Μεγάλωσα με την αφισα του Αντόνιο Μαρτίν, πανω απο την κλίνη μου, στο ΠΙΚΠΑ και δύναμαι να ειπω οτι το εψεσινο ήτο 8====D. Εδώ, μπορει να χωράνε οπαδικα, αλλά σιγουρα δεν χωρούν σωβινισμοί, αρκούν τα παιδικά όνειρα που δεν ξεθυμαίνουν ούτε με τόν νόμο Μποσμάν.
Στο Μονακό, πας με λεωφορείο αστικό από το λιμάνι της Νίκαιας, σε 40 λεπτά και το έσχατο δρομολόγιο απο εκεί είναι το μεσημέρι, τρεις τέσσερις η ώρα. Θεωρώ ότι επιβάλλεται μια επίσκεψη προς το πριγκηπάτο.
Καί; πώς ήταν η οδηγένια οδηγηση του οδηγού; Τι δρομολόγιο έκανες; Η εμπειρία μου Τυφλίδα Ερεβάν (τό έχω πει απειράκις) είναι ό,τι πιο περικολοζαμεντένιο στήν ζωή μου - και οκ, δεν λέω ότι ειμαι Ιντιάνα Τζόουνς αλλά οχι και Μαρσέλ Προύστ.
πράγματι, το από Κισινάου προς Τυρασπόλ, πολυ εύκολο...
συγγνώμην, δεν είχα, δεν έχω διάθεση παρεισφρύσεως, να πεταχτώ να πω την σοφία μου δηλαδή, αλλά ειναι η ώρα τέτοια και πάσα αναφορά στον Τζόρνταν προκαλεί σιελλόροια και δια του παρόντος προσπαθώ να ξορκίσω τό κακό.
Δίπλα δίπλα και με την διάταξη ωσάν να είναι φορεμέναι, θέλω να πω αριστερά η δεξιού ποδιού, δεξιά η του αριστερού , καθώς κρεμαμεναι, στεγνωνουσιν.
Συγγνώμη για τα οφφ τοπικ, παύω.
Ποιες κάλτσες; Τις βρίσκεις; Τα ταιρια των ζευγών εννοώ. Αλλά για να λες ότι τις σιδερωνεις, προφανώς είσαι από τους βλοημενους και προνομιούχοι που τις βρίσκουν. 🧦🧦🧦🧦🧦
Ἅγιος Γρηγόριος, Σαλαμῖνι. Δυστυχώς τον ηύρα κλειστόν.
το κυρίως ναΰφριο υπέροχο ως βυζαντινό, η προέκταση τόσο άκυρη και άσχημη που ούτε κιτς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.