Προσπαθώ μέρες τώρα να κάνω απολογισμό … Δεν είναι εύκολο. Όχι γιατί είναι κάτι πολυσύνθετο, αλλά γιατί ασυνείδητα ή συνειδητά το αποφεύγω … Φυσική αντίδραση του μυαλού εμπρός σε κάτι δυσάρεστο, αντίδραση η οποία μέχρι σήμερα με είχε νικήσει. Αλλά σήμερα δεν κάνω πίσω ...
Μετά από σχεδόν 4.500...
Θέλω να κλείσω τη ταξιδιωτική μου εμπειρία με κάποιες προσωπικές σκέψεις και συμπεράσματα ... Τί ουσιαστικά αποκόμισα μέσα σε αυτές τις 10 ημέρες ... αν άξιζε τον κόπο τον τρόπο και τον χρόνο ... Άξιζε άραγες ?
Επειδή το ταξιδιωτικό στόρυ είναι πολύπλευρο - παράπλευρο - ανισοσκελές και μάλιστα...
Σε μισή ωρίτσα τα πατούμενα της πάπιας κυλούν στη Βόρεια Εύβοια με πρόθεση να καλύψουν τη βορειανατολική της πλευρά έως και Παπάδες. Από τα πρώτα χιλιόμετρα παθαίνω σοκ … Είχα ξεχάσει πώς είναι να οδηγείς σε δρόμους με λακούβες !! … το οδικό δίκτυο επιεικώς απαράδεκτο ! Από τη μια υπάρχουν...
Οι καλλιέργειες άλλαξαν και οι μηλιές αντικαταστάθηκαν από ελαιώνες … άρα το υψόμετρο, άλλαξε αρκετά προς τα κάτω …
Μεγάλη μου παράληψη που αφορά τη Χαλκιδική … Δεν περίμενα ότι εκεί πέρα θα έβλεπα τόσους φανταστικούς ελαιώνες … Απίστευτη τάξη – περιποιημένοι – οργανωμένοι - κλαδεμένοι τέλεια …...
Την τελευταία φορά που είχα έρθει Πήλιο ήταν παρόμοια εποχή και με μεγάλη μηχανή, κατευθείαν από την Αθήνα. Στάση μόνο για καύσιμα και νερό στη Λαμία και μετά στην αρχή του βουνού. Είχαμε κάνει δυό φορές τον γύρο του με αντίστροφη φορά … αν υπήρχε χρόνος θα γινόταν και τρίτη. Ήταν όμως μονοήμερη...
Α ρε Πλαταμώνα … με τις χάρες σου – τα πλατάνια σου – την ωραία σου παραλία – τον σιδηροδρομικό σου σταθμό … Μια από τις γωνιές της Ελλάδας με σφραγίδα γνησιότητας. Όσες φορές κι αν πέρασα από εκεί πάντα τα ίδια έντονα συναισθήματα … και μια ανάμνηση κακής στιγμής που σχετίζεται με τον...
Τα έργα – μάλλον του μετρό – κάνουν το σκηνικό ακόμα χειρότερο … αλλά όλα αυτά είναι ζήτημα χρόνου να έρθουν σε τάξη … Φτάνω μετά από κύκλο στον Πύργο τον Λευκό τον πολυτραγουδισμένο … Πόσες διαφορετικές φωτο έχω από εκεί … ολάκερης ζωής … Ακόμα μια για να συμπληρωθεί το άλμπουμ από το διάβα μου...
Φεύγω από Σταυρό και πάω νότια, παραλιακά … το μπλε από την μια … το πράσινο από την άλλη … Αν επιλέξεις αυτά τα χρώματα σε ρούχα, θα μοιάζεις με κλόουν … Με την φύση όμως είναι αλλιώς … Όσο περνούν τα χιλιόμετρα τόσο πιο βαθιά θες να μπεις σε αυτά … Λίγο πριν είχα μια γλυκιά θλίψη … τώρα όμως...
Ο γύρος του Έβρου από την άλλη πλευρά, την ανατολική, περνά από γνωστές πόλεις (αλλά και χώρες !! ... τουλάχιστον μια πινακίδα έτσι με πληροφόρησε) με δρόμο χωρίς μεγάλο ενδιαφέρον και κατά τόπους οδικά έργα …
Σταματώ στο ίδιο βενζινάδικο με πριν 10 χρόνια για ανάσα δροσιάς και λίγο...
Φτάνω Σταυρούπολη και προβληματίζομαι για το εάν θα πάω Ξάνθη μέσω Κρωμνικού ακολουθώντας την φορά του Νέστου ή θα συνεχίσω ευθεία την κλασσική διαδρομή … Η κλασσική με κέρδισε … εάν πήγαινα από την άλλη θα έπρεπε πιθανότατα – από τελείως λάθος εκτίμηση τελικά, δεν ισχύει αυτό και κακώς δεν πήγα...
Πριν το Παρανέστι πινακίδα με προκαλεί να βγω από τον δρόμο μου … Έτσι για την μυρουδιά παρεκκλίνω βόρεια της πορείας μου ακολουθώντας για λίγο την πινακίδα φτάνω μέχρι το Τέμενος μέσα από καταπράσινη διαδρομή με τον Νέστο κάπου δεξιά και κοντά μου … Ξέρω ότι αν παρασυρθώ με το ζόρι γυρίζω πίσω...
Η υπομονή όμως ανταμείβει … Η έξοδος στην περιοχή Φιλώτα μου φάνηκε όαση ! Δεξιά για Έδεσσα, νότια της Λ. Βεγορίτιδας ... την οποία όμως σε όλη την διαδρομή δεν την βλέπεις καθόλου καθώς είναι κρυμμένη πίσω από μικρούς ορεινούς όγκους … Αναρωτιέμαι πώς να είναι τα παραλίμνια χωριά της …
Από την...