Α, λοιπόν ανοίγουμε μεγάλη κουβέντα. Το κατάλυμα ήταν εξαιρετικό, το είχε μία κυρία με την κόρη της και ήταν 3 δωμάτια στη σειρά που έδιναν και τα τρία σε μια μεγάλη κοινή βεράντα με ωραία θέα, πεντακάθαρα και άνετα. Εμείς ήμασταν στο πρώτο, το δεύτερο ήταν κενό και στο τρίτο που ήταν ολόκληρο...
Αχ τα Κουρκουμελάτα, σα ζωγραφιά σε αναγνωστικό του δημοτικού είναι! Εκεί είχα μείνει για 15 μέρες περίπου το πάλαι ποτέ 1985 (πριν απ΄το μαντολίνο του Κορέλλι!), αλλά θυμάμαι εξαιρετικά την Κεφαλονιά γιατί μου άρεσε πάρα πολύ. Είσαι τυχερός λοιπόν πούσαι παραμπαστός! ;)
΄Εχω αρκετούς φίλους ΄Ελληνες που ζουν Βρυξέλλες, Μόναχο, Ζυρίχη και Λονδίνο. Στη μόνη πόλη που -απ΄ό,τι ξέρω- έχουν κάνει φιλίες με τους ντόπιους, είναι στο Μόναχο. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάζονται επαγγελματικά, αλλά φιλίες και παρέες μόνο με ΄Ελληνες. Σ΄όλες αυτές τις πόλεις υπάρχουν...
Ε, οι Εγγλέζοι κρατούν τις παραδόσεις! ;) Το Streatham Hill του ΄70 ήταν μια μικροαστική γειτονιά με τις ευγενικές κυριούλες με βαμμένα μωβ και σιελ μαλλιά, 2 σούπερ μάρκετ, αρκετά μαγαζάκια, 2 κινηματογράφους, 2 pubs, μια πιτσαρία κι ένα καταπληκτικό μικρούλι ιταλικό εστιατόριο. ΄Εμοιαζε κάπως...
τι υπέροχο ξενοδοχείο είναι αυτό! Από καιρό θέλω να πάω Τελ Αβίβ (όσο για Ιερουσαλήμ χμ!)
΄Εχω ακούσει από διάφορους ότι το Τελ Αβίβ μοιάζει με την Αθήνα, αληθεύει?
Αγαπημένα Κύθηρα! ΄Εχω πάει τουλάχιστον 6 φορές. Αγαπημένη παραλία το Σπαραγαρίο. Στα σπίτια του Βασίλη Χάρου μείνατε? Είναι ο θείος του ζωγράφου Μανώλη Χάρου που έχει κι αυτός σπίτι στη Χώρα. Από τα Κύθηρα είναι, αλλά και τα έχουν διαλέξει να μείνουν πολλοί καλλιτέχνες.
Τι μου θύμισες! Πέντε χρόνια στο Λονδίνο 1971-1975 έμενα στο Streatham Hill στον 4ο όροφο ενός βικτωριανού σπιτιού. Κάθε όροφος και δωμάτιο ή το πολύ δύο και μοιραζόμουν κουζίνα και μπάνιο μ΄΄εναν κινέζο. Το μπάνιο δεν είχε μείκτη ζεστού-κρύου και είχα αγοράσει έναν πλαστικό για να κάνω ντους...
ο ψηλός πάντως μια χαρά τα καταφέρνει με τα ταξίδια!!! Στη Θεσσαλονίκη πέρασα δυο από τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου τέλος δεκαετίας ΄70. Τότε οι οδηγοί των λεωφορείων σταματούσαν και σ΄έπαιρναν και εκτός στάσης, νάναι καλά οι άνθρωποι!
οκ, συμφωνώ, πότε τράβηξες όμως τις φωτογραφίες? εγώ τα...
όταν τη δεκαετία του ΄70 είδα για πρώτη φορά άστεγους στο Λονδίνο τρόμαξα, γιατί στην Αθήνα δεν είχαμε ακόμα. Αλλά και στο Παρίσι υπάρχουν πολλοί άστεγοι. Μέσα στο μετρό έβλεπα πάρα πολλούς κάθε βράδυ που ετοιμάζονταν να κοιμηθούν. Γιατί εκεί δε μας πειράζει? Νομίζω ότι σε μας έγινε απότομα όλο...
πηγαίνοντας με το τραίνο από το αεροδρόμιο στη Βαρκελώνη είδα ατελείωτες περιοχές με τεράστια συγκροτήματα πολυκατοικιών που βέβαια δεν έχουν καμιά σχέση με το πανέμορφο κέντρο της Βαρκελώνης. ΄Οπως επίσης λίγο έξω από το Παρίσι νομίζω ότι είναι γνωστή η κατάσταση. Το τεράστιο πάλι πρόβλημα της...
οταν μιλάς για πόλεις εννοείς το κέντρο τους? γιατί αν έχεις πάει λίγο πιο έξω από το κέντρο του Παρισιού, Λονδίνου, Βαρκελώνης, Πράγας, Ρώμης, Βενετίας κλπ. θα φρικάρεις. Μια χαρά είναι η Αθήνα μας και το κέντρο της μια κούκλα. Καλύτερη διευθέτηση για τα σκουπίδια αν έκανε κάποτε ένας δήμαρχος...