Xrhraki
Member
- Μηνύματα
- 33
- Likes
- 215
- Επόμενο Ταξίδι
- Γερμανία, Ελβετία, Γαλλία
- Ταξίδι-Όνειρο
- Rovaniemi & Norway..
Περιεχόμενα
ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
!Χαϊδελβέργη-Weisweil-Βέρνη-Αλσατία (Eguisheim-Riquewihr-Colmar)-Λουξεμβούργο-Freiburg-Europa Park!
Ένα road-trip που έχει αναλυθεί πολλάκις στο forum και μάλιστα τόσο επιτυχημένα που με έκανε να θέλω να το ζήσω κι εγώ.
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να κλείσεις ένα ταξίδι; Μα όταν βρίσκεσαι ήδη σε διακοπές. Λίγο μετά τον δεκαπενταύγουστο, αράζοντας κάτω από τον μεσσηνιακό ήλιο, έρχεται ένα e-mail για ''προσφοράρα'' από sky-express τα 2 εισιτήρια στη τιμή του ενός. Χωρίς πολλά πολλά κλείνουμε για Φρανκφούρτη 21 με 29-12-23 με παραδοτέα βαλίτσα στα 271 το άτομο. Τη λες και μούφα προσφορά, ειδικά για τόσο early booking. Ένα tip που έμαθα αργότερα είναι πως τον Οκτώβρη είναι η καλύτερη εποχή για να κλείσει κάποιος εισιτήρια για την εορταστική περίοδο. Την ίδια μέρα κλείσαμε και αμάξι με την avis από το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης στα 351 με φουλ ασφάλεια, που στη συνέχεια έγιναν 750, καθώς κλείσαμε μεγαλύτερο αμάξι και αυτόματο, γιατί τα χιλιόμετρα θα ήταν πολλά, βέβαια ο τύπος στον γκισέ μας είπε πως θα πάει 550, οπότε καλό θα ήταν να κλείσει κάποιος εκ των προτέρων κάτι καλύτερο, γιατί με τις εταιρείες ενοικίασης δεν βγάζεις άκρη.
Για το δωμάτιο τώρα έχεις πολλές επιλογές, ανάλογα με τη περιοχή που θες να μείνεις. Εμείς κλείσαμε στη περιοχή του Weisweil, καθώς ήταν πολύ κοντά στα σύνορα με Αλσατία, Ελβετία και γενικά ήταν δίπλα στον autobahn (γερμανικό αυτοκινητόδρομο), καθώς επίσης και κοντά στα θεματικά πάρκα Europa Park και Rulantica. Εξαιρετικό δωμάτιο/σπίτι, με δωρεάν ιδιωτικό parking, σούπερ ενδοδαπέδια θέρμανση, πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, τεράστιο κρεβάτι, μεγάλο σύγχρονο μπάνιο με καθαριστικά και πιστολάκι-βαμβάκι, μπατονέτες κοκ, καναπές κρεβάτι, ντουλάπα, μεγάλοι χώροι γενικά, ξύλινο πάτωμα, γενικά από τα καλύτερα δωμάτια που έχω κλείσει. Στα 5 λεπτά με το αμάξι είχε σουπερ μάρκετ με ο,τι μπορείς να φανταστείς, είχε επίσης κοντά βενζινάδικα, μακ και μερικά εστιατόρια. Σε ήσυχη γειτονιά.
Στα ντεφό ήταν πως δεν ερχόταν κάποιος να καθαρίσει, ωστόσο δίπλα από το διαμέρισμα υπήρχε μια αποθηκούλα που μπορούσες να βάλεις πλυντήριο, να πάρεις καινούρια σεντόνια, πετσέτες, χαρτιά υγείας και καθαριστικά.
Η κυρία που είχε τα δωμάτια εξυπηρετικότατη, για ο,τι χρειαστήκαμε από πληροφορίες μέχρι θερμόμετρο μας εξυπηρέτησε αμέσως.
Το δωμάτιο για 8 διανυκτερεύσεις μας βγήκε στα 650 με δωρεάν ακύρωση μια ημέρα πριν, μέσω booking. Το όνομα του είναι: Rheinzeit Weisweil και το προτείνω ανεπιφύλακτα, εγώ θα έμενα ξανά.
Το link του δωματίου: Home
ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ:
Η μέρα του ταξιδιού φτάνει. Το αεροδρόμιο για Χριστούγεννα ήταν σχετικά άδειο, οπότε παραδώσαμε τις βαλίτσες μας και πήγαμε προς τη πύλη μας. Η sky-express τυπικότατη, ούτε καθυστέρηση, η επιβίβαση έγινε γρήγορα, το πλήρωμα ευγενέστατο, στις θέσεις υπήρχε αρκετός χώρος (ακούς Ryanair?) και μάλιστα μας περίμενε μια έκπληξη. Για κάποιο λόγο που ακόμη δεν έχω καταλάβει μας αναβάθμισαν σε business. Πολύ ωραία εμπειρία. Οπότε το ταξίδι μας ξεκινούσε με τους καλύτερους οιωνούς.
Η πτήση ήταν ευχάριστη χωρίς αναταράξεις, φτάσαμε και 20 λεπτά νωρίτερα και μετά το χάος.
Οι βαλίτσες έκαναν 50 λεπτά, αφού πήραμε τις βαλίτσες κάποιος τύπος είχε αφήσει μια βαλίτσα στο χώρο του αεροδρομίου. Φοβούμενοι για τρομοκρατική ενέργεια, είχαν κλείσει όλες τις εξόδους μέχρι μια ειδική ομάδα να αποφανθεί πως πρόκειται για κάποιον ξεχασιάρη ταξιδιώτη. Πάμε γρήγορα στο γκισέ για την παραλαβή του αυτοκινήτου, ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ανοιχτές, η avis είχε μεταφερθεί έκτακτα στο terminal 1 κι εμείς ήμασταν στο 2. Όποιος έχει ταξιδέψει Φρανκφούρτη, γνωρίζει πως πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Ευρώπης. Έπρεπε να πάρουμε ειδικό τραίνο που σε αφήνει στο terminal 1 και μετά 35 λεπτά περπάτημα μέχρι το επίπεδο Α. Για να φύγουμε από το αεροδρόμιο καταναλώσαμε περισσότερο χρόνο από τη πτήση.
Ενώ είχαμε υπολογίσει να δούμε τη Φρανκφούρτη ήδη βράδιαζε και το δωμάτιο από το αεροδρόμιο ήταν 2 ώρες και 20 λεπτά, οπότε κάναμε στάση στη Χαϊδελβέργη. Όμορφη χριστουγεννιάτικη αγορά, με αρκετά τραινάκια για τα παιδιά, όμορφα στολισμένη, απλά δεν είχε ουάου φαγητό, δηλαδή το hot dog τους ήταν οριακά απαίσιο, ωστόσο είχαν δυνατό currywurst και καλό gluhwein. Πολύ αγενής η κυρία με τα hot dogs, ήταν όμως και το μόνο περιστατικό αγένειας στη Γερμανία. Πολύ ευγενικοί άνθρωποι, γεγονός που με εξέπληξε, καθώς είχα πάει υποψιασμένη από τη γειτονική Αυστρία. Η Χαϊδελβέργη έχει έναν τεράστιο πεζόδρομο με μαγαζιά, η αντίστοιχη Ερμού τους. Κάτι που μου έκανε εντύπωση ήταν οι δυνατές εκπτώσεις που είχαν και μάλιστα την εορταστική περίοδο. Για να φέρω ένα παράδειγμα, ένα ζευγάρι μποτάκια Dr Martens από 270 ευρώ στα 100. Τα μαγαζιά λοιπόν ήταν γεμάτα, όπως και οι δρόμοι. Οι άνθρωποι είχαν πάνω τους ένα σωρό σακούλες και αυτή η εικόνα μου άρεσε, δε βλέπεις κάτι τέτοιο συχνά πλέον στην Ελλάδα. Στο δρόμο για το parking (btw πολύ φθηνά τα parking, max 6 ευρώ πληρώναμε τις 8+ ώρες) πέσαμε πάνω σε μια μπυραρία. Το μαγαζί ήταν φίσκα και είχε χώρο μόνο στο μπαρ, όπου και καθίσαμε. Πήραμε δυο μπύρες και την καλύτερη σούπα ever: γκούλας. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα γιατί τρώνε τόσο πολύ σούπα σε αυτές τις χώρες. Με κάθε μπουκιά ζεσταινόταν όλο μου το σώμα. Η σούπα έκανε 6 ευρώ και η μεγάλη μπύρα 3.
Δίπλα από το parking είχε ένα supermarket οπότε κάναμε μια στάση για να έχουμε πρωινό στο δωμάτιο. Το νερό στη Γερμανία είναι πόσιμο. Από τιμές τα supermarket, το μισό του μισού π.χ. το philadelphia έκανε 95 λεπτά. Οι μπύρες έκαναν 1 ευρώ, τα νερά η εξάδα 1,60, το σαμπουάν 2,2 και το conditioner το ίδιο. Γενικά γεμίσαμε ένα καρότσι πράματα και δώσαμε 47 ευρώ. Δεν είδαμε τιμές στα κρέατα και στα καθαριστικά. Η τιμή της βενζίνης ήταν μεταξύ στο 1,70 με 1,77.
Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο, όπου δεν έχει ούτε διόδια, ούτε φώτα, ούτε όριο ταχύτητας, ενώ έχει απότομες εξόδους, συνήθως κυκλικές, οι οποίες επίσης δεν είναι φωτισμένες. Ο δρόμος ως δρόμος θύμιζε αρκετά Ελλάδα, δεν είναι ιδιαίτερα ασφαλτοστρωμένος (οκ είναι πολλά χρόνια), ενώ οι Γερμανοί είναι πολύ επιθετικοί οδηγοί. Έχουμε μια εικόνα πως είναι πολύ νομοταγείς κλπ, αλλά και πάρκαραν όπου βρουν και γενικά στο δρόμο έκαναν ο,τι τους κατέβει στο κεφάλι, μόνο το κακό που έχουμε με τα μηχανάκια δεν είδα. Οριακά μου έλειψε η οδήγηση στην Ελλάδα. Εν τω μεταξύ το αμάξι ένα golf, ούτε το κλειδί δεν χρειαζόταν να βάλεις. Όλα άνοιγαν με ένα κουμπί, ακόμη και το χειρόφρενο ήταν ένα κουμπί. Θερμαινόμενα καθίσματα, τιμόνι, γερμανία γαρ. Πάρκαρε και μόνο του. Γενικά δε μου αρέσει το αμάξι να είναι τόσο ''αυτόματο'' σε όλα, νιώθω πως σε ελέγχει, δεν το ελέγχεις.
Κουρασμένοι όπως ήμασταν κατευθυνθήκαμε στο αμάξι, ξεφορτώσαμε, φτιάξαμε τα πράγματα στις ντουλάπες γιατί θα μέναμε αρκετές ημέρες, κάναμε ένα καυτό μπάνιο και κοιμηθήκαμε.
Ακολουθεί φωτογραφικό μπαράζ της πρώτης ημέρας:
1. Business Class καλούδια
2. Χαϊδελβέργη και Gluhwein
3. Goulash soup & Beer
4. Supermarket
ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ:
Για τη δεύτερη ημέρα είχαμε πει πως θα κινηθούμε Γερμανία, για να μαζέψουμε δυνάμεις για τις επόμενες ημέρες. Στάση λοιπόν στο Tirberg και στο Black Forest aka Μέλας Δρυμός. Τι διαδρομή θεέ μου! Αμέτρητα πανύψηλα δέντρα, στοιχισμένα στη σειρά, στην άκρη του δρόμου χιόνι από τις προηγούμενες ημέρες, χιονόνερο στον αέρα. Εκστασιασμένοι φτάσαμε στο χωριό, παρκάραμε εύκολα. Το κρύο ήταν τσουχτερό. Πρώτη στάση που αλλού; Στο house of thousand clocks. Τι να πει κανείς γι'αυτά τα έργα τέχνης; Σκαλιστά στο χέρι, αναπαριστούν τη ζωή στα χωριά γύρω από το μέλανα δρυμό. Έχουν αισθητήρα όταν δεν υπάρχει φως στο δωμάτιο να μη βγαίνει ο κούκος, ενώ μπορείς να τα ρυθμίσεις όπως θες. Εκτός από το ρολόι κούκο έχουν και χριστουγεννιάτικα τραγούδια και 2 χρόνια εγγύηση. Τσουχτερές τιμές, αλλά κατά τη γνώμη μου δικαιολογημένα. Καθώς συζητούσαμε με το αγόρι μου για το ποιο ρολόι θα αγοράσουμε στα ελληνικά, η πωλήτρια άρχισε να μας απαντά κι εκείνη στα ελληνικά.. Σοκ! Η κυρία ήταν από τη Βουλγαρία και είχε μείνει αρκετά χρόνια στην Ελλάδα. Διαλέξαμε το σαλέ της Χάϊντι στα 245 ευρώ, πήραμε κι ένα μαγνητάκι και φύγαμε. Το κατάστημα είχε διάφορα είδη, όπως χριστουγεννιάτικα στολίδια, ελβετικούς σουγιάδες και παραδοσιακές φορεσιές της περιοχής του Μέλανα Δρυμού.
Καθώς ψάχναμε που να φάμε, βρήκαμε ένα μαγαζί με καλές κριτικές, πολύ κοντά στο μαγαζί με τα ρολόγια. Στην είσοδο είχε μια αρχαία ελληνική επιγραφή. Το μαγαζί δεχόταν μόνο μετρητά και γενικά στη Γερμανία κυρίως στα χωριά παίρνουν μόνο μετρητά, οπότε να είστε προετοιμασμένοι. Συζητώντας το μενού η κυρία που είχε το μαγαζί άρχισε να μας απαντά στα Ελληνικά.. Ο σύζυγος της λοιπόν ήταν από τη Πάρο και ζούσε εκεί 35 χρόνια. Πιάσαμε λίγο τη συζήτηση κι έπειτα παραγγείλαμε ένα σνίτσελ, μια μερίδα από διάφορα γερμανικά λουκάνικα, κολοκυθόσουπα και 4 τοπικές μπύρες (εξαιρετικές). Το τραπέζι μας βγήκε γύρω στα 47 ευρώ σύνολο. Επόμενη στάση μα τι άλλο; τούρτα blackforest σε ένα ξενοδοχείο που είχε και cafe (hotel-cafe Adler). Μαζί με τη τούρτα πήραμε και 2 capuccino και έχω να πω, πως μετά την Ιταλία ήταν ο καλύτερος capuccino που έχω πιει στη ζωή μου και μου έκανε εντύπωση, δεν το είχα στους Γερμανούς. Δύο blackforest και δύο διπλούς καφέδες 16 ευρώ στο σύνολο. Το μαγαζί είχε διάφορες πάστες και γλυκά να διαλέξεις. Η δε blackforest ολόφρεσκη. Έχει ιδιαίτερη γεύση, γιατί δεν είναι ακριβώς γλυκιά, πρέπει να σου αρέσει και το βύσσινο, αυτό όμως που την έκανε να ξεχωρίζει είναι η τραγανή βάση της στο παντεσπάνι.
Περιηγηθήκαμε λίγο ακόμη στο χωριό και φύγαμε. Κανονικά θέλαμε να πάμε και στον καταρράκτη, όμως έβρεχε δυνατά όσες ώρες ήμασταν εκεί και είχε δυνατούς ανέμους, δώσαμε μία ακόμη υπόσχεση για το μέλλον.
Στον χάρτη επιλέξαμε μια διαδρομή που να περνάει μέσα από χωριουδάκια. Κάποια στιγμή περάσαμε από ένα χωριό που μας έκανε τρομερή εντύπωση, δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομα του χωριού. Διακριτικά στολισμένο, κτίρια παραμυθένια, μέχρι και το φαρμακείο τους ήταν σαν καστράκι, ενώ ο μουντός και ομιχλώδης καιρός έδενε άριστα με το σκηνικό. Αφού τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες και κάναμε βόλτα, μπήκαμε στο αμάξι, γιατί είχε περάσει η δωρεάν μισή ώρα του parking.
Ο δρόμος συνεχίστηκε μέσα από το black forest. Ήταν πλέον απόλυτο σκοτάδι. Στο δρόμο δεν υπήρχε φως, μόνο το φως του φεγγαριού. Εμείς ήμασταν στη καρδιά του δάσους, από τα δέντρα έβγαινε ομίχλη. Σποραδικά, φωτίζονταν τα δέντρα από αστραπές, η βροχή δυνάμωνε. Που και που περνούσαμε από οικισμούς, βαθιά χωμένους στο δάσος. Τα σπίτια είχαν το κλασσικό αλσατικό μοτίβο με τις πλάκες ξύλου. Έλατα στολισμένα μόνο με λαμπιόνια. Ειλικρινά, είναι από τις πιο όμορφες εικόνες που έχω αντικρύσει και μπορώ να καταλάβω γιατί το δάσος υπήρξε πηγή έμπνευσης για του αδελφούς Grimm. Δεν ήθελα να τελειώσει η διαδρομή.
Κάποτε φτάσαμε στο χωριό μας, σταματήσαμε στο supermarket για μερικές προμήθειες. Γυρίσαμε στο δωμάτιο, ψήσαμε 2 πίτσες, ήπιαμε και 2 μπύρες και κοιμηθήκαμε γιατί την επόμενη ημέρα είχαμε μεγάλο ταξίδι.
Φωτογραφικό υλικό δεύτερης ημέρας:
1.House of thousand clocks
2. Μπυραρία αλά Ελληνικά
3. Hotel-Cafe Adler
4. Χωριό Grimm Brothers
ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ:
Το πρόγραμμα σήμερα μας οδηγούσε Ελβετία και συγκεκριμένα στη Βέρνη. Ιδανικά θα θέλαμε να δούμε τα χωριά στις Άλπεις, αλλά το αποφασίσαμε λίγο τελευταία στιγμή, γιατί θεωρητικά για να περάσεις στην Ελβετία θες ταυτότητα έως 10 ετών ή διαβατήριο. Εγώ έβγαλα διαβατήριο 5 μέρες πριν το ταξίδι, αφού οι απόψεις διίστανται για το όριο 10 ή 15 ετών στις ταυτότητες. Ωστόσο στα σύνορα, δεν έλεγξαν τίποτα, ούτε καν μας σταμάτησαν. Έτσι δεν προλάβαμε να κλείσουμε κάποιο δωμάτιο στην Ελβετία και οι 3ωρες και 4ωρες αποστάσεις στα χωριά αυτά, δεν ενδείκνυνται για μονοήμερες. Για να περάσεις τα ελβετικά σύνορα χρειάζεσαι μια βινιέτα, την οποία μπορείς να κλείσεις είτε στο γραφείο ενοικίασης του αυτοκινήτου, είτε σε κάποιο βενζινάδικο, είτε στα σύνορα, όπου έχει δυο λωρίδες, μία για όσους έχουν ήδη βινιέτα και μία για όσους δεν έχουν. Αν δε κάνω λάθος η βινιέτα κοστίζει γύρω στα 40 ευρώ και έχει ισχύ ένα έτος. Εμείς ήμασταν τυχεροί, γιατί κάποιος που είχε νοικιάσει νωρίτερα το αμάξι είχε αγοράσει τη βινιέτα κι έτσι δε χρειάστηκε να τη πάρουμε κι εμείς. Τις βινιέτες συνήθως τις κολλάνε στο αμάξι, όπως κολλούσαμε παλιά το σήμα. Επίσης, η Ελβετία δεν ανήκει στην Ε.Ε. οπότε δεν ισχύει το δωρεάν roaming, θα πρέπει να έχετε πακέτο mb από τον πάροχο σας, είτε να πάρετε sim από εκεί. Εμένα το αγόρι μου είχε ειδικό πακέτο από τη vodafon και μου έκανε hotspot.
Στον αυτοκινητόδρομο βρήκαμε κίνηση στα σύνορα μόνο. Το μαρτύριο ξεκίνησε στο οδικό δίκτυο της Ελβετίας που έχει τα πιο κουλά όρια, ενώ στις κατοικημένες περιοχές το 20-30 είναι μονόδρομος. Τα όρια ταχύτητας πρέπει να τηρούνται ευλαβικά, αν δεν θέλετε να πληρώσετε κάποια κλήση. Με αυτά τα όρια όμως, από εκεί που η διαδρομή ήταν 2 ώρες και 30 λεπτά, καταλήξαμε να κάνουμε άλλη μίαν ώρα..
Φτάνουμε Βέρνη, γενικά πολύ μπερδευτική η οδήγηση στη πόλη, βρίσκουμε να παρκάρουμε, σοκ το πόσο φθηνό είναι το parking για τα δεδομένα της Ελβετίας, νομίζω δώσαμε 7 ευρώ για εφτά ώρες.
Η γέφυρα και η λίμνη από ψηλά πολύ όμορφη εικόνα. Περιηγηθήκαμε στη πόλη. Οκ αυτό που λένε πως αν έχεις δει μια πόλη στην Ευρώπη οριακά τις έχεις δει όλες, ισχύει λιγάκι για κάποια μέρη. Πεινάσαμε αρκετά, ξέραμε πως το φαγητό είναι αρκετά ακριβό, δε φανταζόμασταν το πόσο. Έξω από τα εστιατόρια είχε τα menu με τιμές. Ένα σκέτο σνίτσελ κοτόπουλο 55 ευρώ.. Πάμε σε ένα μαγαζί με μπέργκερ και ποτά, που στον χάρτη είχε την ένδειξη φθηνό. Το ένα burger 40 ελβετικά φράγκα και μια μερίδα πατάτες 9. Μερίδες αρκετά μικρές. Για 2 burger, 2 μερίδες πατάτες και 2 μπύρες 100 ευρώ παρακαλώ πολύ και δε φάγαμε και κάτι το ιδιαίτερο. Στη συνέχεια πήγαμε σε ένα από τα καλύτερα μαγαζιά που πουλάνε σοκολάτες (δε θυμάμαι όνομα, ελπίζω να αναγράφεται στις φωτογραφίες), βρήκαμε ένα πακέτο που είχε διάφορες γεύσεις, τώρα είτε 100 είτε 200 γραμμάρια στα 30 ευρώ και πήραμε ένα, γιατί οι ελβετικές σοκολάτες φημίζονται. Βέβαια εδώ να πω, πως οι σοκολάτες είναι οι καλύτερες που έχουμε φάει στη ζωή μας και πήραμε τις πιο φθηνές, δε ξέρω τι παθαίνεις στις πιο ακριβές. Πήγαμε και στη χριστουγεννιάτικη αγορά, πήραμε ένα gluhwein και μια ζεστή σοκολάτα στα 12 ευρώ σύνολο. Ήταν όμορφη η χριστουγεννιάτικη αγορά της Βέρνης, πιο όμορφη από αυτή της Χαϊδελβέργης και σαν αίσθηση, αλλά και τα μαγαζάκια είχαν πιο ωραία πράγματα. Είχε και φοντί. Γενικά μετανιώσαμε που φάγαμε στο μαγαζί, είτε μακ έπρεπε, είτε στην αγορά.. Έπειτα κατηφορίσαμε προς τη λίμνη. Πολύ όμορφη διαδρομή και γύρω από τη λίμνη υπήρχαν εξαίσια σπίτια, ανεβήκαμε μέχρι τη γέφυρα (κουραστική διαδρομή) και φτάσαμε μέχρι το parking όπου πληρώσαμε και ξεκινήσαμε για το δωμάτιο. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν πιο γρήγορος. Πολλοί Ελβετοί πήγαιναν στη Γερμανία για να ψωνίσουν για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ειλικρινά δε θέλω να ξέρω τι παίζει στα supermarkets τους. Ωστόσο να πούμε πως οι μισθοί είναι ανάλογοι. Μια μικρή παρατήρηση που έκανα, χαζή, αλλά εγώ εντυπωσιάστηκα. Οι πινακίδες στα αμάξια των Ελβετών, είναι ο,τι πιο όμορφο έχω δει σε πινακίδα αυτοκινήτου. Αν κατάλαβα καλά, εκτός από τον αριθμό της πινακίδας έχουν και το έμβλημα του καντονιού που διαμένουν.
Στο δωμάτιο μαγειρέψαμε γιατί το mini burger τι να σου κάνει και ονειρευτήκαμε την αυριανή μας εκδρομή στη πρωτεύουσα των Χριστουγέννων (εν τω μεταξύ σχεδόν όλες τις πόλεις της Ευρώπης τις αποκαλούν έτσι).
Φωτογραφικό υλικό από τη τρίτη ημέρα:
1. Γέφυρα
2. Πόλη
3. Burger από ατόφιο χρυσάφι
4. Τσοκολατερία
to be continued..
!Χαϊδελβέργη-Weisweil-Βέρνη-Αλσατία (Eguisheim-Riquewihr-Colmar)-Λουξεμβούργο-Freiburg-Europa Park!
Ένα road-trip που έχει αναλυθεί πολλάκις στο forum και μάλιστα τόσο επιτυχημένα που με έκανε να θέλω να το ζήσω κι εγώ.
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να κλείσεις ένα ταξίδι; Μα όταν βρίσκεσαι ήδη σε διακοπές. Λίγο μετά τον δεκαπενταύγουστο, αράζοντας κάτω από τον μεσσηνιακό ήλιο, έρχεται ένα e-mail για ''προσφοράρα'' από sky-express τα 2 εισιτήρια στη τιμή του ενός. Χωρίς πολλά πολλά κλείνουμε για Φρανκφούρτη 21 με 29-12-23 με παραδοτέα βαλίτσα στα 271 το άτομο. Τη λες και μούφα προσφορά, ειδικά για τόσο early booking. Ένα tip που έμαθα αργότερα είναι πως τον Οκτώβρη είναι η καλύτερη εποχή για να κλείσει κάποιος εισιτήρια για την εορταστική περίοδο. Την ίδια μέρα κλείσαμε και αμάξι με την avis από το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης στα 351 με φουλ ασφάλεια, που στη συνέχεια έγιναν 750, καθώς κλείσαμε μεγαλύτερο αμάξι και αυτόματο, γιατί τα χιλιόμετρα θα ήταν πολλά, βέβαια ο τύπος στον γκισέ μας είπε πως θα πάει 550, οπότε καλό θα ήταν να κλείσει κάποιος εκ των προτέρων κάτι καλύτερο, γιατί με τις εταιρείες ενοικίασης δεν βγάζεις άκρη.
Για το δωμάτιο τώρα έχεις πολλές επιλογές, ανάλογα με τη περιοχή που θες να μείνεις. Εμείς κλείσαμε στη περιοχή του Weisweil, καθώς ήταν πολύ κοντά στα σύνορα με Αλσατία, Ελβετία και γενικά ήταν δίπλα στον autobahn (γερμανικό αυτοκινητόδρομο), καθώς επίσης και κοντά στα θεματικά πάρκα Europa Park και Rulantica. Εξαιρετικό δωμάτιο/σπίτι, με δωρεάν ιδιωτικό parking, σούπερ ενδοδαπέδια θέρμανση, πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, τεράστιο κρεβάτι, μεγάλο σύγχρονο μπάνιο με καθαριστικά και πιστολάκι-βαμβάκι, μπατονέτες κοκ, καναπές κρεβάτι, ντουλάπα, μεγάλοι χώροι γενικά, ξύλινο πάτωμα, γενικά από τα καλύτερα δωμάτια που έχω κλείσει. Στα 5 λεπτά με το αμάξι είχε σουπερ μάρκετ με ο,τι μπορείς να φανταστείς, είχε επίσης κοντά βενζινάδικα, μακ και μερικά εστιατόρια. Σε ήσυχη γειτονιά.
Στα ντεφό ήταν πως δεν ερχόταν κάποιος να καθαρίσει, ωστόσο δίπλα από το διαμέρισμα υπήρχε μια αποθηκούλα που μπορούσες να βάλεις πλυντήριο, να πάρεις καινούρια σεντόνια, πετσέτες, χαρτιά υγείας και καθαριστικά.
Η κυρία που είχε τα δωμάτια εξυπηρετικότατη, για ο,τι χρειαστήκαμε από πληροφορίες μέχρι θερμόμετρο μας εξυπηρέτησε αμέσως.
Το δωμάτιο για 8 διανυκτερεύσεις μας βγήκε στα 650 με δωρεάν ακύρωση μια ημέρα πριν, μέσω booking. Το όνομα του είναι: Rheinzeit Weisweil και το προτείνω ανεπιφύλακτα, εγώ θα έμενα ξανά.
Το link του δωματίου: Home
ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ:
Η μέρα του ταξιδιού φτάνει. Το αεροδρόμιο για Χριστούγεννα ήταν σχετικά άδειο, οπότε παραδώσαμε τις βαλίτσες μας και πήγαμε προς τη πύλη μας. Η sky-express τυπικότατη, ούτε καθυστέρηση, η επιβίβαση έγινε γρήγορα, το πλήρωμα ευγενέστατο, στις θέσεις υπήρχε αρκετός χώρος (ακούς Ryanair?) και μάλιστα μας περίμενε μια έκπληξη. Για κάποιο λόγο που ακόμη δεν έχω καταλάβει μας αναβάθμισαν σε business. Πολύ ωραία εμπειρία. Οπότε το ταξίδι μας ξεκινούσε με τους καλύτερους οιωνούς.
Η πτήση ήταν ευχάριστη χωρίς αναταράξεις, φτάσαμε και 20 λεπτά νωρίτερα και μετά το χάος.
Οι βαλίτσες έκαναν 50 λεπτά, αφού πήραμε τις βαλίτσες κάποιος τύπος είχε αφήσει μια βαλίτσα στο χώρο του αεροδρομίου. Φοβούμενοι για τρομοκρατική ενέργεια, είχαν κλείσει όλες τις εξόδους μέχρι μια ειδική ομάδα να αποφανθεί πως πρόκειται για κάποιον ξεχασιάρη ταξιδιώτη. Πάμε γρήγορα στο γκισέ για την παραλαβή του αυτοκινήτου, ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ανοιχτές, η avis είχε μεταφερθεί έκτακτα στο terminal 1 κι εμείς ήμασταν στο 2. Όποιος έχει ταξιδέψει Φρανκφούρτη, γνωρίζει πως πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Ευρώπης. Έπρεπε να πάρουμε ειδικό τραίνο που σε αφήνει στο terminal 1 και μετά 35 λεπτά περπάτημα μέχρι το επίπεδο Α. Για να φύγουμε από το αεροδρόμιο καταναλώσαμε περισσότερο χρόνο από τη πτήση.
Ενώ είχαμε υπολογίσει να δούμε τη Φρανκφούρτη ήδη βράδιαζε και το δωμάτιο από το αεροδρόμιο ήταν 2 ώρες και 20 λεπτά, οπότε κάναμε στάση στη Χαϊδελβέργη. Όμορφη χριστουγεννιάτικη αγορά, με αρκετά τραινάκια για τα παιδιά, όμορφα στολισμένη, απλά δεν είχε ουάου φαγητό, δηλαδή το hot dog τους ήταν οριακά απαίσιο, ωστόσο είχαν δυνατό currywurst και καλό gluhwein. Πολύ αγενής η κυρία με τα hot dogs, ήταν όμως και το μόνο περιστατικό αγένειας στη Γερμανία. Πολύ ευγενικοί άνθρωποι, γεγονός που με εξέπληξε, καθώς είχα πάει υποψιασμένη από τη γειτονική Αυστρία. Η Χαϊδελβέργη έχει έναν τεράστιο πεζόδρομο με μαγαζιά, η αντίστοιχη Ερμού τους. Κάτι που μου έκανε εντύπωση ήταν οι δυνατές εκπτώσεις που είχαν και μάλιστα την εορταστική περίοδο. Για να φέρω ένα παράδειγμα, ένα ζευγάρι μποτάκια Dr Martens από 270 ευρώ στα 100. Τα μαγαζιά λοιπόν ήταν γεμάτα, όπως και οι δρόμοι. Οι άνθρωποι είχαν πάνω τους ένα σωρό σακούλες και αυτή η εικόνα μου άρεσε, δε βλέπεις κάτι τέτοιο συχνά πλέον στην Ελλάδα. Στο δρόμο για το parking (btw πολύ φθηνά τα parking, max 6 ευρώ πληρώναμε τις 8+ ώρες) πέσαμε πάνω σε μια μπυραρία. Το μαγαζί ήταν φίσκα και είχε χώρο μόνο στο μπαρ, όπου και καθίσαμε. Πήραμε δυο μπύρες και την καλύτερη σούπα ever: γκούλας. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα γιατί τρώνε τόσο πολύ σούπα σε αυτές τις χώρες. Με κάθε μπουκιά ζεσταινόταν όλο μου το σώμα. Η σούπα έκανε 6 ευρώ και η μεγάλη μπύρα 3.
Δίπλα από το parking είχε ένα supermarket οπότε κάναμε μια στάση για να έχουμε πρωινό στο δωμάτιο. Το νερό στη Γερμανία είναι πόσιμο. Από τιμές τα supermarket, το μισό του μισού π.χ. το philadelphia έκανε 95 λεπτά. Οι μπύρες έκαναν 1 ευρώ, τα νερά η εξάδα 1,60, το σαμπουάν 2,2 και το conditioner το ίδιο. Γενικά γεμίσαμε ένα καρότσι πράματα και δώσαμε 47 ευρώ. Δεν είδαμε τιμές στα κρέατα και στα καθαριστικά. Η τιμή της βενζίνης ήταν μεταξύ στο 1,70 με 1,77.
Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο, όπου δεν έχει ούτε διόδια, ούτε φώτα, ούτε όριο ταχύτητας, ενώ έχει απότομες εξόδους, συνήθως κυκλικές, οι οποίες επίσης δεν είναι φωτισμένες. Ο δρόμος ως δρόμος θύμιζε αρκετά Ελλάδα, δεν είναι ιδιαίτερα ασφαλτοστρωμένος (οκ είναι πολλά χρόνια), ενώ οι Γερμανοί είναι πολύ επιθετικοί οδηγοί. Έχουμε μια εικόνα πως είναι πολύ νομοταγείς κλπ, αλλά και πάρκαραν όπου βρουν και γενικά στο δρόμο έκαναν ο,τι τους κατέβει στο κεφάλι, μόνο το κακό που έχουμε με τα μηχανάκια δεν είδα. Οριακά μου έλειψε η οδήγηση στην Ελλάδα. Εν τω μεταξύ το αμάξι ένα golf, ούτε το κλειδί δεν χρειαζόταν να βάλεις. Όλα άνοιγαν με ένα κουμπί, ακόμη και το χειρόφρενο ήταν ένα κουμπί. Θερμαινόμενα καθίσματα, τιμόνι, γερμανία γαρ. Πάρκαρε και μόνο του. Γενικά δε μου αρέσει το αμάξι να είναι τόσο ''αυτόματο'' σε όλα, νιώθω πως σε ελέγχει, δεν το ελέγχεις.
Κουρασμένοι όπως ήμασταν κατευθυνθήκαμε στο αμάξι, ξεφορτώσαμε, φτιάξαμε τα πράγματα στις ντουλάπες γιατί θα μέναμε αρκετές ημέρες, κάναμε ένα καυτό μπάνιο και κοιμηθήκαμε.
Ακολουθεί φωτογραφικό μπαράζ της πρώτης ημέρας:
1. Business Class καλούδια
![410606711_7641316572564133_4971913461314263500_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553017_ef08291f1b41f36f96b0374160f96d19.jpg)
![BUSINESS CLASS.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553035_19a1201b7c6cda4ae205a6c41091722e.jpg)
![AIRPLANE.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553036_d005ae8014f6b1e5fe5567188e0c18aa.jpg)
2. Χαϊδελβέργη και Gluhwein
![417226122_925262059012174_8173628694545912147_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553018_13e3e4cea72c75c67493fa0324eb786e.jpg)
![419218526_761603832498443_4300674408427962041_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553037_de32fe38ccef2997a5f53746cdec3f41.jpg)
![413318463_228201420259699_2046085341369942943_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553038_6847bd1f94b37157e9a228c439142d5d.jpg)
3. Goulash soup & Beer
![406790583_377205731350121_5857065854967511703_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553019_e5eee73f172619af713017f94f2175f1.jpg)
4. Supermarket
![414581917_3731786487092134_8367319302497755594_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553039_2f9129b3ab3fc7ab15d351937cd8a4f4.jpg)
![417084105_915952779892240_1202940460524519490_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553040_bea43df0e2f7b639d35fbd6d786dc54f.jpg)
![419445126_1357499111568018_8067021171597163957_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553041_5b89bb32bf18b36ed680b36c4b7e2218.jpg)
ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ:
Για τη δεύτερη ημέρα είχαμε πει πως θα κινηθούμε Γερμανία, για να μαζέψουμε δυνάμεις για τις επόμενες ημέρες. Στάση λοιπόν στο Tirberg και στο Black Forest aka Μέλας Δρυμός. Τι διαδρομή θεέ μου! Αμέτρητα πανύψηλα δέντρα, στοιχισμένα στη σειρά, στην άκρη του δρόμου χιόνι από τις προηγούμενες ημέρες, χιονόνερο στον αέρα. Εκστασιασμένοι φτάσαμε στο χωριό, παρκάραμε εύκολα. Το κρύο ήταν τσουχτερό. Πρώτη στάση που αλλού; Στο house of thousand clocks. Τι να πει κανείς γι'αυτά τα έργα τέχνης; Σκαλιστά στο χέρι, αναπαριστούν τη ζωή στα χωριά γύρω από το μέλανα δρυμό. Έχουν αισθητήρα όταν δεν υπάρχει φως στο δωμάτιο να μη βγαίνει ο κούκος, ενώ μπορείς να τα ρυθμίσεις όπως θες. Εκτός από το ρολόι κούκο έχουν και χριστουγεννιάτικα τραγούδια και 2 χρόνια εγγύηση. Τσουχτερές τιμές, αλλά κατά τη γνώμη μου δικαιολογημένα. Καθώς συζητούσαμε με το αγόρι μου για το ποιο ρολόι θα αγοράσουμε στα ελληνικά, η πωλήτρια άρχισε να μας απαντά κι εκείνη στα ελληνικά.. Σοκ! Η κυρία ήταν από τη Βουλγαρία και είχε μείνει αρκετά χρόνια στην Ελλάδα. Διαλέξαμε το σαλέ της Χάϊντι στα 245 ευρώ, πήραμε κι ένα μαγνητάκι και φύγαμε. Το κατάστημα είχε διάφορα είδη, όπως χριστουγεννιάτικα στολίδια, ελβετικούς σουγιάδες και παραδοσιακές φορεσιές της περιοχής του Μέλανα Δρυμού.
Καθώς ψάχναμε που να φάμε, βρήκαμε ένα μαγαζί με καλές κριτικές, πολύ κοντά στο μαγαζί με τα ρολόγια. Στην είσοδο είχε μια αρχαία ελληνική επιγραφή. Το μαγαζί δεχόταν μόνο μετρητά και γενικά στη Γερμανία κυρίως στα χωριά παίρνουν μόνο μετρητά, οπότε να είστε προετοιμασμένοι. Συζητώντας το μενού η κυρία που είχε το μαγαζί άρχισε να μας απαντά στα Ελληνικά.. Ο σύζυγος της λοιπόν ήταν από τη Πάρο και ζούσε εκεί 35 χρόνια. Πιάσαμε λίγο τη συζήτηση κι έπειτα παραγγείλαμε ένα σνίτσελ, μια μερίδα από διάφορα γερμανικά λουκάνικα, κολοκυθόσουπα και 4 τοπικές μπύρες (εξαιρετικές). Το τραπέζι μας βγήκε γύρω στα 47 ευρώ σύνολο. Επόμενη στάση μα τι άλλο; τούρτα blackforest σε ένα ξενοδοχείο που είχε και cafe (hotel-cafe Adler). Μαζί με τη τούρτα πήραμε και 2 capuccino και έχω να πω, πως μετά την Ιταλία ήταν ο καλύτερος capuccino που έχω πιει στη ζωή μου και μου έκανε εντύπωση, δεν το είχα στους Γερμανούς. Δύο blackforest και δύο διπλούς καφέδες 16 ευρώ στο σύνολο. Το μαγαζί είχε διάφορες πάστες και γλυκά να διαλέξεις. Η δε blackforest ολόφρεσκη. Έχει ιδιαίτερη γεύση, γιατί δεν είναι ακριβώς γλυκιά, πρέπει να σου αρέσει και το βύσσινο, αυτό όμως που την έκανε να ξεχωρίζει είναι η τραγανή βάση της στο παντεσπάνι.
Περιηγηθήκαμε λίγο ακόμη στο χωριό και φύγαμε. Κανονικά θέλαμε να πάμε και στον καταρράκτη, όμως έβρεχε δυνατά όσες ώρες ήμασταν εκεί και είχε δυνατούς ανέμους, δώσαμε μία ακόμη υπόσχεση για το μέλλον.
Στον χάρτη επιλέξαμε μια διαδρομή που να περνάει μέσα από χωριουδάκια. Κάποια στιγμή περάσαμε από ένα χωριό που μας έκανε τρομερή εντύπωση, δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομα του χωριού. Διακριτικά στολισμένο, κτίρια παραμυθένια, μέχρι και το φαρμακείο τους ήταν σαν καστράκι, ενώ ο μουντός και ομιχλώδης καιρός έδενε άριστα με το σκηνικό. Αφού τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες και κάναμε βόλτα, μπήκαμε στο αμάξι, γιατί είχε περάσει η δωρεάν μισή ώρα του parking.
Ο δρόμος συνεχίστηκε μέσα από το black forest. Ήταν πλέον απόλυτο σκοτάδι. Στο δρόμο δεν υπήρχε φως, μόνο το φως του φεγγαριού. Εμείς ήμασταν στη καρδιά του δάσους, από τα δέντρα έβγαινε ομίχλη. Σποραδικά, φωτίζονταν τα δέντρα από αστραπές, η βροχή δυνάμωνε. Που και που περνούσαμε από οικισμούς, βαθιά χωμένους στο δάσος. Τα σπίτια είχαν το κλασσικό αλσατικό μοτίβο με τις πλάκες ξύλου. Έλατα στολισμένα μόνο με λαμπιόνια. Ειλικρινά, είναι από τις πιο όμορφες εικόνες που έχω αντικρύσει και μπορώ να καταλάβω γιατί το δάσος υπήρξε πηγή έμπνευσης για του αδελφούς Grimm. Δεν ήθελα να τελειώσει η διαδρομή.
Κάποτε φτάσαμε στο χωριό μας, σταματήσαμε στο supermarket για μερικές προμήθειες. Γυρίσαμε στο δωμάτιο, ψήσαμε 2 πίτσες, ήπιαμε και 2 μπύρες και κοιμηθήκαμε γιατί την επόμενη ημέρα είχαμε μεγάλο ταξίδι.
Φωτογραφικό υλικό δεύτερης ημέρας:
1.House of thousand clocks
![house of thousand clocks 1.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553023_ce6754a32ef12ca449546f1fde69fb8d.jpg)
![house of thousand clocks 2.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553024_ceccbc80f0f193af150265b81979bd9a.jpg)
![house of thousand clocks 3.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553025_9062dd8f93640f86ab2aea9377c7f8ba.jpg)
2. Μπυραρία αλά Ελληνικά
![beerhouse 1.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553026_7a7a670f21e1f1a4ff69851e48d5814e.jpg)
![beerhouse 2.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553027_6c94ddf1a8b7ff6bf9e4376c5a4bb984.jpg)
3. Hotel-Cafe Adler
![blackforest 1.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553028_1f88df706fea6db508a18b7d3c91bbff.jpg)
![blackforest 2.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553029_ca0f86c7cbda182528452ef3e4588681.jpg)
![capuccino.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553030_ddee0b6bb2e9847571fca520fc65613f.jpg)
4. Χωριό Grimm Brothers
![grimm brothers.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553031_55caaac257d0b9f700ccb4a970659a5c.jpg)
![bf village.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553032_591fcffb1ad84ccd50aefd67cf1d9754.jpg)
![pharmacy.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553033_b34ef0837e4b6eae1a35ba1b802ba844.jpg)
![river.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553034_89cd23105f9b2adba8d7c18a59e2b8c2.jpg)
ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ:
Το πρόγραμμα σήμερα μας οδηγούσε Ελβετία και συγκεκριμένα στη Βέρνη. Ιδανικά θα θέλαμε να δούμε τα χωριά στις Άλπεις, αλλά το αποφασίσαμε λίγο τελευταία στιγμή, γιατί θεωρητικά για να περάσεις στην Ελβετία θες ταυτότητα έως 10 ετών ή διαβατήριο. Εγώ έβγαλα διαβατήριο 5 μέρες πριν το ταξίδι, αφού οι απόψεις διίστανται για το όριο 10 ή 15 ετών στις ταυτότητες. Ωστόσο στα σύνορα, δεν έλεγξαν τίποτα, ούτε καν μας σταμάτησαν. Έτσι δεν προλάβαμε να κλείσουμε κάποιο δωμάτιο στην Ελβετία και οι 3ωρες και 4ωρες αποστάσεις στα χωριά αυτά, δεν ενδείκνυνται για μονοήμερες. Για να περάσεις τα ελβετικά σύνορα χρειάζεσαι μια βινιέτα, την οποία μπορείς να κλείσεις είτε στο γραφείο ενοικίασης του αυτοκινήτου, είτε σε κάποιο βενζινάδικο, είτε στα σύνορα, όπου έχει δυο λωρίδες, μία για όσους έχουν ήδη βινιέτα και μία για όσους δεν έχουν. Αν δε κάνω λάθος η βινιέτα κοστίζει γύρω στα 40 ευρώ και έχει ισχύ ένα έτος. Εμείς ήμασταν τυχεροί, γιατί κάποιος που είχε νοικιάσει νωρίτερα το αμάξι είχε αγοράσει τη βινιέτα κι έτσι δε χρειάστηκε να τη πάρουμε κι εμείς. Τις βινιέτες συνήθως τις κολλάνε στο αμάξι, όπως κολλούσαμε παλιά το σήμα. Επίσης, η Ελβετία δεν ανήκει στην Ε.Ε. οπότε δεν ισχύει το δωρεάν roaming, θα πρέπει να έχετε πακέτο mb από τον πάροχο σας, είτε να πάρετε sim από εκεί. Εμένα το αγόρι μου είχε ειδικό πακέτο από τη vodafon και μου έκανε hotspot.
Στον αυτοκινητόδρομο βρήκαμε κίνηση στα σύνορα μόνο. Το μαρτύριο ξεκίνησε στο οδικό δίκτυο της Ελβετίας που έχει τα πιο κουλά όρια, ενώ στις κατοικημένες περιοχές το 20-30 είναι μονόδρομος. Τα όρια ταχύτητας πρέπει να τηρούνται ευλαβικά, αν δεν θέλετε να πληρώσετε κάποια κλήση. Με αυτά τα όρια όμως, από εκεί που η διαδρομή ήταν 2 ώρες και 30 λεπτά, καταλήξαμε να κάνουμε άλλη μίαν ώρα..
Φτάνουμε Βέρνη, γενικά πολύ μπερδευτική η οδήγηση στη πόλη, βρίσκουμε να παρκάρουμε, σοκ το πόσο φθηνό είναι το parking για τα δεδομένα της Ελβετίας, νομίζω δώσαμε 7 ευρώ για εφτά ώρες.
Η γέφυρα και η λίμνη από ψηλά πολύ όμορφη εικόνα. Περιηγηθήκαμε στη πόλη. Οκ αυτό που λένε πως αν έχεις δει μια πόλη στην Ευρώπη οριακά τις έχεις δει όλες, ισχύει λιγάκι για κάποια μέρη. Πεινάσαμε αρκετά, ξέραμε πως το φαγητό είναι αρκετά ακριβό, δε φανταζόμασταν το πόσο. Έξω από τα εστιατόρια είχε τα menu με τιμές. Ένα σκέτο σνίτσελ κοτόπουλο 55 ευρώ.. Πάμε σε ένα μαγαζί με μπέργκερ και ποτά, που στον χάρτη είχε την ένδειξη φθηνό. Το ένα burger 40 ελβετικά φράγκα και μια μερίδα πατάτες 9. Μερίδες αρκετά μικρές. Για 2 burger, 2 μερίδες πατάτες και 2 μπύρες 100 ευρώ παρακαλώ πολύ και δε φάγαμε και κάτι το ιδιαίτερο. Στη συνέχεια πήγαμε σε ένα από τα καλύτερα μαγαζιά που πουλάνε σοκολάτες (δε θυμάμαι όνομα, ελπίζω να αναγράφεται στις φωτογραφίες), βρήκαμε ένα πακέτο που είχε διάφορες γεύσεις, τώρα είτε 100 είτε 200 γραμμάρια στα 30 ευρώ και πήραμε ένα, γιατί οι ελβετικές σοκολάτες φημίζονται. Βέβαια εδώ να πω, πως οι σοκολάτες είναι οι καλύτερες που έχουμε φάει στη ζωή μας και πήραμε τις πιο φθηνές, δε ξέρω τι παθαίνεις στις πιο ακριβές. Πήγαμε και στη χριστουγεννιάτικη αγορά, πήραμε ένα gluhwein και μια ζεστή σοκολάτα στα 12 ευρώ σύνολο. Ήταν όμορφη η χριστουγεννιάτικη αγορά της Βέρνης, πιο όμορφη από αυτή της Χαϊδελβέργης και σαν αίσθηση, αλλά και τα μαγαζάκια είχαν πιο ωραία πράγματα. Είχε και φοντί. Γενικά μετανιώσαμε που φάγαμε στο μαγαζί, είτε μακ έπρεπε, είτε στην αγορά.. Έπειτα κατηφορίσαμε προς τη λίμνη. Πολύ όμορφη διαδρομή και γύρω από τη λίμνη υπήρχαν εξαίσια σπίτια, ανεβήκαμε μέχρι τη γέφυρα (κουραστική διαδρομή) και φτάσαμε μέχρι το parking όπου πληρώσαμε και ξεκινήσαμε για το δωμάτιο. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν πιο γρήγορος. Πολλοί Ελβετοί πήγαιναν στη Γερμανία για να ψωνίσουν για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ειλικρινά δε θέλω να ξέρω τι παίζει στα supermarkets τους. Ωστόσο να πούμε πως οι μισθοί είναι ανάλογοι. Μια μικρή παρατήρηση που έκανα, χαζή, αλλά εγώ εντυπωσιάστηκα. Οι πινακίδες στα αμάξια των Ελβετών, είναι ο,τι πιο όμορφο έχω δει σε πινακίδα αυτοκινήτου. Αν κατάλαβα καλά, εκτός από τον αριθμό της πινακίδας έχουν και το έμβλημα του καντονιού που διαμένουν.
Στο δωμάτιο μαγειρέψαμε γιατί το mini burger τι να σου κάνει και ονειρευτήκαμε την αυριανή μας εκδρομή στη πρωτεύουσα των Χριστουγέννων (εν τω μεταξύ σχεδόν όλες τις πόλεις της Ευρώπης τις αποκαλούν έτσι).
Φωτογραφικό υλικό από τη τρίτη ημέρα:
1. Γέφυρα
![419643426_1460366544880924_9066536023150026825_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553048_052c89dd73b961e23e9cd67651e622d6.jpg)
![410071316_735990318008906_3211612043720045499_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553049_7a8635ced856aa3b74515bc291855423.jpg)
![413305554_840715277823655_9183847972148217040_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553050_d1fafa225a8ff0f8c7d3bcc035d90702.jpg)
![419074755_401765885631280_7170811481187664875_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553051_8cf985754ed7e22cdd33af5ee240551b.jpg)
![419358250_299236093124266_375981776928150766_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553052_c9fcb1362b5da9d78c5331f11c2b276e.jpg)
![419920146_918623339668275_8401044672539811271_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553053_929dc2fb3c8318bc7690ced008be7000.jpg)
2. Πόλη
![413250114_390787263311169_5914690919752751781_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553054_50acda15f726d93b20df12de6a81b36a.jpg)
![413458664_634865785358717_6895266938848635545_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553055_c31490176cc2767486a0d7a8b0a220aa.jpg)
![415845551_355391263948961_2971907950511010092_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553056_318fff1c6e0b33906975adf49fb82a7a.jpg)
![417173893_1787556895023063_9064546434925120856_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553057_771ecb588d34031c1fe22263f908287f.jpg)
3. Burger από ατόφιο χρυσάφι
![386871035_202748936162154_226311100837918900_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553058_02398941bf6e3ca256b43c0b52a81fd0.jpg)
4. Τσοκολατερία
![1.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553060_fed0f432e2c3982fbe8198ab2831a6ff.jpg)
![2.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553061_ddf11aaf85e9404cbd2a484bd8ee9c49.jpg)
![411765816_806049297948934_1952918582376492051_n.jpg](https://www.travelstories.gr/community/data/attachment-files/2024/01/553062_f8835e03bf78fe9827920c9fe100f8f7.jpg)
to be continued..