Πάνε 2,5 χρόνια που έκανα το ταξίδι στα μέρη εκείνα (http://www.travelstories.gr/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%E5%F5%F1%FE%F0%E7/35371-%EC%E5-%DD%ED%E1-%E1%F5%F4%EF%EA%DF%ED%E7%F4%EF-%F3%F4%EF%F5%F2-%E4%F1%FC%EC%EF%F5%F2-%F4%E7%F2-%E3%E1%EB%EB%DF%E1%F2.html) και...
Σήμερα γάμος γίνεται …………...στο Μέγα το Λιβάδι!!!
Έρχεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου του 2007 και έχουμε να πάμε στη Σέριφο για ένα γάμο. Ο ξάδερφός μας παντρεύεται την καλή του και παρ’ όλο που κανείς τους δεν είναι από εκεί αποφάσισαν να κάνουν το γάμο τους σε αυτό το...
Είχα πάει και εγώ Πάρμα το 2004 αλλά μόνο για ένα καφέ, χωρίς να τη γυρίσω. Πάντως αυτή την ατμόσφαιρα που περιγράφεις, την ένοιωσα κι εγώ.
Μόνο 2 φωτογραφίες βλέπω, μία σε κάθε μέρος
Κοντά στο Μαρκόπουλο είναι ο Κουβαράς. Γύρω από αυτό το χωριό έχει πολλά να δει κανείς. Ένα υπέροχο ξωκλήσι επισκέφτηκα πριν 5,5 χρόνια. Πληροφορίες και φωτογραφίες εδώ: το δισάκι μου στον ώμο...: Ο Άγιος Θανάσης του Κουβαρά!
Το La Roque-Gageac είναι όντως απίστευτα όμορφο (έχω γράψει σχετικά http://www.travelstories.gr/%F4%E1%E...%DF%E1%F2.html). Γύρω από τον Dordogne και τον παραπόταμό του Vazere έχει πολλά ακόμα πανέμορφα χωριά και μικρές πόλεις. Φυσικά πανέμορφα χωριά βρίσκει κανείς και σε άλλα μέρη της Γαλλίας.
Πολύ καλή η ιστορία σου! Όταν πήγα στη Ρουμανία δεν πίστευα οτι θα έχει τέτοιο ενδιαφέρον σα χώρα, γνώμη που άλλαξα βέβαια ριζικά. Πόσα μου θύμισες!! Πάντα καλά και καλά ταξίδια!
Νάσαι καλά!
Πήγαμε την πρώτη μέρα που φτάσαμε. Ήταν όμως αργά το απόγευμα και ήταν κλειστά. Έτσι περιοριστήκαμε μόνο στο εξωτερικό. Όπως διάβασες όμως προέκειψε μια λίστα με εκκρεμότητες, έτσι θα είναι και αυτό μέσα σίγουρα.
Ζουπανιώτικος καφές!
Πάλι στο δρόμο για να πάμε στον Πεντάλοφο για καφέ. Πρόκειται για το Ζουπάνι, όπως λεγόταν παλιά και ήταν πασίγνωστο για τους εξαιρετικούς του χτιστάδες. Απλώνεται από τη μια και την άλλη μεριά του δρόμου με τα πέτρινα σπίτια του, χαρακτηριστικά της Μακεδονίτικης...
Να είχαμε και ένα, και δύο και τρία…… πέτρινα γεφύρια!
Στρίψαμε αριστερά και μπήκαμε στο Επταχώρι. Πόσες φορές δεν είχα περάσει από εδώ παλιά! Στα 880 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, μέσα σε πράσινο από οξιές και έλατα είναι χτισμένο με πέτρα στις δυο πλευρές του ρέματος...
Εκεί που τέλειωσε ο εμφύλιος!
Ήρθε και η τελευταία μέρα του ταξιδιού μας. Η μέρα που θα πηγαίναμε δυτικά. Προς το Γράμμο, το βορειότερο κομμάτι της μοναδικής μας Πίνδου.
Είναι γνωστό πως προς το τέλος του εμφυλίου, ο Εθνικός Στρατός, σιγά-σιγα κατάφερνε να απωθήσει τις δυνάμεις του...