Μπα όχι. Σαν κι αυτόν είναι εκεί μερικές εκατοντάδες....με το βλέμμα στο άπειρο, δε σε κοιτάνε ποτέ...
Οπότε καταλαβαίνετε ότι η Λίτσα είναι σε αρκετά σοβαρή κατάσταση...
Πολύ κουλτούρα έπεσε manelaki. Βουρ για Πλούταρχο εμείς και Βέρτη κι ας μην είμαστε ούτε καμμένοι ούτε χωρισμένοι ούτε τίποτε.
Μέχρι το καλοκαίρι βέβαια που θα έρθουν οι θεοί..μόλις ακουστεί το Ecstasy of Gold του Ennio Morricone από τα μεγάφωνα, αρχίζει η απόλυτη μουσική εμπειρία....
Μπανάλ μπανάλ μπανάλ.
Ενώ μία λεμονόπιτα, έχει και γλυκό και ξινό στη γεύση της. Το τραγανό της μπισκότο και την υπέροχη κρέμα της....μμμμμ....
Το La Bouchee τη φτιάχνει πολύ πολύ καλά...και το Fresh βέβαια.