Travel War: Φλωρεντία vs Σεβίλλη

[Yorgos]

Μας παρουσιάζεις τη νίκη του εντυπωσιασμού έναντι της ποιότητας! Δεν διαφωνώ ότι η Σεβίλλη είναι εξωστρεφής, με έντονη νυχτερινή ζωή και μια αίσθηση διαρκούς γιορτής. Η Φλωρεντία είναι πιο εσωστρεφής, ρομαντική, με μια μελαγχολική ομορφιά που σε ταξιδεύει πίσω στον χρόνο.

Όχι, παρουσιάζω μια πληρέστατη εμπειρία πολυεπίπεδη απέναντι σε ένα μονοθεματικό πράγμα.

Εμεινα μια μερα τα ειδα ολα

Κάτι καταλάβαμε... δεν είδες τίποτε.

Και θέλεις να πεις οτι στην Τοσκάνη δεν έχει αρχαία;;;

Ειλικρινά όσο και να ψάξεις σε όσα έγραψα δε θα βρεις πουθενά να έγραψα ότι η Τοσκάνη δεν έχει αρχαία. Πρώτον γιατί δεν έκανα σύγκριση Τοσκάνης/Ανδαλουσίας, δεύτερο γιατί έχει αρχαία και τρίτον αν την έκανα τη σύγκριση ΧΑΛΑΡΑ έχει περισσότερα και σημαντικότερα η Ανδαλουσία, αλλά το θέμα μας είναι το Σεβίλλη-Φλωρεντία.

Και όχι, δεν ψήφισα Σεβίλλη (κυρίως) επειδή η μια είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ και η άλλη είναι πόλη που πας για να πεθάνεις (ή έστω για να κοιτάς το ίδιο γιοφύρι 5 μέρες σερί, που είναι το αμέσως προηγούμενο στάδιο του "να πεθάνεις"). Την ψήφισα αβάδιστα και χωρίς δισταγμούς επειδή ιστορικά της ρίχνει στα αυτιά κι αυτό ακριβώς προσλαμβάνεις σαν επισκέπτης (αν δεν είσαι κανά χάπατο που πάει μια μέρα και νομίζει ότι τα είδε όλα). Ναι, η Φλώρεντία είναι η κοιτίδα της βαρυσήμαντης (καμία ένσταση επ' αυτού, αυτό έλειπε) Αναγέννησης, αυτό έχει αυτό πουλάει και στο τρίβει στη μούρη από το πρωί μέχρι το βράδυ, μονοθεματική είναι δεν έχει τίποτε άλλο, ήταν ένα ασήμαντο χωριό στην αρχαιότητα κι ένα μέρος με ένα μικρό ιστορικό κέντρο γεμάτο κοσμηματοπωλεία και σουβενιράδικα που πάσχει από υπερτουρισμό σήμερα.

Η Σεβίλλη δεν είναι τέτοιο πράγμα, να είναι δηλαδή σημαντικότατη πόλη μια φορά στην ιστορία της για καμιά διακοσαριά χρόνια και να κολλάει εκεί. Έχει ιστορία και μάλιστα τη βλέπεις σε όλες τις φάσεις της σε όλες τις γωνιές της πόλης, γι αυτό και απαιτεί πολλές μέρες. Από την εποχή της Καρχηδόνας, τη ρωμαϊκή εποχή που όταν η Florentia ήταν ένα συμπαθές χωριό η Σεβίλλη (Hispalis) ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις της αυτοκρατορίας εξ ου και τα κλάσεις καλύτερα αρχαία της όχι μόνο στην περιφέρεια αλλά και μέσα στην πόλη (πχ στα υπόγεια του Αλκαζάρ, το Antiquarium κάτω από το Las Setas που είναι συγκλονιστικό), στη Μαυριτναική Σεβίλλη που ως πρωτεύουσα της Τάιφας άφησε πίσω της αρχιτεκτονικά θαύματα (μιναρέδες, αραβικά λουτρά, Patio de los naranjos μέρες να έχεις να ασχοληθείς μόνο), μέχρι το Χρυσό της Αιώνα, όταν πρακτικά ήταν το κέντρο του κόσμου αφού ήταν πρακτικά το μόνο λιμάνι μιας τεράστιας αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από το ΠΕρού μέχρι το Μεξικό κι από τη Γουάμ και το Παλάου μέχρι τις Φιλιππίνες, κάθε πλοίο που έφερνε/πήγαινε κάτι σε αυτό το νέο κόσμο περνούσε από κει, η Σεβίλλη είναι η μητέρα της παγκοσμιοποίησης, ένα φοβερό χωνευτήρι όχι απλά λαών (από τις juderias και τα τζαμιά μέχρι τα αποτυπώματα των εξωτικών Φιλιππινέζων, Βαβυλώνα την αποκαλούσαν) αλλά η είσοδος κάθε προϊόντος που ήρθε από τα πέρατα του κόσμου στην Ευρώπη. Πας πχ στο Αρχείο των Ινδιών και χωρίς κανένα ραντεβού μπορείς να αγγίξεις την ιστορία της ανθρωπότητας, από τα ημερολόγια του Κολόμβου και τους Χάρτες του Μαγγελάνου μέχρι τη Συνθήκη της Τορδεσίγιας που μοίρασε τον πλανήτη στα δύο, τα παπικά διατάγματα που εξουσιοδότησαν την εξερεύνηση, απίθανους χάρτες εξερευνητών, έργα του Goya, απομνημονεύματα κατακτητών του Περού, έγγραφα εξεγέρσεων σκλάβων, όλα αυτά τα ακουμπάς με τα χέρια σου, δωρεάν, συνήθως χωρίς καν πρότερο αίτημα και μάλιστα σε απίθανο κτίριο (ο αρχιτέκτονας είναι η ίδια ιδιοφυία που έκανε το Escorial). Για τη σημασία της Σεβίλλης επί αραβικής περιόδου τι να πει κανείς κι από πού να ξεκινήσει από ρωμαιο-βησιγοτθική πόλη (που θέλεις άλλη μέρα για να τα δεις αυτά...), φτάνει στη Giralda, το Αλκάζαρ, γίνεται το παγκόσμιο κέντρο βοτανικών σπουδών με το Kitab-al-Filaha, έχει απελευθερωμένες γυναίκες (από ποιητές μέχρι συγγραφείς) , γίνεται ένα κοσμοπολίτικο κέντρο όπου συνυπάρχουν και οι τρεις ιουδαϊστικές θρησκείες κι όλα αυτά είναι απτά, μπροστά σου, σε κάθε γωνία, σε ένα κέντρο πολύ πιο εκτεταμένο από το μικροσκοπικό και κορεσμενο τουριστικό κέντρο της Φλωρεντίας.

Δε θα πιάσω γαστρονομία (κλάμα με τις χοντροκομμένες μπριζόλες πεντάλεπτου μαγειρέματος χωρίς σάλτσα από μαντρωμένες αγελάδες), νυχτερινή ζωή, σύγχρονη πόλη, πόσο πιο άνετη είναι επίσκεψη σε σχέση με το στρίμωγμα α λα Ποζιτάνο της Φλωρεντίας, απλά θα πω ότι από τη μια έχουμε μια πόλη που ήταν απίστευτα σημαντική για την ανθρωπότητα σε τρεις φάσεις απέναντι σε μια που έχει να επιδείξει την Αναγέννηση, μετά ΟΚ λίγη Αναγέννηση, ξανά Αναγέννηση και για αντροπή πάλι μόνο Αναγέννηση, με αποτέλεσμα μέχρι και οι oπαδοί της να περνάνε 5 μέρες κοιτώντας ένα γιοφύρι. Για το σήμερα άστα, η μια έχει από τσιγγάνικη κουλτούρα και ζωή όλο το εικοσιτετράωρο κι η άλλη έχει υπερτουρισμό και γεροντικό vibe, πόσες φορές να πας στο Ουφίτσι πια; Για μια φορά ναι, εντυπωσιακή και συγκλονιστική είναι, αλλά σε διάρκεια ιστορίας, βάθος εμπειρίας, σύγχρονο ενδιαφέρον, vibes, δεν υπάρχει σύγκριση, δε θα μπορούσε κιόλας δηλαδή.

 

[annoula]

Όχι, παρουσιάζω μια πληρέστατη εμπειρία πολυεπίπεδη απέναντι σε ένα μονοθεματικό πράγμα.


Κάτι καταλάβαμε... δεν είδες τίποτε.


Ειλικρινά όσο και να ψάξεις σε όσα έγραψα δε θα βρεις πουθενά να έγραψα ότι η Τοσκάνη δεν έχει αρχαία. Πρώτον γιατί δεν έκανα σύγκριση Τοσκάνης/Ανδαλουσίας, δεύτερο γιατί έχει αρχαία και τρίτον αν την έκανα τη σύγκριση ΧΑΛΑΡΑ έχει περισσότερα και σημαντικότερα η Ανδαλουσία, αλλά το θέμα μας είναι το Σεβίλλη-Φλωρεντία.

Και όχι, δεν ψήφισα Σεβίλλη (κυρίως) επειδή η μια είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ και η άλλη είναι πόλη που πας για να πεθάνεις (ή έστω για να κοιτάς το ίδιο γιοφύρι 5 μέρες σερί, που είναι το αμέσως προηγούμενο στάδιο του "να πεθάνεις"). Την ψήφισα αβάδιστα και χωρίς δισταγμούς επειδή ιστορικά της ρίχνει στα αυτιά κι αυτό ακριβώς προσλαμβάνεις σαν επισκέπτης (αν δεν είσαι κανά χάπατο που πάει μια μέρα και νομίζει ότι τα είδε όλα). Ναι, η Φλώρεντία είναι η κοιτίδα της βαρυσήμαντης (καμία ένσταση επ' αυτού, αυτό έλειπε) Αναγέννησης, αυτό έχει αυτό πουλάει και στο τρίβει στη μούρη από το πρωί μέχρι το βράδυ, μονοθεματική είναι δεν έχει τίποτε άλλο, ήταν ένα ασήμαντο χωριό στην αρχαιότητα κι ένα μέρος με ένα μικρό ιστορικό κέντρο γεμάτο κοσμηματοπωλεία και σουβενιράδικα που πάσχει από υπερτουρισμό σήμερα.

Η Σεβίλλη δεν είναι τέτοιο πράγμα, να είναι δηλαδή σημαντικότατη πόλη μια φορά στην ιστορία της για καμιά διακοσαριά χρόνια και να κολλάει εκεί. Έχει ιστορία και μάλιστα τη βλέπεις σε όλες τις φάσεις της σε όλες τις γωνιές της πόλης, γι αυτό και απαιτεί πολλές μέρες. Από την εποχή της Καρχηδόνας, τη ρωμαϊκή εποχή που όταν η Florentia ήταν ένα συμπαθές χωριό η Σεβίλλη (Hispalis) ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις της αυτοκρατορίας εξ ου και τα κλάσεις καλύτερα αρχαία της όχι μόνο στην περιφέρεια αλλά και μέσα στην πόλη (πχ στα υπόγεια του Αλκαζάρ, το Antiquarium κάτω από το Las Setas που είναι συγκλονιστικό), στη Μαυριτναική Σεβίλλη που ως πρωτεύουσα της Τάιφας άφησε πίσω της αρχιτεκτονικά θαύματα (μιναρέδες, αραβικά λουτρά, Patio de los naranjos μέρες να έχεις να ασχοληθείς μόνο), μέχρι το Χρυσό της Αιώνα, όταν πρακτικά ήταν το κέντρο του κόσμου αφού ήταν πρακτικά το μόνο λιμάνι μιας τεράστιας αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από το ΠΕρού μέχρι το Μεξικό κι από τη Γουάμ και το Παλάου μέχρι τις Φιλιππίνες, κάθε πλοίο που έφερνε/πήγαινε κάτι σε αυτό το νέο κόσμο περνούσε από κει, η Σεβίλλη είναι η μητέρα της παγκοσμιοποίησης, ένα φοβερό χωνευτήρι όχι απλά λαών (από τις juderias και τα τζαμιά μέχρι τα αποτυπώματα των εξωτικών Φιλιππινέζων, Βαβυλώνα την αποκαλούσαν) αλλά η είσοδος κάθε προϊόντος που ήρθε από τα πέρατα του κόσμου στην Ευρώπη. Πας πχ στο Αρχείο των Ινδιών και χωρίς κανένα ραντεβού μπορείς να αγγίξεις την ιστορία της ανθρωπότητας, από τα ημερολόγια του Κολόμβου και τους Χάρτες του Μαγγελάνου μέχρι τη Συνθήκη της Τορδεσίγιας που μοίρασε τον πλανήτη στα δύο, τα παπικά διατάγματα που εξουσιοδότησαν την εξερεύνηση, απίθανους χάρτες εξερευνητών, έργα του Goya, απομνημονεύματα κατακτητών του Περού, έγγραφα εξεγέρσεων σκλάβων, όλα αυτά τα ακουμπάς με τα χέρια σου, δωρεάν, συνήθως χωρίς καν πρότερο αίτημα και μάλιστα σε απίθανο κτίριο (ο αρχιτέκτονας είναι η ίδια ιδιοφυία που έκανε το Escorial). Για τη σημασία της Σεβίλλης επί αραβικής περιόδου τι να πει κανείς κι από πού να ξεκινήσει από ρωμαιο-βησιγοτθική πόλη (που θέλεις άλλη μέρα για να τα δεις αυτά...), φτάνει στη Giralda, το Αλκάζαρ, γίνεται το παγκόσμιο κέντρο βοτανικών σπουδών με το Kitab-al-Filaha, έχει απελευθερωμένες γυναίκες (από ποιητές μέχρι συγγραφείς) , γίνεται ένα κοσμοπολίτικο κέντρο όπου συνυπάρχουν και οι τρεις ιουδαϊστικές θρησκείες κι όλα αυτά είναι απτά, μπροστά σου, σε κάθε γωνία, σε ένα κέντρο πολύ πιο εκτεταμένο από το μικροσκοπικό και κορεσμενο τουριστικό κέντρο της Φλωρεντίας.

Δε θα πιάσω γαστρονομία (κλάμα με τις χοντροκομμένες μπριζόλες πεντάλεπτου μαγειρέματος χωρίς σάλτσα από μαντρωμένες αγελάδες), νυχτερινή ζωή, σύγχρονη πόλη, πόσο πιο άνετη είναι επίσκεψη σε σχέση με το στρίμωγμα α λα Ποζιτάνο της Φλωρεντίας, απλά θα πω ότι από τη μια έχουμε μια πόλη που ήταν απίστευτα σημαντική για την ανθρωπότητα σε τρεις φάσεις απέναντι σε μια που έχει να επιδείξει την Αναγέννηση, μετά ΟΚ λίγη Αναγέννηση, ξανά Αναγέννηση και για αντροπή πάλι μόνο Αναγέννηση, με αποτέλεσμα μέχρι και οι oπαδοί της να περνάνε 5 μέρες κοιτώντας ένα γιοφύρι. Για το σήμερα άστα, η μια έχει από τσιγγάνικη κουλτούρα και ζωή όλο το εικοσιτετράωρο κι η άλλη έχει υπερτουρισμό και γεροντικό vibe, πόσες φορές να πας στο Ουφίτσι πια; Για μια φορά ναι, εντυπωσιακή και συγκλονιστική είναι, αλλά σε διάρκεια ιστορίας, βάθος εμπειρίας, σύγχρονο ενδιαφέρον, vibes, δεν υπάρχει σύγκριση, δε θα μπορούσε κιόλας δηλαδή.

Τρελαίνομαι για Φλωρεντία! Σεβίλλη δεν έχω πάει. Αλλά γι' αυτές τις άπαιχτες περιγραφές μπαίνω στο forum.

 

[Viaggi]

Όχι, παρουσιάζω μια πληρέστατη εμπειρία πολυεπίπεδη απέναντι σε ένα μονοθεματικό πράγμα.


Κάτι καταλάβαμε... δεν είδες τίποτε.


Ειλικρινά όσο και να ψάξεις σε όσα έγραψα δε θα βρεις πουθενά να έγραψα ότι η Τοσκάνη δεν έχει αρχαία. Πρώτον γιατί δεν έκανα σύγκριση Τοσκάνης/Ανδαλουσίας, δεύτερο γιατί έχει αρχαία και τρίτον αν την έκανα τη σύγκριση ΧΑΛΑΡΑ έχει περισσότερα και σημαντικότερα η Ανδαλουσία, αλλά το θέμα μας είναι το Σεβίλλη-Φλωρεντία.

Και όχι, δεν ψήφισα Σεβίλλη (κυρίως) επειδή η μια είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ και η άλλη είναι πόλη που πας για να πεθάνεις (ή έστω για να κοιτάς το ίδιο γιοφύρι 5 μέρες σερί, που είναι το αμέσως προηγούμενο στάδιο του "να πεθάνεις"). Την ψήφισα αβάδιστα και χωρίς δισταγμούς επειδή ιστορικά της ρίχνει στα αυτιά κι αυτό ακριβώς προσλαμβάνεις σαν επισκέπτης (αν δεν είσαι κανά χάπατο που πάει μια μέρα και νομίζει ότι τα είδε όλα). Ναι, η Φλώρεντία είναι η κοιτίδα της βαρυσήμαντης (καμία ένσταση επ' αυτού, αυτό έλειπε) Αναγέννησης, αυτό έχει αυτό πουλάει και στο τρίβει στη μούρη από το πρωί μέχρι το βράδυ, μονοθεματική είναι δεν έχει τίποτε άλλο, ήταν ένα ασήμαντο χωριό στην αρχαιότητα κι ένα μέρος με ένα μικρό ιστορικό κέντρο γεμάτο κοσμηματοπωλεία και σουβενιράδικα που πάσχει από υπερτουρισμό σήμερα.

Η Σεβίλλη δεν είναι τέτοιο πράγμα, να είναι δηλαδή σημαντικότατη πόλη μια φορά στην ιστορία της για καμιά διακοσαριά χρόνια και να κολλάει εκεί. Έχει ιστορία και μάλιστα τη βλέπεις σε όλες τις φάσεις της σε όλες τις γωνιές της πόλης, γι αυτό και απαιτεί πολλές μέρες. Από την εποχή της Καρχηδόνας, τη ρωμαϊκή εποχή που όταν η Florentia ήταν ένα συμπαθές χωριό η Σεβίλλη (Hispalis) ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις της αυτοκρατορίας εξ ου και τα κλάσεις καλύτερα αρχαία της όχι μόνο στην περιφέρεια αλλά και μέσα στην πόλη (πχ στα υπόγεια του Αλκαζάρ, το Antiquarium κάτω από το Las Setas που είναι συγκλονιστικό), στη Μαυριτναική Σεβίλλη που ως πρωτεύουσα της Τάιφας άφησε πίσω της αρχιτεκτονικά θαύματα (μιναρέδες, αραβικά λουτρά, Patio de los naranjos μέρες να έχεις να ασχοληθείς μόνο), μέχρι το Χρυσό της Αιώνα, όταν πρακτικά ήταν το κέντρο του κόσμου αφού ήταν πρακτικά το μόνο λιμάνι μιας τεράστιας αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από το ΠΕρού μέχρι το Μεξικό κι από τη Γουάμ και το Παλάου μέχρι τις Φιλιππίνες, κάθε πλοίο που έφερνε/πήγαινε κάτι σε αυτό το νέο κόσμο περνούσε από κει, η Σεβίλλη είναι η μητέρα της παγκοσμιοποίησης, ένα φοβερό χωνευτήρι όχι απλά λαών (από τις juderias και τα τζαμιά μέχρι τα αποτυπώματα των εξωτικών Φιλιππινέζων, Βαβυλώνα την αποκαλούσαν) αλλά η είσοδος κάθε προϊόντος που ήρθε από τα πέρατα του κόσμου στην Ευρώπη. Πας πχ στο Αρχείο των Ινδιών και χωρίς κανένα ραντεβού μπορείς να αγγίξεις την ιστορία της ανθρωπότητας, από τα ημερολόγια του Κολόμβου και τους Χάρτες του Μαγγελάνου μέχρι τη Συνθήκη της Τορδεσίγιας που μοίρασε τον πλανήτη στα δύο, τα παπικά διατάγματα που εξουσιοδότησαν την εξερεύνηση, απίθανους χάρτες εξερευνητών, έργα του Goya, απομνημονεύματα κατακτητών του Περού, έγγραφα εξεγέρσεων σκλάβων, όλα αυτά τα ακουμπάς με τα χέρια σου, δωρεάν, συνήθως χωρίς καν πρότερο αίτημα και μάλιστα σε απίθανο κτίριο (ο αρχιτέκτονας είναι η ίδια ιδιοφυία που έκανε το Escorial). Για τη σημασία της Σεβίλλης επί αραβικής περιόδου τι να πει κανείς κι από πού να ξεκινήσει από ρωμαιο-βησιγοτθική πόλη (που θέλεις άλλη μέρα για να τα δεις αυτά...), φτάνει στη Giralda, το Αλκάζαρ, γίνεται το παγκόσμιο κέντρο βοτανικών σπουδών με το Kitab-al-Filaha, έχει απελευθερωμένες γυναίκες (από ποιητές μέχρι συγγραφείς) , γίνεται ένα κοσμοπολίτικο κέντρο όπου συνυπάρχουν και οι τρεις ιουδαϊστικές θρησκείες κι όλα αυτά είναι απτά, μπροστά σου, σε κάθε γωνία, σε ένα κέντρο πολύ πιο εκτεταμένο από το μικροσκοπικό και κορεσμενο τουριστικό κέντρο της Φλωρεντίας.

Δε θα πιάσω γαστρονομία (κλάμα με τις χοντροκομμένες μπριζόλες πεντάλεπτου μαγειρέματος χωρίς σάλτσα από μαντρωμένες αγελάδες), νυχτερινή ζωή, σύγχρονη πόλη, πόσο πιο άνετη είναι επίσκεψη σε σχέση με το στρίμωγμα α λα Ποζιτάνο της Φλωρεντίας, απλά θα πω ότι από τη μια έχουμε μια πόλη που ήταν απίστευτα σημαντική για την ανθρωπότητα σε τρεις φάσεις απέναντι σε μια που έχει να επιδείξει την Αναγέννηση, μετά ΟΚ λίγη Αναγέννηση, ξανά Αναγέννηση και για αντροπή πάλι μόνο Αναγέννηση, με αποτέλεσμα μέχρι και οι oπαδοί της να περνάνε 5 μέρες κοιτώντας ένα γιοφύρι. Για το σήμερα άστα, η μια έχει από τσιγγάνικη κουλτούρα και ζωή όλο το εικοσιτετράωρο κι η άλλη έχει υπερτουρισμό και γεροντικό vibe, πόσες φορές να πας στο Ουφίτσι πια; Για μια φορά ναι, εντυπωσιακή και συγκλονιστική είναι, αλλά σε διάρκεια ιστορίας, βάθος εμπειρίας, σύγχρονο ενδιαφέρον, vibes, δεν υπάρχει σύγκριση, δε θα μπορούσε κιόλας δηλαδή.

Τώρα μάλιστα, θα ξεκατινιαστούμε φυσιολογικά!

 

[Samion]

Κάτι καταλάβαμε... δεν είδες τίποτε.

το ειπα: μπαρακια, τουριστριουλες αρχαιες και νεες δεν ειδα.

Όχι, παρουσιάζω μια πληρέστατη εμπειρία πολυεπίπεδη απέναντι σε ένα μονοθεματικό πράγμα.

τελειο! Stand up comedy πληκτρολογίου υψηλου επιπεδου…ριξε κι αλλες ατακες!

 

[Samion]

Σεβίλλη δεν έχω πάει.

Οταν εξαντλησεις την Ιταλια βρες λιγο χρονο να πας στην κοπια της την ιβηρική αυτη χωρα και στα χωρια της οπως το αναφερομενο. Παρουσιαζουν κάποιο ενδιαφέρον και τρως γενικα καλα στα ιταλικα τους εστιατορια, τζελατεριες που ειναι παντου.

 

[Viaggi]

Γιατί να κοιτάζει κάποιος ένα γεφύρι ενώ μπορεί να θαυμάζει το θαύμα της αρχιτεκτονικής Setas de Sevilla?

 

[panpan]

Δεν πηγα πουθενα σχεδον, εμεινα 5 μερες κ κοιταζα το ponte vecchio.

Ούτε ταινία του Αγγελόπουλου να ήταν.

 

[Viaggi]

έχει να επιδείξει την Αναγέννηση, μετά ΟΚ λίγη Αναγέννηση, ξανά Αναγέννηση και για αντροπή πάλι μόνο Αναγέννηση

Στην Αναγέννηση οφείλει την ύπαρξη του όλος ο δυτικός πολιτισμός. Ή θα συγκρίνουμε τον ντα Βίντσι, τον Μιχαήλ Άγγελο με τον δον Κιχώτη και του κουρέα της Σεβίλλης;

 

[Sassenach77]

Ειλικρινά όσο και να ψάξεις σε όσα έγραψα δε θα βρεις πουθενά να έγραψα ότι η Τοσκάνη δεν έχει αρχαία.

Όχι δεν είπες τέτοιο πράγμα κατα λέξη, αλλά σύγκρινες την Italica με το Fiesole, δύο αρχαιολογικούς χώρους και είπες οτι η ψήφος σου πάει στα αρχαία λες και το Fiesole και κατ΄επέκταση η Φλωρεντία, δεν έχει αρχαία.

Πρώτον γιατί δεν έκανα σύγκριση Τοσκάνης/Ανδαλουσίας,

Ωπ, εδώ θα φέρω αντίρρηση. Εσύ αναφέρθηκες σε αρχαιολογικούς χώρους εκτός αστικού ιστού και της Σεβίλλης και της Φλωρεντίας. Και η Italica και το Fiesole είναι εκτός αυτών των δύο πόλεων!

αν την έκανα τη σύγκριση ΧΑΛΑΡΑ έχει περισσότερα και σημαντικότερα η Ανδαλουσία, αλλά το θέμα μας είναι το Σεβίλλη-Φλωρεντία.

Η ιστορία των δύο πόλεων ανάγεται πάνω κάτω στην ίδια περίοδο (περίπου 8ο αι. πΧ). Μη ξεχνάς οτι στη περιοχή της Τοσκάνης άνθισε ο πολιτισμός των Ετρούσκων, μετά άφησε το αποτύπωμα της η Ρωμαική αυτοκρατορία και ο Μεσαίωνας και μετά ήρθε η Αναγέννηση. Και όχι, η Αναγέννηση δεν είναι κάτι στάσιμο, ούτε κάτι ασήμαντο. Έβγαλε όλη την Ευρώπη (μαζί και την Ισπανία) απο το σκοταδισμό του Μεσαίωνα! Αυτό δεν είναι ούτε λίγο, ούτε ασήμαντο!

Η Φλωρεντία χτίστηκε πάνω σε Ετρούσκικο οικισμό τα κατάλοιπα του οποίου είναι εμφανή σε κάποια σημεία της πόλης ακόμα. Κάτω απο το παλάτι Vecchio υπάρχει ρωμαικό αμφιθέατρο και όλη η περιοχή της Τοσκάνης έχει απο Ετρούσκικους τάφους μέχρι αρχαίους ρωμαικούς χώρους, παλάτια και ολόκληρους οικισμούς που βρίθουν απο ιστορία! Και αυτό σίγουρα δεν αναιρεί όλα αυτά που γράφεις οτι έχει η Σεβίλλη.

Το οτι μια πόλη είναι κορεσμένη απο τουρισμό δεν μειώνει την σημασία και την αξία της! Με την ίδια λογική θα μπορούσα να σου πω οτι το Τολέδο την ημέρα πνίγεται, δεν μπορείς να δεις τίποτα στη πόλη ανθρώπινα, άρα είναι χάλια. Ε όχι δεν είναι χάλια! Έχουν τόσο κόσμο για κάποιο λόγο...

Στο μοναδικό που λογικά έχεις δίκιο, απλά το λέω έτσι γιατί δεν έχω πάει Σεβίλλη για να μπορέσω να συμφωνήσω έχοντας και εγώ γνώμη για αυτήν, είναι η ζωντάνια που λες οτι έχει, όπως λένε και οι άλλοι, σε σύγκριση με τη Φλωρεντία. Η Φλωρεντία το βράδυ δεν είναι έρημη απο κόσμο, εγώ πριν τις 01:00 δεν μαζευόμουν πάντως, αλλά είναι ήσυχη. Ε οκ, δεν είναι για πάρτι άνιμαλς, ούτε καν αλέγκρο. Είναι όμως πολύ γοητευτική και εκλεπτυσμένη, με φινέτσα σαν τα υπέροχα κρασιά της που τα κατέβαζα σαν να μην υπήρχε αύριο.... Τα καλύτερα κρασιά που έχω πιεί ήταν εκεί!

Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να σου αραδιάσω ιστορικά ορόσημα της Φλωρεντίας και κατ επέκταση της Τοσκάνης και τα περι φαγητού θα τα συζητήσετε καλύτερα με τον @Samion

 

[Sassenach77]

Στην Αναγέννηση οφείλει την ύπαρξη του όλος ο δυτικός πολιτισμός. Ή θα συγκρίνουμε τον ντα Βίντσι, τον Μιχαήλ Άγγελο με τον δον Κιχώτη και του κουρέα της Σεβίλλης;

 

[reisender]

Έχω ζήσει Φλωρεντία μερικούς μήνες, έχω επισκεφτεί τη Σεβίλλη δύο φορές γιαα συνολικό διάστημα 10 ημερών.
Από άποψη αξιοθέατων θεωρώ τη Φλωρεντία κατά πολύ ανώτερη της Σεβίλλης. Δεν είναι μόνο το Ufizzi, είναι και το Μπαρτζέλο και η Galleria και το υπέροχο museo san marco του φρατζέλικο, αλλά και διάφορα σκόρπια διαμάντια πχ του Masaccio στη Santa Maria Novella ή την Cappella dei Brancacci. Η Σεβίλλη έχει πολλά καλά αλλά μια φορά Φλωρεντία δεν είναι. Η Χιράλντα και ο Καθεδρικός είναι υπέροχος, αλλά η θέα της duomo με το πράσινο μάρμαρο, το καμπαναριό του τζοτο και τον τρούλο του μπρουνελέσκι να προβάλλουν ξαφνικά στην πόλη είναι κάτ ασύγκριτο... Και η Σεβίλλη μουσείο σαν το Ufizzi δεν έχει. Το αρχείο Ινδιώ έχει όντως μεγάλο ενδιαφέρον αλλά μιλάμε για ελάχιστα εκθέματα και μάλιστα κυρίως έγγραφα σε προθήκες. Όχι ακριβώς κάτι που ξεμυαλίζε. Το Αλακαζάρ είναι ωραιότατο, υποδεέστερο πάντως από την Γρανάδα, και οι όμορφοι κήποι του δεν ειναιι για μένα ανώτεροι του Μπόμπολι. Η Φλωρεντία είναι overdose τέχνης και αναγεννησιακής ιστορίας, πυκνώνει μια ασύγκριτη εποχή του πνεύματος όσο λίγες πόλεις.
Σαν αστικό τοπίο, πιο δύσκολα τα πράματα. Η Φλωρεντία δεν είνα από τις 5 ομορφότερες ιταλικές πόλεις σαν αρχιτεκτονική και παλέτα χρωμάτων. Η Σεβίλλη είναι πολύχρωμη χωρίς πολλές εκπλήξεις πάντως και πιο σύγχρονη πόλη. Την προτιμώ πάντως ως αστική περιδιάβαση. Κυρίως γιατί είναι όντως ζωντανή πόλη, όχι ανοιχτό μουσείο, και ο τουρίστες της διαχέονται. Η Φλωρεντία είνα κορεσμένη τουριστικά όσο δε πάει, πολλά ωραία της σημεία είναι φρικαλέα μεταξύ 11-1900. Οι ωραίες της ώρες είναι πιο νωρίς το πρωί ή αργά τη νύχτα.
Από άποψη φαγητού-διασκέδασης, ντάξει Σεβίλλη εύκολα ανώτερη (και φτηνότερη). Πιο ανοιχτή και προσιτοί οι Σεβιγιάνοι από τους διαβόητα κλειστούς (και προ τουρισμού!) Φλωρεντινούς.

Ψηφίζω Φλωρεντία ως ταξιδιωτικό προορισμό (και για πρώτη και για δεύτερη φορά) με σχετική άνεση. Αν έπρεπε όμως να διαλέξω που να ζήσω για ένα χρόνο νομίζω θα προτιμούσα τη Σεβίλλη. Στη Φλωρεντία ο καιρός είνα χειρότερος, η διασκέδαση πολύ πιο τουριστική κα υποτονική, οι ορδές ενίοτε αφόρητες. με θεωρώ πάντως πολύ ευλογημένο που έζησα ένα διάστημα στη φλωρεντία..

 

[tripdreamer1975]

Σωστός ο @reisender παραπάνω. Υπερ-λατρεμένη η Σεβίλλη, αλλά Φλωρεντία δεν είναι...
Για τουρισμό Φλωρεντία, για ζωή Σεβίλλη.