Από τη Χαλκιδική Ζωρζ αυτό που αξίζει για σένα κάργα είναι το τρίτο πόδι. Τα υπόλοιπα καλούδια της (παραλίες, παραλίες και μόνο παραλίες, τι αρχιτεκτονική μας τσαμπουνάει ο τριπάκιας...τόσα ξέρει τόσα λέει) δε σου κάνουν.
Όλοι περπατούσαν μια χαρά πάντως στην ανάβαση για το ηφαίστειο χωρίς ιδιαίτερο κόπο ή πρόβλημα: πιάνεις κουβέντα με το διπλανό/η σου, χαζεύεις το τοπίο με τη στερεοποιημένη λάβα τριγύρω, έχεις την έξαψη του τι θα δεις.....το Ντάνακιλ γενικά δε χάνεται, είναι εμπειρία ζωής.
Η βαλίτσα δεν είναι δα και υποχρεωτική, τη βγάζεις και με χειραποσκευή στην ανάγκη....όχι ιδανικό βέβαια, αλλά γίνεται, σε τροπικές χώρες πας...
Πόσο έχει η βαλίτσα δηλαδή return?
Λοιπόν, Σαμούι, Πανγκάν και Τάο, πας επίσης και καλοκαίρι, δεν είναι απαγορευτικά τα πράγματα από πλευράς καιρού, τροπική χώρα είναι, βροχές έχει, αλλά κολυμπάς μια χαρά. Επίσης, στη Μαλαισία έχει και τα νησιά στην ανατολική πλευρά (Περχέντιαν κτλ) που ιδανική περίοδος είναι καλοκαίρι επίσης.