Είδα Κονκλαβιο, Ανορα και Black bag, πολυ καλές παραγωγές, αλλά δεν με άγγιξαν.
Το Κονκλαβιο βέβαια ενδιαφέρει εκατομμύρια καθολικούς και το τέλος είναι ένα μάθημα προς την εκκλησία και τα παρωχημένα μυαλά. Ρειφ Φαινς υπέροχος, Ιζαμπελα Ροσελινι επίσης. Έβλεπες την ταινία σα να διάβαζες ένα καλο...
E σίγουρα δεν ήταν ότι είχατε έλλειψη ρυθμού, ήταν η αμηχανία που αισθανθήκατε με τη fake δισκεδαση, η οποία δυστυχώς έχει επικρατήσει παντου.
Περιττό να σου πω πως περιμένω τη συνέχεια της ιστορίας σου κάθε φορά!
Νομίζω ότι το έχω ξαναγράψει, αλλά το 1984 που ήμουν εκεί, η Μπαρτσελονετα ήταν ένα χάλι, μία υποβαθμισμενη περιοχη, έρημη και άχαρη. Πολύ χαίρομαι που έφτιαξε γιατί είναι το μέτωπο της Βαρκελώνης στη θάλασσα, δηλαδή στη ψυχή της πόλης.
Σ ευχαριστώ πολύ! Η αλήθεια είναι ότι τα θυμάμαι όλα πολύ ζωντανά και τις περιπέτειες και τα αισθήματα που προκάλεσαν. Αν κλείσω τα μάτια μου βλεπω πεντακαθαρα τον arrogant υπάλληλο του συνεργείου στα σύνορα Γαλλιας-Ελβετιας π.χ. ή το χέρι μου σε slow motion που αρπάζει το τιμόνι όταν κοιμήθηκε...
Πάντως στην Ισπανία μου έτυχε 2-3 φορές να χάσω την υπομονή μου με την ασυνεννοησία στα ισπανικά και να τους βάλω τις φωνές σε άπταιστα ελληνικά. Περίεργο πράγμα βρε παιδί μου! Με κατάλαβαν αμέσως και έσπευσαν να εξυπηρετησουν!!! Ε, ειμαστε τσαχπινιδες εμεις οι Μεσογειακοι λαοι, τα αρπαζουμε αμεσως!