vasiliss
Member
- Μηνύματα
- 921
- Likes
- 8.361
- Επόμενο Ταξίδι
- Οδικό στην ;;;;;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ρωσία -Ισλανδία - Περού
Ημέρα 1η: Μύτικας
Για εμάς ο Μύτικας ήταν μια αναγκαία βάση για την μονοήμερη εξόρμηση με βάρκα στον Κάλαμο και τον Καστό. Από τα λίγα που έψαξα δεν μου έκανε κάτι κλικ σε αυτόν και την γύρω περιοχή, οπότε δεν είχα και κανένα καημό να φύγω νωρίς από Θεσσαλονίκη. Χαζέψαμε από εδώ, χαζέψαμε από εκεί, πήγαμε λίγο και στον “νεοφώτιστο” και φύγαμε από εκεί καλό μεσημέρι.
Όταν φτάσαμε στον Μύτικα, βρήκαμε το διαμέρισμα που είχαμε κλείσει, πήγαμε έως το λιμάνι για να επιβεβαιώσουμε ότι η βάρκα που είχαμε κλείσει πριν από ημέρες θα μας περίμενε αύριο και κάναμε μια βουτιά στην διπλανή από το λιμανάκι παραλία. Η παραλία αυτή συνέχιζε για αρκετά χιλιόμετρα πέρα, αλλά εμείς είχαμε κατέβει με τα πόδια και αρκεστήκαμε σε αυτήν, που δεν έλεγε και πολλά.
Το βράδυ είπαμε να μην πάρουμε πάλι αυτοκίνητο και να φάμε κάπου παραλιακά μέσα στο χωριό. Κάναμε την σχετική έρευνα, τρομάρα μας,
και φύγαμε για την ταβέρνα.
Όταν φτάσαμε στην παραλία, είδαμε κόσμο μαζεμένο να παρακολουθεί την λεγόμενη “βαρκαρόλα”. Η ημέρα που φτάσαμε ήταν η παραμονή μιας σημαντικής γιορτής για το χωριό, της αγίας Ελεούσας (θαρρώ), που προ covid γινόταν και μεγάλο πανηγύρι, από ότι μας είπαν. Τώρα το αν η “βαρκαρόλα” σχετιζόταν με αυτή τη γιορτή θα σας γελάσω και δεν θα το ήθελα. Δυο - τρεις που ρωτήσαμε μας τα έλεγαν διαφορετικά ο καθένας. Ο ένας μας είπε ότι σχετίζεται, ο δεύτερος ότι όχι και ο τρίτος δεν ήξερε. Ίσως μπορεί να μας διαφωτίσει ο @Κυριακος-Ελενη
Το θέαμα πάντως ήταν ευχάριστο, κράτησε κανένα μισάωρο και έπειτα καθίσαμε στην ταβέρνα που ήταν πάνω στο κύμα για να φάμε. Εμείς έτσι πιστεύαμε, ότι θα φάμε, αλλά ο μάγειρας της ταβέρνας είχε άλλη άποψη, γιατί ότι και να πήραμε δεν τρωγόταν
. Αφού χορτάσαμε ψωμί, σαλάτα και ... ωραία θέα, δεν μπορώ να πω ήταν ωραία δίπλα στην θάλασσα, κάναμε μια βόλτα στον πεζόδρομο. Το όλο σκηνικό μου θύμισε περασμένες δεκαετίες. Καθόλου όμως δεν με χάλασε, αντίθετα μου έφερε μια γλυκιά νοσταλγία, καθώς η βραδιά, πέρα από την ταβέρνα, ήταν πολύ όμορφη.
Πεινασμένοι λοιπόν, είπαμε να καθίσουμε στο “διάσημο” ζαχαροπλαστείο της περιοχής, τον “Γαλάτη” και να φάμε κανένα γλυκό. Το οποίο όμως ζαχαροπλαστείο ήταν τόσο διάσημο, που τα τραπέζια του, δίπλα στο κύμα κι αυτά, ήταν ασφυκτικά γεμάτα και από γλυκό δεν είχε μείνει ούτε ένα για δείγμα. Πήραμε λοιπόν από ένα παγωτό στο χέρι και καθίσαμε στην διπλανή προβλήτα να απολαύσουμε το ολόγιομο φεγγάρι που στόλιζε απόψε τον ουρανό.
Η πρώτη εντύπωση λοιπόν από τον Μύτικα ήταν ανέλπιστα θετική, παρ' όλο που μείναμε νηστικοί
.
Για εμάς ο Μύτικας ήταν μια αναγκαία βάση για την μονοήμερη εξόρμηση με βάρκα στον Κάλαμο και τον Καστό. Από τα λίγα που έψαξα δεν μου έκανε κάτι κλικ σε αυτόν και την γύρω περιοχή, οπότε δεν είχα και κανένα καημό να φύγω νωρίς από Θεσσαλονίκη. Χαζέψαμε από εδώ, χαζέψαμε από εκεί, πήγαμε λίγο και στον “νεοφώτιστο” και φύγαμε από εκεί καλό μεσημέρι.
Όταν φτάσαμε στον Μύτικα, βρήκαμε το διαμέρισμα που είχαμε κλείσει, πήγαμε έως το λιμάνι για να επιβεβαιώσουμε ότι η βάρκα που είχαμε κλείσει πριν από ημέρες θα μας περίμενε αύριο και κάναμε μια βουτιά στην διπλανή από το λιμανάκι παραλία. Η παραλία αυτή συνέχιζε για αρκετά χιλιόμετρα πέρα, αλλά εμείς είχαμε κατέβει με τα πόδια και αρκεστήκαμε σε αυτήν, που δεν έλεγε και πολλά.
![2.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474099_5e0cb099901325b391d78b42e0bf12f5.jpg)
![1.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474098_5449d4cd2d8f9887ac832638f3eb93d9.jpg)
Το βράδυ είπαμε να μην πάρουμε πάλι αυτοκίνητο και να φάμε κάπου παραλιακά μέσα στο χωριό. Κάναμε την σχετική έρευνα, τρομάρα μας,
![haha :haha: :haha:](/community/styles/travelstories/smilies/haha.gif)
Όταν φτάσαμε στην παραλία, είδαμε κόσμο μαζεμένο να παρακολουθεί την λεγόμενη “βαρκαρόλα”. Η ημέρα που φτάσαμε ήταν η παραμονή μιας σημαντικής γιορτής για το χωριό, της αγίας Ελεούσας (θαρρώ), που προ covid γινόταν και μεγάλο πανηγύρι, από ότι μας είπαν. Τώρα το αν η “βαρκαρόλα” σχετιζόταν με αυτή τη γιορτή θα σας γελάσω και δεν θα το ήθελα. Δυο - τρεις που ρωτήσαμε μας τα έλεγαν διαφορετικά ο καθένας. Ο ένας μας είπε ότι σχετίζεται, ο δεύτερος ότι όχι και ο τρίτος δεν ήξερε. Ίσως μπορεί να μας διαφωτίσει ο @Κυριακος-Ελενη
![3.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474100_990da760846cf1c1d5b6c35b07a91d75.jpg)
![4.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474101_0bbb4b31dc4ada534ba7aa29bbcee49a.jpg)
![5.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474102_aae5cf09bd2b111bcfe4583439903f99.jpg)
Το θέαμα πάντως ήταν ευχάριστο, κράτησε κανένα μισάωρο και έπειτα καθίσαμε στην ταβέρνα που ήταν πάνω στο κύμα για να φάμε. Εμείς έτσι πιστεύαμε, ότι θα φάμε, αλλά ο μάγειρας της ταβέρνας είχε άλλη άποψη, γιατί ότι και να πήραμε δεν τρωγόταν
Πεινασμένοι λοιπόν, είπαμε να καθίσουμε στο “διάσημο” ζαχαροπλαστείο της περιοχής, τον “Γαλάτη” και να φάμε κανένα γλυκό. Το οποίο όμως ζαχαροπλαστείο ήταν τόσο διάσημο, που τα τραπέζια του, δίπλα στο κύμα κι αυτά, ήταν ασφυκτικά γεμάτα και από γλυκό δεν είχε μείνει ούτε ένα για δείγμα. Πήραμε λοιπόν από ένα παγωτό στο χέρι και καθίσαμε στην διπλανή προβλήτα να απολαύσουμε το ολόγιομο φεγγάρι που στόλιζε απόψε τον ουρανό.
Η πρώτη εντύπωση λοιπόν από τον Μύτικα ήταν ανέλπιστα θετική, παρ' όλο που μείναμε νηστικοί
![6.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474103_829ccc7d3679aafd6ff564e7e5fd123d.jpg)
![7.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474104_95d639364bd333896c909763ab572ad1.jpg)
![8.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2021/10/474105_9762a2df68213b57aed714cb08d13d28.jpg)