αυτά είναι τα ωραία!
Υ.Γ.
"ένα πλοίον ταξιδεύον με υπέροχον καιρόν
αιφνιδίως εξωκοίλει ανοιχτά των Αζορών
κι ένας νέος με μια νέα ωραιότατα παιδιά
φθάνουν κολυμβών γενναίως εις πλησίον αμμουδιά"
(αφιερωμένο! ;) )
Με μια φίλη μου πέσαμε 3 μέρες απανωτές σε πορείες στη Ρώμη. Η πρώτη ήταν μαθητές, όπου ως μητέρες χαιρετίσαμε με ενθουσιασμό την επαναστατημένη νεολαία, όπου μας αντιχαιρέτησαν με πολλά χαμόγελα. Η δεύτερη ήταν απολυμένοι εργάτες που διαδήλωναν μπροστά στα γραφεία του εργοστασίου που ήταν στη...
Sancro Monte di San Francesco,(έχω πάει Ασίζη) ελαφάκι και γαιδουράκι :innocent:, ερωτευμένος Νίτσε και στο καπάκι μια λαχταριστή μακαρονάδα, έλιωσα!
Υ.Γ. φοβερές φωτογραφίες!
΄Εχω πάει 2 φορές Βρυξέλλες κι έχω κάτσει αρκετό καιρό σε σπίτι φίλων. Δεν είναι καθόλου άσχημη πόλη, είναι βαρετή πόλη, ενώ η Αμβέρσα π.χ. είναι ολοζώντανη πόλη. Δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει, ενώ έχει κι όλα αυτά τα κόμικς και την πιο σούπερ πλατεία και υπέροχα art nouveau κτίρια, ωραία καφέ κι...
Τι περιπέτειες που έχεις περάσει!
Αν ήξεραν όσοι προσπαθούν να στείλουν βοήθεια σε δοκιμαζόμενους λαούς, από πόσα κύματα περνάει αυτή η βοήθεια, αν φτάσει και ποτέ...
Ε να, αυτά γράφεις και με κάνεις εμένα και θυμάμαι και γίνομαι γραφική!
Σεπτέμβριος του 1975, γυρίζουμε μια παρέα φοιτητών από Αθήνα στο Λονδίνο για συνέχιση σπουδών με τη Γκαστ. Ποια είναι η Γκαστ θα μου πεις? Μια εταιρία πούλμαν που σε πήγαινε με σχεδόν μηδενικά λεφτά από Αθήνα-Λονδίνο μέσα...
Μην αργείς γιατί μ΄αυτά που συμβαίνουν "its later than you think"!
Να, γι αυτό κι εγώ λέω οτι είσαι ειδικός.Ζητούσα πάντα μπύρα στο ποτήρι, αλλά δεν ήξερα ότι μπορεί νάταν φρέσκια από δεξαμενή. Πάντως μια φορά που ήπια μια ιδιαίτερα ξεχωριστή ξανθή, ανέβηκα πετώντας τον ανήφορο για το κάστρο! ;)
πρέπει να πας σίγουρα και εννοείται όχι μόνο για τη μπύρα, αν και κατά τη γνώμη μου ήταν η καλύτερη μπύρα που έχω πιεί (βέβαια δεν είμαι ειδικός σαν κι εσένα!)
΄Ολο λέω να μη γράφω αναμνήσεις, αλλά λόγω έλλειψης καινούργιων ταξιδιών, με τρώει το χέρι μου ;) .Νομίζω πάντως ότι αυτό που θα διηγηθώ, έχει κάποιο ενδιαφέρον.
΄Οταν το 1992 επισκέφθηκα τη Sacre Coeur ήταν σούρουπο, η εκκλησία μέσα μισοσκότεινη, κόσμος ελάχιστος και ξαφνικά μπαίνει ένα γκρουπ...