορυφή των πασσάλων του φράχτη.

Δηλαδή περάσαμε από μπροστά του και δεν το είδαμε; Αυτό σημαίνει να είσαι μικρός και σχεδόν αόρατος.

 

[Grerena]

Δηλαδή περάσαμε από μπροστά του και δεν το είδαμε; Αυτό σημαίνει να είσαι μικρός και σχεδόν αόρατος.

Δεν είναι θέμα μεγέθους που δεν το είδες. Είναι θέμα marketing!
Δεν βλέπεις τι γίνεται με το “Manneken Pis” στις Βρυξέλλες; Παρόλο που είναι μικρό, κανείς δεν το χάνει!

Κατεβαίνοντας από τις σκάλες του «καταρράκτη» και προχωρώντας έχοντας αριστερά σου τη λίμνη και τον φράκτη, ο Μικρός Πρίγκηπας βρίσκεται πάνω στην 23η σφαίρα. Μαζί με τη διακοσμητική σφαίρα το αγαλματάκι είναι 11εκ., αλλά ο ίδιος ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ακόμη πιο μικρός! Μόνο άμα το ξέρεις ότι είναι εκεί τον βλέπεις. Και άμα τον δεις, τον αγγίζεις κιόλας, μιας και πολλοί πιστεύουν ότι φέρνει τύχη!

Και, έτσι για την ιστορία, δεν είναι το μικρότερο άγαλμα στον κόσμο. Υπάρχει ένα πιο μικρό κάπου στη Ρωσία.

 

[YiannisTS]

Δεν είναι θέμα μεγέθους που δεν το είδες. Είναι θέμα marketing!
Δεν βλέπεις το “Manneken Pis” στις Βρυξέλλες; Παρόλο που είναι μικρό, κανείς δεν το χάνει!

Κατεβαίνοντας από τις σκάλες του «καταρράκτη» και προχωρώντας έχοντας αριστερά σου τη λίμνη και τον φράκτη, ο Μικρός Πρίγκηπας βρίσκεται πάνω στην 23η σφαίρα. Μαζί με τη διακοσμητική σφαίρα το αγαλματάκι είναι 11εκ., αλλά ο ίδιος ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ακόμη πιο μικρός! Μόνο άμα το ξέρεις ότι είναι εκεί τον βλέπεις. Και άμα τον δεις, τον αγγίζεις κιόλας, μιας και πολλοί πιστεύουν ότι φέρνει τύχη!

Και, έτσι για την ιστορία, δεν είναι το μικρότερο άγαλμα στον κόσμο. Υπάρχει ένα πιο μικρό κάπου στη Ρωσία.

Κάναμε το γύρο της λίμνης ξεκινώντας από τις άλλες σκάλες και ανεβήκαμε τις σκάλες που κατεβήκατε εσείς. Μας διέφυγε μάλλον λόγω κούρασης έχοντας άγνοια για την ύπαρξή του. Ψάχνοντας τις φωτογραφίες νομίζω πως το εντόπισα σε μία από αυτές κάπου στο βάθος. Thanks!

 

[Sassenach77]

Η μοντέρνα προσέγγιση με τις δαιμονικές φιγούρες, τα ερπετοειδή θηρία που παραμονεύουν στις σκιές, τους σκελετούς που καίγονται στη φωτιά είναι απορίας άξιον πως πήρε την έγκριση των ορθόδοξων αρχών να απεικονιστεί ένα βιβλικό θέμα με τέτοιο τρόπο μέσα σε μια εκκλησία.

Εντυπωσιακό! Αυτές οι εκπλήξεις που κρύβονται στο εσωτερικό των ναών και γενικά των κτιρίων που εξωτερικά δεν σου λένε τίποτα, πολύ μου αρέσουν...