Ο Κάιζερ, αρχηγός του ποταμόπλοιου μας ετοιμάζει μία μικρή έκπληξη: θα μας πάρει να κάνουμε μία σύντομη βόλτα στην όχθη, κοντά πάντα στο ποταμόπλοιο. Ε και, θα ρωτήσει κάποιος...η βόλτα όμως δε θα γίνει στη παιδική χαρά, στο πάρκο, στο ζωολογικό κήπο της γειτονιάς....η βόλτα θα γίνει στη καρδιά...
Η διαδρομή φάνταζε μονότονη, αλλά για εμάς ήταν τόσο συναρπαστική. Ατελείωτες ευθείες, ελάχιστα αυτοκίνητα, πυκνά δέντρα δεξιά-αριστερά πάνω στη ρόδινη άμμο, άλλα κατάξερα, άλλα με πράσινα ακόμα φύλλα….μα καλά πώς φυτρώνουν πάνω στην άμμο τόσα δέντρα? Και πώς αντέχουν τόση ξηρασία? Ανάμεσά τους...
Και τα ηλεκτροφόρα σύρματα είναι γιατί κάνουν πειράματα με τον ηλεκτρισμό τα παιδιά....
Το ξέρετε ότι ακόμα και οι Μποτσουανοί φοβούνται να κυκλοφορήσουν στη Ν.Α.?
Εγώ θέλω να δω τι θα κάνουν με την μεγάλη εγκληματικότητα οι Νοτιοαφρικανοί....θα κάνουν κανά πογκρόμ? Η κατάσταση είναι δραματική, τουλάχιστον στο Jo'burg...
Το τουρμποελικοφόρο Okavango μας περίμενε με τις πόρτες διάπλατες στη πίστα του διεθνούς αεροδρομίου Or Tambo. Ο καιρός άψογος, ο κόσμος χαμογελαστός, το ηθικό ψηλά, τα λάστιχα λίγο ξεφούσκωτα, αλλά ο προορισμός εδώ είναι σημαντικότερος από το ταξίδι. Σε 2 ώρες, από τους 23οCτου Johannesburg...