Το πιστεύω, αλλά προσωπικά έχω την ανάμνηση της εντελώς διαφορετική μιας και την επισκέφτηκα 1 του Οκτώβρη, όπου ήμασταν εμείς & εμείς. Το ίδιο συνέβη και στο Βουτούμι, στον Μπάλο, το Σίμο αλλά και το Μύρτο, θεωρώντας εαυτό τυχερό που κατάφερα να τις δω χωρίς καθόλου σχεδόν κόσμο!
Το πιάνω λοιπόν ξανά από την αρχή, μιας και από το 2020 υπήρξαν σημαντικές προσθήκες κι ανακατατάξεις, ειδικότερα με το Ιόνιο και τα νότια Δωδεκάνησα:
Σεϋχέλλες - Ικαρία (πολύ ιδιαίτερο τοπίο, ζόρικη κατάβαση)
Σεϊτάν καταραμένα λιμάνια - Χανιά (ανεπανάληπτο μέρος)
Γάνεμα - Σέριφος (Βοτσαλωτή...
Οπωσδήποτε το Γιδάκι ως η καλύτερη του νησιού, Σαρακηνικο και Φιλιατρό κοντά στο Βαθύ, Μυνηματα και Σκινος στο δρόμο που ξεκινά το μονοπάτι για Γιδάκι, Άσπρος γιαλός στο κέντρο, Αφαλες στα βόρεια καθώς επίσης και οι δύο ανάμεσα σε Φρίκες και Κιόνι. Ακόμα περισσότερες θα βρείτε επιτόπου, το νησί...
Εξαιρετική ιστορία για ένα μέρος που με ενδιαφέρει ταξιδιωτικά πάρα πολύ. Εδωσες με τον τρόπο σου χρήσιμες πληροφορίες και καλές ταξιδιωτικές ιδέες.
Πάντα τέτοια εύχομαι και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα ταξίδια! 😉
Και γιατί νομίζεις ότι έκανα τόσο δρόμο, μόνο για το μπάνιο;
Χίπη δε βλέπω, κατι παλικαρακια τη δουλεύουν και για κάποιο ανεξήγητο λόγο με κερνάνε μπύρες. Προβλέπω μπλέξιμο...